Θεατρικό σενάριο
Ο γιατρός
Τα λάθη πληρώνονται
Αν αγαπάς δεν το ξεχνάς όσο και αν γερνάς!
Δικαίος Γεώργιος
2
Γιατρός: Δημήτρης.
Ασθενής: Κώστας.
Νοσοκόμα: Αφροδίτη.
Γιος: Στέφανος.
Μάνα: Γλυκερία.
Παππούς: Παναγιώτης.
Γιαγιά: Ελένη.
Διευθυντής: Θανάσης.
3
Μια πραγματική ιστορία που την άκουσα και την
κατέγραψα στο μυαλό μου. Πέρασαν πολλά χρόνια από
τότε μέχρι να την ανασύρω από την λήθη. Να την
ανασκευάσω στο μυαλό μου να κάνω της ανάλογες
τροποποιήσεις και να συμπληρώσω την ιστορία γράφοντας
και συμπληρώνοντας ότι δεν ήξερα με την δική μου
θεατρική πένα. Δεν είναι τόσο εύκολο να ξέρεις ένα μικρό
κομμάτι μια σελίδα και από αυτήν την ιστορία να φτιάξεις
ένα θεατρικό έργο. Η πραγματική ιστορία αφορά
περισσότερα πρόσωπα και δεν χωρά να ειπωθεί σε λίγες
θεατρικές σκηνές. Θα μπορούσα να βάλω μια σκηνή ακόμα
με τον γιατρό Δημήτρη να τσακώνεται με τους γονείς του.
Δεν το έκανα όταν έγραψα το Θεατρικό Έργο γιατί (ο εδώ
τοπικός σκηνοθέτης της Κορίνθου ) δεν ήθελε να ανεβάσει
τα έργα μου στο τοπικό θέατρο γιατί ήταν μεγάλα σε
σκηνές και αριθμό σελίδων!
Σκηνή πρώτη στο Νοσοκομείο: Ο γιατρός Δημήτρης μιλάει
με έναν ασθενή που έκοψε της φλέβες του. Του εξιστορεί
πως το έκανε για μια γυναίκα που αγαπούσε όταν ήταν
νέος και την παράτησε. Όταν την ξανά συνάντησε μετά
από χρόνια και δεν τον ήθελε, έκοψε της φλέβες του από
απόγνωση. Μετά λύγησε που τον είδε έτσι και θα
παντρευτούν. Ο Δημήτρης θυμάται ότι αγαπούσε και αυτός
μια κοπέλα στο Νοσοκομείο Ναυπλίου και τολμά μετά από
παρότρυνση του ασθενή να μάθει τι κάνει. Μαθαίνει από
τον διευθυντή πως είναι ανύπαντρη, έχει ένα αγόρι και
είναι ένας αλήτης γιατί το παιδί είναι δικό του! Γέννησε η
Αφροδίτη έξη μήνες μετά που έφυγε από κοντά της.
Σκηνή δεύτερη: Ο Διευθυντής του Νοσοκομείο Ναυπλίου
Θανάσης έχει καλέσει την Αφροδίτη και της λέει για το
συμβάν. Ρωτά τι κάνει ο αναδεξιμιός του, για τον πατέρα
του πως δεν το ήξερε γιατί δεν του το είχε πει. Η Αφροδίτη
αγριεύει, φωνάζει, ενώ ο Διευθυντής της λέει πως πρέπει
να τον παντρευτεί για να έχει το παιδί πατέρα. Η Αφροδίτη
4
απαντά νευριασμένα πως θέλει να του χώσει ένα νυστέρι
στην καρδιά του.
Σκηνή Τρίτη: Ο Διευθυντής Θανάσης έχει καλέσει την
Γλυκερία, την μάνα της Αφροδίτης και της λέει για τον
Δημήτρη και πως η κόρη της δεν του είχε πει πως ήταν
έγκυος. Έρχεται ο Δημήτρης στο γραφείο του Διευθυντή
και περιμένει να τελειώσει την συζήτηση με την Γλυκερία.
Σε λίγο μπαίνει μέσα η Αφροδίτη, την ρωτάει ο Θανάσης
γιατί δεν του το είπες πως ήσουν έγκυος και αμέσως
πετάγετε ο Δημήτρης και την ρωτάει το ίδιο. Η Αφροδίτη
αγριεύει θέλει να αρπάξει ένα νυστέρι και να το χώσει στην
καρδιά του Δημήτρη. Μετά κλαίει ενώ ο Θανάσης λέει στην
μάνα της, να παντρευτούν με τον Δημήτρη για το καλό του
Στέφανου.
Σκηνή τέταρτη: Πάει ο Δημήτρης να γνωρίσει τον γιο του
τον Στέφανο στο σπίτι της Αφροδίτης. Μετά από έναν
αρχικό τσακωμό τα βρίσκουν ο πατέρας με τον γιο του, τον
δέχεται σαν πατέρα του και τον συγχωρεί. Την άλλη μέρα
λέει πως θα έρθει στο σχολείο του ο Δημήτρης, γιατί τον
πειράζουν τα παιδιά που δεν έχει πατέρα και του ζητά το
χέρι της μητέρας του.
Σκηνή πέμπτη: γυρίζει από το σχολείο ο Στέφανος
ντυμένος με καλά ρούχα, με καινούργια τσάντα και
χαρούμενος. Συζητά με την μητέρα του και με την γιαγιά
του και τους λέει πως θέλει τον πατέρα του. Η Αφροδίτη
αγριεύει του λέει να τσακωθεί με τον Δημήτρη και της λέει
ο Στέφανος πως εσύ φταις για όλα ρώτησα τον Νονό μου.
Μετά της τραγουδά ένα τραγούδι που της το τραγουδούσε
ο Δημήτρης με την κιθάρα του και αυτή βάζει τα κλάματα
και φωνάζει.
Σκηνή έκτη: έρχονται στο σπίτι της Αφροδίτης οι γονείς
του Δημήτρη. Τους ανοίγει ο Στέφανος και του φέρνουν
δώρο μια κιθάρα και τα γράμματα που της είχε στείλει τότε
5
ο Δημήτρης και η Αφροδίτη τα έστειλε πίσω χωρίς να τα
διαβάσει. Οι γονείς του Δημήτρη τα λένε με την Γλυκερία
και τη Αφροδίτη. Πως δεν πρέπει να παραιτηθεί από την
Καλαμάτα από διευθυντής κλινικής ο Δημήτρης και να
έρθει στο Ναύπλιο να ανοίξει ιατρείο. Αν το κάνει δεν θα
βγάζει ούτε τα έξοδα του και δεν θα έχει να τους
προσφέρει τίποτα. Θέλουν να την πείσουν να πάει αυτή με
μετάθεση στη Καλαμάτα και όταν το κάνει, θα γράψουν
ένα σπίτι στον Στέφανο και θα της στέλνουν το ενοίκιο και
θα της αγοράσουν αυτοκίνητο μια άλφα ρωμαίο. Όταν
φεύγουν ο στέφανος τους δείχνει τα γράμματα και η
Γλυκερία πιέζει την κόρη της να πάει στην Καλαμάτα, να
προλάβει τον Δημήτρη να μην παραιτηθεί.
Σκηνή έβδομη: Η Αφροδίτη πάει στην Καλαμάτα με πολύ
δυσκολία με ένα σαράβαλο αυτοκίνητο. Ο Δημήτρης της
λέει πως πρέπει να πάνε για της βέρες και την πείθει να
μείνει μαζί του, για να πάνε σε μια εκδήλωση του
Νοσοκομείου να την παρουσιάσει ως γυναίκα του. Αν και η
Αφροδίτη αρχικά αντιδρά γιατί δεν έχει ρούχα μαζί της, ο
Δημήτρης με έξυπνο τρόπο καταφέρνει να της αγοράσει
ρούχα, παρά το προχωρημένο της ώρας και να πάνε μαζί.
Σκηνή όγδοή: Η Αφροδίτη διαμαρτύρεται γιατί την έσφιγγε
στην αγκαλιά του και την φιλούσε χθες το βράδυ στη
εκδήλωση. Μετά λέει γιατί την εκμεταλλεύτηκε και το
έκανε μαζί της και μάλλον την γκάστρωσε. Ενώ ο
Δημήτρης της λέει πως και η ίδια το ήθελε πολύ να το
κάνουν, να σμίξουν τα κορμιά τους. Παίρνει τηλέφωνο ο
πατέρας του Δημήτρη, το σηκώνει η Αφροδίτη λέει πως θα
παντρευτούν και να της αγοράσει το αυτοκίνητο. Μετά
παίρνει τηλέφωνο ο Δημήτρης και λέει πως θα
παντρευτούν. Το αυτοκίνητο της Αφροδίτης χάλασε, να
μου στείλεις χρήματα πατέρα γιατί πρέπει να πάμε αύριο
για καινούργιο αυτοκίνητο. Λέει η Αφροδίτη στον Δημήτρη
τι είπε ο πατέρας του όταν πήγε στο σπίτι της. Μετά του
6
αποκαλύπτει, πως ήρθε εδώ γιατί διάβασε τα τρία
γράμματα και συγκλονίστηκε για το λάθος που έκανε τότε.
7
Σκηνή πρώτη στο Νοσοκομείο. Ο Γιατρός Δημήτρης
συνομιλεί με έναν ασθενή.
Γιατρός: Είσαι τρελός άνθρωπος μου γιατί έκοψες της
φλέβες σου;
Ασθενής: Γιατί είμαι ηλίθιος γιατρέ.
Γιατρός: Αυτό είναι σίγουρο! Λέγε τώρα όμως τον λόγο
γιατί το έκανες γιατί έκανες ακόμα μια μεγαλύτερη
κουταμάρα. Δεν φτάνει αυτό που τρέξαμε και σε σώσαμε
και ήρθαμε στο νοσοκομείο Κυριακή ημέρα αργίας. Έφυγες
από το νοσοκομείο την δευτέρα το μεσημέρι και γύρισες με
την μούρη μπλε μαρέ και πάλι τρέχαμε και δεν φτάναμε.
Δεν είχα πότε έναν τέτοιο ασθενή σαν εσένα τόσα χρόνια
γιατρός, μας ταλαιπώρησες χωρίς λόγο. Τουλάχιστον να
μάθουμε γιατί το έκανες αυτό.
Ασθενής: Για μια γυναίκα όλα έγιναν γιατρέ.
Γιατρός: Βλάκας είσαι για μια γυναίκα το έκανες αυτό;
Τόσες υπάρχουν.
Ασθενής: Γιατρέ σαν και αυτή δεν υπάρχει καμία στον
κόσμο, την αγαπώ.
Γιατρός: Τι να σου πω Κώστα δεν μπορώ να το καταλάβω
αυτό που μου λες. Αξίζει να κόψεις της φλέβες σου για μια
γυναίκα;
Ασθενής: Γιατρέ να σε πω Δημήτρη μπορώ;
Γιατρός: Μπορείς! Για λέγε παρακάτω και μην με αρχίσεις
στα μανιάτικα και της δικαιολογίες.
Ασθενής: Νέος ήμουν και ηλίθιος. Αγαπούσα μια κοπέλα τα
είχαμε καιρό, έμεινε έγκυος από δικό μου λάθος. Έμπλεξα
με άλλη και την παράτησα σαν ηλίθιος αλλά δεν την
ξέχασα πότε στην ζωή μου.
Γιατρός: Δηλαδή την παντρεύτηκες την άλλη;
8
Ασθενής: Όχι γιατρέ νέος ήμουν, με παρέσυρε η
παλιογυναίκα και έχασα την άλλη. Φταίνε και οι φίλοι που
είχα τότε, δεν καταλάβαινα και τι έκανα. Μετά που έμεινα
μόνος το σκεφτόμουν ότι έκανα λάθος, αλλά που να την
ξανά βρω ο βλάκας.
Γιατρός: Αυτό το κατάλαβα παρακάτω στο προκείμενο, την
ξανά βρήκες;
Ασθενής: Ναι γιατρέ αυτό έγινε από εκεί που δεν το
περίμενα.
Γιατρός: Δηλαδή για λέγε παρακάτω.
Ασθενής: Ναι θα σας πω μου είπαν για μια κοπέλα, στο
διπλανό σπίτι. Εκεί ο γείτονας που έχει την ίδια ηλικία με
εμένα, έχει αρραβωνιαστεί μια κοπέλα από ένα ορεινό
χωριό. Της άρεσε της μητέρας μου και είπε, δεν ξέρετε μια
τόσο καλή κοπέλα και για τον γιο μου όπως είσαι εσύ. Για
να μην τα πολυλογώ την έφεραν για να την γνωρίσω και
τότε έγινε ο χαμός.
Γιατρός: Δηλαδή τι έγινε; Άντε λέγε με το τσιγκέλι θα στα
βγάλω.
Ασθενής: Αυτή ήταν γιατρέ μόλις με είδε έγινε χαμός, με
έβρισε και με το δίκιο της. Μέχρι και η μάνα μου μόλις το
άκουσε αυτό έγινε έξω φρενών, αλήτη σκότωσες το εγγόνι
μου να φύγεις από το σπίτι. Έφυγα και ξανά γύρισα, της
φώναξα και τρελαμένος όπως ήμουν έκανα ότι έκανα και
έκοψα της φλέβες μου.
Γιατρός: Και γιατί έφυγες από το νοσοκομείο την άλλη
μέρα;
Ασθενής: Πήγα σπίτι της να της ζητήσω συγγνώμη να με
συγχωρέσει. Ήξερα την ώρα που γυρίζει μετά από την
δουλειά και εκεί άκουσα πάλη και φωνές. Χτύπησα την
πόρτα με δύναμη. Ένας αλήτης από την δουλειά της που
9
της κόλαγε, εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της και ότι έγινε
με εμένα. Την πήγε σπίτι της και μετά της ρίχτηκε. Αφού
κατάλαβε πως έγινε αντιληπτός, βγήκε έξω για να φύγει.
Προσπάθησα να αντιδράσω αλλά δεν μπορούσα να τα
καταφέρω έτσι αδύναμος που ήμουν. Με χτύπησε και την
κοπάνησε αλλά τα κατάφερα και μπήκα μέσα στο σπίτι. Της
είχε σχίσει την μπλούζα, την είχε χτυπήσει και την
αγκάλιασα ενώ έτρεμε ολόκληρη. Προσπάθησα να την
ηρεμήσω και τα κατάφερα, λέγοντας να με συγχωρέσει για
αυτό που έκανα τότε και πως την αγαπώ.
Γιατρός: Και τι έγινε τελικά Κώστα;
Ασθενής: Τελικά με συγχώρεσε, μου είπε πως με αγαπάει
και αυτή και πως αφού της είπα πως θέλω να
παντρευτούμε θα το σκεφτεί. Από ότι κατάλαβα θα το
κάνει, θα με παντρευτεί και πνέω σε πελάγη ευτυχίας!
Αυτό εύχομαι και σε εσένα γιατρέ, γιατί η ευτυχία έρχεται
από εκεί που δεν την περιμένεις και όπως λένε η πρώτη
αγάπη είναι η παντοτινή και αυτή που κρατά αιώνια!
Γιατρός: Αχ τι μου θύμησες τώρα και εγώ αγαπούσα μια
κοπέλα, μια νοσοκόμα στο Ναύπλιο τότε που ήμουν νέος
γιατρός. Αλλά ο βλάκας άκουσα την μάνα μου που με
έφαγε και έφυγα και γύρισα πίσω στην Αθήνα. Το έριξα
στην επιστήμη για να την ξεχάσω, μην νομίζεις πως αυτό
ήταν εύκολο. Ήθελε η μάνα μου να παντρεύω με κάποια,
προξενιό δηλαδή. Αλλά κάτι μου μύριζε, κάτι δεν πήγαινε
καλά με την συμπεριφορά της. Την αρρεβωνιάστηκα και
τότε κατάλαβα πως όχι μόνο δεν έκανε για εμένα, αλλά
πως έπρεπε να απομακρυνθώ από κοντά της πάση θυσία.
Έτσι άρπαξα την ευκαιρία που μου παρουσιάστηκε και
ήρθα εδώ στο νοσοκομείο της Καλαμάτας. Ήταν εδώ ένας
φίλος μου γιατρός, με ενημέρωσε πως υπήρχε κενή θέση
και ευτυχώς γλύτωσα από τα χέρια της. Γιατί είχαν στην
οικογένεια ιστορικό τρέλας όπως έμαθα μετά και αυτή
10
αυτοκτόνησε, αφού πρώτα έγιναν πολλά παρατράγουδα
και ιστορίες!
Ασθενής: Τι παρατράγουδα γιατρέ;
Γιατρός: Είπες πως θα με πάρεις, θα με πάρεις και θα πεις
και ένα τραγούδι. Καταλαβαίνεις το τι τράβηξα για να
ξεφύγω, μάχες έδωσα και μάλιστα πολλές.
