11,6 χιλιάδες μη Θωρακισμένα Οχήματα: Γιατί ο Στρατός των ΗΠΑ χρειάζεται τόσα πολλά ISV; Γιατί άλλαξε ο πόλεμος και δεν το έχουμε καταλάβει εδώ στην Ελλάδα, για ταχεία προώθηση δυνάμεων και επίθεσης.

Τα BAGY διαφόρων τύπων συνήθως τετραθέσια χρησιμοποιούνται όλο και ποιο πολύ στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Έχουν φτηνό κόστος και καλή κινητικότητα εκτός δρόμου, τώρα τελευταία δοκίμασαν και με μηχανοκίνητο παραπέντε με τετραθέσιο BAGY, με κόστος όμως περίπου της 150 χιλιάδες δολάρια! Μια αντιγραφή δεν θα ξεπεράσει το κόστος των 50 χιλιάδων ευρώ.

Ο πόλεμος του πεζικού τελείωσε όπως τον γνωρίζαμε, δεν μπορεί ο στρατιώτης να περπατήσει μεγάλες αποστάσεις με τόσο βάρος που έχει επάνω του. Πρέπει να μεταφερθεί με απλά φτηνά μέσα πολύ κοντά στο μέτωπο για να πολεμήσει. Το ίδιο συμβαίνει με τα πυρομαχικά, τρόφιμα και νερό! Το ίδιο θα μπορούσε να είχε κάνει η Ελλάδα με απλά τετραθέσια Bagy και διθέσια με πίσω καρότσα για μεταφορά φορτίου. Θα μπορούσαν να τα αγοράσουν οι έφεδροι και οι εθνοφρουροί για να έχουν τα δικά τους μέσα μετακίνησης.

 Οχήματα ISV από μία από τις πρώτες παρτίδες

Το 2020, το τμήμα GM Defense της General Motors έλαβε την πρώτη του παραγγελία για ελαφρά οχήματα παντός εδάφους M1301 ISV. Η κύρια αποστολή τους είναι να μεταφέρουν ομάδες πεζικού, όπλα και εξοπλισμό σε περιοχές όπου τα συμβατικά οχήματα είναι δύσκολα προσβάσιμα. Τα τελευταία έξι χρόνια, ο στρατός των ΗΠΑ έχει επεκτείνει σημαντικά τα σχέδια προμηθειών του: από τα αρχικά 649 οχήματα, απαιτεί τώρα περίπου 11,6 χιλιάδες οχήματα σε διάφορες παραλλαγές. Στην AUSA 2026, η εταιρεία περιέγραψε τα σχέδιά της για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος.

Κερδίζοντας τον διαγωνισμό

Οι εργασίες για ένα ελαφρύ όχημα μεταφοράς πεζικού ξεκίνησαν το 2014 με το πρόγραμμα Ultra Light Combat Vehicle. Στη συνέχεια, ο στρατός ανέπτυξε το πρόγραμμα Army Ground Mobility Vehicle και το 2019 ξεκίνησε μια ξεχωριστή ανταγωνιστική φάση που ονομάζεται Infantry Squad Vehicle (ISV). Το πρόγραμμα συνεχίζεται με αυτό το όνομα σήμερα.

Το 2019, ο στρατός των ΗΠΑ ανέθεσε τρεις συμβάσεις για την ανάπτυξη πρωτότυπων ISV. Η GM Defense, η συμμαχία Oshkosh Defense and Flyer Defense, και η SAIC και η Polaris Group υπέβαλαν τα σχέδιά τους. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να αποδείξουν όχι μόνο την ικανότητα του οχήματος να διασχίζει τη χώρα αλλά και την ικανότητά του να μεταφέρει εννέα στρατιώτες και τον εξοπλισμό τους.

Η GM Defense παρήγαγε δύο πρωτότυπα για δοκιμή. Η Ricardo Defense συνεργάστηκε με την εταιρεία, παρέχοντας τεχνική τεκμηρίωση, εκπαίδευση προσωπικού και συνεχή υποστήριξη οχημάτων. Μετά από δοκιμές και συγκριτική αξιολόγηση, ο Στρατός επέλεξε το σχέδιο της GM Defense για σειριακή παραγωγή τον Ιούνιο του 2020.

Παραγωγή και προμήθεια

Το 2020, ο Στρατός αξιολόγησε μια πιθανή απαίτηση για 2065 ISV, αλλά αποφάσισε να ξεκινήσει με μια μικρότερη παρτίδα. Τα πρώτα οχήματα προορίζονταν για ταξιαρχίες πεζικού, οι οποίες χρειάζονταν ελαφριά μεταφορά για τη μεταφορά διμοιριών σε ανώμαλο έδαφος.

