Η Σαουδική Αραβία εξετάζει το ενδεχόμενο επίθεσης των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς οι απειλές της Ερυθράς Θάλασσας περιορίζουν τις εξαγωγές πετρελαίου Η αεροπορική ισχύς της Σαουδικής Αραβίας και οι χερσαίες δυνάμεις της Υεμένης υποστηρίζουν μια ανεπιβεβαίωτη εκστρατεία για την ανατροπή των ακτών των Χούθι, απειλώντας τη ναυτιλία του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και τον δυτικό διάδρομο εξαγωγής πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.

 Σαουδικό τανκ Άμπραμς

Η Σαουδική Αραβία προετοιμάζει μια πιθανή επίθεση κατά των θέσεων των Χούτι κατά μήκος της ακτής της Ερυθράς Θάλασσας της Υεμένης, επιδιώκοντας να αποκαταστήσει την πρόσβαση μέσω του Bab el-Mandeb καθώς η πίεση στον δυτικό διάδρομο εξαγωγής πετρελαίου εντείνει τη διαταραχή που επηρεάζει τα στενά του Ορμούζ.

Μακάρι να συμμετέχουν και δυνάμεις από την Τουρκία αλλά δεν θα το κάνουν γιατί στα λόγια είναι ο δεύτερος στρατός του ΝΑΤΟ.

Η προτεινόμενη εκστρατεία παραμένει ανεπιβεβαίωτη από το Ριάντ, με τις προετοιμασίες που περιγράφονται στις 2 Οκτωβρίου να περιλαμβάνουν τις χερσαίες δυνάμεις της Υεμένης και την αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας, καθιστώντας το εύρος, το χρονοδιάγραμμα και την επιχειρησιακή ετοιμότητά της συνεπακόλουθες αβεβαιότητες και όχι σταθερούς δείκτες επικείμενης επίθεσης.

Η προέλαση των Χούτι τον Σεπτέμβριο φέρεται να κατέλαβε τη Μόκα, επεκτάθηκε νότια προς το Ντούμπαμπ και έφτασε σε νησιά με θέα τις ναυτιλιακές λωρίδες, μετατρέποντας τη νότια ακτογραμμή από κυβερνητικό διάδρομο διοικητικής μέριμνας σε πιθανή πλατφόρμα επιτήρησης, θαλάσσιου καταναγκασμού και διαρκούς εδαφικής μόχλευσης.

Αυτή η αλλαγή έχει σημασία επειδή ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας προοριζόταν να παρακάμψει την ευπάθεια του Κόλπου, ωστόσο τα δεξαμενόπλοια που φορτώνουν στο Yanbu εξακολουθούν να απαιτούν ασφαλείς διαδρομές, εκθέτοντας τα όρια του πλεονασμού των υποδομών όταν και οι δύο θαλάσσιες έξοδοι αντιμετωπίζουν ταυτόχρονη πίεση ασφαλείας.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Χούθι, Yahya Saree, ισχυρίστηκε ότι η επίθεση εκδίωξε τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία από έξι συνοικίες που καλύπτουν περίπου 5.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αν και η αμφισβητούμενη ενοποίηση κοντά στο Dhubab και τα μη επαληθευμένα στοιχεία θυμάτων εμποδίζουν αυτή τη δήλωση να δημιουργήσει μια αδιαμφισβήτητη εικόνα ελέγχου του πεδίου μάχης.

Οι διαβεβαιώσεις των Χούθι ότι η ναυσιπλοΐα παραμένει ασφαλής για τα πλοία εκτός της κατηγορίας που συνδέεται με τη Σαουδική Αραβία δεν εξαλείφουν τον εμπορικό κίνδυνο, επειδή η επιλεκτική στόχευση μπορεί να αποτρέψει τους φορείς εκμετάλλευσης, να αυξήσει τα ασφάλιστρα και να διαταράξει τις παραδόσεις ενέργειας χωρίς να προκαλέσει ένα επίσημα δηλωμένο κλείσιμο του στενού.

Ο σχεδιασμός φέρεται να περιλαμβάνει είτε μια περιορισμένη παράκτια αντεπίθεση είτε συντονισμένη πίεση σε πολλά εσωτερικά μέτωπα, θέτοντας το Ριάντ μπροστά στην επιλογή μεταξύ της συγκέντρωσης πόρων γύρω από την πύλη εξαγωγών και της αποδοχής μιας μεγαλύτερης, πιο απαιτητικής εκστρατείας εναντίον των διασκορπισμένων δυνάμεων των Χούθι.