Ασθενής: Καταλαβαίνω αλλά γιατρέ για στάσου
ανύπαντρος νομίζω πως είσαι. Ναι η όχι;
Γιατρός: Ανύπαντρος.
Ασθενής: Τότε κάνε ότι έκανα και εγώ. Πήγαινε στο
Ναύπλιο έτσι δεν είπες και βρες πάλι την νοσοκόμα που
αγαπούσες τότε.
Γιατρός: Μετά από 15 χρόνια τι να της πω τώρα; Πως θα
πάω; Αν έχει παντρευτεί; Αν…
Ασθενής: Γιατρέ πάρε τηλέφωνο και μάθε.
Γιατρέ: Δηλαδή μου λες να την πάρω στο τηλέφωνο.
Ασθενής: Γιατρέ όχι την ίδια. Στο νοσοκομείο να πάρεις, να
μάθεις αν είναι παντρεμένη, αν έχει παιδί.
Γιατρός: Παιδί ποιο παιδί; Λες να έχει παντρευτεί και να
έχει και παιδί.
Ασθενής: Πάρε τηλέφωνο γιατρέ μην κωλώνεις τώρα και
μάθε, ο τολμών νικά όπως λέγαμε και στους καταδρομείς.
Γιατρός: Καλά αλλά τέλος πάντων ότι θέλει ας γίνει και
βγάζει το κινητό του τηλέφωνο, το σηκώνει και λέει: για
κάτσε να θυμηθώ το τηλέφωνο του νοσοκομείο Ναυπλίου
αν είναι το ίδιο.
Ασθενής: Το ίδιο θα είναι γιατρέ αυτά δεν αλλάζουν.
11
Γιατρός παίρνει ένα νούμερο και βάζει το τηλέφωνο στο
αυτί του: Ναι εμπρός νοσοκομείο Ναυπλίου; Α είσαστε ο
διευθυντής, εσάς ήθελα κύριε διευθυντά κάτι να σας
ρωτήσω. Όχι, όχι δεν είμαι ασθενής, γιατρός είμαι στο
νοσοκομείο της Καλαμάτας. Δημήτρη με λένε και
υπηρέτησα στο νοσοκομείο Ναυπλίου σαν νέος γιατρός. Τι
θέλω; Να ρωτήσω για τον κύριο Δραβάνη τι κάνει. Α εσείς
είστε. Ώστε με θυμάστε, σας ευχαριστώ πολύ για την
βοήθεια σας τότε. Ναι, ναι θυμάμαι και μια νοσοκόμα την
Αφροδίτη πανέμορφη κοπέλα, τι κάνει; Πως! Τι! Τι μου
λέτε! Όχι, όχι δεν είναι δυνατόν! Τι είπατε τώρα! Όχι δεν
μπορεί, αδύνατον! Τι ηλικία είπατε πως έχει το παιδί πρέπει
να μάθω. Πρέπει να μάθω πάσει θυσία σας παρακαλώ.
Γιατί; Γιατί τα είχα με την νοσοκόμα σαν νέος και μπορεί το
παιδί να είναι δικό μου και δεν το ήξερα. Δεν το
φανταζόμουν πως δεν μου το είπε, επειδή έφυγα για την
Αθήνα. Ναι περιμένω να πάρετε τηλέφωνο να σας πουν.
Ασθενής: Γιατρέ ηρέμησε.
Γιατρός: Πώς να ηρεμήσω ενώ μαθαίνω πως είμαι ένας
αλήτης, ένα κάθαρμα, ένα κτήνος ένας παλιάνθρωπος. Που
άφησα την γυναίκα που αγαπούσα με ένα παιδί στην κοιλία
της, ένα τέρας. Ναι κύριε διευθυντά έχετε την ημερομηνία
που γέννησε, σας ακούω. Όχι θεέ μου όχι! Γέννησε έξη
μήνες μετά που έφυγα στην Αθήνα, δικό μου είναι το παιδί
και δεν το ήξερα. Πως να ηρεμήσω κύριε διευθυντά, μετά
από αυτό που έμαθα. Σας παρακαλώ να μην της πείτε
τίποτα, θα έρθω αμέσως στο Ναύπλιο να την
αποκαταστήσω. Δεν είμαι παντρεμένος κύριε διευθυντά.
Όχι δεν έχω χωρίσει, δεν έχω παντρευτεί ποτέ στην ζωή
μου. Να την παντρευτώ θέλω, να έχει το παιδί πατέρα. Να
πάω στο σπίτι της να της μιλήσω, όχι να μην το κάνω
αυτό; Να έρθω στο νοσοκομείο αύριο κατά το μεσημέρι;
Να ήσαστε και εσείς εκεί; Α κατάλαβα είσαστε ο νονός του
παιδιού, εντάξει τότε θα κάνω ότι μου πείτε. Γεια σας, όχι
12
συγγνώμη δεν σας έδωσα το τηλέφωνο μου. Μάλιστα
κατάλαβα έχετε αναγνώριση και θα το γράψετε, εντάξει
λοιπόν θα τα πούμε αύριο.
Ασθενής: Γιατρέ μπράβο σου να κάνεις αυτό που πρέπει,
αλλά ηρέμησε πρώτα.
Γιατρός: Ναι να ηρεμήσω αλλά πώς να ηρεμήσω, λες να
μπορώ να ηρεμήσω;
Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.
13
Σκηνή δεύτερη νοσοκομείο Ναύπλιου, γραφείου
διευθυντή.
Θανάσης: Έλα Αφροδίτη μέσα, πέρασε.
Αφροδίτη: Με ζητήσατε κύριε διευθυντά;
Θανάσης: Τι κάνει το παιδί ο αναδεξιμιός μου.
Αφροδίτη: Καλά είναι κύριε διευθυντά αν και έχει
προβλήματα στο σχολείο, τα ξέρετε τα έχουμε ξαναπεί.
Του μιλάνε με άσχημα λόγια, πως είναι εξώγαμο, μούλικο
κλπ. Τι να πω με τον αλήτη τον πατέρα του που μας
παράτησε.
Θανάσης: Αφροδίτη γιατί κατηγορείς τον πατέρα του και
δεν μου λες την αλήθεια το τι έγινε τότε, γιατί ξέρω ποιος
είναι ο πατέρας.
Αφροδίτη: Ξέρετε; Δεν το κατάλαβα αυτό πως το ξέρετε;
Θανάσης: Ναι ξέρω ο γιατρός ήταν ο Δημήτρης ο
νεοδιόριστος, δεν θυμάμαι το επώνυμο του. Τα είχατε μαζί,
βγαίνατε μαζί τότε.
Αφροδίτη: Αυτό το κάθαρμα, το κτήνος, ο αλήτης που με
παράτησε και πήγε στην Αθήνα και με άφησε με ένα παιδί
στην κοιλιά.
Θανάσης: Δεν διαφωνώ με αυτά που λες αλλά ήρθε η ώρα
να μου πεις την αλήθεια. Το ήξερε αυτό ότι είχες ένα παιδί
στην κοιλιά σου και σε παράτησε, ή δεν του το είπες ποτέ;
Αφροδίτη: Και εσείς που τα ξέρετε αυτά, εγώ δεν έχω
μιλήσει πότε σε κανέναν. Μόνο η μάνα μου τα ξέρει, ήρθε
εδώ και σας μίλησε; Αλλά αποκλείεται ούτε στη μάνα μου
το έχω πει πως δεν του μίλησα, πως το μάθατε αυτό;
Θανάσης: Αφροδίτη δηλαδή δεν του το είπες, δεν το
ήξερε;
14
Αφροδίτη: Αφού ήθελε να φύγει την Αθήνα και με
παράτησε, τι να του έλεγα για το παιδί; Αλλά δεν μου
είπατε πως το ξέρετε.
Θανάσης: Και αν δεν σε παρατούσε, αν το μάθαινε και
έμενε για πάντα κοντά σου.
Αφροδίτη: Σιγά να μην έμενε για μια φτωχή νοσοκόμα
στην επαρχία. Τώρα θα είναι στην Αθήνα μεγαλογιατρός.
Θα έχει παντρευτεί με μια που έχει γερή προίκα όπως όλοι
και θα είναι μεγαλομέτοχος σε κανένα μεγάλο ιδιωτικό
νοσοκομείο.
Θανάσης: Εδώ έχεις λάθος στην επαρχία είναι, στο
νοσοκομείο της Καλαμάτας και ανύπαντρος.
Αφροδίτη: Και εσείς που τα ξέρετε όλα αυτά;
Θανάσης: Με πήρε στο τηλέφωνο πριν από λίγο. Ρωτούσε
για να μάθει δήθεν για έμενα για άλλους και στο τέλος
ρώτησε και για εσένα. Μόλις του είπα πως έχεις παιδί, πως
είσαι ανύπαντρη και την ηλικία του παιδιού συγκλονίστηκε.
Αφροδίτη: Ναι τον πήρε ο πόνος το κάθαρμα, ο αλήτης να
μάθει.
Θανάσης: Ήθελε να μάθει ακριβή ημερομηνία γέννησης
του παιδιού. Την βρήκα και του την είπα 6 μήνες μετά από
τότε που έφυγε από το Ναύπλιο και τρελάθηκε. Ήθελε να
έρθει σπίτι σου να σε ζήτηση σε γάμο και να
αποκαταστήσει το παιδί.
Αφροδίτη: Ναι σκοτίστηκε! Το τι έχω περάσει εγώ το ξέρω,
τόσα χρόνια που μούλικο το ανέβαζαν, μούλικο το
κατέβαζαν το αγοράκι μου!
Θανάσης: Για αυτό πρέπει να παντρευτείς να έχει το παιδί
πατέρα Αφροδίτη.
15
Αφροδίτη: Όχι ποτέ με κατέστρεψε ο αλήτης! Η καρδιά
μου πόσο πόνεσα εγώ το ξέρω! Το τι πέρασα, τι μου έκανε
το κτήνος εγώ το ξέρω!
Θανάσης: Αφροδίτη λογικέψου, το παιδί θέλει πατέρα και
εσύ χρειάζεσαι σύζυγο. Θα πάρω στο τηλέφωνο την μάνα
σου να της το πω, θα έρθει αύριο εδώ.
Αφροδίτη: Όχι δεν θα γίνει ποτέ αυτό! Όχι δεν υποχωρώ!
Θα αρπάξω το νυστέρι και να του το χώσω στην καρδιά αν
τον δω μπροστά μου. Θα τον σκοτώσω τον αλήτη.
Θανάσης: Αφροδίτη, όχι δεν πρέπει.
Αφροδίτη: Μωρέ να του το βάλω το νυστέρι στην καρδιά
και θα του την βγάλω, με τόσα που έχω περάσει εξαιτίας
του.
Θανάσης: Λογικέψου Αφροδίτη, το παιδί θέλει πατέρα και
εσύ σύζυγο.
Αφροδίτη: Να του στρίψω το λαρύγγι να του το κόψω να…
και αρχίζει να κλαίει.
Θανάσης: Έλα παιδί μου ξέρω τι πέρασες. Σαν πατέρας δεν
σου στάθηκα, άκουσε με.
Αφροδίτη: Όχι χίλιες φορές όχι, όχι, όχι, όχι! Με τίποτα
όχι!
Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.
16
Τρίτη σκηνή Νοσοκομείο Ναυπλίου γραφείο του Διευθυντή.
Θανάσης: Έλα κυρία Γλυκερία μου, κάτσε.
Γλυκερία: Να κάτσω κύριε Θανάση γιατί με φωνάξατε
όμως στο νοσοκομείο ανησυχώ. Είδα την κόρη μου
φουρτουνιασμένη χθες, όλο φώναζε, χτυπιόταν και δεν
ήθελε να μου εξηγήσει το τι έχει συμβεί.
Θανάσης: Για αυτό σας κάλεσα κυρία Γλυκερία για κάτι
που έγινε χθες.
Γλυκερία: Λες να έκανε η κόρη μου κάτι και πρέπει να την
διώξετε από το νοσοκομείο;
Θανάσης: Για αυτό σε κάλεσα εδώ.
Γλυκερία: Όχι κύριε Θανάση που είσαστε και νονός του
Στέφανου. Σας παρακαλώ να μην την διώξετε από το
νοσοκομείο, πως θα ζήση το παιδί. Εγώ μια μικρή σύνταξη
έχω, χήρα γυναίκα είμαι πως θα τα βγάλουμε πέρα; Σας
παρακαλώ αφού το ξέρετε πως δεν έχει άντρα η κόρη μου,
μόνη της το μεγάλωσε αυτό το παιδί. Με τον αλήτη που
την παράτησε το κάθαρμα και έφυγε για την Αθήνα. Το
κτήνος, το τέρας, ο αλήτης που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για
το παιδί του.
Θανάσης: Άρα ξέρετε ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού.
Γλυκερία: Πως δεν ξέρω! Είπα και εγώ ένα καλό παιδί να
πάρει η κόρη μου και αποδείχτηκε ένας μεγάλος αλήτης.
Νέος ήταν, όμορφος ήταν, την ξελόγιασε της έταξε λαγούς
με πετραχήλια. Την τούμπαρε την έβαλε κάτω στο κρεβάτι,
την γκάστρωσε και μετά από δω πάνε και οι άλλοι, λαγός
έγινε ακόμα τρέχει.
Ο Θανάσης χαμογέλασε.
17
Γλυκερία: Χαμογελάτε γιατρέ, δεν το περίμενα αυτό από
εσάς. Αλλά άντρας είσαστε ποιον θα υποστηρίξετε εμάς;
Τον γιατρό θα υποστηρίξετε, το σοι σας.
Θανάσης: Χαμογελάω για τον τρόπο που τα λέτε, ώστε
είναι γιατρός ο ένοχος;
Γλυκερία: Δεν σας τα έχει πει η κόρη μου;
Θανάσης: Δεν κάνω ερωτήσεις που πληγώνουν, δεν μου
αρέσει. Αλλά θα σας κάνω μια ερώτηση και θέλω μια
ειλικρινή απάντηση, το ήξερε ο ένοχος ναι η όχι;
Γλυκερία: Μα τι είναι αυτά που λέτε τώρα, είναι δυνατόν
να μην το ήξερε;
Θανάσης: Λέω αν του το είχε πει η κόρη σας; Μήπως όμως
δεν του το είπε ποτέ; Μήπως δεν το έμαθε ποτέ;
Γλυκερία: Αποκλείεται!
Θανάσης: Στο νοσοκομείο Ναυπλίου ήταν ο ένοχος;
Γλυκερία: Ναι.
Θανάσης: Τότε τον θυμάμαι, ένα ψηλό παιδί Δημήτρη τον
έλεγαν.
Γλυκερία: Ναι που να τον πάρει και να τον σηκώσει.
Κτυπάει η πόρτα.
Θανάσης: Ναι περάστε.
Γιατρός: Καλημέρα κύριε διευθυντά, ο Δημήτρης είμαι από
την Καλαμάτα που σας πήρα χθες στο τηλέφωνο.
Θανάσης: Ξέρω γιατρέ ξέρω. Θα περιμένεις λίγο να
τελειώσω με την κυρία και μετά θα τα πούμε, μην μιλήσεις
αν δεν σου πω. Εν τω μεταξύ κοιτάζει την κυρία
προσεκτικά ο Δημήτρης και αυτή κάνει το ίδιο. Κάθισε μην
στέκεσαι όρθιος.
18
Δημήτρης: μάλιστα κύριε διευθυντά θα περιμένω αμίλητος.
Λέει και κάθετε.
Θανάσης: Λοιπόν το ήξερε ναι η όχι ο ένοχος, απαντήστε
μου σε αυτό.
Γλυκερία: Μα τι είναι αυτά που μου λέτε, είναι δυνατόν να
μην το ήξερε; Τι δικαιολογίες είναι αυτές;
Θανάσης: Και αν δεν του το είπε ποτέ η κόρη σας πως
είναι έγκυος και αυτός πιεζόμενος από της καταστάσεις,
έφυγε στην Αθήνα χωρίς να μάθει την αλήθεια.
Γλυκερία: Αδύνατον, αποκλείεται, πάτε να δικαιολογήσετε
ένα κάθαρμα.
Θανάσης: Δεν δικαιολογώ κανέναν, την αλήθεια ψάχνω να
βρω γιατί εγώ άλλα έμαθα.
Γλυκερία: Τι μάθατε δηλαδή;
Θανάσης: Πως δεν του το είχε πει η κόρη σας.
Γλυκερία: Αποκλείεται είναι ψέματα, ψέματα!
Θανάσης: Μου το επιβεβαίωσε χθες η ίδια πως δεν του το
είχε πει.
Γλυκερία: Τι! Δεν το ήξερε;
Θανάσης: Ναι δεν το ήξερε.
Γλυκερία: Και εσείς πως τα ξέρετε όλα αυτά; Θα τρελαθώ!
Γιατί δεν μου το έχει πει η κόρη μου, γιατί μου το κράτησε
κρυφό;
Δημήτρης: Αυτό αναρωτιέμαι και εγώ.