Η πρώτη σύμβαση υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2020. Κάλυψε την παραγωγή, την παράδοση και την υποστήριξη 649 εννιαθέσιων ISV για 214,3 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 330 χιλιάδες $ $ ανά όχημα, αλλά αυτή δεν είναι η εργοστασιακή τιμή: η σύμβαση περιελάμβανε επίσης σχετικές εργασίες. Στην παραγωγή συμμετείχαν οι εγκαταστάσεις της General Motors και οι προμηθευτές τελικών εξαρτημάτων οχημάτων.

Στις 27 Οκτωβρίου 2020, η GM Defense παρέδωσε το πρώτο όχημα στον Στρατό. Το 2021, τα οχήματα παντός εδάφους άρχισαν να φτάνουν σε μάχιμες μονάδες, συμπεριλαμβανομένης της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας. Η αρχική διαταγή αναμενόταν να διανεμηθεί σε 11 ταξιαρχίες.

Η χρήση στρατευμάτων αποκάλυψε προβλήματα. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών του 2021, ο στρατός εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την αξιοπιστία, τη συντήρηση και την εκπαίδευση του πληρώματος. Η GM Defense έκανε αλλαγές στις διαδικασίες σχεδιασμού και συντήρησης και οι επόμενες δοκιμές έδειξαν βελτιωμένη αξιοπιστία. Ωστόσο, η αρχική αξιολόγηση των δυνατοτήτων του οχήματος στη μάχη εναντίον ενός συγκρίσιμου αντιπάλου παρέμεινε αμετάβλητη.

Στις 30 Μαρτίου 2023, ο στρατός ενέκρινε τη μετάβαση στην παραγωγή πλήρους κλίμακας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο πελάτης είχε δεχτεί πάνω από 300 οχήματα. Αυτή η απόφαση άνοιξε το δρόμο για αυξημένη παραγωγή, αν και δεν σήμαινε ότι ολόκληρος ο προγραμματισμένος στόλος είχε ήδη συμβασιοποιηθεί.

Τον Απρίλιο του 2025, ο Στρατός αύξησε τον στόχο προμηθειών του σε 5733 οχήματα και την εκτιμώμενη συνολική του απαίτηση σε 9282. Αυτά τα στοιχεία έχουν διαφορετικές έννοιες: το πρώτο αντικατόπτριζε τον προγραμματισμένο όγκο απόκτησης, ενώ το δεύτερο ήταν μια εκτίμηση για το πόσα οχήματα θα χρειαζόταν ο στρατός. Για το οικονομικό έτος 2026, ο στόχος προμήθειας ήταν 1275 οχήματα και σχετικός εξοπλισμός.

ISV-U ως μεταφορά επιδρομής

Στις 6 Φεβρουαρίου 2026, ο Στρατός αναθεώρησε ξανά τα σχέδιά του, θέτοντας τον στόχο προμήθειας και τη συνολική απαίτηση σε 11.582 οχήματα. Τον Οκτώβριο, στο συνέδριο AUSA 2026 στην Ουάσιγκτον, η GM Defense ανακοίνωσε αυτήν την επέκταση του προγράμματος. Έτσι, η έκθεση χρησίμευσε ως ευκαιρία για την παρουσίαση της απόφασης που είχε ήδη ληφθεί, παρά ως ημερομηνία για την έγκρισή της.

Τα σχέδια των ΗΠΑ περιλαμβάνουν δύο κύριες τροποποιήσεις: ένα εννιαθέσιο ISV για μεταφορά ομάδας και το ISV-U φορτίου-επιβατών. Σύμφωνα με την GM Defense, το πενταθέσιο ISV-U πρόκειται να αναπτυχθεί σε 39 κινητές ταξιαρχίες του Τακτικού Στρατού και της Εθνικής Φρουράς. Αυτό αναφέρεται σε προγραμματισμένο εξοπλισμό, όχι σε πραγματικές παραδόσεις ή σταθερές παραγγελίες για ολόκληρο τον στόλο.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου, μέχρι τον Νοέμβριο του 2025, οι μονάδες είχαν λάβει 1105 οχήματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που παραδόθηκαν στο 75ο Σύνταγμα Ranger. Το εργοστάσιο αναμένεται να παράγει χιλιάδες περισσότερα οχήματα παντός εδάφους. Με εκατοντάδες μονάδες που παράγονται ετησίως, αυτή η εργασία θα απαιτήσει αρκετά χρόνια και συνεχή χρηματοδότηση.