Περισσότεροι από 100.000 στρατιώτες της Υεμένης θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν στο πλαίσιο της ευρύτερης επιλογής, αλλά αυτό το ανώτερο ποσοστό σχεδιασμού δεν παρέχει επιβεβαιωμένη διάταξη μάχης, αξιολόγηση ετοιμότητας ή στοιχεία ότι οι κατακερματισμένοι σχηματισμοί μπορούν να διατηρήσουν συντονισμένες επιχειρήσεις σε πολλά αμφισβητούμενα μέτωπα.

Ο πρώην πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σαουδική Αραβία, Michael Ratney, έχει αξιολογήσει τον πιθανό στόχο ως περιορισμένη παράκτια ανάκαμψη, μια διάκριση που τοποθετεί την αποκατεστημένη πρόσβαση στη ναυτιλία και τη διαπραγματευτική μόχλευση πάνω από το πολύ μεγαλύτερο στρατιωτικό έργο της ολοκληρωτικής ήττας των Χούθι.

Ο Σαουδάραβας σχολιαστής Ali Shihabi έχει δώσει έμφαση στην απόδοση των τοπικών δυνάμεων, εντοπίζοντας την κεντρική εξάρτηση της εκστρατείας: τα σαουδαραβικά αεροσκάφη μπορεί να χτυπήσουν θέσεις και να διαταράξουν την κίνηση, αλλά οι μονάδες της Υεμένης πρέπει να καταλάβουν το έδαφος, να ασφαλίσουν τις οδούς εφοδιασμού και να διατηρήσουν τον έλεγχο μετά τις αρχικές προελάσεις. Περιορισμός της Κερέτα

Η εξωτερική βοήθεια φέρεται να επικεντρώνεται στις πληροφορίες, τον εξοπλισμό και την προστασία των υποδομών, ενώ δεν αναμένεται άμεση συμμαχική επίγεια συμμετοχή, αφήνοντας το Ριάντ να εξισορροπήσει την επιθετική υποστήριξη των σχηματισμών της Υεμένης με τις αμυντικές απαιτήσεις σε λιμάνια, αγωγούς, σύνορα και εκτεθειμένα κέντρα πληθυσμού.

Η εκτίμηση της DSA είναι ότι το αποφασιστικό μέτρο θα ήταν η συνεχής εμπορική διέλευση και όχι η κατάληψη εδαφών, επειδή μια επίθεση που ανακτά παράκτιες θέσεις ενώ προκαλεί ανανεωμένες επιθέσεις σε υποδομές εξαγωγής θα μπορούσε να αλλάξει την πρώτη γραμμή χωρίς να επιλύσει τη στρατηγική ευπάθεια της Σαουδικής Αραβίας.

Bab el-Mandeb: Παράκτια μόχλευση των Χούθι

Η προέλαση εξελίχθηκε από την πίεση γύρω από τη Μόχα τον Αύγουστο σε προκαταλήψεις στην ενδοχώρα τον Σεπτέμβριο, υποδεικνύοντας ότι η παράκτια κατάρρευση ακολούθησε απώλειες εδάφους υποστήριξης και όχι μια μεμονωμένη κατάληψη λιμανιού, με επιπτώσεις σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανασυγκρότησης ενός αμυντικού κυβερνητικού διαδρόμου.

Οι δυνάμεις των Χούθι φέρονται να εισήλθαν στη Μότσα στις 10 Σεπτεμβρίου, αφού οι Εθνικές Δυνάμεις Αντίστασης υπό τον Ταρίκ Σαλέχ αποσύρθηκαν νότια, απομακρύνοντας ένα αρχηγείο και έναν κόμβο υλικοτεχνικής υποστήριξης που υποστήριζαν την παρακολούθηση των ακτών, την αναχαίτιση του λαθρεμπορίου όπλων και τις συνδέσεις προς την Ταΐζ για μονάδες που είχαν ευθυγραμμιστεί με την κυβέρνηση εκεί.

Η Μότσα βρίσκεται περίπου 75-80 χιλιόμετρα βόρεια του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, πράγμα που σημαίνει ότι η ανάκτησή της θα προσέφερε ένα σημείο στάσης και ανεφοδιασμού για επόμενες επιχειρήσεις, αν και η αποκατάσταση της πρόσβασης στο λιμάνι θα απαιτούσε ασφαλείς προσεγγίσεις και αξιόπιστη προστασία των περαιτέρω χερσαίων κινήσεων.