Θανάσης: Δεν σου είπα να μην μιλήσεις γιατρέ.
Γλυκερία: Εσύ είσαι, εσύ! Κάτι μου θύμιζε η φάτσα σου
που σε κοιτάζω τόση ώρα, με το κάθαρμα μοιάζει έλεγα.
19
Λες ψέματα, λες ψέματα για να δικαιολογήσεις αυτό που
έκανες κάθαρμα.
Δημήτρης: Ξέρετε πως…….
Θανάσης: Όχι γιατρέ σου είπα να μην μιλήσεις ακόμα,
εξάλλου δεν είπα τι έγινε χθες στην κυρία Γλυκερία.
Δημήτρης: Συγγνώμη συνεχίστε.
Γλυκερία: Το παίζει και καλός άνθρωπος το καθήκι τώρα
για να δικαιολογηθεί. Δεν ντρέπεσαι λίγο κτήνος για αυτά
που έκανες στην κόρη μου, στο ίδιο σου το παιδί!
Θανάσης: Να συνεχίσω να μάθετε τι έγινε χθες.
Γλυκερία: Ναι, άντε να τελειώνουμε, να μην βλέπω αυτό
το κάθαρμα που κατέστρεψε την κόρη μου.
Θανάσης: Με πήρε στο τηλέφωνο ο γιατρός και άρχισε να
με ερωτάει. Εδώ ήμουν παλιά στο νοσοκομείο, τι κάνει ο
τάδε, τι κάνει ο δείνα και στο τέλος ρώτησε και για την
κόρη σας. Του είπα πως έχει ένα παιδί και πως
ταλαιπωρείτε που δεν έχει πατέρα. Πέθανε με ρώτησε ο
πατέρας του παιδιού; Όχι δεν τον γνώρισε ποτέ, δεκαπέντε
χρόνια μόνη της το μεγάλωσε το παιδί. Τι μου απάντησε,
τρελάθηκε ο άνθρωπος! Θα μου πείτε ακριβή ημερομηνία
γέννησης του παιδιού και μου αποκάλυψε πως τα είχε με
την κόρη σας τότε. Μόλις την βρήκα την ημερομηνία
γέννησης του Στέφανου και του την είπα, έπαθε σοκ! Έξη
μήνες μετά που έφυγε γέννησε η κόρη σας. Είναι δικό μου
το παιδί μα γιατί δεν μου το είπε ποτέ; Γιατί; Γιατί;
Γλυκερία: Θα τρελαθώ! Δεν στο είπε; Λέγε ρε αλήτη, δεν
στο είπε η κόρη μου;
Δημήτρης: Όχι δεν το ήξερα, δεν το έμαθα ποτέ! Ήρθα
σήμερα εδώ για να δω το παιδί μου και να ζητήσω σε γάμο
την κόρη σας.
20
Γλυκερία: Ναι σε πήρε ο πόνος! Θες να χωρίσεις από την
άλλη και να πάρεις την κόρη μου γιατί δεν σου έκανε γιο
ανώμαλε.
Δημήτρης: Μα ανύπαντρος είμαι. Δεν μπόρεσα ποτέ να
πάω με άλλη γυναίκα γιατί δεν με πιστεύεται; Δεν μπόρεσα
να αγαπήσω άλλη γυναίκα εκτός από την Αφροδίτη.
Θανάσης: Κυρία Γλυκερία από ότι βλέπετε είναι αθώος ο
κατηγορούμενος. Θέλει να τα ξανά βρει με την κόρη σου
για χάρη του παιδιού, πρέπει να βοηθήσεις.
Γλυκερία: Μα τι να κάνω;
Θανάσης: Να μιλήσεις της κόρης σου γιατί είναι έξω
φρένων από χθες που της το είπα. Να μιλήσεις και στο
παιδί, πρέπει να γνωρίσει τον πατέρα του ο Στέφανος.
Χτυπάει η πόρτα, Θανάσης: περάστε.
Αφροδίτη: Κύριε διευθυντά να σας πω. Μάνα τι κάνεις εσύ
εδώ και γυρίζει και βλέπει τον Δημήτρη, τον κοιτάζει
επίμονα.
Δημήτρης: Αφροδίτη εσύ είσαι.
Αφροδίτη: Κτήνος, γουρούνι, κάθαρμα και ρίχνετε επάνω
του να τον χτυπήσει. Τον κτυπάει αλλά της πιάνει το ένα
χέρι και το άλλο. Δεν σταματάει και προσπαθεί να του ρίξει
κλωτσιές αλλά είναι μακριά και δεν τον φτάνει. Προσπαθεί
να τον δαγκώσει ενώ ουρλιάζει: θα μου το πληρώσεις
αυτό, θα μου το πληρώσεις που ήρθες να μου κλέψεις τον
γιο μου, το παιδί μου, παλιάνθρωπε, κτήνος, τέρας.
Δημήτρης: Αφροδίτη σε παρακαλώ.
Θανάσης: Αφροδίτη ηρέμησε.
Αφροδίτη: Με πονάς τα χέρια μου άφησε με τέρας! Μόλις
την αφήνει πιάνει τα χέρια της αυτή, τρίβει τους καρπούς
της και τον κοιτάζει με κακία έτοιμη να του ρίχτει.
21
Γλυκερία: Μπαίνει μπροστά από τον Δημήτρη, κόρη μου
ηρέμησε.
Αφροδίτη: Πώς να ηρεμήσω ρε μάνα που δεν έχω ένα
νυστέρι να του το χώσω στην καρδιά.
Δημήτρης: Άμα θες να φέρω ένα νυστέρι, να σου το δώσω.
Να μου το βάλεις στην καρδιά μου που σε αγαπάει
Αφροδίτη.
Αφροδίτη: Ψεύτη απατεώνα που δεν με αγάπησες ποτέ, να
σου χώσω ένα νυστέρι στην καρδιά κάθαρμα.
Δημήτρης: Περίμενε γιατί είδα ένα νυστέρι και πάει στο
γραφείο του Θανάση και πιάνει ένα.
Θανάσης: Όχι γιατρέ όχι, άσε κάτω το νυστέρι και του
πιάνει το χέρι. Να το βάλω μέσα στο συρτάρι μην γίνει
κανένα ατύχημα. Μα τι υπηρεσία και αυτή να μην έχει έναν
χαρτοκόπτη για να ανοίγουμε τους φακέλους.
Δημήτρης: Να της το δώσω κύριε διευθυντά να το κάνει
ότι θέλει. Να σκοτώσει τον πατέρα του παιδιού που δεν του
το είπε ποτέ.
Αφροδίτη: Αφού ήθελες να φύγεις κάθαρμα να με
παρατήσεις.
Δημήτρης: Έφυγα πιεσμένος από τους γονείς μου, από την
μητέρα μου που ανησυχούσε για την σχέση μας και είχα
σκοπό να της μιλήσω. Μετά θα πηγαίναμε μαζί στην Αθήνα
να σε γνώριζα στους γονείς μου, αλλά εσύ δεν ήθελες να
με ακούσεις να σου πω. Που φεύγεις μου έλεγες που με
παρατάς και έκανες, λες και δεν σε ήξερα λες και δεν σε
αγαπούσα. Τσακώθηκες μαζί μου χωρίς να μου πεις για το
παιδί, χωρίς να με ακούσεις. Χωρίς να με αφήσεις να σου
πω όλη την αλήθεια. Ήσουν εκτός εαυτού όπως είσαι και
τώρα.
22
Αφροδίτη: Είσαι ψεύτης! Πήγες να παντρευτείς άλλη και με
παράτησες κτήνος επειδή δεν είχα προίκα.
Δημήτρης: Η μάνα μου ήθελε να μου κάνει προξενιό μια
άλλη κοπέλα. Εγώ πήγα να της πως ότι αγαπώ εσένα και
εσένα θέλω. Πως δεν θέλω να φύγω από το Ναύπλιο, πως
θέλω να σε παντρευτώ. Άμα ήξερα για το παιδί θα έφευγα
από κοντά σου; Τρελός είμαι σε αγαπούσα και σε αγαπάω
ακόμα.
Γλυκερία: Τι! Τι έκανες μωρή χαζή, τι έκανες;
Αφροδίτη: Πάψε και εσύ, πάψε! Πάψτε όλοι σας, πάψτε,
πέφτει στην καρέκλα και κλαίει.
Δημήτρης: Συγχώρεσε με Αφροδίτη, εντάξει έγινε ένα
λάθος. Οδυνηρό ναι σίγουρα αλλά δεν φταίω για αυτά που
έγιναν τότε. Μπορεί να τα παρεξήγησα τα πράγματα, να
μην κατάλαβα την κατάσταση σου. Γιατί δεν ήσουν ήρεμη
για αρκετές μέρες, σε ρωτούσα τι έχεις και δεν μου
απαντούσες.
Αφροδίτη: Να σου πω τι; Πως με γκάστρωσες ηλίθιε,
βλάκα και ήθελες να με παρατήσεις.
Δημήτρης: Ποτέ δεν ήθελα να σε παρατήσω αλλά να σε
παντρευτώ και γονατίζει κοντά της. Με παντρεύεσαι
Αφροδίτη και ανοίγει ένα μικρό κουτί.
Αφροδίτη πετάγεται επάνω όρθια: τι είπες βρε βρωμιάρη, τι
είπες;
Γλυκερία: Σιγά κόρη μου ήσυχα, ηρέμησε.
Αφροδίτη: Δεν βλέπεις που πάει να μου ρίξει στάχτη στα
μάτια, δεν το έχετε καταλάβει αυτό όλοι σας.
Δημήτρης: Πιάσε το δακτυλίδι στα χέρια σου Αφροδίτη και
διάβασε τι λέει από μέσα.
Αφροδίτη: Όχι ποτέ, να το πετάξεις στα σκουπίδια αλήτη.
23
Γλυκερία: Για να το δω εγώ, δεν έχω και τα γυαλιά μου
μαζί.
Θανάσης: Έχω μεγεθυντικό φακό, ορίστε κυρία Γλυκερία.
Γλυκερία: Ευχαριστώ λέει Δ Π 15/5/1988.
Δημήτρης: Στην Αθήνα το είχα παραγγείλλει για την κόρη
σου. ΔΠ είναι τα αρχικά μου. Η ημερομηνία είναι αυτή που
θα γύριζα στο Ναύπλιο που θα της έλεγα πως θα την
παντρευτώ. Το είπα στους γονείς μου, την πήρα στο
τηλέφωνο στο νοσοκομείο και με διαολόστηλε. Την πήρα
πάλι και δεν ήθελε να μου μιλήσει. Το ίδιο έγινε και την
επομένη μέρα και την μεθεπομένη. Μετά με έπεισαν οι
γονείς μου αφού δεν με ήθελες να μείνω στην Αθήνα και
από την στενοχώρια μου το δέχτηκα. Είχε ένα μέσον ο
πατέρας μου και με έφερε άρον, άρον στην Αθήνα. Ήθελα
να πάω στο Ναύπλιο να σου μιλήσω αλλά δεν τα
κατάφερα, δεν το τόλμησα. Μπορεί να φταίω και εγώ δεν
ρίχνω της ευθύνες σε σένα.
Αφροδίτη: Εσύ φταις εσύ, εσύ, εσύ και κλαίει. Όχι θεέ μου
όχι, όχι γιατί, γιατί, γιατί!
Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.
24
Σκηνή Τετάρτη. Ο Δημήτρης Γνωρίζει τον Στέφανο.
Στέφανος μονολογεί: Δεν μπορώ άλλο τι γκρίνια είναι
αυτή. Κάθε μέρα τα ίδια, η μάνα μου να τσακώνετε με την
γιαγιά μου. Να σταματάνε όταν με βλέπουν, να πηγαίνουν
επάνω στο σπίτι της γιαγιάς μου. Να συνεχίζουν να
τσακώνονται και ακούγονται οι φωνές τους μέχρι κάτω. Τι
να συμβαίνει άραγε; Προσπαθώ να κρυφακούσω αλλά δεν
βγάζω νόημα. Ρώτησα την γιαγιά μου και δεν μου
απάντησε. Για την μάνα μου ούτε λόγος, ποτέ μου δεν την
έχω δει σε τόσο έξαλλη κατάσταση. Κτυπάει το κουδούνι.
Ποιος να είναι πάλι; Μήπως ξέχασε τα κλειδιά της η γιαγιά
μου ως συνήθως, ας πάω να ανοίξω. Και ανοίγει την
πόρτα.
Δημήτρης μόλις τον βλέπει μένει εμβρόντητος σαν στήλη
άλατος.
Στέφανος: Ορίστε τι θέλει ο κύριος; Μα γιατί με κοιτάτε
έτσι; Γιατί δεν μιλάτε τι πάθατε, μήπως θέλετε ένα ποτήρι
νερό;
Δημήτρης: Θέλω να σου μιλήσω παιδί μου.
Στέφανος: Εμένα;
Δημήτρης: Ναι είναι μέσα η μητέρα σου;
Στέφανος: Όχι αλλά την ξέρετε την μητέρα μου;
Δημήτρης: Ναι την ξέρω από παλιά, εδώ στο νοσοκομείο
του Ναυπλίου και εγώ εργαζόμουν.
Στέφανος: Περάστε.
Δημήτρης: Μήπως ενοχλώ τι θα πει ο πατέρας σου;
Στέφανος: Δεν έχω πατέρα κύριε.
Δημήτρης: Συγγνώμη θα έχει πεθάνει.
25
Στέφανος: Δεν ξέρω αν ζει ή αν πέθανε. Ξέρω μόνο ότι
είναι ένας μεγάλος αλήτης, ένα κάθαρμα όπως λέει και η
μητέρα μου.
Δημήτρης βουρκώνει.
Στέφανος: Γιατί κλαίτε κύριε τι συμβαίνει.
Δημήτρης: Γιατί εγώ είμαι παιδί μου το κάθαρμα, ο αλήτης
ο πατέρας σου.
Στέφανος: Τι είπατε! Λέει δυνατά!
Δημήτρης γονατίζει μπροστά του: Ναι παιδί μου Στέφανε
εγώ είμαι ο πατέρας σου, συγχώρεσε με.
Στέφανος: Με είδες δρόμο τώρα, φύγε έξω από το σπίτι
μου και μην ξανά πατήσεις εδώ.
Δημήτρης: Σε παρακαλώ παιδί μου άκουσε με.
Στέφανος: Όχι ποτέ! Πως κρατιέμαι και δεν σε χτυπώ. Δεν
είμαι παιδί σου δεν είσαι πατέρας μου. Φύγε, δρόμο, έξω
από εδώ.
Δημήτρης: Άκουσε με παιδί μου.
Στέφανος: Δεν είμαι παιδί σου και εσύ πατέρας μου. Με
εγκατέλειψες, τώρα ζητάς και τα ρέστα από πάνω.
Δημήτρης: Μα δεν κάθεσαι να με ακούσεις.
Στέφανος: Δεν θέλω να σε ακούσω, δεν με ενδιαφέρει που
ήσουν τόσα χρόνια. Φύγε είπα.
Δημήτρης: Θα φύγω αλλά πρέπει πρώτα κάτι να σου πω.
Στέφανος: Της δικαιολογίες σου αλλού και σήκω όρθιος
μην σου ρίξω κλωτσιές στο κεφάλι, να στο σπάσω για αυτά
που πέρασα τόσα χρόνια.
Δημήτρης: Έχεις δίκιο αλλά άκουσε με.
26
Στέφανος: Όχι ποτέ! Σε καμία περίπτωση.
Δημήτρης: Να φωνάξεις την γιαγιά σου την Γλυκερία τότε,
να σου πει την αλήθεια.
Στέφανος: Να μου πει τι αλήτη, κάθαρμα;
Δημήτρης: Πως δεν το ήξερα πως είχα παιδί, πως δεν μου
το είχε πει η μητέρα σου.
Στέφανος: Λες ψέματα!
Δημήτρης: Τότε πάρε στο τηλέφωνο τον νονό σου να στο
επιβεβαιώσει. Αν λέω ψέματα θα φύγω και δεν θα ξανά
πατήσω το πόδι μου ποτέ.
Στέφανος: Αποκλείεται λέτε ψέματα, τι θέλετε και
ανακατεύετε τον νονό μου.
Δημήτρης: Μα ο νονός σου ξέρει την αλήθεια πως δεν το
ήξερα.
Στέφανος: Δεν θα με ρίξετε με τα ψέματα σας.
Δημήτρης: Τότε πήγαινε επάνω να την ρωτήσεις την γιαγιά
σου και εγώ πριν από δυο ήμερες το έμαθα.
Στέφανος: Πως το μάθατε; Απαντήστε, μιλήστε επιτέλους!