Ο ISV βρήκε επίσης έναν ξένο πελάτη. Τον Ιούλιο του 2024, ο Καναδάς υπέγραψε συμβόλαιο για 90 οχήματα με οψιόν για άλλα 18. Μερικά από τα οχήματα προορίζονταν για μεταφορά στρατευμάτων, τα υπόλοιπα για φορτίο. Η δεύτερη φάση του καναδικού προγράμματος περιλαμβάνει έως και 222 επιπλέον πλατφόρμες, αλλά αυτές σχεδιάζεται να αγοραστούν μέσω ξεχωριστού διαγωνισμού. Η νίκη της GM Defense σε αυτή τη διοργάνωση δεν είναι δεδομένη.

Παράγοντες επιτυχίας

Ο στρατός των ΗΠΑ χρειαζόταν ένα ελαφρύ όχημα παντός εδάφους που θα μπορούσε να παραδοθεί γρήγορα σε μια επιχειρησιακή περιοχή με αεροσκάφος ή ελικόπτερο και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά πεζικού και του εξοπλισμού τους. Ο στρατός προσπάθησε να περιορίσει το κόστος προμήθειας και συντήρησης. Υπέρ του μικρού βάρους και της δυνατότητας αεροπορικής μεταφοράς, η πλήρης θωράκιση εγκαταλείφθηκε κατά τον αρχικό ορισμό των απαιτήσεων.

Η GM Defense βάσισε το ISV της στο Chevrolet Colorado ZR2 παραγωγής. Σύμφωνα με τον προγραμματιστή, περίπου το 90% των ανταλλακτικών και εξαρτημάτων του ISV είναι εμπορικά προϊόντα εκτός ραφιού, συμπεριλαμβανομένων αυτών της σειράς Chevrolet Performance. Αυτό απλοποιεί την προμήθεια ανταλλακτικών και μειώνει τον όγκο της εργασίας που απαιτείται για την ανάπτυξη του νέου οχήματος, αν και δεν εξαλείφει το κόστος στρατιωτικού εξοπλισμού και συντήρησης.

Ο σχεδιασμός του M1301 είναι σχετικά απλός. Βασίζεται σε ένα σωληνωτό πλαίσιο που αποτελεί επίσης το σύστημα προστασίας από ανατροπή του οχήματος. Ο κινητήρας βρίσκεται μπροστά κάτω από το καπό και η καμπίνα και η πίσω πλατφόρμα είναι ανοιχτές. Μπορούν να καλυφθούν με μουσαμά εάν είναι απαραίτητο. Αυτός ο σχεδιασμός μειώνει το βάρος αλλά δεν προστατεύει τους επιβάτες του οχήματος από σφαίρες και σκάγια.

Το ISV είναι εξοπλισμένο με κινητήρα Duramax turbodiesel 2,8 λίτρων. Σε ένα δελτίο τύπου του 2020, η GM Defense ισχυρίστηκε 186 ίππους, ενώ το φύλλο τεχνικών δεδομένων του κατασκευαστή για έναν ρυθμισμένο κινητήρα αναφέρει περισσότερους από 275 ίππους στις 3400 σ.α.λ. Το σύστημα μετάδοσης κίνησης συνδυάζεται με αυτόματο κιβώτιο έξι σχέσεων 6L50 και τετρακίνηση με κιβώτιο χαμηλής εμβέλειας. Η ανεξάρτητη ανάρτηση ψαλιδιού χρησιμοποιείται μπροστά και τα φυλλοειδή ελατήρια πίσω, με αμορτισέρ Multimatic DSSV τοποθετημένα και στους δύο άξονες. Η GM Defense παρουσίασε επίσης μια πρωτότυπη ηλεκτρική έκδοση του οχήματος.

Σύμπλεγμα λέιζερ που βασίζεται σε ISV

Το όχημα παντός εδάφους έχει ταχύτητα δρόμου περίπου 100 km/h. Η τετρακίνηση, τα μπλοκέ διαφορικά και η ανάρτηση μεγάλης διαδρομής του επιτρέπουν να πλοηγείται σε ανώμαλο έδαφος. Μπορεί να περάσει νερό. Δεν είναι σχεδιασμένο για κολύμπι.

Το βασικό ISV χωράει εννέα άτομα, συμπεριλαμβανομένου του οδηγού. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές της GM Defense, το βάρος του χωρίς φορτίο είναι περίπου 2,24 τόνοι και το ωφέλιμο φορτίο του φτάνει τους 1,45 τόνους. Οι προστατευτικές ράβδοι ανατροπής μπορούν να διπλωθούν για μεταφορά μέσα σε ελικόπτερο CH-47. Μπορεί επίσης να μεταφερθεί εξωτερικά από ένα ελικόπτερο UH-60.

