Η Ρωσία αποκαλύπτει drones επίθεσης Harpy με τζετ και κινητούς εκτοξευτές! Η Ρωσία επιδεικνύει πυραυλικό σύστημα LMUR τοποθετημένο σε φορτηγό κατά τη διάρκεια του Tsentr-2026

 Διαφοροποιήσεις της παραγωγής με μικροδιαφορές από τα Γεράνια, επιπλέον μαζική παραγωγή με νέα εργοστάσια και μεγάλο απόθεμα θα φτάσουν την παραγωγή στα 10 χιλιάδες κάθε μήνα και περισσότερο, συν τα δολώματα.

ΜΟΣΧΑ, Ρωσία — Η Ρωσία αποκάλυψε εκδόσεις του επιθετικού drone Harpy (Garpiya) και ένα νέο κινητό σύστημα εκτόξευσης σε πλάνα που μεταδόθηκαν από το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι NTV στις αρχές Οκτωβρίου 2026. Το βίντεο αναλύθηκε στη συνέχεια από το κανάλι Telegram Συνταγματάρχης του Γενικού Επιτελείου.

 

Δύο παραλλαγές με τζετ

Τα πλάνα έδειχναν δύο διαμορφώσεις. Το πρώτο χρησιμοποιεί έναν κινητήρα τζετ τοποθετημένο στο υπάρχον πλαίσιο του αεροσκάφους με εμβολοφόρο κινητήρα, παρόμοιο με το Geran-3 της Ρωσίας. Το δεύτερο διαθέτει ένα επανασχεδιασμένο πλαίσιο αεροσκάφους κατασκευασμένο ειδικά για αεριωθούμενη πρόωση. Η παραγωγή φέρεται να παραμένει περιορισμένη και οι επίσημες προδιαγραφές απόδοσης δεν έχουν δημοσιευτεί.

Σύμφωνα με την ανάλυση του βίντεο, τα νέα drones χρησιμοποιούν συστήματα αδρανειακής πλοήγησης (INS) και συστήματα δορυφορικής πλοήγησης. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν διαθέτουν προηγμένες οπτικές κάμερες και μόντεμ πλέγματος, ενώ ορισμένες διαμορφώσεις διαθέτουν αισθητήρα λέιζερ που έχει σχεδιαστεί για να ενεργοποιεί μια εναέρια έκρηξη.

 

Harpy-A1 Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το αρχικό Harpy-A1 με έμβολο κατασκευάζεται από την Izhevsk Electromechanical Plant (IEMZ) Kupol, μέρος της εταιρείας Almaz-Antey. Ο σχεδιασμός των ιπτάμενων πτερυγίων του μοιάζει με το ιρανικό Shahed-136 και το ρωσικό Geran-2.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που αποδίδονται στην ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, το Harpy-A1 έχει βάρος απογείωσης περίπου 300 κιλά, μέγιστη ταχύτητα περίπου 185 km/h, αυτονομία έως 1.500 χιλιόμετρα και χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου έως 150 κιλά. Αυτές οι προδιαγραφές ισχύουν για το μοντέλο με έμβολο και όχι για τις νέες εκδόσεις τζετ.

 

Κινητό σύστημα εκκίνησης

Η έκθεση του NTV έδειξε επίσης έναν εκτοξευτή τοποθετημένο σε σασί στρατιωτικού φορτηγού KamAZ-5350. Έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει και να εκτοξεύει πολλαπλά drones Geran ή Harpy, επιτρέποντας την ανάπτυξη από διάσπαρτες τοποθεσίες χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε σταθερές βάσεις ή αεροδρόμια.Νέα στρατιωτικού εξοπλισμού

 

Σχέδια Εξαγωγών και Παραγωγή

Η Ρωσία προωθεί το εξαγωγικό μοντέλο Harpy-A1E με έμβολο μέσω της Rosoboronexport, η οποία ξεκίνησε τη διεθνή εμπορία τον Αύγουστο του 2026. Οι διαφημιζόμενες προδιαγραφές του περιλαμβάνουν βεληνεκές έως και 1.000 χιλιόμετρα, κεφαλή άνω των 50 κιλών, ταχύτητα τουλάχιστον 170 km/h, αντοχή τουλάχιστον έξι ωρών και ύψος λειτουργίας από 50 έως 2.500 μέτρα.