Η επακόλουθη κίνηση προς το Ντουμπάμπ έφερε τις δυνάμεις των Χούθι πιο κοντά σε θέσεις που βλέπουν προς το στενό, όπου η γεωγραφική εγγύτητα μπορεί να βελτιώσει την παρατήρηση της ναυτιλίας και να μειώσει την απόσταση μεταξύ των παράκτιων περιοχών λειτουργίας και των θαλάσσιων στόχων χωρίς να επιδεικνύει πλήρη ικανότητα στόχευσης.

Το Πέριμ, επίσης γνωστό ως Μαγιούν, χωρίζει το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ σε δύο κανάλια και βρίσκεται περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από την ηπειρωτική χώρα της Υεμένης, δίνοντας σε μια κατοχική δύναμη μια στρατηγικά τοποθετημένη θέση παρατήρησης, ενώ παράλληλα καθιστά τον ανεφοδιασμό της εξαρτώμενο από εκτεθειμένες συνδέσεις σε κοντινά ύδατα.

Ένας αεροδιάδρομος που είχε προηγουμένως δημιουργηθεί από δυνάμεις που υποστηρίζονται από τα ΗΑΕ προσθέτει πιθανή επιχειρησιακή χρησιμότητα στο νησί, αλλά οι παρεχόμενες πληροφορίες δεν καθορίζουν την κατάστασή του, την ανάπτυξη αεροσκαφών ή τη χρήση των Χούθι, περιορίζοντας τα συμπεράσματα σχετικά με οποιαδήποτε άμεση αλλαγή στις τοπικές αεροπορικές επιχειρήσεις.

Το αρχιπέλαγος Χανίς, συμπεριλαμβανομένων των αναφερόμενων κερδών γύρω από το Ζουκάρ και το Μείζον Χανίς, επεκτείνει τη θαλάσσια γεωγραφία υπό πίεση προς τα βόρεια, ενδεχομένως αποδυναμώνοντας το δίκτυο επιτήρησης και αναχαίτισης που είχαν χρησιμοποιήσει οι δυνάμεις που συμμαχούν με την κυβέρνηση για την παρακολούθηση των κινήσεων κατά μήκος των νότιων προσεγγίσεων της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα.

Αυτές οι θέσεις συμπληρώνουν την υπάρχουσα βόρεια ακτογραμμή των Χούθι γύρω από την Χοντέιντα, παρέχοντας ενδεχομένως επιχειρησιακό βάθος και ευκαιρίες διασποράς, αν και η κατοχή μεγαλύτερης ακτογραμμής δεν καθορίζει τον αριθμό, την ετοιμότητα ή την τοποθεσία των πυραύλων κατά πλοίων, των drones ή των συναφών συστημάτων επιτήρησης.

Οι Χούθι είχαν ήδη διαταράξει τη ναυτιλία με πυραύλους και drones πριν από αυτά τα εδαφικά κέρδη, επομένως μια παράκτια αντεπίθεση θα αντιμετώπιζε τα νεοαποκτηθέντα γεωγραφικά πλεονεκτήματα, αφήνοντας παράλληλα μια ανεπίλυτη απαίτηση για περιορισμό των επιθέσεων που εξαπολύονται από θέσεις πέρα ​​από την περιοχή επίθεσης.

Η ανάκτηση των νησιών και της ακτογραμμής θα μπορούσε επομένως να μειώσει την άμεση εποπτεία των ναυτιλιακών οδών, αλλά το άνοιγμα του διαδρόμου θα εξαρτιόταν επιπλέον από τη συνεχή επιτήρηση, την αξιόπιστη αμυντική κάλυψη και μια αποδεδειγμένη μείωση των επιθέσεων επαρκή για να επηρεάσει στη συνέχεια τις αποφάσεις εμπορικής δρομολόγησης.

Εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας: Περιορισμοί στους αγωγούς Ανατολής-Δύσης

Το δυτικό σύστημα εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας έγινε πιο σημαντικό μετά τον περιορισμό της κυκλοφορίας στο Ορμούζ από τα τέλη Φεβρουαρίου, μετατοπίζοντας τη στρατηγική αξία του Γιανμπού από έναν εναλλακτικό τερματικό σταθμό προς μια κύρια έξοδο της οποίας η ασφάλεια καθορίζει όλο και περισσότερο την πρόσβαση στους Ασιάτες πελάτες του βασιλείου.

Η ονομαστική χωρητικότητα του αγωγού Ανατολής-Δύσης, περίπου επτά εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα, περιγράφει την πιθανή διακίνηση υποδομών και όχι την εγγυημένη διαθεσιμότητα εξαγωγών, επειδή η πραγματική παράδοση εξαρτάται επίσης από τις συνθήκες λειτουργίας, τη χωρητικότητα φόρτωσης του τερματικού σταθμού και τις ασφαλείς αναχωρήσεις των δεξαμενόπλοιων.

Οι φορτώσεις αργού πετρελαίου στο Yanbu φέρεται να αυξήθηκαν από περίπου 750.000 βαρέλια την ημέρα πριν από τον πόλεμο σε μεταξύ 3,8 εκατομμυρίων και 4,2 εκατομμυρίων κατά τη διάρκεια του Απριλίου-Ιουνίου, καταδεικνύοντας πώς η αναστάτωση στον Κόλπο συγκέντρωσε τη θαλάσσια εξαγωγική δραστηριότητα της Σαουδικής Αραβίας γύρω από μια προηγουμένως δευτερεύουσα δυτική θαλάσσια διαδρομή.

Τα αναφερόμενα στοιχεία του Ιουνίου, που τοποθετούν περίπου το 92% των σαουδαραβικών εξαγωγών πετρελαίου μέσω του Yanbu, καταδεικνύουν αυτή τη συγκέντρωση, αν και αντιπροσωπεύει μια περίοδο και όχι ένα μόνιμο λειτουργικό πρότυπο και δεν μπορεί να προσδιορίσει την κατανομή των εξαγωγών μετά από επακόλουθες διακοπές.

Η δήλωση των Χούθι στις 20 Ιουλίου, η οποία στόχευε τη ναυτιλία που συνδέεται με τη Σαουδική Αραβία, άσκησε άμεση πίεση σε αυτό το αναδρομολογημένο εμπόριο, με τις επακόλουθες επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια να φέρονται να μειώνουν τον εβδομαδιαίο όγκο φορτίου της Σαουδικής Αραβίας προς τα νότια κατά περίπου το ήμισυ και να ενθαρρύνουν τους φορείς εκμετάλλευσης να εγκαταλείψουν το μικρότερο δρομολόγιο προς την Ασία. Rujukan Geografi

Οι εκτροπές βόρεια μέσω της Διώρυγας του Σουέζ ή του αγωγού SUMED της Αιγύπτου διατηρούν μια εναλλακτική διαδρομή για το αργό πετρέλαιο, αλλά τα περαιτέρω ταξίδια γύρω από την Αφρική φέρονται να παρατείνουν τους χρόνους παράδοσης από περίπου 24 ημέρες σε περισσότερες από 50 για ορισμένους ασιατικούς προορισμούς, απορροφώντας επιπλέον διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων.

Τα προϊόντα διυλιστηρίου της Ερυθράς Θάλασσας αντιμετωπίζουν ξεχωριστό περιορισμό επειδή δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το SUMED, καθιστώντας τη διάκριση μεταξύ της εκκένωσης αργού πετρελαίου και της αποστολής προϊόντων επιχειρησιακά σημαντική κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον η βόρεια διαδρομή μπορεί να διατηρήσει το ευρύτερο σύστημα εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας κατά τη διάρκεια παρατεταμένης διακοπής του νότου.

Μια επίθεση με drone στις 10-11 Σεπτεμβρίου, την οποία το Ριάντ απέδωσε σε ιρακινές πολιτοφυλακές, φέρεται να διέκοψε τον αγωγό για περίπου δέκα ημέρες, καταδεικνύοντας πώς μια χερσαία παράκαμψη μπορεί να γίνει μια αμφισβητούμενη σύνδεση παρά μια εξασφαλισμένη λύση για τη θαλάσσια ανασφάλεια σε οποιαδήποτε από τις δύο ακτές.

Μετά την επανεκκίνησή της γύρω στις 22 Σεπτεμβρίου, η διακίνηση φέρεται να κυμάνθηκε μεταξύ δύο εκατομμυρίων και 2,65 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα έναντι περίπου 5,5 εκατομμυρίων πριν από την επίθεση, αφήνοντας την ανάκαμψη των αγωγών ως ανεξάρτητο περιορισμό, ακόμη και αν οι συνθήκες ασφαλείας γύρω από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ βελτιωθούν.

Η εκτίμηση της DSA είναι ότι η ανθεκτικότητα των εξαγωγών απαιτεί λειτουργικές υποδομές και εμπορικά αξιοποιήσιμες ναυτιλιακές οδούς μαζί, επειδή η αποκατάσταση μόνο ενός στοιχείου αφήνει το Ριάντ εκτεθειμένο σε σημεία συμφόρησης που μπορούν να περιορίσουν τις παραδόσεις, να περιορίσουν τα έσοδα και να μειώσουν την πρακτική αξία της διαθέσιμης παραγωγικής ικανότητας.

Δυνάμεις Ξηράς της Υεμένης και Σαουδαραβική Πολεμική Ισχύς: Η Δοκιμασία της Λογιστικής

Μια περιορισμένη επιχείρηση θα επικεντρωνόταν στο Ντουμάμπ, τη νότια ακτογραμμή και τις θέσεις που επηρεάζουν το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, ενδεχομένως περιορίζοντας τον επίγειο στόχο, ενώ παράλληλα θα απαιτούσε συντονισμένη υποστήριξη για σχηματισμούς που προελαύνουν μέσα από εδάφη όπου οι προηγούμενες κυβερνητικές άμυνες είχαν καταρρεύσει κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Η ευρύτερη εναλλακτική λύση θα αύξανε την πίεση στην Αλ-Μπάιντα, τη Μαρίμπ, την Ταΐζ και την Αλ-Τζάουφ, επιδιώκοντας να διαχωρίσει την προσοχή των Χούθι και τις επιλογές ενίσχυσης, αυξάνοντας παράλληλα τη ζήτηση της κυβερνητικής πλευράς για μεταφορές, πυρομαχικά, συντήρηση, επικοινωνίες και συντονισμό διοίκησης σε ξεχωριστές επιχειρησιακές περιοχές.

Αυτό δημιουργεί μια αντιστάθμιση δύναμης-δομής: επιπλέον μέτωπα θα μπορούσαν να περιπλέξουν τη συγκέντρωση των Χούθι κατά μήκος της ακτής, ωστόσο γεωγραφικά διασκορπισμένες κυβερνητικές μονάδες θα χρειάζονταν επαρκή υλικοτεχνική αντοχή για να αποτρέψουν τις ταυτόχρονες επιθέσεις από το να γίνουν μεμονωμένες προσπάθειες που καταναλώνουν πόρους χωρίς να παράγουν αμοιβαία ενισχυτικά αποτελέσματα.

Ο παρεχόμενος σχεδιασμός προβλέπει χερσαίες μάχες στην Υεμένη, υποστηριζόμενες κυρίως από σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές, αφήνοντας τη διαθεσιμότητα και τη συνοχή των τοπικών σχηματισμών ως τον περιορισμό στην εκμετάλλευση της αεροπορικής πίεσης και τη μετατροπή της ζημιάς στις θέσεις των Χούθι σε διαρκή έλεγχο του εδάφους.

Ο κατακερματισμός μεταξύ των παρατάξεων που είναι σύμμαχοι με την κυβέρνηση περιπλέκει περισσότερα από τις ρυθμίσεις διοίκησης, επειδή η διαφορετική απόδοση των μονάδων μπορεί να εκθέσει γειτονικούς τομείς, να διακόψει τις κινήσεις εφοδιασμού και να αναγκάσει ισχυρότερους σχηματισμούς να εκτρέψουν το ανθρώπινο δυναμικό προς τη σταθεροποίηση θέσεων που οι ασθενέστεροι εταίροι δεν μπορούν να υπερασπιστούν αξιόπιστα κατά τη διάρκεια των προελάσεων.

Η απώλεια του Mocha επιδεινώνει αυτές τις δυσκολίες αφαιρώντας έναν καθιερωμένο παράκτιο κόμβο εφοδιαστικής, καθιστώντας την πιθανή ανάκαμψή του σχετική με τη διατήρηση επιχειρήσεων νοτιότερα, ενώ απαιτεί από τους σχεδιαστές να λάβουν υπόψη τις κατεστραμμένες εγκαταστάσεις, την αμφισβητούμενη οδική πρόσβαση και την ευπάθεια των συγκεντρωμένων προμηθειών εκεί.

Η αεροπορική ισχύς της Σαουδικής Αραβίας μπορεί να υποστηρίξει την αναχαίτιση και τις επιθέσεις σε εντοπισμένες θέσεις, αλλά το παρεχόμενο υλικό δεν παρέχει στοιχεία για τη δημιουργία εξόδων, αριθμούς αεροσκαφών ή αξιολόγηση στόχευσης, εμποδίζοντας μια ποσοτικοποιημένη κρίση σχετικά με το εάν η αεροπορική υποστήριξη θα μπορούσε να υποστηρίξει οποιαδήποτε από τις προτεινόμενες επιλογές εκστρατείας. Περιορισμός της Kereta

Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρεται να παρέχουν πληροφορίες και βοήθεια στόχευσης, ενώ ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει απορρίψει αιτήματα για άμεσες επιθέσεις, μια ρύθμιση που θα μπορούσε να βελτιώσει την επιχειρησιακή επίγνωση της Σαουδικής Αραβίας χωρίς να μεταβιβάσει την ευθύνη για την πρόοδο εδάφους ή την κλιμάκωση της εκστρατείας στις αμερικανικές δυνάμεις μάχης.

Οι ισχυρισμοί των Χούθι για εντατικές σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές, συμπεριλαμβανομένων 94 εντός μιας περιόδου, παραμένουν ισχυρισμοί και όχι επαληθευμένα μέτρα στρατιωτικής αποτελεσματικότητας, επειδή ο αριθμός των επιθέσεων από μόνος του δεν αποκαλύπτει ζημιές σε στόχους, μειωμένη πυραυλική δραστηριότητα, φθορά των επίγειων δυνάμεων ή ενίσχυση αμφισβητούμενων θέσεων.

Η υπάρχουσα κλιμάκωση, επομένως, δεν μπορεί να αποδείξει ότι μια μεγαλύτερη επίθεση είναι έτοιμη, ιδίως όταν οι προτεινόμενες εκτιμήσεις εκτόξευσης κυμαίνονται από περίπου μια εβδομάδα έως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών τον Νοέμβριο, και δεν έχει προκύψει δημόσιο επιχειρησιακό χρονοδιάγραμμα ή επιβεβαιωμένη ακολουθία κινητοποίησης.

Η Συμμαχική Αεροπορική Άμυνα και η Προστασία Υποδομών Διαμορφώνουν τη Στάση των Σαουδαραβικών Δυνάμεων

Η Τουρκία και το Πακιστάν φέρεται να συνεισφέρουν εξοπλισμό και συμβούλους αντί για μια ανακοινωθείσα επίγεια επέμβαση στην Υεμένη, τοποθετώντας την υποστήριξή τους γύρω από τη σαουδαραβική ικανότητα και προστασία, ενώ αφήνουν τους εδαφικούς στόχους της επίθεσης να εξαρτώνται από σχηματισμούς της Υεμένης που είναι σύμμαχοι με την κυβέρνηση και λειτουργούν υπό την εποπτεία της Σαουδικής Αραβίας.

Ο εξοπλισμός που περιγράφεται περιλαμβάνει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη παράλληλα με πακιστανικά συστήματα αεράμυνας, ελαφρύ πυροβολικό και εξοπλισμό κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, έναν συνδυασμό που θα μπορούσε να υποστηρίξει την επιτήρηση και την αμυντική ανθεκτικότητα, αν και οι ταυτότητες των πλατφορμών, οι ποσότητες, οι ρυθμίσεις ενσωμάτωσης και οι τοποθεσίες ανάπτυξης παραμένουν ασαφείς στον απολογισμό σχεδιασμού.

Το πακιστανικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία αναφέρεται ότι ανέρχεται σε 30.000 έως 40.000 άτομα, αλλά οι περιγραφόμενοι ρόλοι τους στην συνοριακή και αντιπυραυλική άμυνα δεν θα πρέπει να μετατραπούν σε εκστρατευτική διάταξη μάχης, ιδίως χωρίς επιβεβαίωση της σύνθεσης των δυνάμεων, της επιχειρησιακής εξουσίας ή των ημερομηνιών ανάπτυξης.

Η αναφερόμενη αποστολή αμυντικών συστημάτων και προσωπικού από τη Γαλλία στο Γιανμπού αντικατοπτρίζει τη σημασία του τερματικού σταθμού εξαγωγής πέρα ​​από το Ριάντ, ενώ η απουσία προδιαγραφών συστήματος εμποδίζει μια αξιόπιστη αξιολόγηση της κάλυψης, της ικανότητας αναχαίτισης ή της προστασίας από το εύρος των απειλών που περιγράφονται.

Η προστασία του Γιανμπού θα αντιμετώπιζε έναν κρίσιμο κόμβο, ωστόσο ο αγωγός, η Τζιζάν και άλλες εκτεθειμένες τοποθεσίες δημιουργούν ένα ευρύτερο αμυντικό αποτύπωμα, απαιτώντας από τους σχεδιαστές να εξετάσουν πώς η γεωγραφικά κατανεμημένη υποδομή επηρεάζει τη συγκέντρωση των διαθέσιμων μέσων επιτήρησης, των αναχαιτιστών και του προσωπικού υποστήριξης.

Ο εξοπλισμός αντιμετώπισης drones και η αεράμυνα μπορούν να μειώσουν την ευπάθεια κατ 'αρχήν, αλλά η συμβολή τους εξαρτάται από την ανίχνευση, την προειδοποίηση και την απόδοση εμπλοκής, και καμία πληροφορία δεν καθορίζει πώς ο συμμαχικός εξοπλισμός θα συνδυαστεί σε μια συντονισμένη αμυντική αρχιτεκτονική σε όλη την υποδομή εξαγωγής της Σαουδικής Αραβίας.

Μια πιθανή απάντηση των Χούθι που θα περιλαμβάνει εντατικές επιθέσεις με πυραύλους και drones θα μπορούσε να αναγκάσει το Ριάντ να διαθέσει πρόσθετους πόρους για την προστασία της πατρίδας, καθιστώντας τον επιθετικό ρυθμό εξαρτώμενο εν μέρει από το εάν οι αμυντικές δεσμεύσεις καταναλώνουν τα μέσα και το προσωπικό που απαιτούνται για να διατηρηθεί η πίεση στην Υεμένη.

Ο ισχυρισμός για εμπλοκή ιρακινών πολιτοφυλακών στην επίθεση στον αγωγό παραμένει στην ευθύνη του Ριάντ, χωρίς να παρέχεται ανεξάρτητη τεκμηρίωση, αλλά η πιθανότητα ξεχωριστών επιτιθέμενων περιπλέκει τον σχεδιασμό, επειδή οι αμυντικές απαιτήσεις θα μπορούσαν να διατηρηθούν ακόμη και αν οι παράκτιες θέσεις των Χούθι απωθηθούν με επιτυχία.

Η διάκριση μεταξύ επιθετικής βοήθειας και άμεσης συμμαχικής συμμετοχής σε μάχες διαμορφώνει επίσης τη στρατηγική σηματοδότηση, επιτρέποντας στους εταίρους να υποστηρίξουν την προστασία των σαουδαραβικών υποδομών, διατηρώντας παράλληλα διαφορετικά όρια για συμμετοχή σε μια εκστρατεία της οποίας το εύρος και η μελλοντική κλιμάκωση παραμένουν δημόσια απροσδιόριστα προς το παρόν.

Η εκτίμηση της DSA είναι ότι αυτή η αρχιτεκτονική υποστήριξης επιδιώκει να προστατεύσει την ικανότητα του βασιλείου να απορροφήσει τα αντίποινα, αλλά οι παραδόσεις εξοπλισμού και οι σύμβουλοι από μόνες τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν ούτε επαρκή αμυντική κάλυψη ούτε την αποτελεσματικότητα των επίγειων δυνάμεων που απαιτούνται για την ασφάλεια του νότιου διαδρόμου της Ερυθράς Θάλασσας.

Παγκόσμια Ναυτιλία, Ιράν και ο Κίνδυνος ενός Ευρύτερου Πολέμου στην Υεμένη

Το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ μεταφέρει κανονικά περίπου πέντε έως οκτώ τοις εκατό του παγκόσμιου πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω θαλάσσης και περίπου το ένα δέκατο του παγκόσμιου εμπορίου, καθιστώντας μια εκστρατεία στόχευσης με επίκεντρο τη Σαουδική Αραβία συνεπή για τη διεθνή ναυτιλία, ακόμη και όταν τα πλοία χωρίς σαουδαραβικές διασυνδέσεις έχουν ονομαστικά άδεια διέλευσης.

Τα αναφερόμενα ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου που αυξάνονται από περίπου 0,3% έως ένα% της αξίας του κύτους δείχνουν πώς οι επιλεκτικές επιθέσεις επιβάλλουν κόστος πέρα ​​από τις φυσικές απώλειες, αν και τα μεμονωμένα ασφάλιστρα ποικίλλουν και αυτά τα ενδεικτικά στοιχεία δεν μπορούν να περιγράψουν κάθε πλοίο, φορτίο ή ταξίδι μέσω του διαδρόμου.

Οι Ασιάτες αγοραστές αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κύκλους παράδοσης και αυξημένη έκθεση σε εμπορεύματα όταν τα σαουδαραβικά φορτία παρακάμπτουν την Αφρική, ενώ οι ευρωπαϊκές αγορές ντίζελ και τζετ μπορούν να αντιμετωπίσουν δευτερογενείς πιέσεις από διαταραγμένες ροές προϊόντων, εξαπλώνοντας τις συνέπειες πέρα ​​από τα κράτη που εμπλέκονται άμεσα στις μάχες της Υεμένης.

Η Αίγυπτος αντιμετωπίζει ένα σχετικό πρόβλημα εσόδων, αφού τα κέρδη του Σουέζ φέρεται να μειώθηκαν από περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2023 σε 4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τη μερική ανάκαμψη να είναι ευάλωτη σε ανανεωμένη ανασφάλεια που αποθαρρύνει τη ναυτιλία από τη χρήση της νότιας προσέγγισης της διώρυγας μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.

Οι αναφερόμενες κινήσεις του Brent στα 100-110 δολάρια ΗΠΑ ανά βαρέλι κατά τη διάρκεια επεισοδίων διαταραχής δείχνουν την ευαισθησία της αγοράς γύρω από αυτές τις διαδρομές, αλλά οι παρεχόμενες πληροφορίες δεν μπορούν να απομονώσουν την επίδραση της τιμής της Υεμένης από άλλες επιρροές σε καιρό πολέμου ή να ποσοτικοποιήσουν το ασφάλιστρο που αποδίδεται σε μια πιθανή επίθεση.

Το Saudi Vision 2030 αυξάνει τα εγχώρια διακυβεύματα επειδή τα δυτικά λιμάνια, η βιομηχανία και τα έργα logistics επεκτείνουν τη σημασία της Ερυθράς Θάλασσας πέρα ​​από την εκκένωση πετρελαίου, καθιστώντας την παρατεταμένη ανασφάλεια σχετική με τις επενδυτικές προσδοκίες, την αξιοποίηση των υποδομών και τα ευρύτερα σχέδια του βασιλείου για την αλλαγή της οικονομικής του γεωγραφίας.

Το Ιράν θα μπορούσε να επωφεληθεί στρατηγικά από τη συνεχιζόμενη πίεση στη δυτική έξοδο της Σαουδικής Αραβίας, ακόμη και αν οι διαπραγματεύσεις χαλαρώσουν τους περιορισμούς στο Ορμούζ, αλλά αυτό το πιθανό πλεονέκτημα δεν εδραιώνει την ιρανική διοίκηση μεμονωμένων επιχειρήσεων των Χούθι ούτε αποδεικνύει τον συντονισμό πίσω από κάθε επίθεση που επηρεάζει τις σαουδαραβικές υποδομές και τη ναυτιλία.

Ένα διαπραγματευμένο άνοιγμα του Ορμούζ δεν θα εγγυόταν κατά συνέπεια την ασφαλή διέλευση Bab el-Mandeb, επειδή ο επιλεκτικός αποκλεισμός των Χούθι εισάγει μια ξεχωριστή πηγή μόχλευσης που θα μπορούσε να επιβιώσει από μια συμφωνία του Κόλπου, εκτός εάν η θαλάσσια πρόσβαση μέσω των παρακείμενων υδάτων της Υεμένης αντιμετωπιστεί άμεσα.

Ο αναφερόμενος από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αριθμός άνω των 800 θανάτων από την επανέναρξη των μαχών υπογραμμίζει το κόστος που ήδη συσσωρεύεται, ενώ ο αναφερόμενος εκτοπισμός περισσότερων από 11.400 νοικοκυριών προσθέτει πίεση στους πολίτες που θα μπορούσε να περιπλέξει την τοπική διοίκηση, τη σταθεροποίηση και τον βιώσιμο έλεγχο μετά από οποιαδήποτε εδαφική ανάκτηση.

Για το Ριάντ, μια επιτυχημένη εκστρατεία θα απαιτούσε τόσο ανακτήσιμους χερσαίους στόχους όσο και φθίνουσα διαταραχή σε όλη την αλυσίδα εξαγωγών, ενώ η αποτυχία θα μπορούσε να εμβαθύνει τη σύνδεση μεταξύ του κατακερματισμένου πεδίου μάχης της Υεμένης, των αμφισβητούμενων θαλάσσιων πυλών και της ικανότητας της διεθνούς αγοράς να έχει αξιόπιστη πρόσβαση στο σαουδαραβικό πετρέλαιο.