Η έκδοση ISV-U φορτίου-επιβατών διατηρεί τέσσερις ή πέντε θέσεις, με το μεγαλύτερο μέρος του πίσω μέρους να καταλαμβάνεται από μια πλατφόρμα για εξοπλισμό και φορτίο. Ανάλογα με τη διαμόρφωση, το όχημα ζυγίζει 2,23–2,24 τόνους χωρίς φορτίο και, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, μπορεί επίσης να μεταφέρει έως και 1,45 τόνους ωφέλιμου φορτίου. Αυτή η διαμόρφωση επιτρέπει την εγκατάσταση όπλων, εξοπλισμού επικοινωνιών και ηλεκτρονικών συστημάτων χωρίς να διατηρούνται και οι εννέα θέσεις επιβατών.

Σύμφωνα με την GM Defense, ανέπτυξε το ISV-U με δικά της έξοδα και δώρισε τα πρώτα επτά πρωτότυπα στον Στρατό για αξιολόγηση από μονάδες μάχης. Ο στρατός είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει την πενταθέσια έκδοση πριν από τη μαζική ανάπτυξή της.

Μια επιλογή είναι το ISV-U με όλμο Scorpion Light 81 mm. Πριν από την πυροδότηση, το σύστημα κατεβάζει το κονίαμα στο έδαφος, μειώνοντας το φορτίο στο πλαίσιο. Τον Φεβρουάριο του 2026, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ παρήγγειλε παρόμοια συστήματα για οχήματα Polaris MRZR Alpha 6x6. Τον Σεπτέμβριο, ο στρατός των ΗΠΑ ανέθεσε ξεχωριστή σύμβαση 12,9 εκατομμυρίων δολαρίων για την προμήθεια και την ενσωμάτωση του Scorpion Light με οχήματα ISV-U.

ISV με σύστημα όλμου Scorpion

Για άλλες αποστολές, το πλαίσιο ISV χρησιμοποιήθηκε για τη δοκιμή του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου TEWS-I. Τον Απρίλιο του 2026, στρατιώτες της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας χρησιμοποίησαν το όχημα κατά τη διάρκεια ασκήσεων στη Λουιζιάνα, δοκιμάζοντας τη λειτουργία του εξοπλισμού ανίχνευσης και ηλεκτρονικών αντιμέτρων εν κινήσει. Ένα άλλο πρωτότυπο ήταν οπλισμένο με λέιζερ AMP-HEL για την αντιμετώπιση dronesΤο 2025, ο στρατός των ΗΠΑ έλαβε δύο πρωτότυπα αυτού του συστήματος με σύστημα λέιζερ LOCUST 20 κιλοβάτ.

Ο κύριος περιορισμός του ISV είναι εγγενής στην ιδέα του: στερείται προστασίας θωράκισης. Ενώ η θωράκιση επιτρέπει την ταχύτερη ανάπτυξη της ομάδας, δεν αντικαθιστά ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού (APC) όταν λειτουργεί υπό απευθείας πυρά. Οι δοκιμές έχουν δείξει ότι η χρήση ενός τέτοιου οχήματος στη μάχη εναντίον ενός συγκρίσιμου εχθρού είναι επικίνδυνη. Τα σκάγια, οι νάρκες και τα επιθετικά drones αποτελούν επίσης απειλή.

Το Πεντάγωνο θεώρησε αυτόν τον συμβιβασμό αποδεκτό για μεταφορές και αερομεταφερόμενες αποστολές. Αφού αντιμετώπισε ορισμένα από τα ζητήματα αξιοπιστίας, ο Στρατός συνέχισε τις προμήθειες, διατηρώντας την αρχική αρχή: το ISV θα πρέπει να παρέχει κινητικότητα και όχι προστασία θωράκισης για το πεζικό.

Τα αναφερόμενα σχέδια πρέπει ακόμη να μεταφραστούν σε έναν λειτουργικό στόλο οχημάτων. Αυτό θα απαιτήσει δημοσιονομικά κονδύλια, βιώσιμες προμήθειες και επιτόπια συντήρηση. Ένα ξεχωριστό ερώτημα είναι πόσο δημοφιλείς θα είναι οι εκδόσεις φορτίου-επιβατών με εξειδικευμένο εξοπλισμό. Αυτά τα αποτελέσματα θα αποτελέσουν τη βάση για την αξιολόγηση της επιτυχίας του προγράμματος, όχι μόνο του αριθμού των οχημάτων στα αιτήματα του Πενταγώνου.