Ο κατασκευαστής λέει ότι μπορεί να εκπληρώσει εγχώριες και εξαγωγικές παραγγελίες ταυτόχρονα και είναι έτοιμος να συζητήσει τη δημιουργία εγκαταστάσεων παραγωγής σε χώρες εταίρους. Το εξαγωγικό μοντέλο έχει προγραμματιστεί να εκτεθεί σε αμυντικές εκθέσεις στο Βιετνάμ και την Κίνα.

Η παραγωγή του Harpy-A1 ξεκίνησε βάσει σύμβασης του ρωσικού υπουργείου Άμυνας το 2023. Οι αναφορές ανοιχτού κώδικα και οι ευρωπαϊκές αξιολογήσεις πληροφοριών έδειξαν ότι περισσότερες από 2.500 μονάδες παρήχθησαν από τα μέσα του 2023 έως τα μέσα του 2024. Η Kupol κατασκευάζει την οικογένεια Harpy, ενώ η Alabuga χειρίζεται την παραγωγή Geran μεγαλύτερου όγκου.Αμυντική Βιομηχανία

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις νέες παραλλαγές Harpy με τζετ, συμπεριλαμβανομένης της εμβέλειας, της ταχύτητας και των αριθμών παραγωγής τους, δεν έχουν αποκαλυφθεί.

 Η Ρωσία επιδεικνύει πυραυλικό σύστημα LMUR τοποθετημένο σε φορτηγό κατά τη διάρκεια του Tsentr-2026

CHEBARKUL, περιοχή Τσελιάμπινσκ, Ρωσία — Η Ρωσία παρουσίασε έναν νέο επίγειο εκτοξευτή, που ονομάζεται Izdeliye 347 ή Product 347, που εκτοξεύει έναν τροποποιημένο ελαφρύ κατευθυνόμενο πύραυλο πολλαπλών χρήσεων LMUR κατά τη διάρκεια της στρατηγικής στρατιωτικής άσκησης Tsentr-2026. Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, το σύστημα έπληξε προσομοιωμένες θέσεις εχθρικού πυροβολικού στο πεδίο εκπαίδευσης Chebarkul στην περιοχή Τσελιάμπινσκ. Η εναέρια αναγνώριση εντόπισε πρώτα τους στόχους και έδωσε τις συντεταγμένες τους.

Το υπουργείο ανέφερε στις 2 Οκτωβρίου ότι ο εκτοξευτής τοποθετημένος σε φορτηγό θα μπορούσε να εμπλέξει σταθερούς και κινούμενους στόχους σε εμβέλεια έως και 20 χιλιομέτρων. Το Tsentr-2026 διήρκεσε από τις 28 Σεπτεμβρίου έως τις 3 Οκτωβρίου 2026, με τη συμμετοχή περισσότερων από 47.000 ατόμων σε πολλές περιοχές εκπαίδευσης και στην Κασπία Θάλασσα.

 

Διαμόρφωση εκτοξευτή τοποθετημένου σε φορτηγό

Το βίντεο δείχνει το σύστημα εγκατεστημένο σε ένα θωρακισμένο φορτηγό Ural 6x6, με ορισμένες ρωσικές αναφορές να προσδιορίζουν το πλαίσιο ως το Ural-63706. Το πίσω τμήμα φέρει δύο πυραύλους, ενώ μια κεραία τοποθετημένη στον ιστό υποστηρίζει τη σύνδεση δεδομένων με τον πύραυλο κατά την πτήση. Κατά τη διάρκεια μιας καταγεγραμμένης επίδειξης, ένας πύραυλος εκτοξεύτηκε σε απόσταση 13,9 χιλιομέτρων και προσγειώθηκε αρκετά μέτρα από τον καθορισμένο στόχο σε ανοιχτό πεδίο.