Δημήτρης: Πήρα στο τηλέφωνο το νοσοκομείο Ναυπλίου
να ρωτήσω για τους παλιούς συναδέλφους, μου απάντησε
ο νονός σου. Ρώτησα και για την μητέρα σου. Μόλις έμαθα
πως είχε παιδί που το μεγάλωσε μόνη της στην ηλικία των
15 ετών συγκλονίστηκα. Ρώτησα τον νονό σου ακριβή
ημερομηνία γέννησης και έπαθα σοκ. Να έχω ένα παιδί και
να μην το ξέρω; Να είμαι ένας αλήτης, ένα κάθαρμα, ένα
κτήνος και να μην το γνωρίζω;
Στέφανος: Δηλαδή τα είχατε με την μητέρα μου,
απαντήστε!
27
Δημήτρης: Τα είχαμε και σκοπεύαμε να παντρευτούμε. Δεν
ήρθα εδώ να πω τα παλιά αλλά να σου ζητήσω την βοήθεια
σου.
Στέφανος: Από έμενα; Δεν σας καταλαβαίνω.
Δημήτρης: παιδί μου ανύπαντρος είμαι. Ζήτησα την μητέρα
σου σε γάμο χθες και αυτή αρνήθηκε. Να αποκαταστήσω
και αυτή και εσένα θέλω. Για να γίνουμε μια οικογένεια, να
είμαστε όλοι μαζί.
Στέφανος: Τι να γίνουμε μια οικογένεια; Τι είναι αυτά που
μου λέτε;
Δημήτρης: Μα την αλήθεια! Θα τα παρατήσω όλα, θα
φύγω από την Καλαμάτα και θα έρθω εδώ κοντά σας.
Στέφανος: Από την Καλαμάτα είσαστε.
Δημήτρης: όχι εκεί μένω γιατί είμαι γιατρός στο
νοσοκομείο της Καλαμάτας. Δεν μπορεί θα βρω μια θέση
εδώ κοντά σας.
Στέφανος: Ώστε είσαστε γιατρός για αυτό άκουσα να λένε
η γιαγιά μου και η μητέρα μου για έναν γιατρό, εσείς
ήσαστε λοιπόν.
Δημήτρης: Άκουσε με παιδί μου.
Στέφανος: Δεν είμαι το παιδί σας, το πόσο πολύ έχω
πονέσει όλα αυτά τα χρόνια εγώ το ξέρω. Τώρα τέρμα η
συζήτηση, τελείωσε. Πάρε την BMW σου και φύγε, δρόμο
από το σπίτι μου.
Δημήτρης: Δεν έχω BMW ένα μικρό φιατάκι έχω, άμα
θέλεις να αγοράσω μια.
Στέφανος: Δεν θα με ρίξεις τάζοντας μου λαγούς με
πετραχήλια.
28
Δημήτρης: Ότι έχω δικό σου θα γίνει, το δικαιούσαι και με
το παραπάνω.
Στέφανος: Και νομίζετε πως με αυτά που μου λέτε, θα μου
απαλύνετε τον πόνο που έχω μέσα στην καρδιά;
Δημήτρης: Σε παρακαλώ Στέφανε και εγώ νομίζεις πως δεν
πόνεσα που το άκουσα που το έμαθα;
Στέφανος: Αλλά δεν υποφέρατε όμως όπως εγώ.
Δημήτρης: Δίκιο έχεις απόλυτο. Ήρθα να σου προσφέρω
ότι έχεις ανάγκη, να σου δώσω όσα περισσότερα μπορώ.
Στέφανος: Να με δελεάσετε με τα χρήματα σας για να σου
δώσω την αγάπη μου.
Δημήτρης: Να σου προσφέρω ότι έχεις ανάγκη Στέφανε.
Ένα καλύτερο φροντιστήριο ιδιαίτερο για να τα πας
καλύτερα στα μαθήματα.
Στέφανος: Δεν έχω την ανάγκη σας.
Δημήτρης: Τότε να σου κάνω ένα καλό δώρο, ότι θέλεις
εσύ μια καλή κιθάρα.
Στέφανος: Και πως το ξέρετε ότι θέλω μια κιθάρα που το
μάθατε αυτό;
Δημήτρης: Και εγώ στην ηλικία σου κιθάρα ζήτησα από
τους γονείς μου.
Στέφανος: Και σας την αγόρασαν;
Δημήτρης: Ναι ξέρω αρκετά καλά, μπορώ να σε μάθω και
να παίζεις και να τραγουδάς.
Στέφανος: Να παίζω και να τραγουδάω, όλα τα τραγούδια;
Δημήτρης: Όχι όλα, αλλά αυτά που αρέσουν στα κορίτσια
σίγουρα θα στα μάθω.
Στέφανος: Έτσι ρίξατε και εσείς την μητέρα μου.
29
Δημήτρης: Της άρεσε να με ακούει να της παίζω και να της
τραγουδάω. Δεν την έριξα την αγαπούσα και την αγαπάω
ακόμα.
Στέφανος: Και θα βρω κορίτσι δηλαδή, να με αγαπήσει με
την κιθάρα;
Δημήτρης: Μου βάζεις δύσκολα τώρα, γιατί η αγάπη δεν
είναι κάτι το εύκολο. Καλύτερα να αλλάξουμε θέμα, πως τα
πας στο σχολείο σου.
Στέφανος: Χάλια.
Δημήτρης: Δηλαδή δεν είσαι καλός στα μαθήματα;
Στέφανος: Στα μαθήματα καλός είμαι αλλά έχω
προβλήματα.
Δημήτρης: Τι είδους προβλήματα από τα παιδιά; Μήπως σε
πειράζει κανένας να έρθω αύριο να τους τρίξω τα δόντια.
Στέφανος: Ναι με πειράζουν που δεν έχω πατέρα, με
κοροϊδεύουν.
Δημήτρης: Δεν θα φύγω απόψε, θα μείνω. Να πάμε μαζί
στο σχολείο σου αύριο και θα τους βάλω στην θέση τους
γιε μου.
Στέφανος: Τώρα είσαστε πραγματικός μου πατέρας.
Δημήτρης: Ναι γιε μου και αγκαλιάζονται.
Στέφανος: Και ζείτε στην Καλαμάτα.
Δημήτρης: Είναι μεγαλύτερη από το Ναύπλιο. Ωραία πόλη
με μεγάλη παράλια με αμμουδιά όπως η καραθώνα.
Μπορείς να έρθεις όποτε θες όταν τελειώσεις το σχολείο,
να σε φιλοξενήσω μια και δυο εβδομάδες. Αν θες μαζί με
την μητέρα σου. Να κάνεις και τα μπάνια σου, να πάμε
βόλτα, να κάνουμε εκδρομές.
Στέφανος: Θα μου άρεσε αυτό και ζείτε σε μεγάλο σπίτι.
30
Δημήτρης: Στέφανε στον ενικό πρέπει να μιλάμε, όχι στον
πληθυντικό. Έτσι γιε μου;
Στέφανος: Καλά πατέρα στον ενικό, δεν μου είπατε για το
σπίτι.
Δημήτρης: Σε ένα δυάρι μένω με ενοίκιο αλλά σε τρεις
μήνες θα έχω το καινούργιο μου σπίτι, σε πολυκατοικία
που τώρα κτίζετε. Ένα τριάρι στον τέταρτο όροφο που
βλέπει την θάλασσα. Τώρα θα το πουλήσω για να έρθω
κοντά σας, θα βάλω την αγγελία αμέσως αύριο στις τοπικές
εφημερίδες.
Στέφανος: Δεν το αφήνετε πατέρα να κάνουμε πρώτα τα
μπάνια, να γνωρίσω μια άλλη πόλη και μετά
αποφασίζουμε.
Δημήτρης: Καλά γιε μου ότι θες εσύ! Ότι θες εσύ, να
μιλήσεις στην μητέρα σου όμως.
Στέφανος: Θα μιλήσω πατέρα θα μιλήσω. Τι ώρα θα έρθετε
αύριο να με πάρετε από το σπίτι για το σχολειό.
Δημήτρης: Στις 8 πάρα δέκα είναι καλά.
Στέφανος: Ναι καλά είναι.
Δημήτρης: Καληνύχτα γιε μου.
Στέφανος: Καληνύχτα πατέρα κοιτάζονται και μετά
αγκαλιάζονται.
Δημήτρης: Μα να μην το καταλάβω, να μην το καταλάβω ο
βλάκας πως είχε παχύνει η Αφροδίτη και είχε παιδί και
έλεγα πως μαζί μου της είχε ανοίξει η όρεξη. Τι γιατρός και
κουραφέξαλα είμαι; Βλάκας και μισός είμαι.
Στέφανος: Έλα ντε μπουμπούνας σωστός.
Δημήτρης: Βλάκας με περικεφαλαία γιε μου, μπούφος και
χαζός.
31
Στέφανος: Δεν πιστεύω έτσι μπούφος και χαζός να είναι ο
άλλος μου ο αδελφός!
Δημήτρης: Αφού δεν έχω παντρευτεί Στέφανε στο είπα και
πριν. Για να πούμε την αλήθεια με καμία γυναίκα δεν έχω
πάει από τότε παιδί μου, γιατί καμία δεν μου γέμιζε την
καρδιά και δεν μου άρεσε όπως η μητέρα σου. Καλά κάνεις
και με ρωτάς και ότι με ρωτήσεις θα στο πω, δεν έχω και
δεν θέλω να κρύψω τίποτα παιδί μου.
Στέφανος: Καλά πατέρα καλά τα λέμε αύριο.
Δημήτρης: Ναι παλικάρι μου ναι γιε μου αύριο!
Σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας, τέλος σκηνής.
32
Πέμπτη σκηνή.
Μπαίνει ο Στέφανος σπίτι.
Αφροδίτη: Καλώς το παιδί.
Στέφανος: Χαίρετε μητέρα.
Αφροδίτη: Που βρήκες εσύ το καινούργιο μπουφάν που
φοράς;
Γλυκερία: Έχει νέα τσάντα και παπούτσια που τα βρήκες τα
λεφτά; Λέγε ρε από που τα άρπαξες κλέφτη, απατεώνα;
Αφροδίτη: Αυτό μου έλειπε τώρα να έχω έναν γιο κλέφτη.
Στέφανος: Ο πατέρας μου τα αγόρασε.
Αφροδίτη: Τι! Τι δουλειά έχει αυτό τα κάθαρμα με εσένα;
Λέγε ρε;
Γλυκερία: Ηρέμησε κόρη μου άσε το παιδί να μιλήσει, λέγε
Στέφανε.
Στέφανος: Ήρθε στο σχολείο και έτριξε τα δόντια σε δυο
παλιόπαιδα που με πείραζαν. Αν ξαναπείτε άσχημες
κουβέντες στον γιο μου θα έχετε να κάνετε μαζί μου. Μετά
πήγε στους καθηγητές μου και τους ρώτησε για εμένα που
εσύ δεν έχεις έρθει ποτέ. Ήρθε μετά στο σχόλασμα και με
πήρε για να μου πάρει κιθάρα, όπως ήθελα για δώρο. Αλλά
δεν του άρεσε αυτή που βρήκε και είπε θα μου φέρει άλλη.
Με ρώτησε τι έχω ανάγκη, του είπα και μου τα αγόρασε
μαζί με ένα πουλόβερ που το έχω στην τσάντα.
Αφροδίτη: Και τον άφησες αυτό το κάθαρμα που μας
εγκατέλειψε που μας παράτησε, να σε τυφλώσει με τα
λεφτά του;
Στέφανος: Δεν με τύφλωσε κανείς, δεν είμαι το κορόιδο
κανενός. Σας άκουσα έξαλλου που μιλάγατε. Λέγατε για
33
έναν γιατρό και ότι δεν του το είπες ποτέ και πάψε ήρθε το
παιδί είπε η γιαγιά μου.
Αφροδίτη: Δεν ντρέπεσαι να κρυφακούς, πως ήρθε στο
σχολειό σου και σε συνάντησε.
Στέφανος: Ήρθε εδώ χθες και μου μίλησε. Μου ζήτησε
επίσημα το χέρι σου να σε παντρευτεί, να γίνουμε μια
οικογένεια.
Αφροδίτη: Σε δελέασε με τα λεφτά του, σε αγόρασε. Το
κτήνος, το κάθαρμα, ήρθε να μου πάρει τον γιο μου.
Γλυκερία: Αφροδίτη μην λες τέτοια λόγια μπροστά στο
παιδί.
Αφροδίτη: Θα το σκοτώσω το κάθαρμα αν σε ξανά
πλησίαση, το τέρας. Ξύπνα γιε μου για να σε αρπάξει από
εμένα τα κάνει αυτό. Προσπαθεί να δελεάσει με τα ψέματα
που σου λέει και με τα λεφτά του.
Στέφανος: Και με έχεις έμενα για κορόιδο μάνα.
Αφροδίτη: Μπράβο γιε μου έτσι σε θέλω, να του ρίξεις και
δυο μπουνιές αν σε ξανά πλησίαση.
Γλυκερία: Τρελάθηκες μωρή, να βάλεις το παιδί να
σκοτωθεί με τον πατέρα του. Μην την ακούς Στέφανε.
Αφροδίτη: Έμενα θα ακούς Στέφανε έμενα. Μην σε
τουμπάρει κανείς μην πιστεύεις κανέναν.
Στέφανος: Αυτό κατάλαβα και εγώ πως έπρεπε να μάθω
την αλήθεια. Πήγα στον νονό μου και την έμαθα πως δεν
το ήξερε ο άνθρωπος. Δεν είχε ιδέα πως είχε ένα παιδί,
γιατί δεν του το είχες πει ποτέ στην ζωή σου, ούτε η γιαγιά
μου το ήξερε αυτό.
Γλυκερία: Και εγώ Στέφανε δεν το ήξερα, γιατί άμα το
ήξερα δεν θα τον άφηνα να φύγει.
34
Αφροδίτη: Για αυτό δεν στο είπα μωρή χαζή για αυτό. Γιατί
θα έτρεχες και θα τον σταματούσες, γιατί θα ήσουν ικανή
να πας μέχρι την Αθήνα να τον βρεις. Τέρμα με αυτό δεν
θέλω καμία συζήτηση, πρέπει να φύγω να πάω στο
νοσοκομείο γιατί δουλεύω απόγευμα.
Στέφανος: Και εγώ θέλω πατέρα, έχω ανάγκη από πατέρα.
Αφροδίτη: Να σου πάρει ο διάολος τον πατέρα.
Γλυκερία: Αφροδίτη σταμάτα επιτέλους.
Αφροδίτη: Όχι δεν σταματώ, όχι ποτέ! Όχι χίλιες φορές
όχι! Αν ξαναπατήσει στο σπίτι μας θα του βγάλω τα μάτια.
Θα του τα ξεριζώσω μαζί με τα αυτιά και θα του τα δώσω
να τα φάει.
Στέφανος: Γιατί τον αγαπάς για αυτό τα λες αυτά και
τραγουδάει: μια η άνοιξη ένα το σύννεφο χρυσή βροχή,
βροχή που μπόρεσες.
Αφροδίτη: Και πάψε αυτό το καταραμένο τραγούδι, αυτός
ο βλάκας στο έμαθε.
Στέφανος: Ναι το έπαιξε στην κιθάρα, ήταν το τραγούδι
που σας άρεσε μητέρα. Μην μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη
είναι παντού, στην καρδιά μας στην μάτια μας.
Αφροδίτη: Σκάσε, σταμάτα, βούλωστο! Πάψε! Πάψτε όλοι
σας, πάψτε επιτέλους.
Στέφανος: Και όταν κάποτε υποφέρεις καλημέρα θα μας
πει, θα μας φύγει θα ξανάρθει και όλο πάλι από την αρχή.
Αφροδίτη: Πάψε, πάψε, πάψε σε παρακαλώ πάψε! Και
κλαίει.
Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας!
35
Έκτη σκηνή. Η επίσκεψη στο σπίτι της Αφροδίτης από τους
γονείς του Δημήτρη.
Χτυπάει το κουδούνι και ο Στέφανος πάει να ανοίξει την
πόρτα.
Στέφανος: Καλημέρα.
Παναγιώτης: Καλημέρα εσύ θα είσαι ο Στέφανος.
Στέφανος: Από το σοι του πατέρα μου θα είστε για να με
ρωτάτε έτσι.
Παναγιώτης: Ναι Στέφανε ο παππούς σου, Παναγιώτη με
λένε και η γιαγιά σου η Ελένη.
Στέφανος: Περάστε. Έχω πολλούς να γνωρίσω ακόμα.
Ελένη: παιδί μου μοιάζεις του πατέρα σου, ίδιος είσαι και
πάει να τον αγκαλιάσει.
Παναγιώτης: Όχι Ελένη την σταματάει. Μπορεί να μην
θέλει το παιδί για αυτόν είμαστε δυο ξένοι ακόμα. Σου
φέραμε δυο δώρα Στέφανε. Δεν ξέραμε τι θέλεις αλλά σου
έφερα μια ακριβή κιθάρα Yamaha.
Στέφανος: Ευχαριστώ παππού, αυτή είπε πως θα μου
αγόραζε ο πατέρας.
Παναγιώτης: Δεν το ξέρει παιδί μου ο Δημήτρης ότι θα
ερχόμαστε εδώ. Σε ευχαριστώ που με λες παππού. Το
ξέχασε το χαρτί στο σπίτι ο Δημήτρης. Δεν πρόλαβε να
στην αγοράσει από την Αθήνα γιατί έφυγε βιαστικά για την
Καλαμάτα. Έφυγε γιατί σε έναν ασθενή είχε επιδεινωθεί η
κατάσταση του πάρα πολύ.
Στέφανος: Και έπρεπε να πάει εκεί, δεν υπάρχουν άλλοι
γιατροί στην Καλαμάτα;
36
Ελένη: Ο Δημήτρης παιδί μου ο πατέρας σου, είναι
διευθυντής της χειρουργικής κλινικής. Πριν έξη μήνες
έγινε, δεν μπορούσε να λείπει.
Στέφανος: Μα είναι πολύ νέος για διευθυντής μπράβο του!
Τι μου φέρατε γιαγιά.
Ελένη κλαίει: Σε ευχαριστώ που με λες γιαγιά Στέφανε.
Έφερα τα γράμματα που έγραψε στην μητέρα σου και του
τα έστειλε πίσω, χωρίς να τα διαβάσει και του δίνει τρεις
φακέλους.
Στέφανος: Τι δεν διάβασε τα γράμματα η μάνα μου και τα
κοιτάζει. Ένα στο νοσοκομείο, ένα στο σπίτι και ένα με το
όνομα της γιαγιάς μου.
Ελένη: Τα είχε φυλαγμένα ο Δημήτρης, ήταν
στενοχωρημένος και ήθελε να τα κάψει. Τα έκρυψα εγώ η
μάνα του για να μην το θυμάται. Τα έβαλα σε ένα κουτί
στο πατάρι και έμειναν εκεί. Από τότε και εγώ τα είχα
ξεχάσει πως τα είχα βάλει εκεί. αλλά μου ήρθαν στο μυαλό
χθες και τα έφερα, για να πιστέψεις πως αγαπούσε την
μητέρα σου πολύ ο Δημήτρης μου.
Στέφανος: Αυτό το ξέρω γιαγιά, το γιατί δεν ξέρω. Δηλαδή
τι ακριβώς έγινε και χάλασαν όλα αυτά, ποιος φταίει.
Παναγιώτης: Στέφανε ας αφήσουμε το ποιος φταίει, δεν
είναι ώρα να τα πούμε αυτά. Θα θέλαμε να μιλήσουμε στην
μητέρα σου.
Ελένη: ναι Στέφανε θα θέλαμε να της μιλήσουμε,
ιδιαιτέρως όμως.
Στέφανος: καλά θα την φωνάξω στο σπίτι της γιαγιάς μου
είναι επάνω. Ακούω βήματα θα κατεβαίνει από την σκάλα,
για να δω ανοίγει την πόρτα και φωνάζει μητέρα.
Αφροδίτη: έρχομαι με την γιαγιά σου κάτω λέει και μπαίνει
από την ανοιγμένη πόρτα.
37
Αφροδίτη: Ποιοι είναι αυτοί μέσα στο σπίτι Στέφανε και τι
θέλουν.
Γλυκερία: Μπαίνει και αυτή μέσα ήρεμα κόρη μου, ήρεμα.
Στέφανος: Θέλουν να σας μιλήσουν μητέρα ιδιαιτέρως.
Είναι οι γονείς του Δημήτρη, σε παρακαλώ να τους
ακούσης.
Αφροδίτη: Δεν θέλω να ακούσω κανέναν.
Γλυκερία: Αφροδίτη ας τους ακούσουμε σε παρακαλώ.
Στέφανος: Γιαγιά εγώ φεύγω, πάω επάνω να μιλήσετε
εσείς οι μεγάλοι. Γεια σου παππού γεια σου γιαγιά λέει και
φεύγει.
Παναγιώτης: Γεια σου Στέφανε.
Αφροδίτη: Ήρθατε να μου πάρετε τον γιο μου, να τον
ρίξετε με τα λεφτά σας αλλά αυτό δε θα γίνει ποτέ!
Ελένη: Θέλω να μας ακούσεις Αφροδίτη σε παρακαλώ.
Αφροδίτη: Να μου πείτε τι;
Γλυκερία: Άσε να ακούσουμε τι θα πουν οι άνθρωποι,
καθίστε.
Παναγιώτης: Ευχαριστώ συμπεθέρα λένε και κάθονται.
Αφροδίτη: Άρχισες της βλάκες ρε μάνα, δεν βλέπεις που
του αγόρασαν κιθάρα. Δεν βλέπεις τι πάνε να κάνουν να
μου αρπάξουν τον γιο.
Γλυκερία: Θα τους ακούσουμε πρώτα και μετά θα
αποφασίσουμε έτσι είναι το σωστό, σας ακούμε λοιπόν. Και
κάθετε και αυτή.
Αφροδίτη: Καλά θα σας κάνω το χατίρι, να δω τι
δικαιολογίες θα μου αραδιάσετε.
38
Ελένη: Δεν ήρθαμε να πούμε για τα παλιά αλλά τώρα
καταλαβαίνω γιατί του άρεσες του γιου μου. Εκτός από
όμορφη είσαι και ατίθασος χαρακτήρας, γυναίκα με τα όλα
της.
Αφροδίτη πετάγετε επάνω.
Γλυκερία: Κάτσε κάτω κόρη μου αφού αλήθεια είναι,
συνεχίστε συμπεθέρα.
Αφροδίτη: Γιατί την λες συμπεθέρα μάνα δεν μπορώ να σε
καταλάβω.
Ελένη: Αφού δεν έχουμε συστηθεί για αυτό. Με λένε Ελένη και Παναγιώτη τον άντρα μου κυρία Γλυκερία.
Αφροδίτη: Εντάξει το ακούσαμε, στο προκείμενο τώρα στο
ψητό.
Παναγιώτης: Ότι έχουμε είναι δικό σου και του παιδιού.
Αφροδίτη: Ήρθατε να με δελεάσετε, να με ρίξετε με τα
λεφτά σας. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ!
Γλυκερία: Συνεχίστε κύριε Παναγιώτη.
Ελένη: Εξάλλου δικά σας θα μείνουν, αλλά σας παρακαλώ
αφήστε τον άντρα μου να σας μιλήσει.
Αφροδίτη: Καλά συνεχίστε.
Παναγιώτης: Ο γιος μου ήρθε στην Αθήνα και έκανε σαν
τρελός, τα έβαλε μαζί μας. Μόνο που δεν σήκωσε το χέρι
του να μας χτυπήσει, όλα τα άλλα τα έκανε.
Αφροδίτη: Καλά σας έκανε αφού εσείς φταίτε και μας
χωρίσατε. Χαλάσατε την ευτυχία μας, μας καταστρέψατε.
Γλυκερία: Αφροδίτη σε παρακαλώ, συνεχίστε παρακάτω τι
έγινε.
39
Παναγιώτης: Για να μην τα πολυλογώ, θα τα πω και μετά
αν θέλετε αναλυτικά, έκανε σαν τρελός. Ήθελε να τα
παρατήσει όλα και να έρθει στο Ναύπλιο κοντά σας να σας
παντρευτεί.
Αφροδίτη: Για αυτό ήρθατε εδώ αυτό σας πείραξε. Δεν
θέλετε να έρθει στο Ναύπλιο, θέλετε να επέμβετε πάλι
στην ζωή του παιδιού σας.
Γλυκερία: Τώρα νομίζω και εγώ πως η κόρη μου έχει δίκιο.
Ελένη: Μα δεν μας ακούσατε.
Αφροδίτη: Να ακούσουμε τι; Φως φανάρι αυτό που θέλετε
να κάνετε.
Παναγιώτης: Συμπεθέρα σε παρακαλώ, πρέπει να τελειώσω
την κουβέντα μου για να γίνω απόλυτα κατανοητός.
Γλυκερία: Κάτσε Αφροδίτη να δούμε τι θα πουν ακόμα,
χωρίς πολυλογίες όμως.
Παναγιώτης: Θέλω λίγο χρόνο να πάω πίσω. Να πω ότι
μετά που τα χάλασε με την Αφροδίτη ο γιος μου και με όλα
αυτά που έγιναν, έφυγε από την Αθήνα και πήγε στην
Καλαμάτα. Εκεί ο Δημήτρης αφιερώθηκε στην επιστήμη
του. Πήγαινε στο νοσοκομείο το πρωί, μετά έφευγε για
φαγητό και πάλι το απόγευμα εκεί πήγαινε.
Ελένη: Ναι όλοι στην Καλαμάτα αυτόν αγαπούσαν σαν
γιατρό. Αυτόν ήξεραν γιατί αυτός έτρεχε σε όλους τους
αρρώστους και δεν τους έπαιρνε φακελάκι.
Αφροδίτη: και θέλετε να το πιστέψω, για συνεχίστε να
δούμε που θα το πάτε.
Ελένη: Ναι τι έλεγα; Όχι φακελάκι, μετά την εγχείρηση
έλεγε αν μείνετε ευχαριστημένοι. Ότι ώρα τον φώναζαν
ήταν εκεί για να τους βοηθήσει και να τους εξυπηρετήσει.
40
Γλυκερία: Τόση ώρα μας λέτε για τον γιο σας αλλά δεν
μπαίνετε στο ψητό.
Παναγιώτης: Εκεί είχαμε φτάσει συμπεθέρα. Πριν από έξη
μήνες συνταξιοδοτήθηκε ο διευθυντής της χειρουργικής
κλινικής και έκαναν τον Δημήτρη στην θέση του. Τον
έκαναν άσχετα αν είναι μικρότερος, γιατί όλοι οι γιατροί
αυτόν ρωτούσαν και έπαιρναν την γνώμη του. Τώρα θέλει
να τα παρατήσει όλα καριέρα, θέση, υπόληψη, εκεί είναι
κάποιος.
Αφροδίτη: Δεν σας καταλαβαίνω πραγματικά.
Ελένη: Λέμε κόρη μου.
Αφροδίτη: Δεν είμαι κόρη σας.
Γλυκερία: Συνεχίστε κυρία Ελένη.
Ελένη: Λέγαμε πως το σωστό θα ήταν, αντί να έρθει ο γιος
μας στο Ναύπλιο, να πηγαίνατε να μένατε εσείς κοντά του
στην Καλαμάτα.
Αφροδίτη: Τι; Πως; Μωρέ μπράβο θράσος.
Γλυκερία: Ήρεμα κόρη μου, να μας πείτε το γιατί το λέτε
αυτό.
Παναγιώτης: Για το καλό του παιδιού.
Αφροδίτη: Να δω τι άλλο θα ακούσω που είσαστε τόσα
χρόνια που;
Παναγιώτης: Ο γιος μου ήταν έξω φρενών και τα έβαλε
μαζί μας. Μα να λένε το παιδί μου μούλικο, να υποφέρει
στο σχολείο του από τα παλιόπαιδα. Για αυτό ήρθαμε εδώ
για το καλό του παιδιού.
Γλυκερία: Δηλαδή σας ενδιαφέρει το καλό του γιου σας.
Ελένη: Όχι μόνο του γιου μας μα και του εγγονού μας. Να
πάει σε μια άλλη πόλη να ξεκινήσει την ζωή του από την
41
αρχή. Με έναν πατέρα που τον αγαπάνε όλοι, με μια
μητέρα στοργική και όχι να μείνετε εδώ που θα συνεχίσουν
τα παλιόπαιδα να πληγώνουν τον Στέφανο και να τον
πειράζουν. Για το καλό του παιδιού θα γίνει το είπαμε
αυτό.
Γλυκερία: Αφροδίτη νομίζω.
Αφροδίτη: Πάψε μητέρα και άσε στην άκρη το τι νομίζεις.
Παναγιώτης: Ο γιος μας θα έχει σε τρεις μήνες το
καινούργιο του διαμέρισμα. Εγώ θα σου δώσω όσα
χρήματα έχω στην τράπεζα για να αγοράσεις ένα
καινούργιο αυτοκίνητο, μια άλφα ρωμαίο.
Αφροδίτη: Και αυτό το μάθατε πως του αρέσουν του
Στεφάνου οι άλφα ρωμαίο.
Παναγιώτης: Το αυτοκίνητο σου είναι παλιό ερείπιο, μόλις
πεις το ναι θα στο κάνουμε δώρο για τον γάμο σου. Το
σπίτι το επάνω που νοικιάζουμε θα το γράψουμε στον
Στέφανο και θα σας στέλνουμε το ενοίκιο.
Ελένη: Σε παρακαλούμε να κάνεις το σωστό και για το
παιδί και για σένα και για τον Δημήτρη. Να κάνεις μια νέα
αρχή να γίνετε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Έχουμε μέσον,
μπορούμε να σε πάμε στο νοσοκομείο της Καλαμάτας μέσα
σε δυο το πολύ τρεις μήνες.
Γλυκερία: Να δεχτείς κόρη μου, να δεχτείς.
Αφροδίτη: Και να αφήσω εσένα μητέρα που μου στάθηκες
τόσο πολύ.
Γλυκερία: Αφροδίτη έχω και τον Παύλο τον αδελφό σου
στο Ναύπλιο και τον αδελφό μου τον Μίλτο, εσύ πρέπει να
το αποφασίσεις εσύ.
Παναγιώτης: Θα σε αφήσουμε να το σκεφτείς, αλλά να
κάνεις γρήγορα σε παρακαλούμε γιατί δεν ξέρουμε τι θα
42
κάνει ο Δημήτρης. Θέλει να το κοιτάξει για μετάθεση, αλλά
του είπαν όχι και σκέπτεται να τα παρατήσει όλα. Να
παραιτηθεί και να έρθει να ανοίξει ιατρείο στο Ναύπλιο, αν
το κάνει χαθήκαν όλα.
Αφροδίτη: Δηλαδή με δυο λόγια, θέλετε μετά από όσα
έγινα να κάνω υποχώρηση για το παιδί. Να φύγω από την
πόλη μου, να πάω στην Καλαμάτα και να παντρευτώ τον
γιο σας. γιατί; Γιατί θα έρθει εδώ κοντά μου στο Ναύπλιο
και αυτό σας πειράζει αφάνταστα όπως καταλαβαίνω. Θα
μου πάρετε αυτοκίνητο, θα δώσετε το σπίτι στον Στέφανο
αρκεί να πω το ναι. Εγώ θα πω όμως όχι.
Ελένη: Σας παρακαλούμε συμπεθέρα κάντε κάτι.
Αφροδίτη: Μάνα μην ανακατευτείς! Δεν καταλαβαίνεις ότι
δεν φτάνει το όσα έκαναν τότε και μας χώρισαν, θέλουν
να επέμβουν πάλι στην ζωή μας. Στο τέλος θα με κάνετε
να τον λυπάμαι τον Δημήτρη με την συμπεριφορά σας, να
θέλετε να κανονίζετε της ζωές των άλλων.
Παναγιώτης: Κυρία Γλυκερία να της ζητήσουμε συγγνώμη
για τότε, αλλά δεν έχει καταλάβει τι λέμε τόση ώρα η κόρη
σας.
Αφροδίτη: Ναι δεν κατάλαβα απολύτως τίποτα.
Γλυκερία: Τότε εξηγήστε το λιανά και κατανοητά γιατί ίσως
να έχει δίκιο η κόρη μου, έτσι όπως μας τα λέτε.
Ελένη: Λέμε πως αν τα παρατήσει όλα ο γιος μας ο
Δημήτρης από την Καλαμάτα και έρθει εδώ, θα είναι
καταστροφικό για όλους.
Αφροδίτη: Τότε να κάτσει εκεί και να με αφήσει στην
ησυχία μου.
Παναγιώτης: Λέμε ότι θα ανοίξει ιατρείο στο Ναύπλιο, με
την κρίση που υπάρχει σιγά μην βρει πελάτες. Δεν θα
βγάζει ούτε για να ζήσει τον εαυτό του, τι θα σας
43
προσφέρει; Ενώ εκεί στην Καλαμάτα έχει καλό μισθό,
επίδομα διευθυντή και τα τυχερά του. Μπορεί να
προσφέρει στον Στέφανο πολλά πράγματα και σε σένα
φυσικά.
Γλυκερία: Τώρα σας κατάλαβα συμπεθέρα έχετε δίκιο σε
αυτό.
Παναγιώτης: Για αυτό σε παρακαλούμε θερμά Αφροδίτη,
να πας το Σαββάτο στην Καλαμάτα να του μιλήσεις για το
καλό του παιδιού. Να προλάβεις πριν υποβάλει την
παραίτηση του, γιατί θα την είχε κάνει αν δεν είχε
εγχειρήσεις να κάνει την δευτέρα και την Τρίτη.
Αφροδίτη: Άμα θέλω, άμα γουστάρω, άμα μου αρέσει.
Ελένη: Τότε θα καταστρέψεις και τον πατέρα και τον γιο.
Γλυκερία: Όχι κόρη μου, όχι.
Αφροδίτη: Τόσα χρόνια που εσείς καταστρέψατε μάνα και
γιο δεν σας πείραζε, μην πάθει κάτι ο γιος σκεπτόσαστε.
Παναγιώτης: Αφροδίτη σου τα είπαμε αναλυτικά. Αν θες να
τιμωρήσεις εμάς δεκτών, να μην μας βάλεις στο σπίτι σου
ποτέ. Αλλά δεν φταίει σε τίποτα ο Δημήτρης και το ξέρεις
πολύ καλά. Αν συνεχίσεις όμως με σκοπό μόνο να
εκδικηθείς, θα κάνεις κακό και στον Δημήτρη και στον γιο
σου που θα βλέπει έναν πατέρα με τρύπιο παντελόνι να
γυρίζει στο Ναύπλιο. Που θα περιμένει να του στείλουμε το
ενοίκιο για να τα βγάλει πέρα και δεν θα έχει ούτε μια
σοκολάτα να αγοράσει στον γιο του. Πάμε γυναίκα λέει και
σηκώνετε.
Γλυκερία: Κάτσε συμπέθερε.
Ελένη λέει αφού σηκώθηκε πρώτα: Εμείς συμπεθέρα τα
είπαμε στην κόρη σου, αυτή αποφασίζει από δω και πέρα
το τι θα κάνει. Ήρθαμε για να προλάβουμε μην γίνουν τα
44
πράγματα χειροτέρα. Να σβήσουμε τα παλιά και να
περάσουν καλύτερα αφού αγαπιούνται.
Αφροδίτη πετάγετε όρθια: Δηλαδή με αγαπάτε ε! Ήρθατε
να με κοροϊδέψετε μέσα στο σπίτι μου λες και δεν θυμάμαι
τι κάνατε τότε.
Παναγιώτης: Για εσένα και τον Δημήτρη λέω που σε
αγαπάει σαν τρελός. Που δεν σε ξέχασε ποτέ, αλλά που να
το καταλάβεις αυτό.
Ελένη: Ναι και ούρλιαζε και φώναζε ο Δημήτρης. Τι έκανα
και δεν πήγα τότε πάλι σπίτι της, γιατί δεν πήγα ο ηλίθιος!
Την είδα και είναι όπως τότε, σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Μου ήρθε να την σφίξω στην αγκαλιά μου, να την φιλήσω,
να χαϊδέψω τα μαλλιά της.
Αφροδίτη: Δεν σφάξανε και εγώ πόνεσα και εγώ μάτωσα
και εγώ έμεινα μόνη μου και μεγάλωνα ένα παιδί. Έμεινα
ανύπαντρη για το παιδί, ενώ με ζητούσαν και με ήθελαν
παραπάνω από δέκα.
Παναγιώτης: Περασμένα ξεχασμένα παιδί μου.
Αφροδίτη: Όχι, όχι χίλιες φορές όχι! Εγώ έκλαψα κοντά
στο παιδί μου, εγώ υπόφερα. Εγώ άκουσα τα χιλιάδες
σχόλια από τον καθένα κερατά. Εγώ τα πέρασα όλα και
τώρα ερχόσαστε να μου κάνετε κήρυγμα. Να μου το
παίξετε καλοί και αμόλυντοι, πως δεν έχετε κάνει τίποτα.
Μου ζητάτε να κάνω τα πάντα για να είναι ευτυχισμένος ο
γιος σας και δεν με ρωτήσατε τι θέλω, αν θέλω, όχι εγώ
αλλά εσείς. Αυτό που θέλετε εσείς να γίνει!
Γλυκερία: Σύνελθε κόρη μου σε παρακαλώ.
Αφροδίτη: Όχι μάνα όχι, καλά είμαι. Να πονέσετε λοιπόν
όσο πόνεσα εγώ, να υποφέρετε όπως υπέφερα εγώ τόσα
χρόνια.
Ελένη: μα Αφροδίτη.
45
Παναγιώτης: Πάψε γυναίκα! Λες να μην υποφέρουμε
βλέποντας τον γιο μας τόσα χρόνια να είναι μόνος του. Δεν
μπορώ να καταλάβω αν το κάνεις αυτό τι θα κερδίσεις; Θα
χάσουμε όλοι και πιο πολύ εσύ και το παιδί, ενώ αν πας
στην Καλαμάτα θα έχεις μια καινούργια ζωή. Πάμε Ελένη
δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο. Συμπεθέρα μας
συγχωρείς αλλά δεν βγάζουμε άκρη.
Ελένη: Σε παρακαλώ συμπεθέρα βαλε μυαλό στην κόρη
σου να κάνει το σωστό. Να τον πάρει στο τηλέφωνο τον
Δημήτρη και να τον αποτρέψει από το να έρθει στο
Ναύπλιο.
Αφροδίτη: Πάλι τα ίδια αρχίσατε, πάλι.
Γλυκερία: Λέει κόρη μου πως από την Καλαμάτα θα έχει τα
χρήματα να στέλνει στο παιδί, δεν σου είπε να τον
παντρευτείς με το ζόρι. Έτσι δεν είναι συμπέθερε;
Παναγιώτης: Αυτή είναι η εναλλακτική λύση αν δεν θες
τον γιο μας. Καλά όπως θες εσύ, εξάλλου τι να τον κάνεις
μέσα στα πόδια σου στο Ναύπλιο. Λογικά σου μιλάμε
σκέψου και αποφάσισε.
Ελένη: Ναι σκέψου αυτά που είπαμε Αφροδίτη. Γεια σας
όμορφο παιδί ο Στέφανος, έτσι ήταν και ο Δημήτρης μας
μικρός συμπεθέρα.
Παναγιώτης: Γεια σας και όλα για το καλό του Στέφανου
να γίνουν συμπεθέρα και προχωράνε προς την πόρτα.
Γλυκερία: Γεια σας και μην ανησύχησε όλα για το καλό του
Στέφανου θα γίνουν, ανοίγουν την πόρτα και βγαίνουν
έξω.
Αφροδίτη μόλις κλείνει η πόρτα λέει η Αφροδίτη: στα
τσακίδια να πάτε, να πάτε και να μην γυρίσετε!
Γλυκερία: Όχι κόρη, όχι μην μιλάς έτσι για το καλό του
παιδιού.
46
Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο Στέφανος.
Στέφανος: Φύγανε τους είδα από πάνω.
Αφροδίτη: Ώστε καθόσουν και κρυφάκουγες εσύ έξω.
Γλυκερία: Άσε το παιδί ήσυχο.
Στέφανος: Δεν κρυφάκουγα επάνω ήμουν και διάβαζα τα
γράμματα που μου έδωσε η γιαγιά μου.
Αφροδίτη: Φέρτα εδώ να τα σκίσω.
Γλυκερία: Κάτσε καλά Αφροδίτη, τι γράμματα είναι αυτά
Στέφανε.
Στέφανος: Αυτά που έστειλε ο πατέρας μου τότε. Ένα στο
νοσοκομείο, ένα στο σπίτι και ένα στην διεύθυνση της
γιαγιάς με το όνομα της απέξω και του τα γυρίσατε πίσω
χωρίς να τα ανοίξετε.
Αφροδίτη: Καλά έκανα.
Γλυκερία: Έστειλε και σε εμένα γράμμα; Μα πως δεν το
έλαβα ποτέ που το έστειλε ο ταχυδρόμος.
Στέφανος: Τότε θα έλειπες και θα του το έδωσε πίσω η
μάνα μου.
Αφροδίτη: Καλά έκανα άκουσες, πολύ καλά.
Γλυκερία: Και τι λένε Στέφανε τα γράμματα.
Στέφανος: Πως την αγαπάει σαν τρελός, πως θέλει να της
ζήτηση συγγνώμη. Πως μίλησε στους γονείς του και θέλει
να την παντρευτεί και να μεσολαβήσεις λέει με την κόρη
σου γιατί δεν τα δέχεται τα γράμματα του.
Αφροδίτη: Πως; Τι; Ε! Όχι!
Γλυκερία: Τι έκανες μωρή ηλίθια, βλαμμένη γυναίκα τι
έκανες; Στέφανε πήγαινε τώρα αμέσως έξω σε παρακαλώ.
47
Ανέβα στο σπίτι επάνω γιατί πρέπει να πω κάτι στην μάνα
σου εδώ και τώρα.
Στέφανος: Καλά πάω γιαγιά, ελπίζω να είναι για καλό
σκοπό όμως.
Γλυκερία: Θα είναι Στέφανε.
Στέφανος: Καλά πάω και ανοίγει την πόρτα και φεύγει.
Αφροδίτη: Γιατί έδιωξες το παιδί.
Γλυκερία: Αύριο θα πάρεις στο τηλέφωνο τον Δημήτρη και
θα του πεις, πως θα τον συνάντησης μεθαύριο το Σαββάτο
στο σπίτι του να μιλήσετε.
Αφροδίτη: Δεν πάω.
Γλυκερία: Θα πας και θα πεις και ένα τραγούδι. Σκατά τα
έκανες τότε, σκατά πας να τα κάνεις και τώρα.
Αφροδίτη: Δεν θα πάω πουθενά.
Γλυκερία: Είπα θα πας και θα του πεις πως υποχωρείς για
το παιδί και μόνο για το παιδί.
Αφροδίτη: Όχι, όχι είπα.
Γλυκερία: Θα πας και θα του πεις πως υποχωρείς για το
καλό του παιδιού και πως θα μείνετε στην Καλαμάτα όλοι
μαζί, τέρμα και τελείωσε.
Αφροδίτη: Δεν θα πάω.
Γλυκερία: Θα πας και θα πεις και ένα τραγούδι, μην πάρω
τα γράμματα και πάω στο νοσοκομείο. Να τα δείξω στους
συναδέλφους σου και στον νονό του Στέφανου και δεν
έχεις που να κρυφτείς.
Αφροδίτη: Κάνε ότι θες εγώ δεν πάω! Δεν θέλω να πάω
καταλαβαίνεις! Δεν μπορώ να πάω, όχι σε παρακαλώ όχι.
48
Γλυκερία: Τότε τον αγαπάς ακόμα και φοβάσαι, αυτό είναι
τον αγαπάς.
Αφροδίτη: Όχι, όχι σε παρακαλώ όχι. Όχι σου λέω χίλιες
φορές όχι.
Τέλος σκηνής.
49
Σκηνή έβδομη. Στο σπίτι του Δημήτρη πάει η Αφροδίτη.
Δημήτρης κοιτάζει το ρόλοι του: άργησε ο Αφροδίτη δεν
θα βρίσκει το σπίτι φαίνετε. Κάνει δυο τρία βήματα και
λέει: Δεν πιστεύω να το μετάνιωσε και να μην έρθει, ας
ελπίσουμε πως όχι και τότε κτυπάει το κουδούνι και πάει
να ανοίξει την πόρτα.
Δημήτρης: Γεια σου Αφροδίτη, έλα πέρασε ομορφιά μου
άργησες και ανησύχησα.
Αφροδίτη: Για κόψε της γλυκές και τα σιρόπια.
Δημήτρης: Καλά χαρά μου απλώς είπα πως ανησύχησα.
Αφροδίτη: Δημήτρη μίλησα ε, μην πάρω ανάποδες και
σηκωθώ να φύγω.
Δημήτρης: Μα τι είπα καρδιά μου πως ανησύχησα που
άργησες.
Αφροδίτη: Σκάσε είπα και της γλυκές κομμένες! Όλα αυτά
που μου έλεγες τότε γιατί ήρθα με τα χίλια ζόρια εδώ και
το σαράβαλο το αυτοκίνητο μου έσπασε τα νεύρα σήμερα.
Την μια ρετάριζε, την άλλη έκανε θόρυβο, πατούσα το
γκάζι και δεν έτρεχε.
Δημήτρης: Τότε να το αλλάξεις Αφροδίτη το αυτοκίνητο να
πάρεις άλλο.
Αφροδίτη: Βρε μπούφο αν είχα λεφτά νομίζεις πως θα το
κρατούσα το σαράβαλο;
Δημήτρης: Λυπάμαι που δεν έχω χρήματα Αφροδίτη να
σου δώσω, γιατί τα έδωσα όλα για το σπίτι που αγόρασα.
Αφροδίτη: Νομίζω πως δεν σου ζήτησα, ούτε ήρθα σαν
ζητιάνα εδώ.
Δημαράς: Όχι Αφροδίτη δεν είπα αυτό, όχι αλλά το
αυτοκίνητο…
50
Αφροδίτη: ναι το σαράβαλο που πάτησα φρένο και δεν
σταματούσε με τίποτα. Άντε να μου δώσει λεφτά ο πατέρας
σου, να το πετάξω στα σκουπίδια το σαράβαλο.
Δημήτρης: Ο πατέρας μου; Τι είπε ο πατέρας μου που τον
είδες εσύ τον πατέρα μου;
Αφροδίτη: Που δεν έχω πατέρα είπα, να μου δώσει τα
χρήματα είπα. Δεν ακούς καλά μου φαίνετε.
Δημήτρης: Εγώ αλλά άκουσα.
Αφροδίτη: Να ξε ακούσεις, μην σου σπάσω το κεφάλι με
της βλακείες που κάνεις. Μπούφος είσαι τελικά;
Δημήτρης: Δεν σε καταλαβαίνω Αφροδίτη.
Αφροδίτη: Θα καταλάβεις. Γιατί νομίζεις πως είμαι εδώ με
της βλακείες που κάνεις, ήρθα άρον, άρον να προλάβω.
Δημήτρης: Τι έγινε, τι συμβαίνει.
Αφροδίτη: Πάψε και σκάσε να μιλήσω και μην βγάλεις
κουβέντα, άχνα είπα, τσιμουδιά.
Δημήτρης: Καλά, καλά σε ακούω ομορφιά μου.
Αφροδίτη: Δημήτρη τι είπαμε.
Δημήτρης: Μα να μην στο πω πως είσαι όμορφη. Λες και
δεν πέρασε ούτε μια μέρα από τότε ίδια είσαι, ενώ εγώ.
Αφροδίτη: Άσε τα εγώ και τα εσύ βούλωστο. Παλουκώσου
κάτω για να μιλήσουμε, κάτσε!
Δημήτρης: Καλά λέγε λέει και κάθετε.
Αφροδίτη: Έκανα την καρδιά μου πέτρα και ήρθα για το
καλό του παιδιού, μην σου σπάσω το κεφάλι.
Δημήτρης: Δηλαδή εντάξει θα με παντρευτείς;
51
Αφροδίτη: Τι να σου πω τώρα, να σου σπάσω το κεφάλι με
της βλακείες που πας να κάνεις.
Δημήτρης: Μα τι έκανα και δεν μου λες τόση ώρα.
Αφροδίτη: Θα σου πω και μετά θα σου σπάσω το κεφάλι
που μου ήρθαν οι γονείς στο σπίτι και μου τα είπαν ηλίθιε,
βλάκα!
Δημήτρης: Ήρθαν στο σπίτι σου οι γονείς μου;
Αφροδίτη: Ναι αν και δεν έπρεπε να στα πω αλλά δεν
αντέχω άλλο. Μα να πας να παραιτηθείς από διευθυντής
της χειρουργικής κλινικής, τρελός είσαι άνθρωπε μου;
Δημήτρης: Πως θα έρθω κοντά σας στο Ναύπλιο.
Αφροδίτης: Πρώτον δεν σε θέλω κοντά μου στο Ναύπλιο
και αυτό να το βγάλεις από το μυαλό σου εξυπνάκια.
Δημήτρης: Μα Αφροδίτη.
Αφροδίτη: Δεν τέλειωσα μπούφο. Μην με διακόπτης που
θες να παρατηθείς και να ανοίξεις ιατρείο στο Ναύπλιο για
να βαράς μύγες. Θα το ανοίξεις και ούτε το ενοίκιο του
ιατρείου δεν θα βγάζεις και του σπιτιού που θα νοικιάζεις.
Δημήτρης: Μα Αφροδίτη τι να κάνω, να μην είμαι κοντά
σας;
Αφροδίτη: Και τι θα προσφέρεις στο παιδί που δεν θα έχεις
ούτε μια σοκολάτα να του αγοράσεις.
Δημήτρης: Θα πουλήσω το σπίτι.
Αφροδίτη: Να το αφήσεις στην ησυχία του το σπίτι και να
λογικευτείς.
Δημήτρης: Δηλαδή δεν σε καταλαβαίνω.
Αφροδίτη: Ώστε δεν καταλαβαίνεις; Τι να σου πω τώρα
πως αν δεν είχες να κάνεις προγραμματισμένες εγχειρήσεις
52
την Δευτέρα και την Τρίτη, θα είχες είδη παραιτηθεί από το
νοσοκομείο. Έτσι φέρετε ένας λογικός άνθρωπος,
αποφασίζει χωρίς δευτερη σκέψη και τα τινάζει όλα στον
αέρα.
Δημήτρης: Τι ήθελες να κάνω, αφού μόλις το έμαθα για το
παιδί δεν μου έδωσες σημασία.
Αφροδίτη: Σκάσε είπα, σκάσε! Έκανα την καρδιά μου
πέτρα για το καλό του παιδιού και ήρθα εδώ, θα δεχτώ την
πρόταση σου και θα σε παντρευτώ.
Δημήτρης: Τι θα με παντρευτείς! Ωραία θα γίνουμε μια
υπέροχη ευτυχισμένη οικογένεια.
Αφροδίτη: Πολύ βιάζεσαι. Μήπως με θες να κοιμόμαστε
μαζί; Να σου ανοίγω και τα πόδια, δεν σφάξανε.
Δημήτρης: Μα Αφροδίτη θα με παντρευτείς είπες.
Αφροδίτη: Κάνω μια υποχώρηση για το καλό του παιδιού
για να έχει πατέρα ο στέφανος. Εσύ θα μένεις στην
Καλαμάτα και εμείς στο Ναύπλιο.
Δημήτρης: Τι; Και ποτέ θα βλέπω το παιδί.
Αφροδίτη: Το ένα σαββατοκύριακο θα έρχεσαι εσύ στο
Ναύπλιο, το άλλο εμείς στην Καλαμάτα και θα κοιμόμαστε
χωριστά. Γλυκές, αγκαλιές, φιλιά κομμένα και άμα θες, αν
δεν θες δεν θέλω και εγώ. Να το ξέρεις αυτό με τα χίλια
ζόρια ήρθα εδώ για το καλό του Στέφανου.
Δημήτρης: Καλά Αφροδίτη μα μου βάζεις δύσκολα, να
παντρευτούμε και να μην είμαστε μαζί.
Αφροδίτη: Θα έρθουμε εδώ και δυο εβδομάδες το
καλοκαίρι να κάνει διακοπές ο Στέφανος αλλά τα χέρια σου
μακριά από έμενα. Κατάλαβες Δημήτρη και μην κάνεις
τσιγκουνιές το παιδί χρειάζεται χρήματα, ας μην ξεχνάς
πως ξέρω τι μισθό έχεις.
53
Δημήτρης: Με έχεις για τσιγκούνη Αφροδίτη, ότι θέλει το
παιδί.
Αφροδίτη: Δεν θα το κακομάθεις τώρα, θα με ρωτάς
πρώτα αν πρέπει να του φέρεις κάτι. Εξάλλου δεν σου
είπα: φέρε τα μισά λεφτά εδώ από όσα παίρνεις και κόψε
τον λαιμό σου αυτά θέλω.
Δημήτρης: Εντάξει Αφροδίτη, εντάξει το κατάλαβα.
Αφροδίτη: Τώρα που τα βρήκαμε πρέπει να φύγω. Να δω
πως θα τα καταφέρω να φτάσω στο Ναύπλιο με το
σαράβαλο.
Δημήτρης: Κάτσε Αφροδίτη από τώρα θα φύγεις.
Αφροδίτη: Γιατί παρακαλώ να κάτσω.
Δημήτρης: Πρέπει να πάμε για της βέρες και να
συζητήσουμε πότε θα γίνει ο γάμος και ο αρραβώνας.
Αφροδίτη: ναι πρέπει να τα κάνουμε και αυτά.
Δημήτρης: Θέλω να σε πάω δεις και το σπίτι. Να
κανονίσουμε και για έπιπλα τι σαλόνι, τι κρεβατοκάμαρα θα
αγοράσω.
Αφροδίτη: Εκεί εσύ ο νους σου στην κρεβατοκάμαρα, να
με ρίξεις στο κρεβάτι.
Δημήτρης: Αφροδίτη δεν πήγε εκεί ο νους μου, αλλά εσύ
ξέρεις τον Στέφανο καλύτερα τι χρειάζεται στο δωμάτιο
του. Τι κρεβάτι, τι γραφείο θέλει και τι σαλόνι να αγοράσω
ένα απλό και βολικό για κάθε μέρα;
Αφροδίτη: Είναι μεγάλο το σπίτι;
Δημήτρης: Ένα μικρό τριάρι είναι σε καλή θέση με θεά την
θάλασσα. Αγόρασε ένας συνάδελφος γιατρός στην ίδια
πολυκατοικία και με έπεισε και έμενα. Τι τα κρατάς τα
54
λεφτά στην τράπεζα μου είπε, δεν σου αξίζει ένα σπίτι τόσα
χρόνια αφού έχουν πέσει οι τόκοι.
Αφροδίτη: Καλά σου είπε, θα έρθω όμως μια άλλη φορά να
τα κανονίσουμε. Δεν προλαβαίνουμε τώρα καλυτέρα να
φύγω.
Δημήτρης: Σε παρακαλώ Αφροδίτη μείνε μαζί μου και
φεύγεις αύριο το πρωί.
Αφροδίτη: Να σου σπάσω το κεφάλι τώρα να δεις που
αμέσως πήρες θάρρος.
Δημήτρης: Μα δεν άκουσες τι θα πω.
Αφροδίτη: Καλά λέγε.
Δημήτρης: Το βράδυ κάνει χορό το νοσοκομείο. Εγώ δεν
πάω εδώ και πολλά χρόνια γιατί είμαι μόνος μου, γιατί
πάνε με της οικογένειες τους οι συνάδελφοι. Παλιά
πήγαινα αλλά σταμάτησα γιατί ντρεπόμουν. Μείνε για να
πάμε μαζί, έλα σε παρακαλώ!
Αφροδίτη: Δεν γίνετε.
Δημήτρης: Έλα σε παρακαλώ να σε γνωρίσω στους
συναδέλφους μου, στον διευθυντή του νοσοκομείου.
Αφροδίτη: Ούτε συζήτηση για αυτό το θέμα.
Δημήτρης: Μα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν θες;
Αφροδίτη: Και πως θα πάω εξυπνάκια έτσι, αφού δεν έχω
τα κατάλληλα ρούχα, ένα σικ φουστάνι, τα κατάλληλα
παπούτσια
Δημήτρης: Θα σου αγοράσω ένα φουστάνι, παπούτσια,
σακάκι, πυτζάμες! Ότι θες ότι γουστάρεις, έλα σε
παρακαλώ
55
Αφροδίτη: Τέτοια ώρα, ούτε για της βέρες δεν
προλαβαίνουμε να πάμε και εσύ μου λες πως θα μου
αγοράσεις ρούχα.
Δημήτρης: Άμα θες να πάμε θα την βρω την λύση.
Εξάλλου θα σε παρουσιάσω στους συναδέλφους μου, από
δω η γυναίκα μου θα τους πω. Θα δεις πόσο πολύ με
αγαπάνε, θα σε συστήσω και στον διευθυντή του
νοσοκομείο που του τα έχω πει όλα. Έλα Αφροδίτη μείνε,
θα πάμε και για της βέρες και στο σπίτι και για τα έπιπλα.
Αφροδίτη: Αστείος είσαι, δεν έχεις κοιτάξει το ρολόι μου
φαίνεται.
Δημήτρης: Θα πάρω τηλέφωνο την σπιτονοικοκυρά μου, ο
γιος της έχει χρυσοχοείο να μας περιμένει για της βέρες.
Αφροδίτη: Εντάξει για της βέρες για τα υπόλοιπα όμως;
Δημήτρης: Αυτή που έχει τα ρούχα την ξέρω, έκανα
εγχείρηση στον γιο της πριν από δυο μήνες.
Αφροδίτη: και ξέρεις τα τηλέφωνα των ασθενών σου;
Δημήτρης: Όχι βέβαια αλλά είναι ξαδέρφη μιας νοσοκόμας
που την έχω στην κλινική. Θα την πάρω στο τηλέφωνο να
της πει να μας παραμένει. Όσο για τα έπιπλα αυτός έχει
βιοτεχνία και κλείνει αργά μετά της τρεις, θα του πω στο
τηλέφωνο να μας περιμένει. Έχω εγχειρήσει την μητέρα
του και έχω πάει να ρίξω μια μάτια για τα έπιπλα. Μετά θα
πάμε για φαγητό, καφέ και θα σε πάω βόλτα για να
γνωρίσεις την Καλαμάτα
Αφροδίτη: Κατάλαβα θα με ξεποδαριάσεις για τα καλά, δεν
θα πάρω ανάσα.
Δημήτρης: Έλα Αφροδίτη πες ναι να αρχίσω να παίρνω
τηλέφωνο. Τι λες να κάνουμε τους αρραβώνες μας σε δυο
εβδομάδες από τώρα. Καλά είναι να βάλουμε αυτή την
ημερομηνία στης βέρες μας;
56
Αφροδίτη: Ε ναι έτσι νομίζω. Εντάξει με έριξες άντε να
δούμε τι θα γίνει. Άντε να δούμε τι θα γίνει απόψε και
σεμνά είπα, σεμνά. Ούτε αγκαλιές, ούτε φιλιά, ούτε να με
πιάνεις στον χορό.
Δημήτρης: Ακόμα και αν χορέψουμε πως θα το κάνω αυτό.
Αφροδίτη: Είπα και ελάλησα Δημήτρη, τελεία και παύλα.
Δημήτρης: Τελεία και παύλα εντάξει, εντάξει είπα μην με
κοιτάς με μισό μάτι.
Αφροδίτη: Κανόνισε γιατί θα σου βγάλω το μάτι.
Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.
57
Σκηνή όγδοη. Στο σπίτι του Δημήτρη.
Είναι ο Δημήτρης και η Αφροδίτη με της πυτζάμες στον
καναπέ.
Αφροδίτη: Τι μου έκανες γιατί μου το έκανες αυτό.
Δημήτρης: Δεν πέρασες καλά μαζί μου χθες στον χορό;
Αφροδίτη: Καλά πέρασα αλλά και εσύ ήταν ανάγκη να με
σφίξης στην αγκαλιά σου, να με φιλήσεις και να με
χαϊδεύεις;
Δημήτρης: Δεν σε παρουσίασα στον διευθυντή του
νοσοκομείου που πολύ χάρηκε ο άνθρωπος και πήγε στο
μικρόφωνο και είπε: έχουμε μαζί μας τον Δημήτρη με την
γυναίκα του. Αν αναρωτιέστε δικιά μας είναι νοσοκόμα από
το Ναύπλιο και πολύ χαρήκαν οι συνάδελφοι μου με αυτό.
Το είδες και εσύ πόσο με αγαπάνε.
Αφροδίτη: Και έπρεπε να πάρεις θάρρος με όλα αυτά και
να με βουτήξεις;
Δημήτρης: Μα χόρεψα μαζί σου και σε φίλησα αφού όλοι
με κοιτούσαν. Είχα πιει και πολύ από την χαρά μου και σε
αγκάλιασα.
Αφροδίτη: Γιατί μου το έκανες αυτό όμως, γιατί με έριξες
στο κρεβάτι;
Δημήτρης: Δεν μπορούσα να αντισταθώ όταν γυρίσαμε
σπίτι. Σε χάιδευα, σε φιλούσα και εσύ δεν μου έλεγες όχι.
Ένα ξερό μη Δημήτρη, όχι, δεν πρέπει και τίποτα
περισσότερο.
Αφροδίτη: Γιατί με εκμεταλλεύτηκες, γιατί με πότισες τόσο
κρασί.
Δημήτρης: Γυναίκα μου θα γίνεις Αφροδίτη.
58
Αφροδίτη: Ναι αλλά έπρεπε να με γκαστρώσεις να
τελειώσεις μέσα μου, ανώμαλος είσαι;
Δημήτρης: Δεν μπορούσα να κρατηθώ!
Αφροδίτη: Τι δικαιολογία είναι αυτή.
Δημήτρης: Ξέρεις πόσα χρόνια είχα να πάω με γυναίκα.
Δεν μπορούσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου και εσύ όχι
μόνο με ενθάρρυνες, αλλά μου έλεγες πως με αγαπάς.
Αφροδίτη: Πότε το είπα αυτό, δεν θυμάμαι.
Δημήτρης: Όταν είχες έρθει σε οργασμό. Δημήτρη αχ σε
αγαπώ, σε θέλω, συνέχισε μην σταματάς μην με κόβεις
τώρα και τέλειωσα μέσα σου και συνέχισα! Εσύ μου
έλεγες, όσα μου έλεγες και τότε παλιά που είμαστε νέοι,
δεν μπορούσα να συγκρατηθώ. Τα κατάφερα και τέλειωσα
μέσα σου για δευτερη φορά. Πρώτη φορά στην ζωή μου,
δεν το είχα κάνει αυτό ούτε νέος.
Αφροδίτη: Γιατί το έκανες; Γιατί να με πας γκαστρωμένη
στην εκκλησία, παλιάνθρωπος είσαι;
Δημήτρης: Αφροδίτη σε παρακαλώ το παιδί αυτό θα μας
ενώσει. Δεν ήμουν στον Στέφανο παρών δεν πρόσφερα,
δεν το μεγάλωσα, δεν το έσφιξα στην αγκαλιά μου.
Αφροδίτη: Όχι είσαι πονηρός, πολύ πονηρός τώρα το
κατάλαβα. Το έκανες για να μην έχω βοήθεια, για να
αναγκαστώ να σταματήσω από την δουλειά. Το έκανες για
να με εκδικηθείς για όσα έγιναν, να με έχεις του χεριού
σου.
Δημήτρης: Λες κουταμάρες τώρα.
Αφροδίτη: Και πως θα τα καταφέρουμε εξυπνάκια αφού
δουλεύουμε και οι δυο; Ποιος θα κρατάει το μωρό; Ο
Στέφανος;
59
Δημήτρης: Στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας είναι ένα
δυάρι. Που το έχει πάρει αντιπαροχή αυτός που είχε το
οικόπεδο, μαζί με ένα τριάρι και το νοικιάζει το δυάρι.
Αφροδίτη: Και τι με ενδιαφέρει έμενα αυτό, αν νοικιάζει το
δυάρι.
Δημήτρης: Θα το νοικιάσουμε για την μητέρα σου, θα πάμε
τα παλιά έπιπλα εκεί και θα έχεις την βοήθεια της με το
μωρό.
Αφροδίτη: Τι; Να έρθει η μητέρα μου εδώ στην Καλαμάτα;
Δημήτρης: Γιατί να μην έρθει ομορφιά μου μόνη της είναι;
Θα έχει και παρέα, σε καινούργιο σπίτι θα μένει και όχι σε
αυτό το ερείπιο. Είδες που έχω και την λύση και σε
αγαπάω.
Αφροδίτη: Τότε δεν μπορώ να σου σπάσω το κεφάλι, γιατί
στο αμήν με έφερες.
Δημήτρης: Να πάρω την κιθάρα μου να σου τραγουδήσω
να σου περάσουν όλα.
Αφροδίτη: Ούτε για αστείο, το κεφάλι μου ακόμα με πονάει
από χθες!
Δημήτρης: Αφού έπινες το κρασί για νερό.
Αφροδίτη: Γιατί δεν λες πως με ματιάσανε.
Δημαράς: Αφού φύσαγες με το συνολάκι που σου
αγόρασα, όλοι μου είπαν τι όμορφη γυναίκα είσαι.
Αφροδίτη: Και καμάρωνες εσύ σαν γύφτικο σκερπάνι και
φούσκωνες σαν γάλλος.
Δημήτρης: Και πέταγα στα ουράνια που σε είχα κοντά μου,
έλα πάμε μέσα.
Αφροδίτη: Που;
60
Δημήτρης: Στο κρεβάτι, έλα δεν κρατιέμαι αγρίεψα.
Αφροδίτη: Εκεί εσύ ο νους σου στο ψητό.
Δημήτρης: Μα δεν πήγαμε για της βέρες χθες.
Αφροδίτη: Δεν αντιλέγω για αυτό.
Δημήτρης: Και δεν σου είπα ότι έπιπλα γουστάρεις εσύ θα
τα αγοράσω.
Αφροδίτη: Δεν διαφώνησα αλλά μικρό είναι το διαμέρισμα.
Δημήτρης: Δεν ήξερα πως θα αποκτήσω οικογένεια, ένα
μικρό τριάρι είναι και δεν πήρα δάνειο για να το αγοράσω.
Αφροδίτη: Καλά έκανες αλλά είναι μικρό. Όμορφο σε καλή
θέση. Αλλά που θα χωρέσει ο Στέφανος και το μωρό, είναι
μικρό το δωμάτιο τους.
Δημήτρης: μέχρι να ξεπεταχτεί το μωρό, ο Στέφανος θα
έχει περάσει στο πανεπιστήμιο. Σε τρία χρόνια θα έχει
φύγει.
Αφροδίτη: Και θα έχω το μικρό στην κούνια, δεν νομίζω
πως είναι σωστό.
Δημήτρης: Σωστό ή όχι, πάμε στο κρεβάτι για να λύσουμε
αυτό το θέμα.
Κτυπάει το τηλέφωνο Αφροδίτη: Λες να είναι η μάνα μου;
Το σηκώνει ο Δημήτρης: Ναι, καλημέρα, υπέροχα ήταν
χθες έχασες που δεν ήρθες. Όχι δεν μπορώ,
καταλαβαίνεις, με περιμένει η γυναίκα μου στο κρεβάτι και
πρέπει να πάω κοντά της. Η γυναίκα μου είπα
παντρεύομαι, ευχαριστώ και στα δικά σου.
Αφροδίτη: Ποιος ήταν αυτός και του μίλησες έτσι.
Δημήτρη: Μια νοσοκόμα.
61
Αφροδίτη: Εσύ κόντεψες να πεις με περιμένει με ανοιχτά
τα πόδια στο κρεβάτι, αν είναι δυνατόν!
Δημήτρης: Δεν είχα άλλη λύση καρδιά μου, αυτή μου
κόλαγε γιατί έκανα μια βλακεία.
Αφροδίτη: Τι έκανες λέγε.
Δημήτρης: Είχα πιει πολύ και την κοίταζα, μου θύμισε
εσένα και την βούτηξα και την φίλησα.
Αφροδίτη: Ωχ και το κάνατε μετά;
Δημήτρης: Ευτυχώς όχι, γιατί δεν είμαστε μόνοι μας και
μετά μου κόλαγε.
Αφροδίτη: Ουφ και ανησύχησα.
Δημήτρης: Αφού δεν πήγα με άλλη γυναίκα στο είπα. Δεν
παίρνεις την μάνα σου στο τηλέφωνο να μάθει και ο
Στέφανος τα καλά νέα.
Κτυπάει το τηλέφωνο.
Αφροδίτη: Θα είναι η μάνα μου σίγουρα και θα ανησυχεί.
Σηκώνετε και πάει κοντά στο τηλέφωνο. Τι τηλέφωνο είναι
αυτό να μην έχει αναγνώριση, τι παλιατζούρα. Θα το
σηκώσω Δημήτρη.
Δημήτρης: Άντε ομορφιά μου σήκωσε το.
Αφροδίτη: Ναι, όχι, όχι κύριε Παναγιώτη δεν κάνατε λάθος
η Αφροδίτη είμαι! Ναι όπως καταλάβατε κράτησα τον λόγο
μου θα παντρευτώ τον γιο σας, ελπίζω να κρατήσετε και
εσείς τον δικό σας με το αυτοκίνητο και με το σπίτι!
Εντάξει, ο γιος σας είναι στο μπάνιο μη μας ακούσει! Ωραία
καλημέρα, και κλείνει το τηλέφωνο.
Δημήτρης: Τι είναι αυτά Αφροδίτη, ποιο αυτοκίνητο και
ποιο σπίτι; Τι συμβαίνει.
Αφροδίτη: Ο πατέρας σου ήταν.
62
Δημήτρης: Το κατάλαβα αυτό, για τα υπόλοιπα λέω που
ανέφερες.
Αφροδίτη: Δεν θα σου κρατήσω τίποτα κρυφό. Ήρθε στο
σπίτι με την μητέρα σου στα είπα και εχθές, ότι έφερε
δώρο μια κιθάρα στον Στέφανο.
Δημήτρης: Ναι άλλα σήμερα μαθαίνω άλλα.
Αφροδίτη: Θα σου τα πω όλα Δημήτρη, αλλά να ξέρεις δεν
ήρθα εδώ να σε συναντήσω για αυτά που μου είπε ο
πατέρας σου. Δεν μπορούσα να στα πω χθες γιατί ίσως θα
με παρεξηγούσες και με το δίκιο σου μάλιστα.
Δημήτρης: Για να δούμε τι άλλο θα δούμε και θα
ακούσουμε, λέγε.
Αφροδίτη: Μου είπε πως θα μου κάνει δώρο μια άλφα
ρωμαίο αν σε παντρευτώ. Το αμάξι που αρέσει στον
Στέφανο εσύ του το είπες.
Δημήτρης: Εγώ του το είπα, συνέχισε.
Αφροδίτη: Και είπε πως θα γράψει το σπίτι που νοικιάζει
στον Στέφανο.
Δημήτρης: Το σπίτι; Μα αυτός τόσα χρόνια 20 και βάλε
που του το λέω όλο, άσε και άσε μου λέει θα δούμε,
αργότερα. Απίστευτο μου φαίνετε ο τσιγκούνης, ο
σπαγκοραμμένος πως τα είπε αυτά.
Αφροδίτη: Το θυμάμαι από τότε που μου είχες πει πως
ήταν τσιγκούνης ο πατέρας σου. Δεν φταίει η μητέρα σου
τότε που χωρίσαμε και άδικα την κατηγορούσα και εγώ
αλλά ο πατέρας σου. Επειδή δεν είχα προίκα, στο σπίτι
μένω με ενοίκιο από τότε.
Δημήτρης: Ναι έχεις δίκιο Αφροδίτη, αυτός μου έφαγε το
κεφάλι να πάρω την άλλη με τα δυο σπίτια προίκα. Θα
63
έβαλε και την μάνα μου να με ψήσει, τώρα θα δεις τι θα
πάθει και πάει στο τηλέφωνο και κτυπάει ένα νούμερο.
Δημήτρης: Ναι μητέρα, τα έμαθες τα νέα παντρεύομαι,
ευχαριστώ! Είναι ο πατέρας εκεί μου τον δίνεις σε
παρακαλώ. Έλα πατέρα παντρεύομαι, ευχαριστώ. Έχω ένα
σοβαρό πρόβλημα και πρέπει να μου στείλεις χρήματα. Τι
πρόβλημα; Πήγε να φύγει η Αφροδίτη η γυναίκα μου και
της χάλασε το αυτοκίνητο. Κάπνιζε η μηχανή, για πέταμα
είναι είπε ο μηχανικός. Πρέπει να πάω αύριο να της πάρω
άλλο αμάξι, γιατί βάζει και τον Στέφανο μέσα τον εγγονό
σου. Ένα αμάξι καλό ακριβό και άσε της τσιγκουνιές, τόσα
λεφτά έχεις στην τράπεζα. Έλα σε κλείνω τώρα γιατί στο
μπάνιο είναι μην με ακούσει η Αφροδίτη. Έξαλλου θα είναι
το δώρο για τον γάμο μας, καλημέρα πατέρα.
Αφροδίτη: Είσαι απίστευτος Δημήτρη.
Δημήτρης: Και τώρα ήρθε η ώρα για το καλύτερο.
Αφροδίτη: Τι λες Δημήτρη;
Δημήτρη: Και τώρα ήρθε η ώρα να μου πεις την αλήθεια.
Μη νομίζεις πως το έφαγα πως σε έπεισε ο πατέρας μου και
ήρθες εδώ για το αυτοκίνητο και για το σπίτι. Κάτι άλλο
έγινε μέσα σου, κάτι άλλο που δεν μπορούσες να
κρατηθείς. Που άφησες το κορμί σου ελεύθερο και
σμίχτηκε μαζί μου καλυτέρα από τότε. Που καμάρωνες
στον χορό που πήγαμε. Μου χαμογελούσες, σε χάιδευα και
δεν έλεγες όχι και ήπιες τόσο πολύ που φοβήθηκα. Άντε
λέγε και μην ακούσω πάλι δικαιολογίες.
Αφροδίτη: Δεν ήθελα να έρθω. Δεν με έπεισε ούτε ο
πατέρας σου, ούτε η μητέρα σου, ούτε όλα όσα έγιναν. Με
βαριά καρδιά το αποφάσισα και σε πήρα στο τηλέφωνο για
το καλό του παιδιού.
Δημήτρης: Και γιατί άλλαξες γνώμη, λέγε Αφροδίτη.
64
Αφροδίτη: Γιατί ζήτησα από τον Στέφανο να μου δώσει το
βράδυ της παρασκευής, τα τρία γράμματα για να τα
διαβάσω.
Δημήτρης: Πια γράμματα;
Αφροδίτη: Αυτά που μου είχες στείλει τότε και στα έστειλα
πίσω. Δεν άφησα ούτε την μάνα μου να το πάρει από τον
ταχυδρόμο. Τα έδωσε η μητέρα σου στον Στέφανο.
Δημήτρης: Μάλιστα τώρα κατάλαβα που τα φύλαξε η μάνα
μου για λέγε, συνέχισε.
Αφροδίτη: Μόλις τα διάβασα μου ήρθε τρέλα, μου ήρθε να
πάρω φόρα και να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο. Δεν
ήξερα τι να κάνω. Άνοιξα την πόρτα και βγήκα έξω από το
σπίτι, έτρεξα επάνω στην σκάλα και κοίταζα σαν χαμένη
ολόγυρα μου. Η μάνα μου κοιμόταν και ο Στέφανος, ήταν
πολύ αργά. Μου ήρθε να δώσω μια και να πέσω από το
μπαλκόνι. Τι βλακεία έκανα Θεέ μου, γιατί να την ακούσω,
γιατί που μου έφαγε το κεφάλι.
Δημήτρης: Τι άκουσες, τι έγινε, λέγε.
Αφροδίτη: Μια νοσοκόμα δεν θα την θυμάσαι, μια λίγο
γεματούλα την Ειρήνη.
Δημήτρης: Την Ειρήνη δεν θυμάμαι, αυτή μου κόλαγε και
πολύ άγρια μάλιστα.
Αφροδίτη: Τι; Σου κόλαγε το φίδι που μου έφαγε το
κεφάλι! Καλά λένε φίλη ή φίδι, δίκιο έχουν.
Δημήτρης: Ας τα ξεχάσουμε όλα τώρα Αφροδίτη, πρέπει να
πάρεις και την μάνα σου στο τηλέφωνο να την
ενημερώσεις.
Αφροδίτη: Θα την πάρω αμέσως.
Δημήτρης: Να της πεις πως θα κάτσεις και αύριο εδώ, για
να πάμε για το αυτοκίνητο.
65
Αφροδίτη: Μα πως θα κάτσω αφού δουλεύω στο
νοσοκομείο, έχουμε και εγχείρηση.
Δημήτρης: Πάρε άδεια, να βρουν άλλη γιατί εσύ θα
φύγεις.
Αφροδίτη: Μα δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δημήτρης: Μπορείς θα έρθεις στο νοσοκομείο κοντά μου,
στο χειρουργείο να με βοηθήσεις.
Αφροδίτη: Όχι Δημήτρη δεν μπορώ να το κάνω, ο νονός
του Στεφάνου με έχει ανάγκη.
Δημήτρης: Θα του στείλω άλλη νοσοκόμα και θα κάνει την
δουλειά του. Έξαλλου πρέπει να κάνεις και την αίτηση
μετάθεσης.
Αφροδίτη: Με αγαπάς το καταλαβαίνω, αλλά δεν γίνονται
αυτά τα πράγματα.
Δημήτρης: Έχω μια νοσοκόμα καλή που με βοηθάει στο
χειρουργείο. Στο Άργος μένει η οικογένεια της, 8 χρόνια
είναι στο νοσοκομείο. Τι θα κάνω μου έλεγε που έχω
άρρωστη την μητέρα μου; Πως θα βρω την άδεια να είμαι
κοντά της, θα παραιτηθώ δεν μπορώ άλλο. Θα την πάρω
στο τηλέφωνο να πάει στο νοσοκομείο. Να βοηθήσει τον
νονό του Στεφάνου αντί για σένα και να κανονίσουμε την
αμοιβαία μετάθεση. Μόνο το τηλέφωνο δεν έχω του κύριου
Θανάση να του το πω.
Αφροδίτη: Το έχω εγώ Δημήτρη θα τον πάρω στο
τηλέφωνο. Αλλά μόνο μια μέρα θα κάτσω όχι παραπάνω.
Δημήτρης: Μόνο μια μέρα, να πάμε να κλείσουμε και το
αυτοκίνητο.
Αφροδίτη: Για να δούμε θα τα δώσει τα χρήματα ο πατέρας
σου.
66
Δημήτρης: Θα τα δώσει και θα πει ένα τραγούδι, γιατί δεν
ξέρεις τι θα του κάνω.
Αφροδίτη: Για λέγε.
Δημήτρης: Μετά που θα κλείσουμε το αυτοκίνητο, θα
στείλω σε φαξ από το νοσοκομείο τον αριθμό λογαριασμού
της αντιπροσωπίας και θα του πω να βάλει τα χρήματα.
Αφροδίτη: Αν τα βάλει όμως.
Δημήτρης: θα το στείλω το φαξ στον ξάδερφο μου, της
ξαδέρφης του παιδί είναι να του το δώσει. Θα του πω και
τα νέα, ότι χάρηκε τόσο πολύ που θα κάνει το αυτοκίνητο
δώρο στον γάμο μας! Να δεις για πότε τα δίνει τα χρήματα
ο σπαγκοραμμένος που κοντεύουν να πιάσουνε αράχνες
στην τράπεζα, μανάρι μου λέει και της δίνει ένα φιλί στο
μάγουλο.
Αφροδίτη τινάζετε αυτή: κάτσε καλά.
Δημήτρης: Λες να μην τα κατάφερα καλά χθες, να μην σε
γκάστρωσα; Έλα πάμε στο κρεβάτι να δώσουμε μια μάχη.
Αφροδίτη: Εκεί εσύ το χαβά σου, να δω τι θα κάνεις άμα
μου φουσκώσει η κοιλιά.
Δημήτρης: Θα περιμένω να σου ξεφουσκώσει Αφροδίτη.
Τρελές στην ζωή μου δεν κάνω, το θέλω αυτό το παιδί όσο
τίποτα άλλο. Όταν κάνουμε τις εξετάσεις και βεβαιωθούμε
για το ευτυχές συμβάν, άντε να το κάνουμε μια το πολύ
δυο φορές ακόμα. Μετά θα παίρνω την κιθάρα και θα σου
τραγουδώ για να είναι ήσυχο το μωρό.
Αφροδίτη: Ναι ξέρω να ζαλίσεις έμενα να ανησυχήσω;
Εγώ βρε παιδί θα έχω μέσα στην κοιλιά όχι χορεύτρια της
κοιλιάς!
Δημήτρης: Και αν είναι χορευτής μάγκας και μουστακαλής.
Αφροδίτη: Σιγά μην είναι και Θεμιστοκλής.
67
Δημήτρης: Καλά πάμε μέσα τώρα.
Αφροδίτη: Να πάρω στο τηλέφωνο την μάνα μου.
Δημήτρης: Την παίρνεις μετά, πάμε γιατί δεν κρατιέμαι με
τίποτα.
Αφροδίτη: Αχ αυτή η άτιμη ακράτεια, φταίει η ηλικία ίσως.
Δημήτρης: Πάμε σου λέω και άσε τα σχόλια για μένα.
Αφροδίτη: Καλά πάμε αλλά εγώ δεν έρχομαι.
Δημήτρης: Έλα πάμε και άσε τα αστεία.
Αφροδίτη: Καλά πάμε, δεν έρχομαι αλλά πάμε.
Δημήτρης: Αφροδίτη μην με πειράζεις γιατί δεν κρατιέμαι.
Αφροδίτη: Καλά πήγαινε και έρχομαι, πήγαινε και κάποια
στιγμή θα έρθω.
Δημήτρης: Άντε τελείωνε, τελείωνε είπα.
Αφροδίτη: Στάματα γιατί με γκάστρωσες.
Δημήτρης: Αμήν και ποτέ! Αμήν και ποτέ! Αμ πως, αμ πως,
πάμε μέσα να γίνει ο χαμός!
Τέλος έργου: ακούγετε το τραγούδι μια η άνοιξη ένα το
σύννεφο και οι ηθοποιοί πιασμένοι χέρι, χέρι βγαίνουν
επάνω στην σκηνή.
Αν ο Ηθοποιός που παίζει τον ρόλο του Δημήτρη ξέρει
κιθάρα το τέλος του έργου θα είναι διαφορετικό.
Δείχνουμε τον Δημήτρη να παίζει κιθάρα με τον Στέφανο
να τον κοιτάζει και να τραγουδούν μαζί.
Στέφανος: Άντε πατέρα να πούμε ένα τραγούδι.
Δημήτρης: ναι γιε μου να πούμε.
68
Τραγουδούν το μια η Άνοιξη ένα το σύννεφο και μετά από
κάθε μια στροφή έρχονται οι ηθοποιοί ανά δυο κάνουν μια
υπόκλιση και τραγουδούν αυτοί.
Πρώτοι έρχονται οι: Γλυκερία με την Αφροδίτη. Μετά ο
Παναγιώτης με τη Ελένη και τέλος ο Θανάσης με τον
Κώστα.
Μετά σηκώνονται και ο Δημήτρης με τον Στέφανο και
κάνουν υπόκλιση όλοι μαζί στο κοινό, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγετε το ίδιο τραγούδι.
Τέλος έργου.