Το υπουργείο Άμυνας δεν έχει επιβεβαιώσει το ακριβές μοντέλο του φορτηγού, τον κατασκευαστή του πλήρους εκτοξευτή, την πλήρη χωρητικότητα πυραύλων του ή ένα χρονοδιάγραμμα για την έναρξη λειτουργίας.

 

Προδιαγραφές και καθοδήγηση πυραύλων LMUR

Το LMUR, γνωστό και ως Izdeliye 305 ή Kh-39, αναπτύχθηκε από το γραφείο σχεδιασμού KBM στην Κολόμνα, μέρος της εταιρείας High Precision Systems της Rostec. Αρχικά σχεδιάστηκε για εκτόξευση ελικοπτέρων, χρησιμοποιείται από ρωσικά επιθετικά ελικόπτερα Mi-28NM και Ka-52M και εξειδικευμένες παραλλαγές Mi-8.

Ο πύραυλος ζυγίζει περίπου 105 κιλά, φέρει κεφαλή κατακερματισμού υψηλής εκρηκτικότητας 25 κιλών, έχει μήκος 1.945 μέτρα και διάμετρο 200 χιλιοστά. Χρησιμοποιεί κινητήρα στερεού καυσίμου, φτάνει ταχύτητες έως και περίπου 230 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και συνήθως πετά σε υψόμετρα 100–600 μέτρων.

Η στάνταρ έκδοση έχει δηλωμένη αυτονομία 14,5 χιλιομέτρων, ενώ οι εκδόσεις μεγαλύτερης εμβέλειας φέρεται να έχουν ξεπεράσει τα 25 χιλιόμετρα. Η τροποποιημένη έκδοση που εκτοξεύτηκε από το έδαφος που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του Tsentr-2026 έχει αναφερόμενη εμβέλεια έως και 20 χιλιόμετρα.

Το σύστημα καθοδήγησής του συνδυάζει αδρανειακή πλοήγηση και δορυφορικές διορθώσεις κατά τη διάρκεια της πτήσης κατά τη διάρκεια της πορείας. Ένας αναζητητής θερμικής απεικόνισης και αμφίδρομη σύνδεση δεδομένων παρέχουν στον χειριστή βίντεο από την οπτική γωνία του πυραύλου, επιτρέποντας προσαρμογές στο σημείο στόχευσης κατά την τελική φάση. Η πλατφόρμα εκτόξευσης δεν χρειάζεται άμεση οπτική επαφή με τον στόχο κατά τη βολή.

 

Επίγειος ρόλος και πρώιμη ανάπτυξη

Η τοποθέτηση του LMUR σε ένα φορτηγό δίνει στις ρωσικές χερσαίες δυνάμεις μια κινητή επιλογή χτυπήματος ακριβείας χωρίς να απαιτείται επιθετικό ελικόπτερο για την εκτέλεση κάθε εμπλοκής. Η ιδέα είναι συγκρίσιμη από ορισμένες απόψεις με το πυραυλικό σύστημα Spike NLOS του Ισραήλ, το οποίο μπορεί να εμπλέξει στόχους πέρα από την άμεση οπτική γωνία του εκτοξευτή.

Η Ρωσία διερεύνησε προηγουμένως ένα LMUR που εκτοξεύτηκε από το έδαφος στο πλαίσιο του έργου Baikal, το οποίο φέρεται να βασίζεται σε ένα τεθωρακισμένο ερπυστριοφόρο όχημα παρόμοιο στην ιδέα με το αντιαρματικό σύστημα Khrizantema-S. Αυτή η πρόταση είχε επίσης σκοπό να εμπλέξει αεροσκάφη που κινούνται αργά, χαμηλές πτήσεις, αλλά το αποτέλεσμά της παραμένει άγνωστο.

Το Izdeliye 347 χρησιμοποιεί μια πλατφόρμα τροχοφόρου φορτηγού. Αν και η επίδειξή του επιβεβαιώνει τη χρήση ενός επίγειου εκτοξευτή LMUR κατά τη διάρκεια της άσκησης, η Ρωσία δεν έχει επιβεβαιώσει δημόσια την επίσημη αποδοχή του σε υπηρεσία, τα σχέδια σειριακής παραγωγής ή το μελλοντικό χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης.