Όπου δεν πίπτει ο λόγος του Θεού πίπτει η ράβδος του μοναχού! Τα ανέμελα χρόνια της αθωότητας. Θεατρικό έργο Γεώργιος Δικαίος.

 

Όπου δεν πίπτει ο λόγος του Θεού πίπτει η ράβδος του μοναχού!



                 Τα ανέμελα χρόνια της αθωότητας.




                            Θεατρικό έργο




                          Γεώργιος Δικαίος.








Είναι το δεύτερο θεατρικό έργο που έχω γράψει σε διαφορετική μορφή από το πρώτο, πάλι σε κωμωδία αλλά όχι σε στυλ επιθεώρησης. Εδώ έχουμε τον σκληρό στρατιωτικό πατέρα που φέρετε στο σπίτι του σαν να είναι ο διοικητής και όχι ο πατέρας- σύζυγος. Αν και δεν τα καταφέρνει απόλυτα να το κάνει και να επιβληθεί, βγάζει όμως το απαραίτητο γέλιο για τον θεατή. Φυσικά και είναι βασισμένο σε πραγματική ιστορία το θεατρικό έργο αλλά λίγο παλιά σε περίοδο χούντας και αρχές μεταπολίτευσης. Από την πραγματική ιστορία πήρα αρκετά πράγματα που γνώριζα και τα συμπλήρωσα με την δίκη μου πνευματική πένα. Τα ευτράπελα που έγιναν τότε ήταν πολλά, τα ξέρω από προσωπικό χέρι και σας τα περιγράφω αρκετές φορές όπως ακριβώς έγιναν χωρίς να τα αλιώσω και να προσθέσω κάτι δικό μου.

Εν κατακλείδι δεν γράφουμε ένα φανταστικό έργο αλλά ένα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Δεν γράφουμε της δικές μας φανταστικές κουταμάρες και φανφάρες, ούτε επηρεαζόμαστε από ξενόφερτα έθιμα και μεθόδους, ούτε καν από ότι βλέπουμε στην τηλεόραση. Γράφουμε για τον Έλληνα και την ελληνίδα για την Ελλάδα για τον τόπο που γεννηθήκαμε. Γράφουμε πραγματικά και αληθινά γιατί έτσι πρέπει και γιατί και η πλειοψηφία των παλιών ελληνικών ταινιών και  θεατρικών έργων είχαν βασιστεί στην αληθοφάνεια των γεγονότων και των πραγματικών χαρακτήρων των πρωταγωνιστών. Για αυτό και ήταν τόσο μα τόσο πολύ επιτυχημένα γιατί ήταν βασισμένα στην πραγματικότητα.

Ασφαλώς και για την επιτυχία του έργου βασιζόμαστε στον σκηνοθέτη αλλά και στους ηθοποιούς. Ο σκηνοθέτης δεν σκηνοθετεί μόνο την παράσταση αλλά μπορεί να δώσει μεγάλες δυνατότητες στο έργο τροποποιώντας το εν μέρη. Όπως και οι ηθοποιοί δεν παίζουν απλά αλλά προσθέτουν και της δίκες τους ατάκες, τροποποιώντας και βελτιώνοντας της σκηνές, δίνοντας και ιδέες στον σκηνοθέτη. Έτσι για να έχουμε επιτυχία στο έργο συμβάλουμε όλοι όπως γινόταν και παλιά. Παλιά τότε που ο θεατρικός συγγραφέας παρακολουθούσε μέρος από της πρόβες του έργου και συζητούσε με τον σκηνοθέτη για της τροποποιήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν

Αυτό θέλουμε πάλι να πετύχουμε, αυτό που γινόταν παλιά και για αυτό ακολουθούμε τους παλιούς κανόνες και της παλιές συνταγές επιτυχίας. Ξενόφερτοι νεωτερισμοί από άλλες χώρες δεν xωράνε εδώ και δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Είθισται η ελληνική κοινωνία να έχει παραδοσιακές αξίες και πρέπει να γυρίσουμε σε αυτές για να ξανά βρούμε της ρίζες μας.

Πιστεύουμε πως ο θεατής θα ευχαριστηθεί την παράσταση, θα γελάσει και θα φύγει από εδώ εύθυμος και χαρούμενος. Θα συνεχίσει να θυμάται την παράσταση και να γελάει με την οικογένεια του όπως γινόταν και παλιά. Που παλιά γελούσαν θυμούμενοι της ατάκες των ηθοποιών, ακόμα και της έλεγαν στο σχολείο τα παιδιά και ευθυμούσαν και αυτά. Έτσι γελούσε ο κόσμος άπλα και θετικά, όμορφα και ζεστά. Ελπίζω η παράσταση να ζεστάνει της καρδιές των θεατών και να αποκομίσουν τα θετικά της παράστασης.

Γιατί αυτή είναι και η επιτυχία του έργου, η χαρά και ο κόπος του θεατρικού συγγραφέα, του σκηνοθέτη και των ηθοποιών. Αν και συμβάλουν και άλλοι αφανείς ήρωες για την επιτυχία του έργου. Χαρούμενα και απλά όπως παλιά, όπως τότε που είμαστε παιδιά. Να το γνωρίσουν και αυτό τα παιδιά μας και να το μεταφέρουν και στα δικά τους παιδιά στα εγγόνια μας. Παλιά, ζεστά, όμορφα αλλά και καινούργια, με δύναμη ψυχής και έντονη προσωπικότητα για το αποτέλεσμα που βλέπετε.

Αν το θεατρικό έργο βασίζετε σε μια παραλλαγή ενός βιβλίου που έχω γράψει 750 από περίπου 2500 σελίδες που υπολογίζω ότι θα βγει. Γραμμένο για την τηλεόραση με της παλιές καλές συνταγές και πιο κοντά στην πραγματικότητα από το θεατρικό έργο που εδώ κράτησα μόνο τους 4 βασικούς χαρακτήρες. Δηλαδή Ηλίας, Ελένη, Γιώργος, Φρόσω και πρόσθεσα άλλους για να διαφοροποιήσω την πλοκή που παίζετε σε μια μόνο τοποθεσία που είναι το σαλόνι του σπιτιού. Οι χαρακτήρες που χρησιμοποιώ είναι υπαρκτά πρόσωπα και όχι φανταστικά που τα έβγαλα από το μυαλό μου. Ρόλοι παρμένοι από την ζωή, αληθινοί, με τον αληθινό τους χαρακτήρα επάνω στο σανίδι. Δεν μου άρεσαν ποτέ οι φανταστικοί ρόλοι, εκτός αν δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς αλλά υπάρχουν τόσοι άνθρωποι γύρω μας διαφορετικοί ο καθένας από τον άλλον. Εξάλλου αυτή ήταν η συνταγή που μας έκανε τόσα χρόνια να γελάμε με της αθάνατες ελληνικές ταινίες.




Τα πρόσωπα του έργου, διανομή ρολών.

Ηλίας: Ο συνταγματάρχης, ο σκληρός φωνακλάς καταδρομέας.

Ελένη: Η γυναίκα του φωνακλά μάνα, μητέρα, μαμά.

Φρόσω: Η κόρη, της εκκλησίας μακριές φούστες- σεμνή.

Δημήτρης: Ο μεγάλος γιος ψευτό αναρχικός, αντιδραστικός.

Γιώργος: Αγαπάει την Φρόσω, ψάλτης, πρώην συμμαθητές στο λύκειο και μποξέρ

Μαρίκα: Η κουτσομπόλα γειτόνισσα.

Γιάννα: Φίλη της Φρόσως αγαπάει τον Δημήτρη.

Ιφιγένεια: Τσαούσα, αναρχική η κολλητή του Δημήτρη.  

Τάσος: Ο συγγενής του Ηλία, ο εξάδελφος.

Ντίνος: Ο κολλητός του Δημήτρη τεμπέλης, χαραμοφάης.

Σκηνικό του έργου το σαλόνι του σπιτιού που εκεί διαδραματίζονται όλα με της ανάλογες πόρτες κ.λπ. Εδώ θα χρειαστούμε μια επιπλέον πόρτα με τον ανάλογο κενό μικρό χώρο για να την έχουμε σαν την εξώπορτα του σπιτιού- διάδρομος. Εκεί θα διαδραματιστεί κάποιος ρόλος και μας είναι απαραίτητη. Θα χρειαστούμε να φτιάξουμε το δωμάτιο της Φρόσως στην πράξη μια μεγάλη πόρτα και πίσω θα υπάρχει ένας καναπές και ένας τοίχος.









Σκηνή πρώτη είναι στο σαλόνι ο συνταγματάρχης με την γυναίκα του την Ελένη και φωνάζει.


Ηλίας: Που είναι η κόρη μου; Που γυρίζει πάλι η κόρη μου;


Ελένη: Πάψε χριστιανέ μου να φωνάζεις στην εκκλησία είναι.


Ηλίας: Ακόμα στην εκκλησία τι κάνει τόση ώρα; Ε για πες μου;


Ελένη: Τι να σου πω τώρα; Στον εσπερινό το πρόσφορο πήγε.


Ηλίας: Και δεν μπορείς να το πας εσύ που αφήνεις την κόρη μας γυρίζει από δω και από κει τα βράδια στα σκοτάδια.


Ελένη: Βρε γρουσούζη πάψε στρατός είμαστε και διαταγές δίνεις; Αμάν το κακό σου άντρα πήρα ή στρατονόμο, χειρότερο και από αστυνόμο.


Ηλίας: Γυναίκα εγώ δεν τα ανέχομαι αυτά, ξεπορτίσματα και γυρίσματα και βόλτες θα της κουρέψω.


Ελένη: Ποιες θα κουρέψεις της προβατίνες στο χωριό;


Ηλίας: Εσένα και την κόρη σου που της δίνεις αέρα πήγαινε παιδί μου στον μανάβη, πήγαινε στον μπακάλη, πήγαινε στην εκκλησία.


Ελένη: Πάψε μωρέ γρουσούζη το καλύτερο κορίτσι έχεις και όλο μου φωνάζεις.


Ηλίας: Πρόσεξε γυναίκα αν μου έρθει με την κοιλιά τίγκα σε έσφαξα στο γόνατο, εγώ δεν τα σηκώνω αυτά.


Ελένη: Σιγά μην έρθει, με το μυαλό που έχεις θα το καταστρέψεις το κορίτσι σου.


Ηλίας: Ελένη τι κουταμάρες λες;


Ελένη: Αφού το ξέρεις τα έχουμε συζητήσει τόσες φορές σε μοναστήρι θέλει να πάει και το ξέρεις.



Ηλίας: Δεν θα πάει είπα.


Ελένη: Σιγά μην σε ακούσει.


Ηλίας: Δεν θα πάει.


Ελένη: Κοίτα Ηλία η μικρός, μικρός παντρέψου η μικρός καλογερέψου δεν την ξέρεις την παροιμία;


Ηλίας: Την ξέρω αλλά τι σχέση έχει με εμάς;


Ελένη: Αφού δεν πλησιάζει την κόρη μας κανένας, εκτός από τον Γιώργο, ούτε αρσενική γάτα δεν μπαίνει στο σπίτι μας.


Ηλίας: Και τι σχέση έχει ο Γιώργος;


Ελένη: Δεν θες να παντρευτεί η κόρη μας δεν θες εγγονάκια;


Ηλίας: Θέλω.


Ελένη: Ε άσε λοιπόν την κόρη μας ήσυχη μπας και γίνει κάτι με τον Γιώργο.


Ηλίας: Τι είπες γυναίκα; Θα τον λιώσω θα τον τσακίσω.


Ελένη: Αφού δεν σε φοβάται, αν ήταν άλλος θα το είχε βάλει στα πόδια με της αγριοφωνάρες σου.


Ηλίας: Δεν με φοβάται ε, να δεις τι θα πάθει δεν με ξέρει καλά εμένα.


Δημήτρης μπαίνει μέσα και λέει: Τα αυτιά μου τα αυτιά μου!


Ηλίας: Από την μουσική που ακούς στο τέρμα σε πονάνε.


Δημήτρης: Από την μουσική γιατί δεν λες καλυτέρα από της αγριοφωνάρες σου;


Ηλίας: Πάψε για να μην σου πω τίποτα τι χάλια είναι αυτά τι φοράς;


Δημήτρης: Τι φοράω βρε πάτερα, ρούχα φοράω όπως όλως ο κόσμος και κόψε την γκρίνια.


Ελένη: Μην φωνάζεις στο παιδί.


Ηλίας: Πάψε και εσύ γυναίκα μην τον πιάσω και τον κουρέψω γουλί που μου ντύθηκε έτσι σαν τεντιμπόης και να πας να κουρευτής τι μαλλιά είναι αυτά;


Δημήτρης: Καλά θα πάω δώσε μου λεφτά τώρα.


Ελένη: Δώσε στο παιδί χρήματα.


Ηλίας: Να του δώσω βάζει το χέρι στην τσέπη και λέει πάρε.


Δημήτρης: Τι είναι αυτά πατέρα; Τι μου έδωσες εκεί; Πάλι τσιγκουνιές κάνεις;


Ηλίας: Τα χρήματα για το κουρείο σου έδωσα, να πας να κουρευτής να γίνεις άνθρωπος.


Δημήτρης: Δώσε μου γιατί θα βγω βόλτα.


Ηλίας: Με τους φίλους σου τα ρεμάλια τον Ντίνο, την Ιφιγένεια και δεν ξέρω και εγώ με ποιον άλλον, όχι δεν σου δίνω.


Τότε χτυπάει το κουδούνι εμφανίζετε στην πόρτα απέξω η Μαρίκα.


Ηλίας: Πάλι ξέχασε η κόρη μας τα κλειδιά; Πήγαινε να ανοίξεις Δημήτρη.


Δημήτρης: Γιατί τι είμαι εγώ ο πορτιέρης του σπιτιού; Δεν πάω αν δεν μου δώσεις και άλλα χρήματα.


Ηλίας: Πήγαινε τώρα αμέσως σε διατάζω και φωνάζει μπρος ένα δυο, ένα δυο.


Δημήτρης: Ξέρω να μετράω δεν είμαι στην πρώτη δημοτικού, πανεπιστήμιο πάω το ξέχασες πατέρα;


Ηλίας: Πήγαινε να ανοίξεις την πόρτα, άντε τσακίσου.


Δημήτρης: Μην μου μιλάς έτσι έμενα χουντικέ.


Τότε κτυπάει πάλι το κουδούνι και βαράει κάποιος την πόρτα.




Ελένη: Μη τσακωνόσαστε να ανοίξω την πόρτα.
Ηλίας: Καλά πήγαινε και με σένα θα τα πούμε δεν θα πας φαντάρος θα σε λιώσω, θα σε τσακίσω, θα γίνεις καταδρομέας, θα γίνεις άνθρωπος.


Δημήτρης: Κάτι σε αεροπορία δεν κάνει; Δεν μου πάει το χακί!


Ανοίγει την πόρτα η Ελένη και μπαίνει μέσα η Μαρίκα


Μαρίκα: Καλησπέρα γείτονες φωνές άκουσα τσακωνόσαστε πάλι; Θέλω να σου πω Ελένη για χθες, ναι για χθες που σε είδα δεν στα είπα όλα. Ναι για την Μαρία ξέρεις, την κόρη της διπλανής της Ουρανίας ξέρεις. Την έκανε τσακωτή ο πατέρας της με έναν μαντράχαλο δυο μέτρα που τον βρήκε αυτή η κοντή, η κοντοστούπα που δεν είναι ενάμιση μέτρο δυο μέτρα παλικάρι μου λες; Καλησπέρα είπα;


Ηλίας: Αυτή μας έλειπε τώρα είπες, είπες.


Μαρίκα: Ναι δεν τα είπα όλα και τους τσάκωσε ο πατέρας της στο κρεβάτι και έβαλε της φωνές ο άνθρωπος και σηκώνετε ο μαντράχαλος, ένας παιδαράς μέχρι εκεί πάνω ένας κούκλος. Που τον βρήκε αυτή η μισή μερίδα, με κάτι γαλανά μάτια και καστανόξανθα μαλλιά μου λες Ελένη;


Ηλίας: Άντε πες της να τελειώνουμε καμία φορά.


Δημήτρης: Όχι μας πει πατέρα.


Μαρίκα: Τι έλεγα; Α ναι όχι το ξέχασα τώρα, μωρέ τι λέγαμε;


Ελένη: Για την Μαρία μας έλεγες την κόρη της..




Ηλίας: Πάψε Ελένη!


Δημήτρης: Λέγε Μαρίκα να μάθουμε και εμείς.


Μαρίκα: Ναι για την Μαρία την κόρη της θεοδώρας που μένει παρακάτω. Αυτή την όμορφη την κούκλα με τον στριμμένο πάτερα, τον γρουσούζη τον αστυνομικό, ξέρεις Ελένη.


Ηλίας: Ξέρει, ξέρει που να μην ήξερε.


Ελένη: Πάψε Ηλία μην την διακόπτης τώρα, συνέχισε Μαρίκα.


Μαρίκα: Ναι τι έλεγα; Α για τον γρουσούζη τον αστυνομικό που όλο της φώναζε: θα σε σκοτώσω, θα σε κουρέψω, θα σε σφάξω, Θα σε λιώσω της κόρης του. Αν κάνεις κάτι κάηκες.


Ελένη: Τα ξέρω Μαρίκα τα ξέρω.



Ηλίας: Εγώ δεν ξέρω που να ξεραθείς.


Μαρίκα: Την κόρη σου δεν την βλέπω που είναι; Τι έλεγα; Α ναι για την Μαρία του αστυνόμου, γκαστρώθηκε που λες να με την καλιά τίγκα είναι για αγόρι το βλέπω και δεν έβγαλε αχνά ο πατέρας της. Με έναν μπούφο, καλό παιδί αλλά μπούφος. Τον ξέρεις μωρέ ο Ανδρέας της Τασίας είναι.


Ηλίας: Δεν πας να τα πεις και αλλού εμάς μας τα είπες.


Δημήτρης: Να φεύγω εγώ τώρα πέρασε η ώρα λέει και φεύγει.


Μαρίκα: Ναι να φεύγω και εγώ.


Ηλίας: Άντε στο καλό να τα πεις και αλλού μην τα ξεχάσεις.


Μαρίκα: Κάνει δυο βήματα και γυρίζει πίσω και λέει: Ναι να τα πω μην τα ξεχάσω. Η κόρη σου που είναι; Στην εκκλησία την είδα και μετά να κάνει βόλτα με έναν μαντράχαλο, πως τον λένε μα πως τον λένε;


Ηλίας: Τι βόλτα με μαντράχαλο; Θα την λιώσω, θα την κουρέψω γουλί.


Ελένη: Πάψε Ηλία. Με τον Γιώργο τον ψαλτή Μαρίκα, συμμαθητές από το σχολείο είναι, εδώ πιο κάτω μένει και αυτός.


Μαρίκα: Ναι με τον όμορφο, τον κούκλο, τον μποξέρ, τον παιδαρά που όλα τα κορίτσια της γειτονιάς τον κοιτάζουν ακόμα και η κόρη μου και εκεί αυτός ο βλάκας, ο μπούφος, ο χαζός μόνο μάτια για την κόρη σου έχει.


Ηλίας: Τι είπες; Θα την σκοτώσω θα την..


Ελένη: Πάψε Ηλία άσε να μιλήσει η Μαρίκα.


Μαρίκα: Ναι να μιλήσω να τα πω τι λέγαμε; Α για την κόρη σου και τον λεγάμενο. Μα καλά απορώ τι της βρήκε της κόρης σου της αδύνατης, του ξυλάγγουρου με της μακριές φούστες.


Ηλίας: Που θα μου πεις για την κόρη μου έτσι στραβοστόμα.  


Ελένη: Πάψε Ηλία αφού την ξέρεις την Μαρίκα τώρα.


Μαρίκα: Ναι με ξέρουν όλοι καλυτέρα και από το πρακτορείο ΤΑΣΣ.


Ηλίας: Μην ακούω για ρώσους, μην λέτε για ρώσους μέσα σε αυτό το σπίτι.


Μαρίκα: Για ρώσους είπες; Κάτι θυμήθηκα τώρα αλλά μου έφυγε από το μυαλό.


Ελένη: Αν το θυμηθείς μας το ξανά λες Μαρίκα.


Μαρίκα: Ναι πρέπει να πάω και αλλού γεια σας προς το παρόν.


Ηλίας: Άντε καληνύχτα.


Μαρίκα: Ναι να σας πω τι έγινε την νύχτα!


Ηλίας: Όχι θεέ μου όχι λυπήσου μας.


Μαρίκα: Ναι τον λυπήθηκε ο θεός, τι έλεγα;


Ελένη: Πως θα πας να τα πεις και αλλού.


Μαρίκα: Ναι να πάω φεύγω.


Ηλίας: Όλο φεύγεις και ακόμα εδώ είσαι.


Μαρίκα: Που είμαι; Έλα ντε το ξέχασα, να πηγαίνω τώρα γεια σας.


Η Ελένη κλείνει την πόρτα.


Ηλίας: Ουφ μας ζάλισε η χοντρή η κουτσομπόλα, το κεφάλι μου.


Τότε πάλι κτυπάει η πόρτα.


Ηλίας: Άνοιξε Ελένη.


Ανοίγει αυτή και μπαίνει πάλι μέσα η Μαρίκα.


Μαρίκα: Καλησπέρα σας.


Ηλίας: Όχι πάλι θεέ μου, όχι!


Ελένη: Τι θες πάλι Μαρίκα ξέχασες κάτι;


Μαρίκα: Κάτι ξέχασα αλλά τι;


Ηλίας: Δεν πας στο σπίτι σου να το βρεις;


Μαρίκα: Α θυμήθηκα η κόρη σου που είναι;


Ελένη: Τα είπαμε Μαρίκα και πριν.


Μαρίκα: Α ναι θυμήθηκα με τον μαντράχαλο τον παιδαρά της γειτονιάς, τον όμορφο, τον κούκλο, το παλικάρι, το καλύτερο παιδί της γειτονιάς πως τον λένε μωρέ πως τον λένε;


Ηλίας: Θα την σκοτώσω δεν θα μου γλυτώσει, θα την σφάξω, θα την γδάρω, θα την κρεμάσω.


Μαρίκα: Α τώρα θυμήθηκα μου είπαν πως θα σφάξουν μια γίδα στο χωριό, θέλετε την μισή; Σε καλή τιμή θα την πάρετε.



Ηλίας: Όχι δεν θέλω γίδα, σαν την άλλη που δεν έβραζε ούτε σε 10 ώρες.


Ελένη: Όχι δεν θέλουμε Μαρίκα καληνύχτα.


Μαρίκα: Καλά καληνύχτα. Καλέ Ελένη να σου πω πως τον αντέχεις αυτόν τον αγριάνθρωπο πω, πω Παναγία μου, τον γρουσούζη, τον γερό στριμμένο.


Ηλίας: Βρε ουστ από δω που θα με πεις και στριμμένο. Μας χάλασες την βραδιά κουτσομπόλα ε κουτσομπόλα.


Μαρίκα: Καλά καληνύχτα πάει να φύγει και γυρίζει που θα με πεις και κουτσομπόλα στριμμένο άντερο. Πως τον αντέχεις Ελένη, πως τον αντέχεις;


Ελένη: Έλα ντε εγώ το ξέρω.


Ηλίας: Γυναίκα σεμνά και όμορφα, άντε μην βάλω της φωνές.


Μαρίκα βγαίνει από την πόρτα και λέει: Πως τον αντέχεις απορώ πως τον αντέχεις.

 
Ηλίας: Βρε ουστ από δω, ουστ! Άντε φύγε επιτέλους και πήγαινε σπίτι σου να μαγειρέψεις και να πλύνεις κανένα πιάτο.


Μαρίκα: Ναι τώρα θυμήθηκα τι ήθελα να πω κάτι για τα πιάτα.


Ηλίας: Α εσύ δεν τρώγεσαι με τίποτα έξω είπα, έξω, φύγε!


Μαρίκα: Καλά κανίβαλε φεύγω. Πως τον αντέχεις Ελένη μου πως τον αντέχεις, κυπριακό γαϊδούρι και βάλε.


Ηλίας: Άντε σπάσε κανένα καρύδι και άσε μας στην ησυχία μας.


Μαρίκα: Ναι καρύδια έχω πολλά να σας δώσω 5-6 κιλά;


Ηλίας: Όχι δεν θέλω καρύδια, όπως την άλλη φορά που τα μισά τα πέταξα στα σκουπίδια γιατί ήταν κούφια. Άντε φύγε από δω μπρος μαρς.


Μαρίκα: Καλά ντε φεύγω από δω γρουσούζη, ε γρουσούζη. Πως τον αντέχεις Ελένη μου πως τον αντέχεις, καληνύχτα.


Ελένη: Ναι καληνύχτα.


Ηλίας: Και μην μου πεις να σε πάω στο μοναστήρι που μου έλεγες.


Μαρίκα ξανά μπαίνει μέσα και λέει: Γιατί θα με πήγαινες;


Ηλίας: Τα είχαμε πει αυτά την άλλη φορά


Μαρίκα: Τι καλός που είναι ο Ηλίας Ελένη μου, καλά κάνεις και τον αντέχεις καληνύχτα και θα πάμε στο μοναστήρι Ηλία;


Ηλίας: Θα το σκεφτώ.


Μαρίκα: Καλά! Τι καλός που είναι ο Ηλίας Ελένη μου, τι καλός που είναι και κλείνει την πόρτα


Ηλίας: Επιτέλους έφυγε η στριμμένη μας άδειασε την γωνιά


Ελένη: Ήθελα να ήξερα ποιος είναι ο στριμμένος τώρα;



Ηλίας: Γυναίκα κάτσε καλά μην τα βάλω μαζί σου που είναι η κόρη μου που είναι η κόρη μου; Θα την σφάξω δεν θα μου γλυτώσει.


Ελένη: Πάλι άρχισες τα ίδια Ηλία, θα ξεσηκώσεις την πολυκατοικία στο πόδι με της αγριοφωνάρες σου.


Ανοίγει η πόρτα και μπαίνουν μέσα δυο η Φρόσω και ο Γιώργος.


Φρόσω: Καλησπέρα.


Γιώργος: Καλησπέρα.


Ηλίας; Ορίστε, ορίστε μας κουβάλησε και τον μαντράχαλο μαζί.  


Ελένη: Καλησπέρα παιδιά


Φρόσω: Τι λέει ο πατέρας για ποιον μαντράχαλο;


Ελένη: Τίποτε, τίποτα είχε έρθει η Μαρίκα πριν από λίγο και μας ζάλισε. Τι κάνεις Γιώργο πως πάνε οι σπουδές;


Γιώργος: Καλά κυρία Ελένη, μια χαρά θα έλεγα


Ελένη: Καθίστε παιδιά.


Φρόσω: Ναι μητέρα, κάτσε Γιώργο.


Γιώργος: Ναι λέει και κάθετε στον καναπέ και δίπλα του η Φρόσω.


Ηλίας: Τι γίνετε εκεί; Για αραιώστε τους ζυγούς, άντε μπρος ορίστε μας.


Φρόσω: Τι λέτε πατέρα, τι εννοείτε;


Ελένη: Ηλία κάτσε φρόνιμα.


Ηλίας: Εγώ να κάτσω ή κάποιοι άλλοι; Πολύ αέρα πήραμε εδώ μέσα βλέπω.


Γιώργος: Ναι είχε αέρα έξω πολύ φύσαγε, θα αφήσατε κανένα παράθυρο ανοιχτό για αυτό.


Ηλίας: Ορίστε θράσος! Βρε ξεκόλλα από την κόρη μου που είσαστε σαν δυο αυτοκόλλητα. Πιο εκεί είπα.


Γιώργος: Φρόσω να βγάλουμε την κόλα την ξεχάσαμε μου φαίνετε.


Ηλίας: Α βλέπω πως δεν θα τα πάμε καλά οι δυο μας.


Ελένη: Ηλία σε παρακαλώ για σταμάτα.


Φρόσω: Συγγνώμη Γιώργο αλλά τον ξέρεις τον πατέρα μου.


Γιώργος: Εγώ Φρόσω δεν τον παρεξηγώ τον πατέρα σου και το ξέρει.


Ηλίας: Αυτό έλειπε να με παρεξηγήσεις από πάνω. Άντε σήκω από εκεί για φύγε.


Φρόσω: Μα τι εννοείτε πατέρα θα διώξετε τον Γιώργο;


Γιώργος: Εννοεί ο πατέρας σου από μακριά και αγαπημένα.


Ηλίας: Τι να σου πω τώρα μαντράχαλε ε μαντράχαλε.


Ελένη: Έλα Ηλία ένα αστείο είπε το παιδί.



Ηλίας: Ναι όλο αστεία είναι ο μπαγάσας.



Φρόσω: Να πάω να πλύνω τα χέρια μου, να σας πω μητέρα;


Ελένη: Πάμε μέσα Φρόσω Ηλία ήσυχα.


Ηλίας: Μην ανησυχείς ήσυχος θα είμαι.



Φεύγουν μέσα και οι δυο.


Ηλίας: Τι θα γίνει με σένα όλο μέσα στο σπίτι μου θα γυρίζεις; Ε  απάντησε μου την αγαπάς την κόρη μου;



Γιώργος: Αυτό το ξέρετε πως την αγαπώ.


Ηλίας: Θα σε σφάξω ρε θα σε κάνω κομματάκια, το πιστόλι μου που είναι το πιστόλι μου.


Γιώργος: Βλέπω πως σας πειράζει που λέω την αλήθεια.


Ηλίας: Ώστε την αγαπάς και μου το λες έτσι σαν να μην συμβαίνει τίποτα;


Γιώργος: Την αλήθεια σας είπα αυτό δεν θέλατε;


Ηλίας: Δεν με φοβάσαι ε θα σε λιώσω θα σε τσακίσω. Ώστε με την κόρη μου τα έχεις από τότε που πήρα την μετάθεση από τον Έβρο και ήρθα στην Αθήνα.


Γιώργος: Δεν τα έχω με την κόρη σας και το ξέρετε τα έχουμε ξαναπεί, μακάρι να με αγαπούσε μακάρι να μου έδινε σημασία.


Ηλίας: Άσε τα σάπια ρε τσογλάνι που θα μου ρίξεις στάχτη στα μάτια εμένα.


Γιώργος: Ας με αγαπούσε η κόρη σας και δεν ήθελα τίποτα άλλο στον κόσμο, αλλά δεν με αγαπάει και το ξέρετε πως έχει την καρδιά της αλλού.


Ηλίας: Τι αγαπάει άλλον θα τον σκίσω θα τον σφάξω.


Γιώργος: Αυτόν και να θέλετε δεν μπορείτε.



Ηλίας: Σιγά τα λάχανα έχω πιστόλι εγώ, λέγε ποιος αγαπάει την κόρη μου;


Γιώργος: Λες και δεν το ξέρετε πως θέλει να πάει για μοναχή για να γίνει καλόγρια.


Ήρθανε πάλι στο σαλόνι η Φρόσω με την μητέρα της.


Ηλίας: Μην ξεχάσεις γυναίκα πως αύριο το απόγευμα πρέπει να πάμε στο σπίτι του στρατηγού.


Ελένη: Όλοι μας;


Ηλίας: Όχι εσύ και εγώ.


Φρόσω: Ευτυχώς που δεν θα πάω γιατί θα μας ζαλίσετε όπως την άλλη φορά.


Ελένη: Ευκαιρία να πας μια βόλτα Φρόσω να ξεσκάσεις.


Φρόσω: Δεν θέλω μητέρα.


Ηλίας: Γυναίκα μην δίνεις θάρρος στα παιδιά αφού δεν θέλει η Φρόσω.


Ελένη: Πάψε Ηλία. Τι θα κάνεις αύριο το απόγευμα Γιώργο;


Γιώργος: Έχω κανονίσει με την αδερφή μου να πάμε κανένα σινεμά.


Ελένη: Και τι έργο θα δείτε;



Γιώργος: Ένα ελληνικό να γελάσουμε λίγο.


Ηλίας: Μπράβο πολύ ωραία δεν παίρνεται και την Φρόσω μαζί σας να ξεσκάσει λίγο.


Γιώργος: Πολύ ευχαρίστως να πάμε όλοι μαζί.


Φρόσω: Μα πατέρα ξέρεις.


Ελένη: Ναι θα πάει μαζί σας πετάχτηκε η μάνα της.


Φρόσω: Καλά θα έρθω μαζί σας στον σινεμά. Τι ώρα θα πάμε;


Γιώργος: Στην πρώτη παράσταση που αρχίζει στης πέντε και μισή θα περάσω να σε πάρω στης πέντε.


Ελένη: Δεν είναι πολύ νωρίς πότε αρχίζει η δεύτερη.


Γιώργος: Στης εφτά και μισή.


Ελένη: Τι λες και εσύ άντρα μου;


Ηλίας: Καλά να πάνε στην δεύτερη και τη ώρα τελειώνει.


Γιώργος: Στης εννέα και μισή.


Ηλίας: Καλά είναι, να είστε στης δέκα στο σπίτι και όταν λέμε δέκα, λέμε δέκα Γιώργο κατάλαβες;


Γιώργος: Μάλιστα στης δέκα θα είμαστε πίσω, θα περάσω να σε πάρω στης εφτά και δέκα Φρόσω.


Φρόσω: Θα είμαι έτοιμη Γιώργο.


Γιώργος: Γεια σας.


Ελένη: Γεια σου Γιώργο.


Φεύγει ο Γιώργος.


Ελένη: Τι καλό παιδί ο Γιώργος.


Φρόσω: Καλό είναι μαμά


Ηλίας: Καλό παιδί μα κακομαθημένο.


Ελένη: Τι λες Ηλία;


Φρόσω: Γιατί το είπες αυτό πατέρα;

Ηλίας: Έτσι που λέει και το τραγούδι που τα παίρνετε όλα στα σοβαρά αμάν το κακό σας. Αμάν το κακό σας που όλα τα παρεξηγείτε εδώ μέσα, όλα τα παρεξηγείτε αμάν πια το κακό σας, αμάν πια.


Φρόσω: πατέραααααααααααααααα.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.


Σκηνή δεύτερη. Μετά τον σινεμά.

Ηλίας: Θα τους σκοτώσω.


Ελένη: Μην φωνάζεις άντρα μου.


Ηλίας: θα τους σκοτώσω τι ώρα είναι αυτή;


Ελένη: Μην φωνάζεις άντρα μου, δεν είπαμε να βγει το κορίτσι έξω, εσύ δεν είπες μπράβο που επιτέλους βγαίνει, μήπως την θες καλόγρια.


Ηλίας: Δεν λέω εντάξει θα ηρεμήσω. Κάθετε στον καναπέ και κοιτάζει το ρολόι του


Ο Γιώργος με την Φρόσω εμφανίζονται έξω από την εξώπορτα  διαμέρισμα. Απέξω από την πόρτα ακούγονταν οι φωνές του πατέρα της.


Ηλίας: Ακόμα να έρθουν, ε θα τους πατήσω κάτω, θα τους λιώσω ξέρεις τι ώρα είναι;


Ελένη: Μην φωνάζεις άντρα μου, μας ακούνε στην πολυκατοικία.


Ηλίας: Του έδωσα και εγώ την εμπιστοσύνη μου, θα τον σκοτώσω. Θα τον χτυπήσω κάτω σαν το χταπόδι και την κόρη μας και αυτόν.


Φρόσω: Πολύ αγρίεψε ο πατέρας μου δεν τον έχω ακούσει ποτέ έτσι και άνοιξε την πόρτα.


Ενώ από μέσα ο πατέρας της έλεγε θα τους σκίσω σαν σαρδέλα.


Μπήκε μέσα και ο Γιώργος λέγοντας δυνατά: Καλησπέρα.


Αμέσως ο πατέρας της άλλαξε μορφή και είπε: Καλησπέρα Γιώργο ήρθατε.


Γιώργος: Συγνώμη που αργήσαμε κύριε συνταγματάρχα, εγώ φταίω.


Ηλίας: Δεν πειράζει παιδί μου.


Γιώργος: Πειράζει πως δεν πειράζει, καταχράστηκα την εμπιστοσύνη σας. Έχετε δικαίωμα να με μαλώσετε, η Φρόσω δεν φταίει.


Ηλίας: Δεν πειράζει αρκεί να μην ξανά γίνει, μου δίνεις τον λόγο σου.


Γιώργος: Δεν μπορώ να σας τον δώσω, γιατί μπορεί να μην μπορέσω να τον κρατήσω. Να με βαρέσετε, θα με κάνουν που θα με κάνουν τουλούμι στο ξύλο αύριο, δεν πειράζει να αρχίσω από τώρα.


Ελένη: Μα τι λέει;


Φρόσω: θα σας πω μετά.


Γιώργος: Εγώ φταίω κύριε συνταγματάρχα που παρέσυρα το περιστέρι σας, εγώ το φίδι να με λειώσετε.


Ηλίας: Όχι και να σε λιώσω παιδί μου, δεν πειράζει αρκεί να μην επαναληφτεί.


Γιώργος: Όχι να με σκίσετε σαν σαρδέλα, εγώ φταίω να με μαλώσετε, σαν πατέρας με γιο.


Ηλίας: Όχι και γιος παιδί μου, δεν σε έχω γιο.


Γιώργος: Τότε σαν γαμπ. ε,  ε σαν γαϊδούρι να με μαλώσετε και ο Γιώργος δαγκώθηκε.


Ηλίας: Είπες γαμπρός άκουσα καλά;


Γιώργος: Σαν γαϊδούρι είπα να με βαρέσετε κύριε συνταγματάρχα αυτό είπα.


Φρόσω: Άκουσα καλά μητέρα;


Ελένη: Γαϊδούρι είπε το παιδί Φρόσω, γαϊδούρι Ηλία.


Οδηγίες σκηνής Το θέαμα είναι πολύ αστείο. Ο Γιώργος καθότανε προσοχή, σαν φαντάρος, μίλαγε και κάπου, κάπου έκανε και μικρές υποκλίσεις.


Ηλίας: Όχι και να σε βαρέσω παιδί μου, αγροίκος είμαι.


Γιώργος: Μην μαλώσετε την Φρόσω όταν φύγω.


Ηλίας: Δεν θα την μαλώσω παιδί μου, ησύχασε.


Ελένη: Γιατί αργήσατε όμως δεν μας είπατε.


Γιώργος: Κάτσαμε με την αδελφή μου και φάγαμε από μια πίτα και με την συζήτηση πέρασε η ώρα και δεν το καταλάβαμε.


Φρόσω: Ναι δεν το καταλάβαμε πότε πέρασε η ώρα.


Ελένη: Καλά δεν πειράζει έτσι Ηλία;


Ηλίας: Ναι δεν υπάρχει πρόβλημα αλλά ανησυχήσαμε.


Ελένη: Σαν γονείς λέει Γιώργο καταλαβαίνεις.


Γιώργος: Το καταλαβαίνω κυρία Ελένη αλλά να φεύγω και εγώ πέρασε η ώρα.


Ελένη: Ναι και μην ανησυχείς Γιώργο δεν θα την μαλώσει ο Ηλίας την Φρόσω.


Γιώργος: Καλά καληνύχτα σας και ο Γιώργος συνέχυσε κάνοντας ένα βήμα πίσω, να κάνη υποκλίσεις.


Γιώργος: Καληνύχτα σας κύρια Ελένη, ξανά υπόκλιση. Καληνύχτα Φρόσω. Πήγε να ανοίξει την πόρτα, αλλά ξαναγύρισε.


Γιώργος: Δεν πιστεύω να μαλώσετε τη Φρόσω, άμα φύγω.


Ηλίας: Όχι παιδί μου.


Γιώργος: Εμένα να χτυπήσετε κάτω σαν το χταπόδι, εγώ φταίω.


Οδηγίες σκηνής Η Φρόσω με την μητέρα της, είχαν σκάση στα γέλια. (αυτό ξέχασε να το πει για αυτό ξαναγύρισε )


Ηλίας: Καλά παιδί μου καληνύχτα.


Γιώργος; Καληνύχτα είπε και έφυγε.


Ελένη: Τι καλό παιδί είναι, εσύ δες τα που φώναζες.


Ηλίας: Δεν φώναζα και τι είναι αυτό που είπε: πως θα τον κάνουν τουλούμι στο ξύλο αύριο.


Φρόσω: Καλύτερα δεν είναι να τα πούμε αύριο, πέρασε και η ώρα πήγε έντεκα.


Ηλίας: Καλά καληνύχτα.


Ελένη: Καληνύχτα κόρη μου. Είδες τι καλό παιδί είναι και το είχες παρεξηγήσει.


Ηλίας: Ναι γυναίκα έχεις δίκιο, μέχρι και ξύλο να φάει για την κόρη μου, δεν το πίστευα στα αυτιά μου. Άντε να κοιμηθούμε και εμείς.


Ελένη: Ναι αλλά γιατί θα φάει ξύλο.


Φρόσω: Γιατί έχει αγώνα αύριο στο μποξ.


Ελένη: Τόσο καλό παιδί και παίζει μποξ. Αλλά τώρα κατάλαβα για αυτό δεν σε φοβάται Ηλία για αυτό. Τώρα φώναξε Ηλία όσο θες φώναξε Ηλία όσο θες.


Ηλίας: Ελένηηηηηηηηηηηηη.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή Τρίτη. Η επανάσταση.


Είναι στο σαλόνι ο Δημήτρης, η Ιφιγένεια και ο Ντίνος και συζητάνε.


Δημήτρης: Επανάσταση.


Ντίνος: Ναι να κάνουμε επανάσταση.


Ιφιγένεια: Ναι να πάρουμε τα όπλα.


Δημήτρης: Να γίνουμε σαν τον Τσε Γκεβάρα.


Ντίνος: Ναι σαν τον Τσε επαναστάτες.


Δημήτρης: Τσε Γκεβάρα, Τσε Γκεβάρα.


Ηλίας εμφανίζετε ξαφνικά και λέει: Τι λέτε εσείς;


Δημήτρης: Τίποτα πατέρα.


Ηλίας: Πως τίποτα εγώ άλλα άκουσα.


Ιφιγένεια: Πες ρε Μήτσο που τον φοβάσαι τον γέρο σου.


Ηλίας: Ώστε και γέρος λοιπόν.


Ιφιγένεια: Γιατί νέος είσαι; Κανένα ξεπεταρούδι.


Δημήτρης: Μη Ιφιγένεια.


Ιφιγένεια: Μην κωλώνεις μωρέ σου λέω πως θα μοιάσεις του Τσε;


Ηλίας: Τι για μύγες τσε, τσε λέτε τόση ώρα; Μωρέ μπράβο επίπεδο συζήτησης.


Ντίνος: Τι Τσε τι τσε, τσε έχει χιούμορ ο γέρος σου Μήτσο.


Δημήτρης: Ναι έχει χιούμορ ο πατέρας μου.


Ιφιγένεια: Μωρέ άντρες που τρέμετε έναν χουντικό, ου να μου χαθείτε.


Ηλίας: Ώστε είμαι χουντικός δεν θα τα πάμε καλά μαζί μικρή.




Ιφιγένεια: Μικρή στο μάτι είμαι.


Ηλίας: Ξέρω αλλά στο κρεβάτι όμως εξπέρ. Σαν δεν ντρέπεσαι λίγο που τριγυρίζεις δώθε κείθε με το μίνι και με όλα έξω.


Ιφιγένεια: Γιατί πατέρας μου είσαι και σε νοιάζει;


Δημήτρης: Πάτερα σας παρακαλώ.


Ηλίας: Τι παρακαλάς Δημήτρη που δεν έχεις το θάρρος να μου πεις τι λεγάτε, λες και δεν σας άκουσα.


Ιφιγένεια: Ναι στήσε και αυτί βαλε και μαγνητόφωνο να μας γράφεις.


Ηλίας: Για λέγε εσύ που μου κάνεις την τσαούσα τι λεγάτε;


Δημήτρης: Όχι Ιφιγένεια μη.


Ιφιγένεια: Σιγά μην κωλώσω για τον Τσε Γκεβάρα λέγαμε, επαναστάτες θέλουμε να γίνουμε.


Ηλίας: Επαναστάτες λοιπόν.


Δημήτρης: Πατέρα ένα αστείο κάναμε.


Ντίνος: Ναι ένα αστείο.


Ιφιγένεια: Ου να μου χαθείτε ζωντόβολο που τρέμετε, σε λίγο θα κατουρηθείτε και επάνω σας από τον φόβο σας.


Ηλίας: Βλέπω τα θέλει ο πισινός σου κοκαλιάρα.


Ιφιγένεια: Ναι δεν βλέπεις τα χάλια της κόρης σου για μένα λες;


Ηλίας: Τι είπες;


Ιφιγένεια: Γιατί η κόρη σου είναι πιο παχιά από έμενα; Κοκαλιάρα και στραβοπόδα είναι, με κάτι μακριές φούστες ως το πάτωμα φοράει το φρόκαλο.


Ηλίας: Α δεν θα τα πάμε καθόλου καλά εμείς οι δυο βλέπω.



Δημήτρης: Αφού και η αδερφή μου κοκαλιάρα είναι πατέρα για αυτό το είπε η Ιφιγένεια.


Ηλίας: Σκάσε και εσύ ζώων.


Ιφιγένεια: Σηκώστε το ανάστημα σας μωρέ, τι παλικάρια είσαστε, τι επαναστάτες.


Ηλίας: Ώστε σου αρέσει η επανάσταση μικρή, τότε να σε στείλω και εσένα και όλους.


Ιφιγένεια: Που να μας στείλεις.


Ηλίας: Να πάτε να πολεμήσετε, όπως πολέμησε ο Τσε Γκεβάρα και ο Άρης Ο Βελουχιώτης.


Ντίνος: Όπα τι μας είπε τώρα ο πατέρας σου Δημήτρη.


Ηλίας: Γιατί απορείς μικρέ; Εγώ τους πραγματικούς επαναστάτες τους σέβομαι που δίνουν την ζωή τους για τα πιστεύω τους και δεν ξεπουλιούνται όπως κάτι άλλοι. Λοιπόν θα πάτε να πολεμήσετε;


Ιφιγένεια: Γιατί νομίζεις πως εγώ κωλώνω; Είμαι Πασονάρια εγώ.


Δημήτρης: Τι είπατε πατέρα να μας στείλεις να πολεμήσουμε;


Ηλίας: Ναι ρε να πολεμήσετε και να πεθάνετε σαν τον Τσε Γκεβάρα, τι παλικάρια είσαστε.


Ντίνος: Και να πεθάνουμε; Όχι δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η ιδέα.


Ιφιγένεια: Ναι μωρέ να πολεμήσουμε για την ισότητα, για τα δικαιώματα των μαύρων, των κίτρινων, των μωβ και των μπλε.


Ηλίας: Ώστε θέλεις να παλέψεις για τους μαύρους, τους κίτρινους, τους μωβ και τους μπλε. Να σε στείλω τότε να πας να τους σώσεις.


Ιφιγένεια: Γιατί μήπως νομίζεις πως εγώ κωλώνω να πάω;


Ηλίας: Να σε στείλω να πολεμήσεις για αυτούς, να σε βουτήξουν και να δεις τι έχεις να πάθεις. Να σε πηδάνε δέκα, δέκα μαζί για να βάλεις μυαλό. Να δεις τι κάνανε στο Ζαΐρ, στο Κογκό, στην πόλη και αλλού, ακόμα και στις νοσοκόμες που τους βοηθούσαν τους τραυματίες, ζωντόβολο ε ζωντόβολο.


Ιφιγένεια: Σιγά μην σε ακούσω να με λες ζωντόβολο φεύγω. Πάμε Ντίνο.


Ηλίας: Άντε μωρή ξεβράκωτη φύγε από δω που μου τα έβγαλες όλα έξω και νομίζεις πως έτσι κάνεις επανάσταση βόδι.


Δημήτρης: Πατέρα σε παρακαλώ.


Ιφιγένεια: Μαγκιά μου έχω και βγάζω, όχι σαν την κόρη σου την στραβοπόδα που όλο μακριές φούστες φοράει. Άντε και συ μπούλη που τον παρακαλάς κιόλας, επαναστάτη της δεκάρας. Πάμε Ντίνο, μίλησα.


Ντίνος: Πάμε Ιφιγένεια εδώ ο αέρας βρωμάει.


Ηλίας: Αφού δεν πλένεσαι και πότε στην ζωή σου για αυτό.


Δημήτρης: Καθίστε παιδιά, πατέρα τι μου κάνεις τώρα;


Ηλίας: Τι να σου πω τώρα βρε ζωντόβολο και εσύ.


Ιφιγένεια: Κράτησε το ζωντόβολο σου εδώ, εγώ πάω μόνο με πραγματικούς άντρες. Πάμε Ντίνο.


Ηλίας: Σιγά μωρή πως μιλάς έτσι μη σου πάρει ο διάολος τον πατέρα.


Ιφιγένεια: Γιατί θα με κάνεις ντα;


Ντίνος: Πάμε ιφει πάμε, άσε τον γέρο να γκρινιάζει.


Ιφιγένεια: Πάμε να φύγουμε. Τα μωρά να πιουν το γάλα τους και άμα μεγαλώσουν τα ξανά λέμε, γεια σου Δημητράκη.


Δημήτρης: Όχι Ιφιγένεια όχι και κλείνει η πόρτα.


Ηλίας: Βρε βλάκα ξύπνα.


Δημήτρης: Άσε μας ρε πατέρα που θα με κάνεις να χάσω την Ιφιγένεια με της κουταμάρες σου.


Ηλίας: Βρε ζωντόβολο τι σου αρέσει από αυτή;


Δημήτρης: Τι λες μωρέ πατέρα κουτός είσαι, αυτή αξίζει πολλά.


Ηλίας: Τι να σου πω τώρα βρε μπούφο


Τότε βγαίνει η Φρόσω λέγοντας: Πάλι φωνάζετε πατέρα;



Δημήτρης: Ναι ο βλάκας


Ηλίας: Ώστε και βλάκας από πάνω που σε έσωσα από την ξετσίπωτη την Ιφιγένεια που τα είχε όλα έξω και μια γλώσσα χειρότερη από της Τρούμπας;


Φρόσω: Καλά σου λέει ο πατέρας Δημήτρη.


Ηλίας: Πέστα και εσύ Φρόσω γιατί δεν βάζει μυαλό τόσα καλά κορίτσια υπάρχουν, τι της βρήκες της τσαούσας;


Δημήτρης: Αυτή μου αρέσει το κατάλαβες τώρα;


Ηλίας: Καλά πάω μέσα δεν βγάζω άκρη με εσένα, καλυτέρα να σου μιλήσει η Φρόσω.


Δημήτρη: Άσε με βρε πατέρα με της κουταμάρες σου.



Φρόσω: Καλά τα λέει ο πατέρας. Τι δουλειά έχει εσύ με την Ιφιγένεια χαθήκαν τα καλά κορίτσια;


Δημήτρη: Για πια κορίτσια μιλάς.


Φρόσω: Για την Γιάννα μια χαρά είναι και όμορφη.


Δημήτρη: Άσε μας ρε Φρόσω. Σιγά την χαζογκόμενα με της μακριές φούστες το φρόκαλο αλλά που να πάρεις εσύ χαμπάρι.


Φρόσω: Τι δεν παίρνω χαμπάρι; Όλο εξυπνάδες λες σήμερα και εγώ μακριές φούστες φοράω


Ελένη: Τι λένε τα παιδιά;


Φρόσω: Όλο κουταμάρες μου λέει ο αδελφός μου σήμερα μητέρα.


Ελένη: Ναι έχει δίκιο ο πατέρας σου, ξεκόλλα πια με αυτή την Ιφιγένεια και εσύ Δημήτρη.


Δημήτρης: Ώστε κουταμάρες λέω και να πάω με την Γιάννα; Μωρέ δεν ξέρετε τι σας γίνετε τι αξίζει από την Γιάννα;


Ελένη: Μα είναι καλό κορίτσι Δημήτρη.


Δημήτρη: Ε και; Τίποτα άλλο έχει για να σε τραβήξει σαν άντρα.


Ελένη: Μα και η Φρόσω καλό κορίτσι είναι Δημήτρη, έτσι θα έλεγες και για την αδελφή σου.


Φρόσω: Ναι για πες μας εσύ που ξέρεις ξύπνιε που μου είπες πως φοράω μακριές φούστες όπως η Γιάννα.


Ελένη: Ναι να το ακούσω και εγώ.


Δημήτρη: Μα Φρόσω εσύ είσαι αδερφή μου δεν θέλω να σε στενοχωρήσω. Άντε μην πω την αλήθεια που δεν στην λέω τόσα χρόνια.


Φρόσω: Τι εννοείς, πια αλήθεια;


Δημήτρη: Γιατί νομίζεις πως εσύ αξίζεις; Δεν μπορώ να καταλάβω τι σου βρίσκει ο Γιώργος και επιμένει τόσο καιρό; Αλλά χαζή είσαι Φρόσω.


Φρόσω: Θα με πεις και χαζή τώρα;


Ελένη: Τι εννοείς Δημήτρη;


Δημήτρη: Ναι θα σε πω γιατί είσαι άλλη τούμπες θα έκανε αν της κόλαγε ο Γιώργος και είναι όμορφο παλικάρι, αλλά εσύ το χαβά σου δεν παίρνεις χαμπάρι.


Φρόσω: Τι δεν παίρνω χαμπάρι, όλο εξυπνάδες λες σήμερα.


Δημήτρη: Βάλτο καλά στο μυαλό σου Φρόσω και κοίτα να πεις το ναι στον Γιώργο γιατί αν τον χάσεις θα κλαίς με μαύρο δάκρυ μετά. Δεν πρόκειται να σε πλησιάσει κανείς, γεροντοκόρη θα μείνεις ή θα πας να κλειστείς σε κανένα μοναστήρι.   


Φρόσω: Μωρέ όλο εξυπνάδες μου είσαι σήμερα.


Ελένη: Καλά σου λέει ο αδελφός σου Φρόσω.


Φρόσω: Πάψε και εσύ μητέρα για άλλον ξεκινήσαμε την κουβέντα, εγώ βρέθηκα κατηγορουμένη στο τέλος.


Δημήτρη: Βρε τι περιμένεις όρμησε επάνω του και βούτηξε τον. Αν τον χάσεις χάθηκες Φρόσω αλλά και εσύ το μυαλό του πατέρα έχεις. Δεν βάζεις μυαλό Φρόσω, δεν βάζεις μυαλό. Μωρέ άκουσε με που σου λέω τι περιμένεις Φρόσω;


Φρόσω: Δημήτρηηηηηηηηηηηηηη.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.


Σκηνή τετάρτη. Η Γιάννα κλαίει.

Χτύπησε το κουδούνι και της άνοιξε η μητέρα της Φρόσως. Μπήκε μέσα η Γιάννα κλαίγοντας.



Ελένη: Τι έχεις παιδί μου γιατί κλαις; Την αγκάλιασε και άρχισε να κλαίει σπαρακτικά. Φρόσω, Φρόσω έλα εδώ παιδί μου.


Φρόσω: Τι έγινε μητέρα; ποιος κλαίει. Τι έγινε γιατί κλαις Γιάννα; Πάμε μέσα να τα πούμε, φέρε και μια πορτοκαλάδα μητέρα. Η Γιάννα έκλεγε με αναφιλητά.


Φρόσω: Τι έγινε θα μου πεις; Κάτι έλεγε η Γιάννα μα που να καταλάβει.


Ελένη: Πάμε στο μπάνιο να πλυθείς λίγο, έχεις κοκκινίσει ολόκληρη να συνέλθης λίγο και μετά μας λες και την πήγε.


Φρόσω: Πάω για την πορτοκαλάδα εγώ και πήγε στην κουζίνα.


Πλύθηκε η Γιάννα και μετά πάλι στο σαλόνι και οι τρεις.


Φρόσω: Πιες και λίγη πορτοκαλάδα να ηρεμήσεις και τώρα λέγε:


Γιάννα: Αφού ήπιε μια γούλια είπε: Είδα τον Δημήτρη να φιλιέται με μια κοπέλα και άρχισε πάλι να κλαίει.


Φρόσω: Ηρέμησε και άκουσε με μη βιάζεσαι και αν δεν είναι τίποτα;


Ελένη: Μήπως ήταν καμία γνωστή του.


Γιάννα: Όχι την ξέρω, του γερό τσιφούτη η κόρη είναι. Ιφιγένεια την λένε, την είχαμε συναντήσει σε μια καφετέρια. Την είχα δει για πολύ ώρα, έκατσε και για λίγο μαζί μας γιατί δεν είχε έρθει ακόμα η παρέα της. Μου είχε πει ο Δημήτρης ότι του άρεσε πολύ και της είχε κολλήσει παλιά, αλλά αυτή δεν του έδινε σημασία.


Ελένη: Μήπως δεν είδες καλά Γιάννα;


Γιάννα: Όχι είδα και τώρα έγινε αυτό που βγήκαμε δυο φορές με τον Δημήτρη και έβαλε τα κλάματα.


Φρόσω: Έλα Γιάννα μήπως δεν είναι κάτι το σοβαρό και την φίλησε έτσι στα αστεία.


Ελένη: Ναι στα αστεία.


Γιάννα: Και την φίλησε στο στόμα στα αστεία και την αγκάλιασε; Δεν με αγαπάει έμενα, δεν με αγαπάει ο Δημήτρης άλλη αγαπάει και εγώ κάνω υπομονή τόσα χρόνια και πάλι άρχισε να κλαίει.


Ελένη: Σταμάτα Γιάννα αν είχε γενέθλια και την φίλησε.


Φρόσω: Ναι γενέθλια θα είχε για αυτό την φίλησε. Πάψε πια να ανησυχείς εσύ κοπέλα της εκκλησίας και κάνεις έτσι ένας πειρασμός είναι. Θα δεις, θα τον νικήσεις τον πονηρό. Αυτός δεν θέλει οι άνθρωποι να είναι ευτυχισμένοι. Θα σε βοηθήσουμε με της προσευχές μας και θα κάνουμε ότι άλλο μπορούμε. Ότι περνάει από το χέρι μας.


Γιάννα: Δηλαδή.  


Φρόσω: Για πες μου όμως, τι έκανες όταν τον είδες.


Γιάννα: Έτρεχα σαν τρελή, πέρασα τον δρόμο και δεν κοίταξα. Παρά λίγο να με πατήσει ένα αυτοκίνητο.


Φρόσω: Είδες Γιάννα που έχω δίκιο, πήγε να σας κάνη ζημιά ο πονηρός. Έλα να προσευχηθούμε πάμε μέσα στο δωμάτιο μου και μη ανησυχείς όλα θα γίνουν μια χαρά.


Ελένη: Ναι μια χαρά όπως σου λέει η Φρόσω.


Γιάννα: Ναι, ναι να προσευχηθώ έχει δίκιο η Φρόσω.


Φρόσω: Πάμε Γιάννα.


Γιάννα: Όχι θα γυρίσω σπίτι, είμαι καλυτέρα τώρα φεύγω γεια σας.


Φρόσω: Γεια σου Γιάννα και κλείνει η πόρτα.


Ελένη: Τι έκανε ο Δημήτρης ο κουτός;


Φρόσω: Μου τα είπε ο Γιώργος μητέρα.


Ελένη: Τι σου είπε ο Γιώργος;


Φρόσω: Για τον Δημήτρη τον βλάκα τον αδελφό μου. Έχει να πατήσει το πόδι του στην σχόλη πέντε μέρες.


Ελένη: Και μόνο αυτό σου έλεγε τόση ώρα μέσα;



Φρόσω: Και τι δεν μου είπε μητέρα με αυτά που έμαθε και αυτός ο χαζός τι δουλειά έχει με την Ιφιγένεια.  


Ελένη: Έλα ντε τι δουλειά έχει ο μπούφος.



Φρόσω: Η Γιάννα είναι καλή κοπέλα που πάει με αυτή την τσαούσα που τα έχει όλα έξω η ξεδιάντροπη.


Ελένη: Δίκιο έχεις Φρόσω δεν την είδα και εγώ νομίζεις , να φοράει το μίνι και κοντό πολύ κοντό με την κοιλιά έξω.


Φρόσω: Ναι και με κάτι σκουλαρίκια να κάτι κρίκους, άσε τα χαϊμαλιά.


Ελένη: Αφού είναι μπούφος έμοιασε του πάτερα σου όχι σαν και εσένα, την ξύπνια, την καπάτσα που..


Φρόσω: Που τι εννοείτε μητέρα;


Ελένη: Που τα έχεις με τον Γιώργο Φρόσω.


Φρόσω: Μητέρα μα τι λέτε τώρα;


Ελένη: Με το καλύτερο παιδί Φρόσω, με το καλύτερο παιδί.



Φρόσω: μητέραααααααααααααααα!


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή πέμπτη. Είναι ο Ηλίας με της πυτζάμες στο σαλόνι.


Χτύπησε το κουδούνι. Ηλίας: Ποιος να είναι πάλι τέτοια ώρα;


Ελένη: Ηλία άνοιξε την πόρτα.


Ηλίας: Με της πυτζάμες Ελένη.


Ελένη: Πήγαινε Ηλία, σπίτι σου είσαι πυτζάμες φοράς.


Ηλίας: Καλά πάω να ανοίξω.


Γιώργος: Καλησπέρα κύριε συνταγματάρχα, συγνώμη για την ενόχληση αλλά ήταν επείγον. Μπορώ να περάσω.


Ηλίας: Πέρασε παιδί μου.


Γιώργος: Η Φρόσω που είναι.


Ηλίας: Στο δωμάτιο της.


Γιώργος: Μπορώ να την δω ιδιαιτέρως;


Ηλίας: Έλα παιδί μου πέρασε από δω. Φρόσω σε ζητάει ο Γιώργος. Το ξαναείπε και χτύπησε την πόρτα, μα δεν ακούστηκε τίποτα από μέσα.


Ηλίας: Λες να έπαθε τίποτα το παιδί είπε και αμέσως άνοιξε την πόρτα. Η Φρόσω γονατιστή να προσεύχεται, με τα χέρια σηκωμένα ψηλά και τα μάτια κλειστά.


Ο Ηλίας: Έκλεισε την πόρτα αμέσως και ξανά χτύπησε δυο φορές την πόρτα πιο δυνατά.


Ελένη: Τι κάνεις Ηλία, γιατί χτυπάς την πόρτα.


Γιώργος: Καλησπέρα σας κυρία Ελένη.


Ελένη: Τι κάνεις παιδί μου τέτοια ώρα.


Γιώργος: Συγνώμη για την ενόχληση, αλλά θέλω να δω την Φρόσω.


Ενώ από μέσα ακούστηκε να λέει η Φρόσω: Τι συμβαίνει Μητέρα και άνοιξε η πόρτα.


Βγήκε έξω η Φρόσω με το πρόσωπο της να λάμπει. Στο αριστερό της χέρι κρατούσε ένα μεγάλο κομποσκοίνι και φορούσε μαύρα ρούχα.


Φρόσω: Τι θέλεις Γιώργο τέτοια ώρα;


Γιώργος: Πρέπει να σου μιλήσω.


Φρόσω: Καλά δεν μπορούσες να μου τα πεις το πρωί.


Γιώργος: Όχι Φρόσω γιατί θα είναι και η Γιάννα μαζί μας.


Φρόσω: Καλά πέρασε μέσα.


Ελένη: Παιδιά πηγαίνετε να καθίσετε στο σαλόνι καλύτερα.


Φρόσω: Όχι μητέρα, πάμε Γιώργο.


Γιώργος λέει προχωρώντας: Θα με συγχωρέσεις που σε είδα να προσεύχεσαι.


Φρόσω: Καλά σε συγχωρώ και πως με είδες;


Γιώργος: Άνοιξε ο πατέρας σου την πόρτα, αφού χτύπησε δυο τρεις φορές και σου μίλησε.


Φρόσω: Πες μου τώρα τι με θες. Άντε λέγε


Γιώργος έκανε σαν να έβλεπε Όνειρο.


Μα η Φρόσω τον τράβηξε από το μανίκι λέγοντας: Τι έπαθες θα μου πεις;


Γιώργος λέει στο κοινό: Τι να σου πω τώρα, για τον έρωτα μου να σου πω. Πως πονάω και υποφέρω να σου πω πως πολύ σε αγαπάω.


Φρόσω: Καλά γιατί δεν μιλάς.


Γιώργος: Θα σου πω Φρόσω, αλλά θέλω πρώτα να μου υποσχεθείς κάτι.


Φρόσω: Σαν την άλλη υπόσχεση είναι και αυτή.


Γιώργος: Αφού το ξέρεις πως παλεύω να βρω λύση για τον Δημήτρη και την Γιάννα και λέγοντας αυτά μπαίνουν στο δωμάτιο.


Ηλίας γυρίζει στο σαλόνι και λέει: Τι γύρευε τέτοια ώρα ο μαντράχαλος σπίτι μου;


Ελένη: Μα την Φρόσω Ηλία μου;


Ηλίας: Και έφυγε;


Ελένη: Όχι Ηλία μου στο δωμάτιο της είναι.


Ηλίας: Τι στο δωμάτιο της;


Ελένη: Ναι.


Ηλίας: Τι κάνουνε μέσα;


Ελένη: Τι να κάνουνε Ηλία μου, αφού είναι ανοιχτή η πόρτα, δεν έχει κλειδί. Τι να κάνουνε, συζητάνε.


Ηλίας: Και άμα της βάζει χέρι ο μαντράχαλος και την φιλάει την κόρη μου.


Ελένη: Δεν ντρέπεσαι να λες τέτοια λόγια, αφού την ξέρεις την κόρη σου.


Ηλίας: Εγώ δεν αντέχω θα ανοίξω την πόρτα και θα δω.

 
Ελένη: Καλά αφού δεν αντέχεις και δεν έχεις εμπιστοσύνη στην κόρη σου, τράβα δες.


Πήγε ο Ηλίας άνοιξε την πόρτα, είδε και την ξανά έκλεισε αμέσως και πήγε αμέσως στην Ελένη λέγοντας: Γυναίκα έλα να δεις;


Ελένη: Τι έγινε άντρα μου; Τι είδες;


Ηλίας: Έλα να τους δεις πως προσεύχονται σαν αγγελούδια πλάι, πλάι είναι και διαβάζουν.


Πήγε η Ελένη και άνοιξε και αύτη την πόρτα κοίταξε μέσα και έκλεισε την πόρτα αμέσως και είπε: Εσύ να τα δεις Ηλία που δεν έχεις εμπιστοσύνη στο παιδί σου.


Ηλίας: Τώρα γυναίκα έχω, μπορούν να πάνε μαζί όπου θέλουν.


Ελένη: Να πάνε και εκδρομή Ηλία μου;

Ηλίας: Ναι και εκδρομή να πάνε.


Ελένη: Να λείψουν και κανένα βράδυ μαζί, δηλαδή να κοιμηθούν αλλού για την εκδρομή λέω Ηλία μου.


Ηλίας: Να πάνε γυναίκα.


Ελένη: Μα να κοιμηθεί η κόρη σου με τον μαντράχαλο.


Ηλίας: Θα τους σκοτώσω και τους δυο.


Ελένη: Μα εσύ δεν έλεγες προηγουμένως, να πάνε όπου θέλουν μαζί. Δεν έλεγες πως έχεις εμπιστοσύνη στην κόρη σου.



Ηλίας: Ναι το είπα.


Ελένη: Τότε να πάνε και σε κανένα πάρτι.


Ηλίας: Να πάνε γυναίκα.


Ελένη: Και να της βάζει χέρι ο μαντράχαλος και να τη σφίγγει επάνω του.


Ο Ηλίας της εδώ πετάχτηκε όρθιος από τον καναπέ λέγοντας: Θα το σκοτώσω το τσογλάνι.


Ελένη: Έλα Ηλία μου ηρέμησε.


Ηλίας: Πώς να ηρεμήσω ρε γυναίκα τι να της κάνει ο μαντράχαλος θα πάω πάλι να δω.


Ελένη: Όχι Ηλία όχι ντροπή.


Ηλίας: Όχι θα δω.


Ελένη: Ντροπή σου Ηλία.


Ηλίας: Αφού με ξέρεις δεν μπορώ να ηρεμήσω.


Ελένη: Γιατί Ηλία αφού τους είδες πριν.


Ηλίας: Και αν το έκαναν επίτηδες, γιατί ήξεραν πως θα ανοίξω την πόρτα και τώρα κάνουν άλλα.


Ελένη: Αμάν το πονηρό μυαλό που έχεις, από την μια είναι αγγελούδια αυτά μετά διάβολοι.


Ηλίας: Ελένη όχι και διάολοι, δεν είπα αυτή την λέξη με προσβάλεις.


Ελένη: Τότε τι είπες;


Ηλίας: Πονηρούληδες μπορεί αλλά θα πάω να δω και πήγε και άνοιξε την πόρτα πάλι λίγο και την έκλεισε.


Ελένη: Τι είδες πάλι Ηλία;


Ηλίας: Τώρα ηρέμησα, ησύχασα.


Ελένη: Ναι για πέντε λεπτά μετά πάλι τα ίδια θα κάνεις.


Ηλίας: Όχι σου είπα, όχι.


Ελένη: Τότε πήγαινε για ύπνο να ησυχάσεις, να ηρεμήσω και εγώ.


Ηλίας: Να πάω για ύπνο;


Ελένη: Αφού πυτζάμες φοράς για ύπνο να πας.

Ηλίας: Καλά αλλά τι θα γίνει με τον μαντράχαλο.


Ελένη: Φύγε χριστιανέ μου πια επιτέλους.


Ηλίας: Καλά να πάω αλλά.


Ελένη: Πάψε και πήγαινε για ύπνο τώρα.


Ηλίας: Καλά αλλά ανησυχώ.


Ελένη: Τώρα τι να σου πω! Τώρα τι να σου πω;


Ηλίας: Ελένηηηηηηηηηηηηηηηηη!


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή έκτη ο Ηλίας είναι στο σαλόνι κτυπάει το κουδούνι.


Ηλίας: Ελένη πήγαινε να ανοίξεις


Ελένη: Γιατί δεν πας εσύ; Θες να με φέρεις από την κουζίνα;


Ηλίας: Καλά, καλά θα πάω μην γκρινιάζεις.


Ανοίγει την πόρτα.


Τάσος: καλησπέρα Λιά τι κάνεις ξάδελφε;


Ηλίας: Εσύ μας έλειπες καλησπέρα.



Τάσος: Που είναι η Ελένη;


Ηλίας: Ελένη ήρθε ο Τάσος, έλα έξω.


Ελένη: Εμφανίζετε με την ποδιά και λέει καλώς τον Τάσο.


Τάσος: Πάντα τρέχεις Ελένη όλο με την ποδιά σε βρίσκω, τυχερός ο ξάδελφος. Άρε μπαγασάκο την τύχη σου να χα.


Ελένη: Πέστα Τάσο πέστα.


Τάσος: Εγώ του τα λέω τυχεράκια, παραπονιάρη.


Ηλίας: Για σεμνά ξάδελφε.


Τάσος: Κοίτα μαγουλάκια ο Λιάς; Πάχυνες ξάδελφε και του τσιμπάει τα μάγουλα. Σε περιποιέται καλά η Ελένη βλέπω όχι σαν και μας.



Ελένη: Ναι πέστα Τάσο.


Ηλίας: Σταμάτα Τάσο της κουταμάρες, έλα για σοβαρέψου.


Ελένη: Σταμάτα Ηλία άσε τον ξάδελφο.


Τάσος: Μια ζωή γκρινιάρης Ελένη, τυχερός και γκρινιάρης.


Ηλίας: Πως και από εδώ Τάσο τι γίνετε στο χωριό;


Τάσος: Έφυγα και ήρθα στην Αθήνα για να ξεσκάσω λίγο. Μου σπάσανε και τα νεύρα οι γυναίκες, της παράτησα και ήρθα.


Ηλίας: Καλά έκανες. Οι γυναίκες δεν κάνουν τίποτα άλλο, όλο κουτσομπολιό και κατηγόρια είναι.


Τάσος: Ναι ξάδερφε εκτός από την Ελένη, την καλύτερη πήρες ρε μπαγάσα.


Ελένη: Πάντα με τον καλό του λόγο ο Τάσος Ηλία.


Ηλίας: Ναι για να τον φιλοξενήσουμε στο σπίτι μας τα λέει, δεν τον ξέρεις τόσα χρόνια.


Τάσος: Βρε γρουσούζη με βλέπεις να έχω έρθει με την βαλίτσα και γκρινιάζεις.


Ελένη: Ηλία σε παρακαλώ.


Ηλίας: Ναι για να του πω να μείνει να καθίσει το πολύ μια, δυο μέρες και να μην φεύγει ούτε μετά από μια εβδομάδα, όπως έκανε πέρυσι.


Τάσος: Πάψε μωρέ γκρινιάρη αλλού θα μείνω, να σε δω ήρθα βρε γρουσούζη. Τι κάνει ο Δημητρός, η Φρόσω;


Ελένη: Καλά είναι Τάσο, μια χαρά.


Τάσος: Κούκλα η κόρη σου Ελένη μια χαρά κοπέλα, ουρές θα κάνουν οι γαμπροί έξω από το σπίτι σας.


Ελένη: Σιγά μην αφήσει ο Ηλίας να πατήσει αρσενική γάτα μέσα στο σπίτι.


Ηλίας: Έτσι πρέπει ας τολμήσει και θα του κόψω τα ποδάρια.


Τάσος: Σώπα μωρέ ξάδελφε με τέτοια κόρη που έχεις εσύ; Τι λέει Ελένη;


Ελένη: Παχιά λόγια Τάσο, παχιά λόγια.

Ηλίας: Μωρέ δεν με ξέρεις καλά εμένα, εγώ είμαι καταδρομέας θα τον λιώσω.


Ελένη: Όπως θα λιώσεις τον Γιώργο και όλο μέσα εδώ είναι.


Τάσος: Τι μου λες Ελένη δηλαδή βρήκατε γαμπρό; Πες μου τέτοια, πες μου τέτοια να χαρώ.


Ηλίας: Πάψε Τάσο η Ελένη λέει βλακείες, δεν την παντρεύω την κόρη μου.


Ελένη: Ναι γεροντοκόρη την θέλει, να πάει σε μοναστήρι ο μπούφος.


Τάσος: Αυτό το κουσούρι Ελένη το έχει από μικρός, τα ίδια έλεγε και στην αδελφή του μα αυτή δεν τον άκουγε.


Τότε κτυπάει το κουδούνι.


Ηλίας: Ελένη πήγαινε να ανοίξεις την πόρτα.


Ελένη: Καλά πάω βάρβαρε, πάω.


Ελένη: Καλώς τα, τα παιδιά.


Φρόσω: Καλησπέρα.


Γιώργος: Καλησπέρα.


Ηλίας: Αυτός μας έλειπε πάλι.


Φρόσω: Καλησπέρα θειε Τάσο, να σου γνωρίσω τον Γιώργο.


Γιώργος: Καλησπέρα χάρηκα και δίνουν τα χέρια.


Τάσος: Μπράβο Φρόσω τα θερμά μου συγχαρητήρια ωραίο παλικάρι ο Γιώργος. Ξύπνια είσαι το καλύτερο παιδί βούτηξες. Μωρέ τύχη όχι σαν την δίκια μου την χαζή την κόρη μου. Αλλά που θα έμοιαζες, στην μάνα σου έμοιασες την καπάτσα.


Ηλίας: Πάψε γρουσούζη.


Φρόσω: Μα τι λέτε θειε;


Τάσος: Άστα ανιψιά σε τα μας τώρα, αφού τα συζητάγαμε πριν.


Ελένη: Κάτι δικά μας λέγαμε Φρόσω αφού τον ξέρεις τον θείο σου.


Τάσος: Άστα Φρόσω τον βούτηξες τον γαμπρό και σε αγαπάει!


Ηλίας: Θα τον σκίσω, θα τον σκοτώσω, θα τον λιώσω.


Ελένη: Πάψε Ηλία.


Γιώργος: Μα δεν είμαι ο γαμπρός κύριε Τάσο, το μισό βρήκατε.


Τάσος: Το μισό βρήκα; Και τι είσαι Γιώργο;


Γιώργος: Γαϊδούρι.


Τάσος: Και γιατί το λες αυτό Γιώργο;


Γιώργος: Γιατί και ο γαμπρός και το γαϊδούρι από γα αρχίζουν. Ξέρετε εσείς, πας για γαμπρός και καταλήγεις γαϊδούρι.


Τάσος: Σε καλό σου βρε Γιώργο και με τα αστεία του το παιδί, μπράβο Γιώργο!


Ελένη: Ναι με τα αστεία του, καλό παιδί ο Γιώργος.


Φρόσω: Ναι θειε!


Τάσος: Τι ναι; Θα το πεις το ναι του παιδιού αφού σε αγαπάει.


Ηλίας: Θα πεθάνει, το πιστόλι μου που είναι το πιστόλι μου;


Ελένη: Πάψε Ηλία μιλάμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι.


Φρόσω: Πατέρα!


Ηλίας: Ο πολιτισμός μας μάρανε τώρα, άντε να μην πω τίποτα χειρότερο.


Τάσος: Ώστε το αγαπάς το κορίτσι Γιώργο, τυχερή η Φρόσω.


Γιώργος: Δεν έχει σημασία αν το αγαπάω κύριε Τάσο, αφού αυτή έχει άλλον στην καρδιά της και άλλον αγαπάει.


Ηλίας: Πες μου ποιος είναι και θα τον κάνω φέτες. Λέγε ρε αλήτη ποιος αγαπάει την κόρη μου;


Ελένη: Τι αγαπάει άλλον η Φρόσω και εγώ δεν το ξέρω;


Τάσος: Μωρέ μπράβο εξελίξεις.


Ηλίας: Λέγε Φρόσω ποιον αγαπάς;


Φρόσω: Μα τι κουταμάρες λες τώρα Γιώργο, εγώ δεν αγαπάω κανέναν.


Τάσος: Λέγε Γιώργο τι ξέρεις γιατί πολλά ξέρεις.


Ηλίας: Που να ξεραθείς.


Γιώργος: Λέω κύριε Ηλία πως το κορίτσι έχει την καρδιά του στον Χριστό και σκέπτεται να κλειστεί σε μοναστήρι.


Ελένη: Έτσι είναι Τάσο και αμέσως εσύ μπουμπούνα να αγριέψεις.


Ηλίας: Πατέρας είμαι τι να κάνω; Να μην προσέχω το κορίτσι μου από τους αλήτες;


Ελένη: Παιδιά δεν πάτε μέσα στο δωμάτιο της Φρόσως, γιατί θα μας ζαλίσει ο πατέρας σου με της κουταμάρες του.


Ηλίας: Γυναίκα για κόψε της κουταμάρες.


Φρόσω: Ναι μητέρα, πάμε Γιώργο.


Γιώργος: Ναι πάμε.


Φρόσω: Θα τα πούμε μετά θείε, δεν θα φύγετε.


Τάσος: Όχι Φρόσω, θα κάτσω να σας βάλω σε μια τάξη και μετά θα φύγω.


Ελένη: Κάτσε Τάσο.


Τάσος: Να κάτσω Ελένη μου, να κάτσω. Μα να κλειστεί η κόρη σου σε μοναστήρι;


Ελένη: Αφού ο Ηλίας ξάδελφε είδες πως φωνάζει, ακόμα και στον Γιώργο.


Ηλίας: Πάψε γυναίκα και αυτός ο τσόγλανος όλο μέσα στο σπίτι μου τριγυρίζει με την κόρη μου.


Ελένη: Πάψε μωρέ όλο φωνάζεις, τι σου έκανε το παιδί;


Ηλίας: Και που ξέρεις τώρα τι κάνει με την κόρη μου στο δωμάτιο της;


Τάσος: Δηλαδή; Τι εννοείς Ηλία;


Ελένη: Άσε με βρε Τάσο δεν τον ξέρεις το Ηλία; Τα ίδια έκανε και προχθές.


Τάσος: Δηλαδή τι έκανε ο Λιάς;


Ελένη: Όλο άνοιγε την πόρτα και κοίταγε τι κάνουν τα παιδιά μέσα, σαν λυσσασμένος έκανε.


Τάσος: Ντροπή σου Λιά!


Ηλίας: Άσε με και εσύ Τάσο, εσύ δεν θα ανησυχούσες αν είχες τον μαντράχαλο σπίτι σου;


Ελένη: Όλο μαντράχαλο το λέει το παιδί Τάσο και να μην πω και τα άλλα που λέει.


Ηλίας: Όχι να πεις εσύ τι θα έκανες στην θέση μου.


Τάσος: Κάτσε μωρέ να μάθουμε που όλο βιάζεσαι και τι έκαναν τα παιδιά μέσα Ελένη;


Ελένη: Αυτά είναι αγγελούδια Τάσο, ο Γιώργος είναι ψάλτης στην εκκλησία.


Τάσος: Α τώρα κατάλαβα πως είναι κολλητός με την κόρη σου.


Ηλίας: Ώστε της κολάι ε; Τώρα να δεις τι θα πάθει θα τον χτυπήσω κάτω σαν χταπόδι.


Ελένη: Αφού δεν σε φοβάται το παιδί με τόσα που του έχεις κάνει που να στα λέω Τάσο.


Ηλίας: Άσε της κουταμάρες των γυναικών, άντε πήγαινε στην κουζίνα.


Ελένη: Όχι δεν πάω να τα μάθει ο ξάδελφος.


Τάσος: Πέστα Ελένη σε ακούω.


Ελένη: Με το μυαλό που έχεις θα το καταστρέψεις το κορίτσι σου, μίλα και εσύ Τάσο.


Τάσος: Λέγε Ελένη, λέγε. Αλλά δεν μου είπατε για τον Γιώργο και τι κάνανε τα παιδιά μέσα;


Ελένη: Λέγε βρε γρουσούζη άντε ξεκίνα.


Ηλίας: Όχι δεν θα πω τίποτα.


Ελένη: Τι να κάνουν τα παιδιά Τάσο, καθόταν και διάβαζαν.


Τάσος: Δηλαδή τι διάβαζαν;


Ελένη: Προσευχές Τάσο παιδιά της εκκλησίας είναι και τα δυο.


Ηλίας: Ναι κοντά το ένα στο άλλο, σαν αυτοκόλλητα ήταν.


Τάσος: Δηλαδή;


Ελένη: Άσε της κουταμάρες του άντρα μου, από ένα βιβλίο διάβαζαν μαζί.


Ηλίας: Αν ήθελαν να διαβάσουν να ήταν ο ένας στην ανατολή, ο άλλος στην δύση.


Τάσο: Κάτσε βρε Λιά, με ένα βιβλίο πως θα το κάνανε αυτό;


Ηλίας: Δεν με νοιάζει να το κάνανε.


Ελένη: Τα ακούς Τάσο θέλει να το διώξει το παιδί.


Ηλίας: Εγώ θέλω να τον διώξω ή αυτός μου έχει σπάσει τα νεύρα όλο με την κόρη μου είναι και να πάμε ένα σινεμά, να πάνε σε ένα πάρτι. Σε λίγο θα μου πει πως θα πάνε και σε μια εκδρομή, θα τον λιώσω.


Ελένη: Αφού δεν σε φοβάται ο Γιώργος.


Τάσος: μπράβο Γιώργο απάνω του.


Ηλίας: Τάσο κάτσε φρόνιμα.


Ελένη: Πέστα Τάσο, πέστα.


Τάσος: Άσε με βρε Λιά, άσε με. Απάνω του Γιώργο, μωρέ απάνω του κατά πάνω του.


Ηλίας: Τασόοοοοοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!!!!!


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.




Σκηνή έβδομη είναι η Μαρίκα με την Ελένη στο σαλόνι.


Ελένη: Μα Μαρίκα να φορέσω μίνι μήπως δεν είναι σωστό;


Μαρίκα: Κουταμάρες Ελένη όλες αυτό φοράμε.


Ελένη: Μα ξέρεις ντρέπομαι.


Μαρίκα: Κουταμάρες Ελένη με τέτοιο κορμί που έχεις εσύ.



Ελένη: Τι θα πει ο Ηλίας άμα με δει δεν θα φωνάξει;


Μαρίκα: Αυτός φωνάζει από μόνος του και εσύ χαζή είσαι να σε δει να ζηλέψει λίγο, να το βουλώσει.


Ελένη: Μα μήπως θα φωνάζει περισσότερο;


Μαρίκα: Αφού δεν αντιστέκεσαι Ελένη αλλά δεν καταλαβαίνεις.


Ελένη: Πώς να αντισταθώ δεν κατάλαβα;


Μαρίκα: Με το μίνι Ελένη γιατί το φοράμε νομίζεις όλες νέες, μεγάλες. Ακόμα και οι γριές φόρεσαν δεν το έχεις πάρει χαμπάρι;


Ελένη: Γιατί είναι μόδα νομίζω.


Μαρίκα: Δεν το φοράμε για μόδα, το φοράμε για να κάνουμε αντίσταση στην χούντα.


Ελένη: Ωχ τότε είναι που θα με σκοτώσει σίγουρα ο Ηλίας.


Μαρίκα: Σιγά μωρή που φόβισε τον κανίβαλο επάνω του.


Ηλίας: Τι λέτε εσείς;


Ελένη: Τίποτα Ηλία μου απλώς συζητάμε.


Ηλίας: Τι φοράς εκεί Ελένη;


Μαρίκα: Μίνι φούστα φοράει δεν την βλέπεις;


Ηλίας: Τι χάλια είναι αυτά που βγάλατε τα μπούτια σας έξω;


Ελένη: Μα δεν μου πάει Ηλία μου;


Μαρίκα: Ναι της πηγαίνει αλλά ζηλεύεις που έχεις όμορφη γυναίκα για αυτό το λες.


Ηλίας: Σαν δεν ντρεπόσαστε λίγο μεγάλες γυναίκες που βγάλατε τους πισινούς σας σε κοινή θέα.


Μαρίκα: Τους βγάλαμε για να κάνουμε αντίσταση στην χούντα.


Ηλίας: Τι είπες;


Ελένη: Τι έκανες Μαρίκα τώρα είναι που θα με σκοτώσει ο Ηλίας.


Ματιά: Σιγά μην σε σκοτώσει ο ζηλιάρης.


Ηλίας: Και νομίζετε πως έτσι κάνετε αντίσταση κουτές γυναίκες. Τότε βγάλτε και τα βρακιά σας για να κάνετε αντίσταση, άντε λοιπόν τι περιμένετε;


Ελένη: Καλά Ηλία μου μην φωνάζεις.


Μαρίκα: Σιγά μωρέ μην τον φοβηθούμε τον φωνακλά, επάνω του Ελένη.


Ηλίας: Τι να σου πω και εσένα τώρα ξεδιάντροπη και ποιος μωρέ σας το είπε ότι έτσι κάνετε αντίσταση ξέρετε;

Μαρίκα: Μας το είπαν κάτι φίλες μου και εκεί που πήραμε τις φούστες.


Ελένη: Έτσι μας είπαν Ηλία μου.


Ηλίας: Και εσείς το πιστέψατε ζώα ε ζώα, άρε κορόιδα που είσαστε.


Μαρίκα: Και εσύ είσαι ο ξύπνος.


Ηλίας: Λες να μην ξέρω τι έγινε και άλλη γυναίκα αξιωματικού την πάτησε σαν και εσάς και πήγαμε και μάθαμε.


Ελένη: Τι μάθατε δηλαδή;


Ηλίας: Πως το είπε για να τσιμπήσουν τα κορόιδα επειδή δεν πούλαγε της φούστες κουτορνίθια, ε κουτορνίθια.


Εμφανίζετε η Φρόσω και λέει: Μητέρα τι φοράτε εκεί;



Ηλίας: Δες τα χάλια της μάνας σου που τα έβγαλε όλα έξω στα γεράματα.


Μαρίκα: Πάψε γρουσούζη και εσύ να φορέσεις Φρόσω μίνι.


Ελένη: Ναι Φρόσω.


Φρόσω: Μα τι λέτε εκεί μητέρα να γίνω σαν την Ιφιγένεια;


Ηλίας: Μπράβο κόρη μου μπράβο.


Μαρίκα: Μπουμπούνας σαν και εσένα είναι, εδώ και η κόρη μου η Ασπασία μου φόρεσε.


Φρόσω: Εγώ δεν φοράω τέτοια πράγματα πάει και τελείωσε. Να τα βγάλω όλα σε κοινή θέα για να με κοιτάνε οι άντρες; Ούτε για αστεία δεν το κάνω.


Μαρίκα: Ναι εσύ τον έχεις δέση τον γάιδαρο σου για αυτό, ότι και να φορέσεις και κελεμπία να βάλεις ο χαζός από πίσω σου τρέχει.


Ηλίας: Για ποιον χαζό λέει;


Μαρίκα: Ξέρει η κόρη σου.


Ηλίας: Θα τον σκίσω, θα τον λιώσω.

 
Ελένη: Πάψε Ηλία αφού την ξέρεις την Μαρίκα τώρα.


Ηλίας: Όχι να μας πει.


Φρόσω: Να μάθω και εγώ μητέρα.


Ελένη: Πάψε εσύ.


Μαρίκα: Κάνει και την κουτή τώρα η κόρη σου ότι δήθεν δεν ξέρει.


Ηλίας: Τι ξέρει;


Μαρίκα: Πολλά ξέρει αυτή η σιγανοπαπαδιά η τυχερή, όχι σαν την κόρες μου.


Ελένη: Μαρίκα νομίζω ότι πρέπει να φύγεις δεν θα πήγαινες και αλλού.


Μαρίκα: Ναι να φύγω άλλα κάτι έλεγα, τι έλεγα;


Ηλία: Για κάτι σιγανοπαπαδιές


Ελένη: Ηλία κάτσε φρόνιμα, άσε την Μαρίκα να φύγει.


Μαρίκα: Ναι να φύγω άλλα κάτι έλεγα. Α τώρα θυμήθηκα για την σιγανοπαπαδιά την από κάτω, την κόρη του Μιχάλη. Να την δεις και μίνι φούστα φόρεσε και έναν κούκλο βρήκε. Ναι βρήκε αυτή η αδύνατη, η κοκαλιάρα, η στραβοπόδα, η στριμμένη, η φωνακλού που δεν βάζει την γλώσσα μέσα της η στραβοκάνα. Τυχερή σαν την κόρη σου.


Η Φρόσω γέλαγε.


Ηλίας: Τι έκανε η κόρη μου, τι έκανε η κόρη μου λέγε;


Ελένη: Έλα Ηλία αφού την ξέρεις την Μαρίκα.


Μαρίκα: Ναι τυχερή σαν και εσένα τον γρουσούζη που βούτηξες την Ελένη.


Ηλίας: Δεν μας αδειάζεις την γωνιά; Άντε μπρος μαρς.


Ελένη: Πάψε Ηλία, πέστα Μαρίκα πέστα.  


Μαρίκα: Ναι τυχερός ο γρουσούζης, ο στριμμένος. Πως τον αντέχεις Ελένη μου, πως τον αντέχεις.


Ηλίας: Α δεν θα τα πάμε καθόλου καλά εδώ μέσα. Ούτε στο μοναστήρι θα πάμε, να πας μόνη σου Μαρίκα. Άντε φύγε τώρα.


Μαρίκα: Καλά φεύγω γρουσούζη που δεν θες να με πας στο μοναστήρι. Θα με πας;


Ηλίας: Τα ‘παμε αυτά Μαρίκα τα ‘παμε


Μαρίκα: Καλά βρε γρουσούζη φεύγω.


Φεύγει η Μαρίκα ανοίγει την πόρτα και πριν βγει έξω μπαίνει μέσα ο Γιώργος λέγοντας: Καλησπέρα σας.


Μαρίκα: Α ο κούκλος, ο όμορφος, το καλύτερο παιδί της γειτονιάς. Πως σε λένε μωρέ, πως σε λένε;


Ελένη: Ο Γιώργος είναι Μαρίκα, καληνύχτα.


Μαρίκα: Ναι καληνύχτα αλλά όσο τον βλέπω ακόμα καλύτερος είναι.


Ηλίας: Εντάξει Μαρίκα καληνύχτα.

Μαρίκα: Μωρέ μπράβο οι τυχερές, οι στραβοπόδες, οι σιγανοπαπαδιές με της μακριές φούστες. Άρε τύχη.


Η Φρόσω γελάει.


Ελένη: Πάψε Φρόσω. Καληνύχτα Μαρίκα άντε σε περιμένουν και άλλοι, έτσι δεν μας είπες πριν;


Μαρίκα: Έτσι είπα γιατί τώρα που είδα τον όμορφο τα ξέχασα όλα. Μωρέ τύχη, μωρέ μπράβο τύχη και εμείς κορίτσι έχουμε αλλά άλλες είναι οι τυχερές. Άλλες, αχ άλλες.


Γιώργος: Το ξέρω το κορίτσι σας κυρά Μαρίκα.


Μαρίκα: Την Ασπασία μου;


Γιώργος: Ναι την Ασπασία πήγαμε και στο πάρτι μαζί.


Μαρίκα: Δεν περνάς όμως και από το σπίτι μας και εγώ δυο κορίτσια έχω αφράτα, αφράτα αλλά εσύ δεν βάζεις μυαλό όλο εδώ τριγυρίζεις.


Ηλίας: Που να μην τριγύριζες.


Μαρίκα: Ναι να τριγύριζες σε μας αλλά εσένα δεν σου αρέσουν τα αφράτα και στρουμπουλά, να της πιάνεις και να της χαίρεσαι, να της κοιτάζεις και να γεμίζει το μάτι σου. Εσύ κοιτάζεις της ξυλάγγουρες, της αδύνατες, της στριμμένες και μαραμένες.


Ηλίας: Ε όχι και στριμμένες.


Μαρίκα: Αφού εσένα μοιάζει η κόρη σου τι περιμένεις γερό στριμμένε.


Ηλίας: Τώρα τι να σου πω κουτσομπόλα ε κουτσομπόλα..


Γιώργος: Ναι ξέρω κυρά Μαρίκα της κόρες σου είναι αφράτες, στρουμπουλές και κουτσομπόλες.


Μαρίκα: Που θα μου πεις έτσι για της κόρες μου μπουνταλά ε μπουνταλά, καλά σε λέει έτσι η Ασπασία.


Γιώργος: Τότε να της πεις ότι δεν θα πάμε μαζί σε άλλο πάρτι.


Μαρίκα: Από χαζό τι περιμένεις προκοπή; Χαζοχαρούμενε ε χαζοχαρούμενε; Μωρέ δεν βάζεις μυαλό εσύ μπουνταλά.


Γιώργος: Όχι μπουνταλάς είμαι και κορόιδο να πάω με την κόρη σου την ειρήνη, σαν όρθια ντουλάπα με πόδια είναι.


Μαρίκα: Α να χαθείς βλάκα που θα μου πεις έτσι για την κόρη μου το αστέρι μου, το καμάρι μου λέει και φεύγει.


Ηλίας: Επιτέλους έφυγε μας ζάλισε η κουτσομπόλα.


Ελένη: Ναι μας ζάλισε.


Φρόσω γελώντας: Σε είπε μπουνταλά Γιώργο!


Γιώργος: Άλλοι μου λένε χειρότερα αλλά έχω συνηθίσει, τώρα που έκανα την αρχή δεν έχω πρόβλημα.


Ηλίας: Εγώ το έχω το πρόβλημα.


Ελένη: Ηλία σεμνά.


Γιώργος: Πιστεύω να μην σας ζαλίσω και εγώ


Ελένη: Όχι παιδί μου τι είναι αυτά που λες;


Φρόσω: Πάμε Γιώργο μέσα στο δωμάτιο μου.


Γιώργος: Όχι Φρόσω ήρθα για να πω κάτι στον πατέρα σου.


Ηλίας: Άντε λέγε.


Γιώργος: Πιστεύω να αφήσετε την Φρόσω να έρθει μαζί μου στο πάρτι.


Φράσω: Αφού σου είπα Γιώργο πως δεν θα πάω στο πάρτι της Χριστίνας.


Γιώργος: Η Φρόσω ανησυχεί μήπως αργήσουμε και στενοχωρηθείτε, για να πω την αλήθεια.


Φρόσω: Γιώργο τι είναι αυτά που λες;


Γιώργος: Πάντως σας υπόσχομαι ότι δεν κάτσουμε μετά της έντεκα το βράδυ, ούτε θα αφήσω την Φρόσω να χορέψει με κανέναν άλλων. Πιστεύω να έχετε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο μου και αν μας κολλήσει κανείς ξέρεται πως θα τα καταφέρω να την υπερασπιστώ, ολόκληρο πρωταθλητή νίκησα.


Ηλίας: Αυτό σίγουρα, αν δεν έχει και η μητέρα της αντίρρηση να πάτε.


Ελένη: Να πάνε τα παιδιά.


Φρόσω: Όχι δεν θέλω Γιώργο μην με πιέζεις.


Γιώργος: Καλά Φρόσω αλλά ωραία θα περάσουμε.


Ελένη: Θα πας Φρόσω.


Ηλίας: Πάω μέσα για λίγο


Ελένη: Να πας Ηλία.


Φρόσω: Μα.


Ελένη: Δεν έχει μα Φρόσω.


Γιώργος: Να πηγαίνω και εγώ.


Ελένη: Γεια σου Γιώργο.


Γιώργος: Γεια σας.


Φρόσω: Δεν θέλω να πάω άκουσες.


Γιώργος: Καλά καρδιά μου όπως θες αλλά πρέπει να φύγω τώρα.


Φρόσω: Πάω μέσα και πρόσεξε τι θα κάνεις Γιώργο.


Γιώργος: Καλά Φρόσω, κυρία Ελένη που είναι ο κύριος Ηλίας;


Ελένη: Τι τον θες Γιώργο.


Γιώργος: Να του πω για το πάρτι πως δεν θα πάμε γιατί δεν ρώτησα την Φρόσω πριν.


Ελένη: Θα του το πω εγώ, φύγε τώρα.


Γιώργος: Καλά ευχαριστώ καληνύχτα.


Ελένη: Καληνύχτα Γιώργο, σιγά μην του το πω του γρουσούζη. Φρόσω για έλα έξω να σου πω κάτι.


Φρόσω: Τι με θέλετε μητέρα;


Ελένη: Να σου πω για τον Γιώργο.


Φρόσω: Τι να μου πεις;


Ελένη: Ήθελε τον πατέρα σου να ζήτηση συγνώμη. Γιατί του είπε για το πάρτι χωρίς να σε ρωτήσει αν θέλεις να πάς. Είδες τι καλό παιδί που είναι;


Φρόσω: Καλό ξε καλό εγώ δεν θέλω να πάω.


Ελένη: Αφού τα κανονίσαμε να πας με τον πατέρα σου.


Φρόσω: Μα δεν θέλω γιατί με πιέζετε, αφού δεν συμφωνώ με αυτό το είδος διασκέδασης.


Ελένη: Ήθελα να ήξερα με ποιο συμφωνείς. Τίποτα δεν σου αρέσει, όλα σου φταίνε. Μόνο να κάθεσαι μόνη σου στο δωμάτιο σου ξέρεις, μήπως φοβάσαι τον κόσμο;


Φρόσω: Αφού το ξέρεις πως όχι.


Ελένη: Τότε να πας για να μου το αποδείξεις.


Φρόσω: Όχου πάλι τα ίδια μητέρα, με έσκασες πάλι απόψε.


Ελένη: Θέλεις να αποφύγεις την κουβέντα. Άσε τα πείσματα Φρόσω, φέρσου σαν κορίτσι της ηλικίας σου.


Φρόσω: Μα μαμά.


Ελένη: Πάψε σου μιλάω, δεν θέλω να λέει κουβέντες ο κόσμος λόγια από πίσω σου, κατάλαβες. Μην δίνεις δικαιώματα, πήγαινε κοιμήσου τώρα.


Φρόσω: Μα μαμά!



Ελένη: Δεν θα ακούσω κουβέντα τράβα στο δωμάτιο σου. Εδώ έκανα αγώνα για σένα, να πείσω τον πατέρα σου να είσαι λίγο πιο ελεύθερη. Αφού δεν ήθελε να σε αφήσει να σπουδάσεις ή μήπως τα ξέχασες; Πήγαινε λοιπόν και να τα σκεφτείς καλά όλα αυτά που σου είπα.


Φρόσω: Να σου πω και κάτι άλλο μητέρα.


Ελένη: Άντε λέγε.


Φρόσω: Μου είπε θα πάρουμε και την Γιάννα μαζί μας στο πάρτι.


Ελένη: Αυτό θα έπρεπε να το σκεφτείς μόνη σου και όχι να στο πει αυτός. Τι φίλοι ήσαστε, να βοηθάει ο ένας στον πόνο του αλλού και του έβαλες και της φωνές. Είδες που έχεις άδικο και όλα τα παρεξηγείς.


Φρόσω: Ναι έχεις δίκιο μητέρα καληνύχτα.


Ελένη: Καληνύχτα παιδί μου και ο άλλος ο ξεροκέφαλος μου έχει σπάσει τα νεύρα, μην του σπάσω το κεφάλι. Που φοβότανε όταν είμαστε στην βόρειο Ελλάδα και στα νησιά, να αφήσει την κόρη του να σπουδάσει μην μπλέξει πουθενά. Τι να μπλέξει δηλαδή, με κανένα ρεμάλι όλο αυτό έλεγε. Κορίτσι του έλεγα είναι δεν θα αγαπήσει. Όχι ποτέ; Μα πως θα παντρευτεί και έκανε σαν λύκος να με φάει, να δεις τι θα πάθει τώρα.


Ο Ηλίας έρχεται μέσα: Δεν θα πάμε να κοιμηθούμε Ελένη.


Ελένη: Ξύπνα Ηλία, ξύπνα και τον σκουντάει.


Ηλίας: Τι θες ρε γυναίκα και με σκουντάς, Αφού σου είπα έχω άσκηση αύριο, πάμε να κοιμηθούμε.


Ελένη: Να δεις τη ασκήσεις θα κάνει ο μαντράχαλος στο περιστεράκι σου στο πάρτι.


Ηλίας: Τι είπες θα τον γδάρω, δεν θα πάει πουθενά.


Ελένη: Αφού λίγο πριν δεν του είπες πως την αφήνεις, πήγαινε κοιμήσου τώρα.


Ηλίας: Πώς να κοιμηθώ φωτιές μου έβαλες τώρα και τι θα της κάνει;


Ελένη: Ε όλο και κάτι θα της κάνει.

Ηλίας: Μα αφού θα είναι και άλλοι μπροστά;


Ελένη: Με σβηστά τα φώτα στο σκοτάδι κάτι θα της κάνει. Θα την φιλήσει, θα την χαϊδεύει.


Ηλίας: Που;


Ελένη: Παντού, θα την σφίγγει στην αγκαλιά του.


Ηλίας: Όχι το περιστεράκι μου, το μωράκι μου, θα τον χτυπήσω κάτω σαν χταπόδι.


Ελένη: Μην φωνάζεις θα ξυπνήσουν τα παιδιά, καληνύχτα.


Ηλίας: Περίμενε.


Ελένη: Τι περίμενε.

Ηλίας: Τώρα που με άναψες λες καληνύχτα.


Ηλίας: Ε και τι να κάνουμε τώρα, κορίτσι πράμα είναι μπορεί και να της αρέσει.


Ηλίας: Όχι, όχι, όχι και τι θα πει ο κόσμος.


Ελένη: Ποίος κόσμος; Με τους παλιούς συμμαθητές της θα είναι.


Ηλίας: Μα να μη πάει.


Ελένη: Ε πως δώσαμε τον λόγο μας τώρα, να τον πάρουμε πίσω; Εξάλλου σου έδωσε τον λόγο του, θα χορεύει μόνο μαζί του τη φοβάσαι; Όμορφος είναι, μεγάλα μπράτσα έχει, ποίος θα τολμήσει να πειράξει την κόρη σου.

Ηλίας: Μα δεν φοβάμαι για άλλον για αυτόν φοβάμαι, να την σφίγγει επάνω του ο μαντράχαλος στο σκοτάδι.

Ελένη: Εδώ εσύ με έσφιγγες όταν χορεύαμε ταγκό τα ξέχασες; Και πάνε είκοσι χρόνια από τότε που σου φούσκωνε και το παντελόνι και σε ρώταγα. Τι σου φουσκώνει μάτια μου όταν με αγκαλιάζεις; Άντε πήγαινε κοιμήσου τώρα.


Ηλίας: Μου λες να πάω να κοιμηθώ για κάτσε βρε γυναίκα και θα του φουσκώνει το παντελόνι, θα τον σχίσω σαν σαρδέλα.


Ελένη: Αφού εσύ μου είχες πει πως δεν το κάνεις εσύ αυτό, από μόνο του γίνετε. Ηρέμησε και πήγαινε κοιμήσου.


Ηλίας: Πως να κοιμηθώ, αχ άτιμες με καταστρέψατε. Θα με τρελάνετε θα με ξεφτιλίσετε στην κοινωνία, ρεζίλι θα γίνω. Πως θα πάω στο στρατόπεδο με λερωμένο το κούτελο μου, δεν ξέρεις τη ακούω κάθε μέρα.


Ελένη: Καλά όλο αυτό μου λες, πες και τίποτα καινούργιο, καληνύχτα Ηλία.


Ηλίας: Καλά Καληνύχτα είπε ε για στάσου μην φεύγεις; Μα καλά εσύ δεν ανησυχείς;


Ελένη: Γιατί να ανησυχήσω; Ξέρω το παιδί της εκκλησίας είναι. Ξέρω την μάνα του εξαιρετική κύρια. Σώπα καημένε, έλα πάμε μέσα για να κοιμηθούμε Εξάλλου άλλα είχαμε συμφωνήσει τα ξέχασες;

Ηλίας: Όχι.


Ελένη: Τότε πήγαινε και ψόφα γιατί πήγε δώδεκα η ώρα και μην κουνιέσαι και συνεχίζεις την γκρίνια γιατί θα σε διώξω να πας να κοιμηθείς στον καναπέ, άντε τελείωνε.


Ηλίας: Καλά γυναίκα καλά.


Ελένη: Μίλησα Ηλία άκουσες; Αν κουνηθείς στον καναπέ, στον καναπέ, στον καναπέ είπα.


Ηλίας: Μην φωνάζεις θα μας ακούσουν τα παιδιά Ελένη


Ελένη: Ηλίααααααααααααααααα.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή όγδοη. Είναι ο Ηλίας και η Ελένη στο σαλόνι. Κτυπάει το κουδούνι και πάει η Ελένη να ανοίξει.




Γιώργος: Καλησπέρα κύριε συνταγματάρχα, καλησπέρα κυρία Ελένη, η Φρόσω;


Ελένη: Έτοιμη είναι Γιώργο.


Ο Γιώργος έκατσε στο σαλόνι λέγοντας: Θα την περιμένω εδώ.


Ελένη: Γιατί δεν πας στο δωμάτιο της.


Γιώργος: Μήπως δεν είναι σωστό κυρία Ελένη.


Ελένη: Όχι έτοιμη είναι πήγαινε.


Γιώργος: Μα τι θα πει ο πατέρας της, εξάλλου θα ήθελα να του μιλήσω.


Ηλίας: Τι θέλεις να μου πεις;


Γιώργος: Να μην ανησυχείτε για την Φρόσω, έχετε τον λόγο μου ότι δεν θα την πειράξει κανείς και εγώ θα της φερθώ σαν αδερφή μου. Εξάλλου θα είναι μαζί και η Γιάννα την ξέρετε και εσείς, μαζί με την αδερφή μου. Μόνο που φοβάμαι μήπως αργήσουμε λίγο και δεν θέλω να στενοχωρηθείτε όπως την άλλη φορά.


Ελένη: Μπα δεν πειράζει παιδί μου αν αργήσετε λίγο, ξέρουμε πως η Φρόσω θα είναι σε καλά χέρια.


Φρόσω: Καλησπέρα Γιώργο.


Γιώργος: Καλησπέρα Φρόσω.


Φρόσω: Η Γιάννα;


Γιώργος: Για αυτό σε θέλω, να πάμε να την πάρουμε από το σπίτι της.


Φρόσω: Τότε πάμε γεια σας.


Ελένη: Γεια σας παιδιά και καλά να περάσετε.


Ηλίας: Αυτοί καλά θα περάσουν, εγώ να δω πως θα την βγάλω μέχρι να γυρίσει η κόρη μας.


Ελένη: Κουτός είσαι άντρα μου τι ανησυχείς; Ξέρεις τη παιδί είναι ο Γιώργος. Αλλά θα στα πω τη έχει κάνει για τη Κατερίνα, κάτσε να βάλω δυο κονιακάκια να πιούμε και τα συζήτησαν για πολλή ώρα. Του είπε ότι ήξερε για την Κατερίνα και τον Νίκο που τους τα ξανά έφτιαξε πάλι.


Σημείωση σκηνής η γυναίκα του μιλάει και αυτός ακούει, χωρίς φυσικά να ακούγετε τίποτα για λίγο διάστημα μερικών δευτερόλεπτων.


Ελένη: Για αυτό σου λέω καλό παιδί ο Γιώργος, άδικα ανησυχείς.

 
Ηλίας: Τώρα είναι που ανησυχώ πιο πολύ.


Ελένη: Γιατί άντρα μου;


Ηλίας: Γιατί μπορεί να τον αγαπήσει η κόρη μας και να την κάνει ότι θέλει, είναι μαλαγάνας αυτός.
Ελένη: Σιγά τα παραλές.


Ηλίας: Άκουσε με που σου λέω, εγώ πάντως ανησυχώ φοβάμαι μήπως μου την πηδήξει ο μπαγάσας.


Ελένη: Φαίνεται πως σε πείραξε το κονιάκ άντρα μου.


Ηλίας: Άσε με τώρα και τρέμω πω, πω τι έπαθα, το περιστεράκι μου, το κοριτσάκι μου να το πηδάει ο μαντράχαλος, το αθώο πλασματάκι μου. Και η κυρία Ελένη έβαλε τα γέλια.


Ηλίας: Γελάς ε άκαρδη, εγώ πονάω και εσύ γελάς.


Ελένη: Ήθελα να ήξερα τι θα κάνεις όταν παντρευτεί, τότε τι θα λες;


Ηλίας: Θα παντρευτεί! Ωχ μην μου το θυμίζεις αυτό.


Ελένη: Θα σου αγοράσω και φανάρι να τους το κρατάς. Για αυτό σου λέω άντρα μου ηρέμησε μην είσαι κουτός, αλλά εσύ δεν καταλαβαίνεις, δεν καταλαβαίνεις.


Ηλίας: Πάψε γυναίκα σταμάτα να με πειράζεις.


Ελένη: Θα σου πάρω όχι ένα αλλά δυο φανάρια Ηλία ένα μεγάλο και ένα μικρό, όχι τρία καλύτερα. Γρουσούζη να δω πότε θα βάλεις μυαλό να το δω και να μην το πιστεύω. Γρουσούζη ε γρουσούζη, ξεροκέφαλε με έσκασες πια, αμάν το κακό σου με έσκασες πια.


Ηλίας: Ελένηηηηηηηηηηηηηηηηη


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.


Σκηνή ένατη Το αθώο φιλί. Για την σκηνή θα βάλουμε έναν καναπέ σε ένα δωμάτιο δεξιά ή αριστερά στην πράξη θα φαίνετε στο κοινό και η πόρτα που θα τους χωρίζει. Μπορούμε να βάλουμε μια μεγάλη πόρτα σε μεγάλο πλάτος αν κάνουμε το δωμάτιο της Φρόσω μέσα αλλά να φαίνετε στο κοινό κλπ.


Ηλίας: Τι είπες αυτά συζητάνε μεταξύ τους αυτά λέει ο μαντράχαλος στην κόρη μου και ποιος ξέρει τι της κάνει μέσα και πετάχτηκε επάνω.



Ελένη: Που πας Ηλία μου;



Ηλίας: Να πάω να δω τι κάνουν.



Ελένη: Μη Ηλία δεν είναι σωστό.



Ηλίας: Βρε εγώ θα πάω και λέγε ότι θέλεις που ξέρω τι της κάνει ο μαντράχαλος μέσα. Πήγε και άνοιξε την πόρτα με ορμή.



Είδε την Φρόσω και τον Γιώργο αγκαλιασμένους και να τον φιλάει στο μάγουλο η κόρη του. Για την ακρίβεια η Φρόσω αγκάλιαζε τον Γιώργο, ενώ αυτός είχε κάτω τα χέρια του.



Ηλίας: Τι κάνετε εδώ και εσύ μαντράχαλε τι κάνεις στην κόρη μου.



Ελένη: Ήσυχα Ηλία.



Ηλία: Και εσύ μαντράχαλε φύγε τώρα αμέσως δεν ντρέπεσαι λίγο.



Φρόσω: Μα δεν έκανε τίποτα πατέρα.



Ελένη: Μη φωνάζεις άντρα μου.



Ηλίας: Πάψε και εσύ, ε τι κάνετε εδώ;  



Γιώργος: Εγώ φταίω κύριε συνταγματάρχα και όχι η κόρη σας, εγώ παρέσυρα το περιστεράκι σας.



Ηλίας: Θα σε λιώσω βρε αλήτη.



Ελένη: Μην το βρίζεις το παιδί Ηλία.



Ηλίας: Μωρέ θα τον σκίσω σαν σαρδέλα.



Γιώργος: Μάλιστα κύριε συνταγματάρχα κάντε μου ότι θέλετε αρκεί να μην πειράξετε την Φρόσω, εγώ παίρνω επάνω μου όλη την ευθύνη.



Φρόσω: Μα μπαμπά δεν έγινε τίποτα.



Ηλίας: Σκάσε και εσύ σιγανοπαπαδιά.



Ελένη: σταμάτα Ηλία.



Ηλίας: Φύγε βρε αλήτη από το σπίτι μου.



Γιώργος: Αν μου υποσχεθείτε πως δεν θα πειράξετε την Φρόσω άμα φύγω.



Ηλίας: Φύγε βρε.



Φρόσω: Μα πατέρα.



Ηλίας: Σκάσε και εσύ μην σου πάρει ο διάολος τον πατέρα.



Ελένη: Μην φωνάζεις Ηλία κάτσε να τα συζητήσουμε.



Ηλίας: Τι να πούμε ρεζίλι με κάνατε.



Ελένη: Μην φωνάζεις και μας ακούνε στην πολυκατοικία.



Ηλίας: Σκοτίστηκα και εσύ στραβάδι έξω, μπρος δρόμο.



Γιώργος: Αν μου δώσετε τον λόγο σας πως δεν θα πάθει τίποτα η Φρόσω μόλις φύγω, τότε θα φύγω.



Ηλίας: Φύγε ρε μην σου αστράψω καμία.



Γιώργος: Μπορείτε να με βαρέσετε όσο θέλετε ξεσπάστε επάνω μου, η Φρόσω όμως δεν φταίει σε τίποτα.



Ελένη: Άσε να ακούσουμε τι θα πούνε τα παιδιά Ηλία μου.



Ηλίας: Πάψε και εσύ, εσύ φταις εσύ της δίνεις αέρα.



Ελένη: Βρε Ηλία μου σε στρατοδικείο είμαστε, ούτε να απολογηθούν οι κατηγορούμενοι δεν αφήνεις.



Ηλίας: Όχι δεν τους αφήνω.



Γιώργος: Και εγώ δεν θα φύγω και στο νοσοκομείο να πάω από το ξύλο που θα μου ρίξετε την Φρόσω δεν την εγκαταλείπω γιατί δεν φταίει. Εδώ θα κάτσω μέχρι να ξημερώσει.


Ηλίας: Φύγε ρε μην αρπάξω το πιστόλι και στην ανάψω.



Γιώργος: Αν μου δώσετε τον λόγο σας πως δεν θα πειράξετε την Φρόσω άμα φύγω, τότε θα σας αδειάσω την γωνιά.



Έφυγε ο πατέρας της Φρόσως πήγε μέσα λέγοντας: Τώρα θα σου δείξω εγώ αλήτη.



Ελένη: Αχ τι κάνατε παιδιά.



Φρόσω: Τίποτα μητέρα.



Ελένη: Πως τίποτα αφού σας βρήκε αγκαλιασμένους.



Γιώργος: Η Φρόσω με αγκάλιασε και με φίλησε στο μάγουλο, εγώ τα χέρια μου κάτω τα είχα.



Φρόσω: Κακομοίρη μου άντε τώρα να βρεις την λύση. Για την Γιάννα και τον Δημήτρη λέω μητέρα να τελειώσει αυτή η ιστορία, να τους τα ξανά φτιάξουμε.



Ελένη: Πάω να δω τι κάνει, δεν θα φύγεις Γιώργο;





Γιώργος: Όχι θα πάω να κάτσω στο σαλόνι.



Ηλίας γυρίζει πίσω στον διάδρομο και λέει: Μα που στο καλό το έβαλα.



Ελένη: Τι ψάχνεις Ηλία μου;



Ηλίας: Φύγε και εσύ που το έχεις κρύψει.    



Ελένη: Τι έκρυψα Ηλία μου;



Ηλίας: Το πιστόλι μου και ο μαντράχαλος που είναι γιατί τον άφησες μόνο με την κόρη μας. Αχ άτιμη θα σε σκοτώσω.



Ηλίας πήγε μέσα στο δωμάτιο της και βρήκε μόνο την Φρόσω: Που είναι το κάθαρμα ο φίλος σου, έφυγε;




Φρόσω: Δεν είναι φίλος μου πατέρα, συμμαθητής μου είναι ο Γιώργος. Δεν έχω φίλο και το ξέρεις.



Ηλίας: Ναι καλά τώρα βγάλε με και τρελό δεν ξέρω τι είδα.



Ελένη: Τι είδες άντρα μου;



Ηλίας: Άσε με και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.



Ελένη: Έλα πέσε και σε μένα τι είδες.



Ηλίας: Την λεγάμενη από εδώ να έχει αγκαλιάσει τον μαντράχαλο και να τον φιλάει.



Ελένη: Και ο μαντράχαλος τι έκανε άντρα μου;



Ηλίας: Τίποτα καθόταν με τα χέρια κάτω και με κοίταγε όταν μπήκα μέσα ο βλάκας.



Ελένη: Ωραίος είσαι βρε Ηλία και τίποτα δεν έκανε ο βλάκας όπως λες και τα άκουσε και ήθελε να υπερασπιστή την Φρόσω. Βρε με τούρκους έχεις να κάνεις ή βουλγάρους, πως φέρθηκες έτσι το παιδί και τι έγινε Φρόσω θα μας πεις;



Φρόσω: Ναι μητέρα μου έλεγε ο Γιώργος.



Ηλίας: Δεν θέλω να ακούω αυτό το όνομα.



Φρόσω: Καλά πατέρα. Μου είπε ο συμμαθητής μου πως δεν μπορούσε να βρει λύση στο πρόβλημα του Δημήτρη με την Γιάννα που έχει μπλέξει με μια άλλη.



Ελένη: Του τα είπα Φρόσω πριν από λίγο, για τον γιο μας παλεύει και εσύ φωνάζεις.




Ηλίας: Μη διακόπτης το παιδί, συνέχισε.



Φρόσω: Μπαμπά πήγε να κλάψει, έχω σπάσει το κεφάλι μου δεν γίνετε τίποτα, δεν ξέρω τη να κάνω και είπα και εγώ κακομοίρη μου τι τραβάς. Τον αγκάλιασα και του έδωσα ένα φιλί στο μάγουλο και τότε μπήκατε εσείς.



Ελένη: Είδες Ηλία μου που τα παρεξηγείς όλα και το έδιωξες το παλικάρι.



Φρόσω: Δεν έφυγε μητέρα.



Ηλίας: Τι δεν την κοπάνησε το κάθαρμα;



Φρόσω: Όχι πατέρα. Σας περιμένει στο σαλόνι για να του δώσετε τον λόγο σας, πως δεν θα με πειράξετε όταν θα φύγει.



Ελένη: Είδες τι καλό παιδί που είναι και εσύ φωνάζεις. Πάμε να του ζητήσεις συγνώμη.



Ηλίας: Δεν πάω.



Ελένη: Πάμε και θα ζητήσω εγώ συγνώμη εκ μέρους σου.



Ηλίας: Δεν πάω.



Ελένη: Πάμε και θα σε καλύψω εγώ και πήγανε μαζί και οι τρεις στο σαλόνι.



Ελένη: Γιώργο δεν έφυγες ακόμα;



Γιώργος: Όχι εγώ έχω μάθει να μην εγκαταλείπω την θέση μου, ξέρει τι εννοώ ο κύριος συνταγματάρχης.



Ελένη: Ένα αστείο έκανε παιδί μου.



Γιώργος: Αστείο το λέτε εσείς αυτό;



Φρόσω: Μια παρεξήγηση ήταν Γιώργο.




Γιώργος: Εγώ δεν θέλω να την πληρώσεις εσύ Φρόσω όταν φύγω. Ας μη ήταν αυτή να μην την πω τώρα η Ιφιγένεια που ξελόγιασε τον  Δημήτρη και δεν θα είχα έρθει εδώ.



Ηλίας: Τώρα μου τα έλεγε συνεχίστε.



Γιώργος: Και να την πληρώσει η Φρόσω όχι!



Φρόσω: Μια παρεξήγηση έγινε, έτσι δεν είναι πατέρα;




Ελένη: Ναι μια παρεξήγηση! Μην τον παρεξηγείς Γιώργο φουντώνει εύκολα ο άντρας μου.



Γιώργος: Καλά τότε που βλέπω πως ηρέμησαν τα πράγματα να σας αφήσω και εγώ πρέπει να σκεφτώ να βρω λύση στο πρόβλημα. Καληνύχτα σας.



Φρόσω: Καληνύχτα Γιώργο.



Ελένη: Δεν ντρέπεσαι Ηλία, ρεζίλι μας έκανες στο παιδί.



Ηλίας: Καλά!



Φρόσω: Όχι καλά και εσύ πατέρα πως μπαίνεις μέσα στο δωμάτιο μου χωρίς να χτυπήσεις, αν ήμουν γυμνή;



Ηλίας: Τι είπες γυμνή και να σε κοιτάει ο μαντράχαλος.



Φρόσω: Γιατί πατέρα αν ήταν ζωγράφος.



Ηλίας: Να σου δώσω καμία να σου πω εγώ, να δεις τον ουρανό σφοντύλι.



Φρόσω: Σε παρακαλώ να μην το ξανακάνεις αυτό, ρεζίλι με έκανες στον συμμαθητή μου. Τι θα πει ο άνθρωπος στους γονείς του.



Ελένη: Καλά σου λέει το κορίτσι, ρεζίλι μας έκανες.



Ηλίας: Ομπώ ρε γυναίκα όρεξη που την έχεις και έφυγε.



Ελένη: Ναι φύγε τώρα, κάνε υποχώρηση μπροστά στον εχθρό. Βάλτο στα πόδια και πήγε στο δωμάτιο του ο Ηλίας. Μας έβγαλες την ψυχή γεροπαράξενε, ε γεροπαράξενε και εσύ τι έκανες Φρόσω.



Φρόσω: Τι έκανα μαμά τίποτα δεν έκανα και έβαλε τα γέλια η μάνα της.


Φρόσω: Γιατί γελάς μαμά;


Ελένη: Φαντάσου να κάνατε και τίποτα άλλο.


Φρόσω: Σαν τι μαμά;


Ελένη: Κάτσε να πάω να τον πειράξω την ψυχή θα του βγάλω.


Φρόσω: Καλά πάω στο δωμάτιο μου μητέρα.


Ελένη: Ηλία για δεύρω έξω.


Ηλίας: Τι με θες ρε γυναίκα να μου τα ψάλεις;


Ελένη: Τι έγινε λύκε;


Ηλίας: Πάψε γυναίκα.


Ελένη: Σαν λύκος έκανες. Εδώ ένα αθώο φιλί έδωσε η κόρη σου στον συμμαθητή της και έκανες σαν λύκος. Φαντάσου να κάνανε και τίποτα άλλο κόλπος θα σου είχε έρθει.


Ηλίας: Σαν τι να κάνανε; Λέγε ξέρεις τίποτα.


Ελένη: Τίποτα άντρα μου πως λέει ο λόγος.


Ηλίας: Λέγε κάτι ξέρεις εσύ σαν τι να κάνανε.


Ελένη: Φαντάσου να τους έπιανες στο κρεβάτι.



Ηλίας: Τι είπες θα τους σκοτώσω και τους δυο, θα τους χτυπήσω κάτω σαν χταπόδια.


Ελένη: Ηρέμησε άντρα μου μια κουβέντα είπαμε.


Ηλίας: Λέγε εσύ κάτι ξέρεις και μου το κρύβεις.


Ελένη: Είδες που είσαι και κουτός και βάζεις με το μυαλό σου πράγματα που δεν υπάρχουν αλλά φαντάσου να τους έβλεπες όπως εγώ.


Ηλίας: Λέγε θα με σκάσης πως τους είδες;  


Ελένη: Εγώ μια φορά τους είδα να κάθονται και να συζητάνε.


Ηλίας: Αυτό δεν με πειράζει.

Ελένη: Να τελειώσω Ηλία μου ήταν επάνω στο κρεβάτι.


Ηλίας: Τι είπες;


Ελένη: Μα συζητάγανε τα παιδιά Ηλία μου.


Ηλίας: Αχ θα με τρελάνετε θα πεθάνω πριν της ώρας μου, δεν με λυπάστε καθόλου.


Ελένη: Έλα να φάμε Ηλία μου.

 
Ηλίας: Και τι κάνανε στο κρεβάτι.


Ελένη: Συζητάγανε.


Ηλίας: Και τι άλλο λέγε φωτιά στα μπατζάκια μου, μου άναψες.


 
Ελένη: Μα δεν κοίταξα άντρα μου από λεπτότητα έκλεισα την πόρτα


Ηλίας: Εσύ, εσύ φταις πουτάνα θα μου την κάνεις, ρεζίλι θα γίνω σε όλο τα στράτευμα δακτυλοδεικτούμενος, αχ κακό που με βρήκε.


Η Ελένη γέλαγε.


Ηλίας: Γελάς μωρή αναίσθητη, εγώ υποφέρω και εσύ γελάς.


Ελένη: Ένα αστείο έκανα άντρα μου.


Ηλίας: Τι αστείο δεν τους είδες στο κρεβάτι;


Ελένη: Τους είδα Ηλία μου.


Ηλίας: Αχ το κεφάλι μου κόλπος θα μου ΄ρθη και τι κάνανε λέγε.

Ελένη: Τι να κάνουνε άντρα μου συζητάγανε. Μα είσαι και κουτός τι να κάνουνε μέσα στο σπίτι με εσένα κέρβερο επάνω από το κεφάλι τους ησύχασε πια.

 
Ηλίας: Πως να ησυχάσω ρε γυναίκα να ηρεμήσω.


Ελένη: Κουτός είσαι Ηλία μου, εξάλλου άμα κάνανε κάτι εδώ μέσα θα το κάνανε και πήγε να φύγει η Ελένη.


Ηλίας: Στάσου τι κεραμίδα είναι αυτή που πέταξες τώρα;


Ελένη: Άσε με Ηλία μου και πρέπει να σερβίρω φαγητό. Θα τα πούμε μετά που θα ξαπλώσουμε στο κρεβάτι, έλα σε λίγο να φάμε.


Ηλίας: Αχ άτιμη κόμπος στον λαιμό με έπιασε δεν μπορώ να ανασάνω.


Ελένη: Πιες λίγο νερό να σου περάσει και έφυγε λέγοντας: Πάω να δω την κόρη μας.



Τότε βγαίνει η Φρόσω έξω από το δωμάτιο.


Ελένη: Λέγε τώρα γιατί τον φίλησες Φρόσω μήπως πονάει το δοντάκι σου για αυτόν.


Φρόσω: Άσε με καλέ μητέρα.

Ηλίας: Ελένη πιάνου πονάει το δοντάκι.


Ελένη: Της κόρης σου Ηλία μου.


Ηλίας: Ποιο την πονάει να την πάμε στον οδοντογιατρό.



Ελένη: Όλα Ηλία μου όλα;


Ηλίας: Αυτό δεν το έχω ξανακούσει τι είδους πόνος είναι αυτός.


Ελένη: Ερωτικός Ηλία μου.


Ηλίας: Τι είπες ερωτικώς; Εσείς θα με τρελάνετε θα σαλτάρω.

 
Φρόσω: Μην την ακούς καλέ μπαμπά για να σε πειράξει το λέει.


Ελένη: Ναι για αυτό τον φίλησες Φρόσω;


Ηλίας: θα την σκοτώσω και αυτός ο βλάκας.


Ελένη: Βλάκας είναι Ηλία μου, βλάκας.


Φρόσω: Γιατί το βρίζεις το παιδί μητέρα.



Ελένη: Μα να τον φιλήσεις και αυτός ο κουτός να μην σε βουτήξει, να κάθετε με τα χέρια κάτω.


Ηλίας: Μην το βρίζεις το παιδί Ελένη, όχι και βλάκας το παιδί, όχι και βλάκας το παιδί. Και λέγοντας αυτό φεύγει στα μέσα δωμάτια.


Ελένη: Βλάκας με περικεφαλαία σου λέω, Βλάκας με περικεφαλαία.


Φρόσω: Φεύγω δεν μπορώ να σας ακούω και προχωράει.


Ελένη: Δεν μπορείς να μας ακούς ή έπαθες κάτι άλλο.


Φρόσω: Σε καλό μου σήμερα άλλο και τούτο πάλι, μα τι έπαθα;




Ελένη : Τι έπαθες κόρη μου.



Φρόσω: Τίποτα μαμά.



Ελένη την πλησιάζει και της λέει: Μα πως εδώ μονολογούσες.



Φρόσω: Μα σου είπα μαμά τίποτα.



Ελένη: Καλά ας πούμε πως σε πιστεύω πάντως κάτι έπαθες (και η Φρόσω την κοίταξε απορημένη). Έκανα λάθος δεν πόνεσε το δοντάκι σου για τον Γιώργο και της έπιασε το κεφάλι. Πυρετό σήκωσες, έχεις φούντωση, καις ολόκληρη και έχεις κοκκινίσει σαν το παζάρι. Να σου φέρω καμία ασπιρίνη η μήπως να πάρω στο τηλέφωνο τον Γιώργο. Έπαθε την πλάκα της η Φρόσω γούρλωσε τα μάτια. Αφού δεν μιλάς καληνύχτα, πήγαινε για ύπνο Φρόσω.



Φρόσω: Μα μητέρα δεν φάγαμε ακόμα.



Ελένη: Γιατί πεινάς Φρόσω; Εγώ ξέρω πως οι ερωτευμένοι δεν πεινάνε. Καληνύχτα είπα Φρόσω, καληνύχτα.



Φρόσω: Καλά μητέρα καληνύχτα.



Ελένη: Λες και δεν ξέρεις της έπαθες τα ίδια με τον πατέρα σου και εσύ. Με αγαπούσε έλιωνε για μένα και δεν έβγαζε λέξη από το στόμα του. Μετά από πέντε χρόνια παντρεμένοι τα έβγαλα με το τσιγκέλι από το στόμα του, η πρώτη φορά που είχε πιει και πολύ. Πρώτη φορά μου το είπε πως με πήρε από αγάπη και δεν μπορούσε με έβλεπε και καιγόταν ολόκληρος, φούντωση τον έπιανε.




Ηλίας εμφανίζετε στην σκηνή και λέει: Ποιος έχει φούντωση;




Ελένη: Εσύ.




Ο Ηλίας έβαλε το χέρι στο κεφάλι του: Μα μια χαρά είμαι.




Ελένη: Έτσι λες; Πάντως το ίδιο έχει και η κόρη σου.




Ηλίας: Τι έπαθε το περιστεράκι μου, το κοριτσάκι μου.



Ελένη: Ότι πάθαινες και εσύ όταν με έβλεπες. Δεν θυμάσαι που σου έλεγα τη έχεις και κοκκινίζεις Ηλία μου και μου έκανες την πάπια. Ζεσταίνομαι μου έλεγες έκανες πέντε χρόνια να μου πεις πως με αγαπάς, τι λέω έξη.



Ηλίας: Και τι σχέση έχει αυτό με το αθώο πλασματάκι μου την κορούλα μας.



Ελένη:  Έτσι είναι και αυτή σαν εσένα.



Ηλίας: Δηλαδή!



Ελένη: Τι δηλαδή Ηλία μου αγαπάει.



Ηλίας: Τι είπες και πήδηξε στο ταβάνι.



Ελένη: Ήθελα να ξέρα ποτέ θα συζητήσουμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι.



Ηλίας: Ήρεμος είμαι Ελένη μου



Ελένη: Καλά να συνεχίσω;



Ηλίας:  Ναι καρδούλα μου.



Ελένη: Από ποτέ έχεις να με πεις έτσι, τέλος πάντων αγαπάει που λες.



Ηλίας: Θα τον σκίσω τον μαντράχαλο .





Ελένη: Πάλι τα ίδια άρχισες ξεροκέφαλε για να μην σε πω κεφάλα.



Ηλίας:  Γυναίκα μην με βρίζεις και αυτός τι κάνει αυτός.



Ελένη: Δεν είδες τι καλό παιδί που είναι βράχος. Η κόρη σου τον αγκάλιαζε, τον φίλαγε και αυτός κάτω τα χέρια τα είχε αντί να την βουτήξει.



Ηλίας: Σώπα ρε γυναίκα.



Ελένη: Να την βουτήξει ναι Ηλία μου, να της ωρμήξει, να την σφίξη στην αγκαλιά του, να την φιλήσει.



Ηλίας: Θα τον σκοτώσω τον αλήτη.



Ελένη: Πάλι φωνάζεις είναι αργά η ώρα ο κόσμος κοιμάται. Τι θα λένε τα παιδιά θα τους δημιουργήσεις ψυχολογικό πρόβλημα στο τέλος το ξέρεις και δεν έκανε τίποτα ο χαζός και φωνάζεις κιόλας.

 

Ηλίας: Γιατί το λες χαζό το παλικάρι αυτός είναι πολύ καλό παιδί.



Ελένη: Για αυτό ήθελες να αρπάξεις το πιστόλι σου. Αλλά για στάσου από την μια τον λες καλό παιδί από την άλλη αλήτη να σε σκοτώσω, λυπάμαι αλλά δεν σε καταλαβαίνω Ηλία.





Ηλίας: Μια κουταμάρα έκανα γυναίκα μην μου φωνάζεις.



Ελένη:  Ήθελα να ξέρα ποίος φωνάζει.



Ηλίας: Καλά συγνώμη λάθος.



Ελένη: Αν ήσουνα σωστός έπρεπε να τον πάρεις τηλέφωνο να ζήτησης συγνώμη.



Ηλίας: Πότε τέτοια ώρα;



Ελένη: Η ώρα σε μάρανε να φωνάζεις ξέρεις όμως.



Ηλίας: Καλά θα τον πάρω στο τηλέφωνο.



Ελένη: Να σου πω και το τελευταίο που μου είπε η κόρη σου.



Ηλίας: Τι σου είπε το πουλάκι μου;


Ελένη: Δεν πρέπει να λένε πως το κοτόπουλο και η γυναίκα θέλει χέρι, το κοτόπουλο και ο Γιώργος θέλει, αν δεν έμπαινε μέσα ο μπαμπάς θα του το έβαζα του βλάκα.



Ηλίας: Τι είπες Ελένη;




Ελένη: Βλάκας με περικεφαλαία άντρα μου, βλάκας με περικεφαλαία.



Ηλίας: Ελένηηηηηηηηηηηηηηηηη.



Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή Δέκατη, μετά το δεύτερο πάρτι.


Φρόσω: Και αυτή η Ασπασία Γιάννα μας έσπασε τα νεύρα χθες.



Γιάννα: Ναι για να στην κάνω να γελάσουμε: μμ σιγά την έχω σίγουρη τι νίκη και κούνησε της μπούκλες της αλλά η Φρόσω δεν γέλασε



Γιάννα: Γιατί δεν γέλασες.



Φρόσω: Μα να μας το κάνει αυτό ο Γιώργος;

 

Γιάννα: Αφού δεν του δίνεις σημασία Φρόσω τι να κάνει και αυτός;



Φρόσω: Δηλαδή πάει θα μου τον φάει η Ασπασία όπως φαίνεται, όχι δεν θέλω δεν θα την αφήσω.





Γιάννα: Μα αφού δεν τον αγαπάς.



Φρόσω: Δεν με καταλαβαίνεις Γιάννα δεν με καταλαβαίνει κανείς, αν τον χάσω κάηκα.



Γιάννα: Τι δεν καταλαβαίνω Φρόσω.



Φρόσω: Μόνο με τον Γιώργο έχω φιλικές σχέσεις έχω και με εσένα, αλλά αυτός έρχεται συνέχεια σπίτι μου πώς να το πω.





Γιάννα: Λέγε μίλα μου στα ίσα.



Φρόσω: Ποτέ δεν είχα φίλες, αν μου φύγει θα μείνω πάλι μόνη μου.




Γιάννα: Περίεργα μου τα λες Φρόσω, τελικά τον αγαπάς ή όχι;




Φρόσω: Έχω την ανάγκη του πως το λένε, τον αισθάνομαι σαν την καλύτερη μου φίλη.




Γιάννα: Μα Φρόσω γίνετε ποτέ φιλία με τα αγόρια είναι δυνατόν;



Φρόσω: Πως δεν είναι εγώ έτσι τον αισθάνομαι, έτσι τον αισθάνομαι σου λέω.



Γιάννα: Πάω να φύγω Φρόσω θα τα πούμε.




Φρόσω: Θα τα πούμε Γιάννα γεια σου.



Ελένη: Τι κάνεις Γιάννα πως πάει το κουτσομπολιό.



Γιάννα: Όχι και κουτσομπόλες κυρία Ελένη φιλές ήμαστε και είπαμε μερικές κουβέντες, μάλιστα έφευγα στην πόρτα με βρίσκετε.



Ελένη: Κάτσε Γιάννα, κάτσε.



Γιάννα: Έχω διάβασμα κυρία Ελένη και πρέπει να διαβάσω, μην τα φορτώσω και στον κόκορα.



Ελένη: Σαν την κόρη μου φερειπήν.



Φρόσω: Μητέρα τι είναι αυτά που λέτε.  

 

Ελένη: Γεια σου Γιάννα και να έρχεσαι ποιο συχνά σπίτι. Καλό κορίτσι η Γιάννα.



Φρόσω: Καλό καλέ μητέρα αλλά ο μπούφος ο αδελφός μου δεν το καταλαβαίνει ότι τον αγαπάει.



Ελένη: Σαν εσένα με τον Γιώργο.



Φρόσω: Μητέρα τι είναι αυτά που λέτε;



Ελένη: Διάβασες Φρόσω αν άρχισες και καθόλου όλο αφηρημένη ήσουνα.




Φρόσω: Διάβασα καλέ μαμά .



Ελένη: Τι έχεις τελευταία γιατί δεν ανοίγεις την καρδιά στην μητέρα σου; Σταμάτα να την έχεις κλειστεί εγώ δεν είμαι ο πατέρας σου μάνα σου είμαι. Πες μου τι συμβαίνει τι σε απασχολεί και αυτά θα μείνουν μεταξύ μας, λέγε μήπως αγαπάς κανέναν.



Φρόσω: Όχι μα τι είναι αυτά που λες μαμά.



Ελένη: Πρόσεξε Φρόσω αν αγαπάς καλά κάνεις, όλα τα κορίτσια της ηλικίας σου αυτό κάνουν.




Φρόσω: Αφού σου είπα όχι.



Ελένη: Και ο Γιώργος τι σου είναι ο Γιώργος;



Φρόσω: Όρεξη έχεις μαμά.



Ελένη: Δεν τον αγαπάς πες μου.



Φρόσω: Όχου άφησε με ήσυχη στην στενοχώρια μου και έφυγε πήγε και κλείσθηκε πάλι στο δωμάτιο της



Ελένη: Ναι καλά κλείσου στο δωμάτιο σου, α μωρή σουπιά έτσι κάνεις πάντα όλο κλείνεσαι στον εαυτό σου και εγώ τι να κάνω τώρα θα ρωτήσω τον Γιώργο αυτό θα κάνω. Το θέμα είναι τι θα του πω πως θα τον ρωτήσω να μου πει.



Τότε χτύπησε το κουδούνι.



Ελένη: Ποιος να είναι τώρα για να ανοίξω.





Γιώργος: Καλησπέρα κυρία Ελένη.



Ελένη: Έλα Γιώργο πέρασε καλησπέρα.



Γιώργος: Η Φρόσω;



Ελένη: Μέσα είναι στο δωμάτιο της αλλά πριν πας θέλω να μιλήσουμε, πέρασε στο σαλόνι κάτσε. Έκαστε και αυτή δίπλα του.




Γιώργος: Σας ακούω.



Ελένη: Ξέρεις παιδί μου δεν ξέρω πως να αρχίσω.



Γιώργος: Μιλήστε μου σαν να είχατε μπροστά τον γιο σας.



Ελένη: Ξέρεις Γιώργο τελευταία την βλέπω προβληματισμένη την Φρόσω, μήπως συμβαίνει τίποτα μεταξύ σας.




Γιώργος: Τι εννοείτε;



Ελένη: Ξέρεις τώρα αγόρι εσύ, κορίτσι αυτή.



Γιώργος: Με συγχωρείτε αλλά δεν σας καταλαβαίνω.



Ελένη σηκώνετε από την θέση της και λέει προς το κοινό: Μα τι στο καλό μπουμπούνας είναι ή κάνει το κορόιδο; Θα του το ρίξω αλλιώς
πρέπει να μάθω. Κοίτα να δεις Γιώργο εγώ όπως βλέπεις αγαπάω τα παιδιά μου και θέλω να τα μαθαίνω όλα αλλά η Φρόσω είναι κλειστός τύπος δεν μιλάει. Την βλέπω πονάει, υποφέρει αλλά δεν βγάζει κουβέντα από το στόμα της, θέλω λοιπόν να μου μιλήσεις εσύ.



Γιώργος: Ρωτήστε με ότι θέλετε θα σας τα πω όλα.



Ελένη: Μήπως υπάρχει τίποτα μεταξύ σας παιδί μου.



Γιώργος: Τι εννοείται;



Ελένη: Α εσύ θα με σκάσεις την αγαπάς ή δεν την αγαπάς την κόρη μου;

 

Γιώργος: Θέλετε την αλήθεια και δεν θα με πετάξετε μετά έξω από το σπίτι σας.



Ελένη: Όχι δεν μιλάς με τον σύζυγο μου λέγε.



Γιώργος: Την αγαπάω.



Ελένη: ’Έτσι μπράβο με το τσιγκέλι στα βγάζω δόξα το θεό και η κόρη μου σε αγαπάει;



Γιώργος: Δεν θα το έλεγα αυτό.



Ελένη: Δηλαδή δεν σε αγαπάει; Και πως σε βλέπει θέλω να πω.




Γιώργος: Θέλετε την αλήθεια.



Ελένη: Ναι.



Γιώργος: Δεν θα γελάσετε μετά όμως.



Ελένη: Όχι λέγε.



Γιώργος: Σαν την καλύτερη της φίλη.



Ελένη: Τι είπες Γιώργο δεν το πιασα αυτό για ξανά πέστο.



Γιώργος: Σαν την καλύτερη της φίλη που δεν είχε ποτέ και έβαλε τα γέλια η κύρια Ελένη να ξεραθεί. Είδατε που σας το είπα πως θα γελάσετε.



Ελένη: Σε καλό σου ρε Γιώργο ωραίο αστείο μου είπες.




Ήρθε και η Φρόσω στο σαλόνι: Γιατί γελάς μαμά; Τι συμβαίνει Γιώργο εδώ είσαι, τι λέγατε;



Γιώργος: Ένα αστείο είπα στη μητέρα σου Φρόσω για να γελάσει.



Φρόσω: Να το ακούσω και εγώ.


 

Γιώργος: Όχι γιατί είναι σόκιν.



Ελένη: Ναι σόκιν κόρη μου.




Φρόσω: Δεν πρέπει να το μάθω και εγώ.




Γιώργος: Θα στο πω μέσα στο δωμάτιο σου.




Ελένη: Καθίστε παιδιά στο σαλόνι, εγώ έχω δουλειά να κάνω στην κουζίνα.



Φρόσω: Όχι μητέρα θα πάμε στο δωμάτιο μου.



Ελένη: Καλύτερα Φρόσω να καθίσετε στο σαλόνι. Εξάλλου σε λίγο θα έρθει ο πατέρας σου και μετά πάτε στο δωμάτιο σου με τον Γιώργο. Δεν θέλω να φωνάζει καταλαβαίνεις.



Γιώργος: Καταλαβαίνω κυρία Ελένη καταλαβαίνω, ας καθίσουμε εδώ Φρόσω.




Φρόσω: Καλά κάτσε τότε, μητέρα εσείς είχατε μια δουλειά είπατε.




Ελένη: Πάω κόρη μου, πάω φεύγω.



Φρόσω: Γιώργο πόση ώρα έχεις έρθει.



Γιώργος: Πριν από λίγο μια καλησπέρα είπα της μητέρα σου.



Φρόσω: Μια καλησπέρα και είχες καθίσει κοντά της στο σαλόνι.



Γιώργος: Ε βέβαια από σεβασμό.



Η Φρόσω κοίταξε τον Γιώργο λίγο καχύποπτα και πήγε να φύγει.

 

Γιώργος: Που πας;



Φρόσω: Στη τουαλέτα γιατί ρωτάς μήπως θέλεις να έρθεις μαζί; Και λέγοντας αυτά να κοιτάει και άγρια.

 

Γιώργος: Όχι Φρόσω έλεγα μήπως πας στη κουζίνα να μου φέρεις ένα ποτήρι νερό.




Φρόσω: Καλά θα σου φέρω μετά είπε και έφυγε.



Ο Γιώργος: Την ακολούθησε αμέσως αφού άκουσα την πόρτα να κλείνει ήταν σίγουρα στο μπάνιο έτρεξε στην κουζίνα.



Γιώργος: Κυρία Ελένη να σας πω είπα χαμηλόφωνα.



Η Ελένη βγήκε έξω και είπε: Λέγε Γιώργο.



Γιώργος: Γελάσατε πριν.



Ελένη: Με αυτό που μου είπες.



Γιώργος: Αυτό το είπε η κόρη σας στην Γιάννα, έξω την συνάντησα λίγο πριν έρθω εδώ και μου το είπε. Πάω μέσα τώρα να κάτσω κυρία
Ελένη ναι μη μας δει πως μιλάμε και κάτι υποψιαστεί



Ελένη: Πήγαινε παιδί μου. Με κούφανες τώρα αλλά ώστε η κόρη μου το είπε, θα την φτιάξω μετά.



Φρόσω βγαίνει και πηγαίνει στην κουζίνα και γυρίζει στο σαλόνι. Λέγοντας: Ορίστε και το νεράκι σου.




Ο Γιώργος το πήρε και το ήπιε μονορούφι λέγοντας: Στην υγειά σου πέρδικα μου.



Φρόσω: Σιγά θα πνιγείς, τόσο πολύ δίψαγες.



Γιώργος: Από τα χεράκια σου Φρόσω βάλσαμο, ήταν τόσο πολύ γλυκό.



Η Φρόσω γέλασε.



Γιώργος: Καλά πόσο ωραία χαμογελάς, είσαι υπέροχη σήμερα και πολύ όμορφη.



Φρόσω: Άσε τα κομπλιμέντα γιατί ήρθες το σπίτι μου.

 

Γιώργος: Να μιλήσουμε.



Φρόσω: Λέγε τότε.



Γιώργος: Χθες το βράδυ τρόμαξα να κοιμηθώ σκεφτόμουνα το θέμα της Γιάννας και του Δημήτρη αλλά τα κατάφερα βρήκα επιτέλους την λύση.



Φρόσω: Το έχεις πει αυτό πολλές φορές αλλά όλο παχιά λόγια είσαι και εσύ..



Γιώργος: Για κάτσε Φρόσω έχω σπάσει το κεφάλι μου να βοηθήσω την Γιάννα και τον αδελφό σου και θα μου βάλεις και της φωνές τώρα;




Φρόσω: Καλά λέγε τι βρήκες.



Γιώργος: Τώρα πια την βρήκα την λύση θα σου τα πω.


Φρόσω: Άντε λέγε.



Γιώργος: Να κάτσω κοντά σου.



Φρόσω: Έλα και κάτσε στον καναπέ. Άντε λέγε επιτέλους με έσκασες.



Γιώργος: Φρόσω την προηγουμένη φορά που την είχα δει σπίτι σου την Ιφιγένεια με γλυκοκοίταζε.



Φρόσω: Τώρα τι να σου πω που λες βλακείες για να ζηλέψω.



Γιώργος: Όχι Φρόσω αλήθεια σου λέω.



Φρόσω: Καλά σε πίστεψα τώρα.



Γιώργος: Εγώ σου λέω πώς αν της κολλήσω θα μου ρίχτει σίγουρα γιατί έτσι έμαθα πως κάνει αυτή, το θέμα είναι να μας δει ο αδελφός σου.



Φρόσω: Τι βλακείες λες; Πώς να σε δει.



Γιώργος: Αγκαλιά με την Ιφιγένεια.



Φρόσω: Γιώργο ντροπή σου, παλιάνθρωπος είσαι;



Γιώργος: Για τον αδελφό σου παλεύω να τον σώσω, θα μου βάλεις και τις φωνές τώρα;



Φρόσω: Και αν δεν πάει μαζί σου και λες κουταμάρες και που θα γίνει αυτό;



Γιώργος: Μην μου τα κάνεις όλα μαύρα βρε φροσάκι εδώ κολλάω, αλλά κάτι θα βρω θα με βοηθήσεις και εσύ.



Φρόσω: Τι μπορώ να κάνω.



Γιώργος: Πολλά.



Φρόσω: Μήπως θέλεις πάλι να σε αγκαλιάσω, να μπει ο πατέρας μου μέσα και να γίνει χαμός.



Γιώργος: Όχι κάτι καλύτερο καρδούλα μου, (τον κοίταξε με απορία η Φρόσω) να προσευχηθούμε μαζί όπως την άλλη φορά πολύ θα με βοηθήσει.



Φρόσω: Καλά σε λίγο να πάμε στο δωμάτιο μου αλλά γιατί με είπες φροσάκι, δεν με έχεις πει ποτέ έτσι.



Γιώργος: Γιατί καρδούλα μου κάτι έχεις τελευταία, πολύ σκεφτική σε βλέπω τι συμβαίνει.



Φρόσω: Δεν έχω τίποτα.




Γιώργος: Μήπως σε πείραξε ομορφούλα μου που είπα στην Ασπασία να έρθει μαζί μας στο πάρτι.



Φρόσω: Με πείραξε και μάλιστα πολύ.



Γιώργος: Καλά ματάκια μου άλλη φορά δεν θα την ξανακαλέσω       (κάθε φορά που της μίλαγε γλυκά ο Γιώργος αυτή τον κοιτούσε περίεργα τίναζε το κεφάλι της λες και την χτυπούσε ηλεκτρικό ρεύμα) εντάξει ματάκια μου με συγχωρείς που σε στενοχώρησα.



Φρόσω: Καλά σε συγχωρώ αλλά να μην επαναληφθεί άκουσες;



Γιώργος λέει στο κοινό: Κοίτα να δεις που αγρίεψε κιόλας αλλά επιτελούς ζήλεψε.



Φρόσω: Εγώ δεν ζηλεύω μπούφος είσαι και μην με κοιτάς έτσι έμενα.



Γιώργος: Καλά άλλα δεν μου είπες όμως, γιατί έχεις παραπονιάρικο βλέμμα, σήμερα από το πρωί στη σχολή έτσι είσαι.



Φρόσω: Λογαριασμό θα σου δώσω.

 

Γιώργος: Γιατί μου φέρεσαι σκληρά σήμερα θησαυρέ μου αλλιώς σε έχω συνηθίσει.



Φρόσω: Πως με έχεις συνηθίσει.



Γιώργος: Να μου χαμογελάς και να φαίνονται τα άσπρα σου δοντάκια. Να με κοιτάς τρυφερά με τα αμυγδαλωτά σου μάτια να κάνεις όμορφες κινήσεις με το κεφαλάκι σου και να αλλάζεις συνέχεια την μορφή σου, να είσαι όλο και πιο όμορφη. Θα ήθελα να ήμουν ζωγράφος να σε ζωγράφιζα.



Φρόσω: Τα παραλές Γιώργο.




Γιώργος: Όχι! Να ήμουν φωτογράφος να σε έπαιρνα σε όλες σου της πόζες, σε κάθε μια να φαίνεσαι όλο και πιο όμορφη μωράκι μου (εδώ πια τα είχε χάσει, άντε να πέσει στη αγκαλιά μου είπε ο Γιώργος στο κοινό μα δεν έγινε τίποτα) έδωσε μια η Φρόσω και την κοπάνησε από το σαλόνι χωρίς να πει τίποτα ούτε μια κουβέντα απόρησε ο Γιώργος. Δεν πέρασε ούτε ένα λεπτό και μπήκε μέσα η μητέρα της.



Ελένη: Τι έγινε Γιώργο τι έκανες στην Φρόσω και κλειδώθηκε στο μπάνιο και κλαίει.



Γιώργος: Πάλι τα ίδια κυρία Ελένη, τίποτα δεν έκανα αντίθετα της μιλούσα πολύ γλυκά και τρυφερά.



Ελένη: Και τι έλεγες.



Γιώργος: Καρδούλα μου, τρυφερούλα μου, γλυκούλα μου μέχρι και συγνώμη της ζήτησα αν την στενοχώρησα σε κάτι. Αμάν πια όλο εγώ θα φταίω.


Ελένη: Καλά παιδί μου κάνε τον κουτό τώρα πως δεν πήρες χαμπάρι τίποτα και θα δούμε, φεύγω τώρα.




Μόλις έφυγε η μητέρα της ήρθε η Φρόσω. Μπήκε μέσα στο σαλόνι με κόκκινα μάτια από το κλάμα και με κάποιες σταγόνες νερό στο πρόσωπο της.



Γιώργος: Είσαι καλά φως μου.




Φρόσω: Όχι ( απάντησε αγριεμένα) και μην με ξαναπείς έτσι.



Γιώργος: Πως κοριτσάρα μου.



Φρόσω: Και κόψε της μαλαγανιές άκουσες αλλιώς φύγε.



Γιώργος: Μα τι σου έκανα ψυχούλα μου και όλο με μαλώνεις σήμερα;



Φρόσω: Φύγε σου είπα κοπάνατη από το σπίτι μου (και το είπε πολύ δυνατά) άντε φύγε λοιπόν τι περιμένεις; Στρίβε είπα, στρίβε!



Γιώργος: Αν δεν μου πεις σε τι έφταιξα δεν φεύγω και ο πατέρας σου να έρθει, θα κάτσω έξω από το σπίτι σου μέχρι να μου πεις. Φωνάζαμε πολύ δυνατά και μπήκε η μητέρα της μέσα στο σαλόνι



Ελένη: Παιδιά τι συμβαίνει γιατί μαλώνετε;

 

Γιώργος: Δεν μαλώνουμε κυρία Ελένη.




Ελένη: Μα πως άκουσα φωνές και η Φρόσω γιατί έχει κοκκινίσει αφού την βλέπω.



Γιώργος: Νευριασμένη είναι κυρία Ελένη γιατί στενοχωρήθηκε γιατί έκανα μια κουταμάρα στη σχολή. Θα πηγαίναμε σε ένα πάρτι που κάνη μια συμμαθήτρια μας μαζί με την Γιάννα και την αδερφή μου και τον φίλο μου τον Σωτήρη και είπα σε μια κοπέλα να έρθει μαζί μας χωρίς να ρωτήσω την Φρόσω τα κορίτσια δηλαδή αν την θέλουν μαζί μας, εγώ φταίω της ζήτησα και συγνώμη.



Ελένη: Καλά και γιατί φωνάζατε.



Φρόσω: Δεν φωνάζαμε μητέρα απλώς συζητούσαμε δυνατά.



Ελένη: Έτσι είναι Φρόσω;



Φρόσω: Μάλιστα μαμά.



Ελένη: Καλά τότε φεύγω και να μιλάτε πιο σιγά.



Μόλις έφυγε η μητέρα της αμέσως μίλησε η Φρόσω: Είσαι γαϊδούρι, είσαι μεγάλο γαϊδούρι.



Γιώργος: Μα τι έκανα θα μου πεις τέλος πάντων και εγώ είδες όχι μόνο σε κάλυψα στην μητέρα σου, είπα κιόλας πως εγώ φταίω.



Φρόσω: Αφού φταις μην πας να βγεις και λάδι τώρα.



Γιώργο: Μα τόσο πολύ σε πείραξε χαρά μου που θα πάρουμε μαζί μας την Ασπασία στο πάρτι μωράκι μου;



Φρόσω: Ναι πολύ αλλά σου είπα να μην με ξαναπείς έτσι, άσκουσες;


 

Γιώργος: Αν δεν μου εξηγήσεις τι σε πειράζει εγώ πώς να το καταλάβω.



Φρόσω: Αφού είσαι κεφάλας.



Γιώργος: Μα εγώ σου μιλάω γλυκά σήμερα και τρυφερά και εσύ όλο γκρινιάζεις.



Φρόσω: Να μην μου ξαναμιλήσεις έτσι άκουσες;



Γιώργος: Πως κορίτσι μου.



Φρόσω: Δεν είμαι το κορίτσι σου.



Γιώργος: Και τι σου είμαι Φρόσω πες μου (μα δεν μίλησε). Γιατί δεν μου μιλάς λέγε τι σου είμαι μήπως η καλύτερη σου φίλη; Όπως είπες στην Γιάννα και γέλαγε μαζί μου. Ρεζίλι με έκανες και αντί να φωνάζω εγώ με τάραξες σήμερα με  την γκρίνια σου.

 

Φρόσω: Στα είπε η χαζή, μα πως αφού πριν από λίγο της τα είπα.




Γιώργος: Την συνάντησα στης είσοδο της πολυκατοικίας. Αφού την Γιάννα την ξέρω από τόση δα, έχουμε τόση οικειότητα μεταξύ μας σαν αδερφή μου την αισθάνομαι. Άντε μου είπε βαλε φούστα και πήγαινε να κλάψετε η μια στον ώμο της άλλης και να τα πείτε σαν δυο καλές φίλες.



Φρόσω: Έτσι σου είπε;



Γιώργος: Ναι και τώρα έλα να τα πούμε σαν δυο καλές φίλες.

 

Φρόσω: Πλάκα μου κάνεις.



Γιώργος: Εγώ θυσία έχω γίνει για σένα Φρόσω αλλά εσύ δεν το καταλαβαίνεις, λέγε λοιπόν.




Φρόσω: Τι να πω.

Γιώργος: Αυτά που θα έλεγες στην καλύτερη σου φίλη (τα είχε χάσει ήθελε σίγουρα να ουρλιάξει, τα μάτια της είχαν θόλωση και ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της. Έτρεμε ολόκληρη από τα νεύρα της βλέποντας τον Γιώργο ήρεμο και χαλαρό, είχε γίνει σαν το παντζάρι και ο Γιώργος συνέχυσε στο ίδιο τέμπο) άντε φιλενάδα λέγε.




Φρόσω: Πάψε πια πάψε, πάψε,  πάψε και έδωσε μια και έφυγε κλαίγοντας. Τα νεύρα της είχαν γίνει κουρέλι, μπήκε πάλι στο μπάνιο κλείνοντας την πόρτα πολύ δυνατά.




Πάλι η μάνα της ήρθε στο σαλόνι και τα έχασε βλέποντας ψύχραιμο τον Γιώργο.




Ελένη: Τι της κάνεις, τι συμβαίνει ποτέ δεν την έχω δει έτσι .



Γιώργος: Καλύτερα να ρωτήσετε τη ίδια κυρία Ελένη και εγώ τα έχω χάσει από την συμπεριφορά της. Να ξέρεται πάντως πως της μιλάω πολύ γλυκά και όσο της μιλάω έτσι, τόσο πιο πολύ αγριεύει .



Ελένη: Μήπως πρέπει να φύγεις στο τέλος θα σκοτωθείτε, αν έρθει ο πατέρας της και την δει έτσι.



Γιώργος: Όχι σας υπόσχομαι πως θα την ηρεμήσω.



Η Ελένη τον κοίταξε περίεργα: Και πως θα το καταφέρεις αυτό;




Γιώργος: Αν δεν ηρεμήσει σε δυο λεπτά εγώ θα φύγω μόνος μου, έχετε τον λόγο μου.



Ελένη: Καλά παιδί μου είπε και έφυγε, μετά από λίγο ήρθε η Φρόσω.



Φρόσω τον κοιτάει άγρια: Λέει δεν έφυγες ακόμα;


 


Γιώργος: Όχι μην ξεχνάς πως μου υποσχέθηκες κάτι.



Φρόσω: Τι; Λέγε ρε γαϊδούρι.




Γιώργος: Πως θα προσευχηθούμε μαζί το ξέχασες .



Φρόσω: Δεν θέλω.



Γιώργος: ‘Έλα Φρόσω να ηρεμήσουν οι καρδιές μας διαβάζοντας τον λόγο του θεού. Να ανέβουν οι ψυχές μας στα ουράνια, να φωτιστούμε από πνεύμα άγιο και θα δεις μετά θα είμαστε πάλι αγαπημένοι, πλημμυρισμένοι από αγνή χριστιανική αγάπη και δεν θα έχει συμβεί τίποτε. Θα τα ξεχάσουμε όλα τα γήινα, θα γονατίσουμε κάτω από τον εσταυρωμένο και θα γαληνέψουν οι ψυχές μας



Φρόσω: Καλά πάμε στο δωμάτιο μου γαϊδούρι, άντε προχώρα.




Γιώργος: Ναι μάτια μου, φως μου πάμε.



Φρόσω: Α δεν θα πάμε καθόλου καλά σήμερα καθόλου καλά και λέγοντας αυτά μπαίνουν στο δωμάτιο.



Ελένη βγαίνει έξω και λέει: Επιτέλους ησύχασαν ουφ και είναι η ώρα να έρθει ο γρουσούζης.



Τότε ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο Ηλίας.



Ηλίας: Καλησπέρα Ελένη που είναι η Φρόσω το κοριτσάκι μου, της έφερα γαλατομπούρεκο να φάει που της αρέσει πολύ.



Ελένη: Είναι στο δωμάτιο της με τον Γιώργο.



Ηλίας: Πάλι με αυτό το παλιόπαιδο είναι;



Ελένη: Πάλι τα ίδια Ηλία μου;



Ηλίας: Πόση ώρα έχει μέσα



Ελένη: Μια, μιάμιση, δυο, τρεις, τέσσερεις, πέντε ε δεν κράτησα και ρολόι.



Ηλίας: Ε, τι πως; Τόση ώρα είναι μέσα και εσύ δεν ανησυχείς;



Ελένη: Όχι Ηλία μου αφού το ξέρεις ότι είναι καλό παιδί ο Γιώργος.



Ηλίας: Εγώ θέλω να δω τη κάνουν μήπως την φιλάει ο μαντράχαλος.




Ελένη: Όχι άντρα μου έλα να σου βάλω να φας περίμενε στο σαλόνι και θα σου σερβίρω σε λίγο.




Έκαστε στον καναπέ μα δεν μπορούσε να κάτσει σε ησυχία



Ελένη: Τι έχεις και κουνιέσαι συνέχεια τριζώνες έχεις ο κώλος σου;



Ηλίας: Πάψε βρε γυναίκα αφού με ξέρεις ανησυχώ, τι κάνουν εκεί μέσα;



Ελένη: Έλα Ηλία μου ησύχασε.



Ηλίας: Εγώ δεν θα ησυχάσω αν δεν δω και προχώρησε.


Ελένη: Μη Ηλία μου μα αυτός άνοιξε τη πόρτα όχι σιγά μα με δύναμη και τους είδε και τους δυο πλάι, πλάι να ψάλουνε γυρίσανε και οι δυο ξαφνιασμένοι.



Φρόσω: Τι θέλεις μπαμπά και μας διακόπτης δεν σας έχω πει να χτυπάτε τη πόρτα ντροπή σας.




Ευτυχώς τον κάλυψε η γυναίκα του Ελένη: Συγνώμη παιδιά για την ενόχληση χτυπήσαμε δυο φορές, μια καλησπέρα ήθελε να σας πει έτσι Ηλία;



Ηλίας: Ναι, ναι μια καλησπέρα.


Ελένη: Και σας ρωτήσει αν θέλετε να σας βάλω γαλατομπούρεκο να φάτε, τώρα το έφερε ζεστό.



Γιώργος: Ευχαριστούμε παρά πολύ.




Φρόσω: Σε λίγο μητέρα και έκλεισε η πόρτα

Ελένη: Είδες τι κουτός που είσαι για λίγο να γίνεις πάλι ρεζίλι αν δεν σε κάλυπτα.



Ηλίας: Εντάξει Ελένη έχεις δίκιο.




Ελένη: Όλο δίκιο έχω αν και ποτέ δεν με ακούς. Αφού στο έχω πει αυτά είναι αγγελούδια αλλά εσύ τίποτα και στο έχω πει μην με κάνεις ρεζίλι κεφάλα, ε κεφάλα.



Ηλίας: Καλά γυναίκα μην φωνάζεις ηρέμησε τώρα.



Ελένη: Ναι εγώ φωνάζω τώρα τι να σου πω, άντε πήγαινε να φας και φεύγει ο Ηλίας.




Ελένη μονολογεί: Τι αγόρι είναι αυτό ο Γιώργος που από την μια την κόρη μου την αγριεύει την κάνει και κλαίει και μετά την ηρεμεί.
Περίεργα πράγματα είμαι σίγουρη πως την κάνει ότι θέλει για αυτό και αυτή αντιστέκεται έτσι. Ξέρει πως αν του παραδοθεί δεν θα μπορεί να του αντισταθεί μετά. Της έκανε κουρέλι τα νεύρα της αυτή ποτέ στην ζωή της δεν είχε κλάψει έτσι. Μικρή έλεγε βάρεσε με όσο θες, εγώ δεν θα σου κάνω την χάρη να κλάψω και δεν έκλεγε.



Ηλίας βγαίνει πάλι στο σαλόνι: Γυναίκα τι έχεις και μιλάς μόνη σου.  




Ελένη: Κάτι σκεφτόμουν άντρα μου.




Ηλίας: Εσύ δεν θα φας έλα να μου κάνεις παρέα.



Ελένη: Καλά θα έρθω.




Ηλίας: Ακόμα δεν έφυγε ο μαντράχαλος από μέσα, μάλλον όχι.



Ελένη: Πάλι ανησυχείς σταμάτα πια να γίνεσαι ρεζίλι, θέλω να σου μιλήσω για τα παιδιά.




Ηλίας: Όχι θέλω να πάω να τους δω, δεν μπορώ θα σκάσω.



Ελένη: Περίμενε λίγο άσε με να σου μιλήσω.



Ηλίας: Λέγε Ελένη.



Ελένη: Θα πάνε σε πάρτι.



Ηλίας: Πάλι και την σφίγγει ο μαντράχαλος.


Ελένη: Αφού είναι καλό παιδί ο Γιώργος, εξάλλου διάλεξε ή θα την σφίγγει αυτός ή άλλος μαντράχαλος που δεν ξέρεις που κρατάει η σκούφια του. Εξάλλου η κόρη σου μου το ξεκαθάρισε θα πάει στο πάρτι με τον Γιώργο ή χωρίς και θα γυρίσει ότι ώρα γουστάρει και να μην της κολλάς πολύ γιατί θα κάνει καμία τρέλα.

 

Ηλίας: Τι τρέλα; Λέγε Ελένη εσύ πολλά ξέρεις.



Ελένη: Θα πάει στο σπίτι του μαντράχαλου στο δωμάτιο του και θα του πει είμαι δικιά σου κάνε με ότι θες.



Ηλίας: Και θα της κάνει αυτός;



Ελένη: Θα την πηδήξει άντρα μου τέτοια ευκαιρία που θα τη ξαναβρεί.



Ηλίας: Τι είπες θα τους σκοτώσω και τους δυο που είναι το πιστόλι μου.



Ελένη: Κάτσε ήσυχα άντρα μου ηρέμησε, μην πηδάς στο ταβάνι. Τι  κάνανε τα παιδιά κάνανε τίποτα;



Ηλίας: Όχι;


Ελένη: Τότε τι φωνάζεις θα μας ακούσουν μέσα, ας την λίγο ελεύθερη μην την καταπιέζεις.



Ηλίας: Όχι δεν μπορώ αν της κάνει τίποτα ο μαντράχαλος;



Ελένη; Βρε προηγούμενος δεν πήγες μέσα αφού το ξέρεις αυτά είναι αγγελούδια



Ηλίας: Εγώ θα πάω να δω.



Ελένη: Μη άντρα μου δεν είναι σωστό αλλά που να τον συγκράτηση η γυναίκα του, πήγε άνοιξε την πόρτα πάλι με ορμή και τους είδε και τους δυο να προσεύχονται γονατιστοί με τα χέρια ψηλά.



Ελένη: Συγγνώμη παιδιά αλλά ο άντρας μου ήθελε να σας πει μια καληνύχτα.




Φρόσω: Μαμά δεν είναι σωστό ρεζίλι με κάνατε, δεν σας έχω πει να χτυπάτε.




Ελένη: Μα χτυπήσαμε κόρη μου, καληνύχτα Γιώργο, καληνύχτα κορούλα μου είπε και έφυγε ο πατέρας της και η μητέρα έκλεισε την πόρτα.



Ελένη: Τα είδες βρε βλάκα πάλι ρεζίλι με έκανες.




Ηλίας: Μα αφού με ξέρεις δεν μπορώ.



Ελένη: Είσαι κουτός άσε τα παιδιά να κάνουν ότι θέλουν. Τα έχεις δει πολλές φορές αυτά λέγε τα έχεις ξανακούσει.




Ηλίας: Όχι Ελένη μου.



Ελένη: Τότε άφησε τα στην ησυχία τους και πήγαινε να φας αυτά, είναι αγγελούδια πάρτο χαμπάρι για αυτό ταιριάζουνε.



Ηλίας: Καλά Ελένη να την αφήσω να πάει στο πάρτι με τον μαντράχαλο, να πάει Ελένη μου να αργήσει και λίγο.



Ελένη: Δηλαδή πόσο να έρθει στης 12 το βράδυ;



Ηλίας: Να αργήσει Ελένη μου αλλά τι γίνετε μέσα ακόμα δεν έφυγε;



Ελένη: Δεν πειράζει Ηλία μου να φύγει το πρωί από το σπίτι μας ο μαντράχαλος.



Ηλίας: Τι εννοείς Ελένη να κοιμηθεί στο δωμάτιο της Φρόσως και που να κοιμηθεί αφού ένα κρεβάτι έχει μέσα;



Ελένη: Μαζί της αγκαλίτσα Ηλία μου.

 

Ηλίας: Τι είπες θα τον σκίσω αγκαλιά με την κόρη μου;



Ελένη: Σώπα Ηλία μου τι θα της κάνει το παιδί.




Ηλίας: Μα πως δεν θα της κάνει πολλά μπορεί.



Ελένη: Μην είσαι κουτός Ηλία μου αφού είσαι εσύ εδώ.



Ηλίας: Ε και λοιπόν;



Ελένη: Τι και λοιπόν που τον φόβο του δεν θα του σηκωθεί βάρβαρε ε βάρβαρε, μα να θέλεις όλοι να σε τρέμουν.



Ηλίας: Καλά δεν κάνω Ελένη μου και με φοβάται ο Γιώργος;



Ελένη: Όχι:



Ηλίας: Τι είπες; θα τον λιώσω θα τον τσακίσω



Ελένη: Και να τον βαράς δυο μέρες δεν θα σε φοβηθεί. Εξάλλου είναι ο μόνος που πατάει εδώ μέσα που ούτε αρσενική γάτα δεν άφηνες, όλους τους ξαπόστελνες με την συμπεριφορά σου



Ηλίας: Καλά αλλά ο Γιώργος γιατί δεν με φοβάται;



Ελένη: Γιατί αγαπάει άντρα μου




Ηλίας: Αγαπάει πια αγαπάει;



Ελένη: Την κορούλα σου και μη αρχίσεις πάλι της φωνές



Ηλίας: Όχι και αυτή δεν τον αγαπάει;



Ελένη: Όχι! Τόσο ξύλο έφαγε για πάρτη της, σε ανέχεται εσένα τον στριμμένο, της μιλάει γλυκά και αυτή τίποτα. Αφού κόρη σου είναι στριμμένη όπως εσύ σε εσένα έχει μοιάσει. Άντε πήγαινε να φας τώρα να ντερλικώσεις να ησυχάσω και εγώ.


 

Ηλίας: Καλά, καλά πάω.



Άνοιξε η πόρτα και είπε ο Γιώργος καληνύχτα στην Φρόσω και βγήκε από το δωμάτιο.


Αμέσως σηκώθηκε και η μητέρα της λέγοντας: Φεύγεις Γιώργο.


Γιώργος: Ναι κυρία Ελένη καληνύχτα. Όλα καλά μέσα υπέροχα εξάλλου μας είδατε και εσείς. Να φύγω τώρα γιατί κοντεύει 10 μόνο πάει δέκα και μισή, ωχ τρέχω θα ανησυχούν οι γονείς μου και έφυγε.


Ελένη: Για να πάω να δω την κορούλα μου να μάθω τι συμβαίνει να την ψαρέψω. Χτύπησε την πόρτα και βγήκε η Φρόσω από το δωμάτιο.


Ελένη: Τι έγινε Φρόσω είσαι καλά;


Φρόσω: Καλά μαμά, μα γιατί ρωτάς σου είπε τίποτα ο Γιώργος;


Ελένη: Λες να μην έχω μάτια στραβή είμαι ή νομίζεις πως δεν σε είδα που πήγες στην τουαλέτα και έκλαιγες. Τον ρώτησα και πήγε να σε καλύψει, ένα σκουπιδάκι μπήκε στο μάτι της κύρια Ελένη. Ή  νομίζεις πως δεν σε άκουσα που του φώναζες να φύγει και αυτός σε κάλυψε πάλι. Τόσο πολύ σε πείραξε πια που κάλεσε μαζί την Ασπασία.


Φρόσω: Ναι με πείραξε. Αυτή πολύ του κολάι η ξεδιάντροπη η χοντροκόλλα, να τον φιλήσει δυο φορές στο στόμα μπροστά μου.


Ελένη: Αυτό φταίει μόνο Φρόσω ή είναι και τίποτα άλλο; Λέγε μάνα σου είμαι είδες τι καλό παιδί που είναι ο Γιώργος παίρνει και την Γιάννα μαζί, την αδερφή του και τον φίλο του τον Σωτήρη. Αλλά τι σε πείραξε Φρόσω που θα πάει με την Ασπασία μαζί;


Φρόσω: Μην μου την θυμίζεις αυτή μητέρα.


Ελένη: Αυτό φταίει ή που σου έλεγε καρδούλα μου, ψυχούλα μου, μάτια μου και φως μου


Φρόσω: Μητέρα ντροπή σας, κρυφακούγατε τι λέγαμε εμείς για αυτό είπατε να κάτσουμε στο σαλόνι.


Ελένη: Όχι κόρη μου κάτι άκουσα μια φορά που πέρασα για να πάω στο μπάνιο. Όσο για τα άλλα ρώτησα τον Γιώργο τι κάνεις της κόρης μου του είπα. Εγώ τίποτα της μιλάω γλυκά και τι της λες; Καρδούλα, μου τρυφερούλα μου, γλυκούλα μου και αυτή δεν καταλαβαίνω γιατί αγριεύει.


Ελένη: Τι συμβαίνει Φρόσω ή νομίζεις πως δεν τον ρώτησα.

 
Φρόσω: Τι μητέρα;


Ελένη: Την αγαπάς την κόρη μου


Φρόσω: Και τι είπε;


Ελένη: Αν το πω θα με διώξετε. Δεν θα το μάθει ο  άντρας μου λέγε: την αγαπάω και αυτή σε αγαπάει; Όχι είμαι, δηλαδή με βλέπει σαν την καλύτερη της φίλη.


Φρόσω: Στο είπε και αυτό ο βλάκας, ο μπουνταλάς.


Ελένη: Αφού εσύ δεν μου μιλάς, δεν μου λες τίποτα, δεν ξανοίγεσαι στη μητέρα σου. Αλλά εγώ το ξέρω τι σε πείραξε τον αγαπάς, λιώνεις για αυτόν για αυτό ζηλεύεις την Ασπασία αλλιώς δεν θα σε ένοιαζε. Ψάξου μέσα σου ξεκαθάρισε τα συναισθήματα σου μη τον χάσεις και μετά είναι πολύ αργά και να ξέρεις άλλος εδώ μέσα δεν πρόκειται να πατήσει το πόδι του. Μόλις δουν τον πατέρα σου θα το βάλουν στα πόδια, πάλι μόνη σου θα μείνεις. Αλλά ξέρω τι σου συμβαίνει μέσα σου φοβάσαι Φρόσω, τρέμεις ότι μαζί του δεν μπορείς να ελέγξεις τα αισθήματα σου. Φοβάσαι ότι μετά δεν θα μπορείς να του αντισταθείς, θα σε παίρνει στην αγκαλιά του και θα λιώνεις και δεν έχεις μάθει να μοιράζεις τα αισθήματα σου να αγαπάς κάποιον και τρέμεις. Για αυτό έκλαιγες μέσα γιατί σε κάθε γλυκιά κουβέντα που σου έλεγε, μέσα σου μια φωνή σου έλεγε να παραδοθείς γιατί τον αγαπάς.


Φρόσω: Όχου ρε μάνα την όρεξη σου νομίζεις ότι έχω και έφυγε από το σαλόνι, πήγε δήθεν στην κουζίνα για να πιει νερό.


Ελένη: Μη με αποφεύγεις κόρη μου εγώ το καλό σου θέλω.


Φρόσω: Πάλι τα ίδια μαμά βραδιάτικα, κάθε φορά που φεύγει τα ίδια μου λες σας βαρέθηκα πια.


Ελένη: Αν σου ξαναμιλήσω ξεροκέφαλο πλάσμα σαν τον πατέρα σου ίδια και εσύ. Εγώ όμως τα κανόνισα για σένα θυσία έγινα και στο πάρτι θα πας και θα γυρίσεις και στης 12 το βράδυ. Μπορούσα να πω ότι πει ο πατέρας σου και από αύριο αυτό θα λέω. Κόψε τον λαιμό σου Φρόσω αυτό είπε ο πατέρας σου πάει και τελείωσε και ούτε στο πάρτι θα πας και μην τολμήσεις να μου μιλήσεις, βγάλτα πέρα μόνη σου από δω και πέρα αρκετά ασχολήθηκα μαζί σου, αχάριστη.



Φρόσω: Μητέρα σαν πολλά δεν λέτε ε σαν πολλά ακούσατε. Άντε μην αρπαχτούμε μαλλί με μαλλί, άντε μην αρπαχτούμε μαλλί με μαλλί, ορίστε μας.



Ελένη: Κάτσε καλά Φρόσω, κάτσε καλά άκουσες;



Φρόσω: Μητέραααααααααααααααα



Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.




Σκηνή ενδέκατη. Είναι η Ελένη με την Φρόσω και τσακώνονται.



Ελένη: Όχι δεν θα πας, δεν θα πας σου είπα.



Φρόσω: Ναι θα πάω, θα πάω στο πάρτι.



Τότε βγήκε έξω από την κουζίνα ο Ηλίας: Γιατί ακούω φωνές;



Φρόσω: Πατέρα θα πάω σε ένα πάρτι την πέμπτη θα είναι μαζί και ο Γιώργος, με την Γιάννα θα……..



Και η μητέρα της απάντησε πριν συνεχίσει: Με τον μαντράχαλο θα πάει Ηλία μου.



Φρόσω: Μα ο Γιώργος είναι καλό παιδί μητέρα.



Ελένη: Ότι πει ο πατέρας σου Φρόσω αυτός είναι ο αρχηγός της οικογένειας.



Φρόσω: Μα μαμά.



Ελένη: Λέγε Ηλία μου.



Ηλίας: Να μην πάει είπε αυτός νευριασμένος.



Ελένη: Δεν θα πας Φρόσω.



Φρόσω: Μα θα πάω με τον Γιώργο, την Γιάννα, την αδερφή του.



Ελένη: Όχι πάει και τελείωσε ο πατέρας σου είπε πως δεν θα πας. Πήγαινε γρήγορα στο δωμάτιο σου και μην φέρνεις αντιρρήσεις. Έφυγε η Φρόσω πολύ στενοχωρημένη κλαίγοντας.




Ηλίας: Τι συμβαίνει Ελένη μου άλλα μου έλεγες χθες. Σήμερα ότι θέλει ο αντρούλης μου η κεφαλή του σπιτιού μου, με κάνεις και απορώ.



Ελένη: Τόσα χρόνια παράπονο δεν το είχες πως αντιδρώ και υποστηρίζω την Φρόσω, τώρα τι θέλεις;    



Ηλίας: Καλά Ελένη μου και σηκώθηκε και πήγε στην κουζίνα.



Σε λίγο μπήκε μέσα η Φρόσω: Μαμά θέλω να σου μιλήσω.



Ελένη: Όχι Φρόσω της ευκαιρίες σου της είχες τόσον καιρό, τώρα βγάλτα πέρα μόνη σου και κουβέντες από ότι ξέρω εσύ δεν θέλεις.




Φρόσω: Μα δεν θα πάω στο πάρτι.




Ελένη: Δεν με νοιάζει κόψε τον λαιμό σου τώρα, όπως τον έχω κόψει εγώ τόσες φορές για σένα. Γέφυρα έγινα πολλές φορές μα εσύ τίποτα στον κόσμο σου και πολλά σου είπα τώρα φύγε.




Φρόσω: Μα μαμά.



Ελένη: Πάψε και φύγε μην σε αρπάξω από το τσουλούφι και στο βγάλω τρίχα, τρίχα.



Η Φρόσω πήγε πάλι στον πατέρα της που βγήκε από την κουζίνα: Μπάμπακο γιατί δεν με αφήνεις να πάω στο πάρτι, αφού μας είδες χθες με τον Γιώργο δυο φορές με τα ίδια σου τα μάτια πόσο καλά παιδιά είμαστε και μπήκε η μητέρα της μέσα. Έλα καλέ μπαμπά εγώ που σε αγαπάω άφησε με να πάω στο πάρτι.




Ελένη: Και να την σφίγγει ο μαντράχαλος επάνω του Ηλία μου.



Φρόσω: Μα μαμά έτσι χορεύουν τώρα.


Ελένη: Εγώ δεν ξέρω ότι πει ο πατέρας σου αυτό θα γίνει αλλά στο είπε και πιο πριν, έτσι Ηλία μου;




Ηλίας: Ναι Ελένη δεν θα πας.



Φρόσω: Καλά μπορώ να πάω για λίγο στο σπίτι του Γιώργου.



Ελένη: Μα τέτοια ώρα Ηλία μου;



Φρόσω: Μα μαμά αφού δεν είναι ακόμα οκτώ θέλει τρία λεπτά.



Ελένη: Στο σπίτι του μαντράχαλου Ηλία μου.



Ηλίας: Όχι δεν θα πας.



Φρόσω: Φυλακισμένη με κρατάτε εδώ μέσα τι σας ζήτησα;



Ελένη: Αφού σου είπε ο πατέρας σου όχι τράβα γρήγορα στο δωμάτιο σου και βούλωσε το. Πήγε και έκλαιγε η Φρόσω.



Ηλίας: Μα το κορίτσι μας κλαίει.



Ελένη: Σκάσε και εσύ να κλάψει να βάλει μυαλό. Να της πας να φάει, άντε μην μπω μέσα και την πιάσω από το μαλλί.



Ηλίας: Καλά να τα το πάω αλλά.



Ελένη: Πάψε για περίμενε και της έστειλε ένα πιάτο με γιαούρτι και μέλι με τον πατέρα της η κυρία Ελένη.



Γύρισε ο πατέρας της στενοχωρημένος.



Ελένη: Τι έγινε Ηλία μου;



Ηλίας: Το παιδί Ελένη έκλεγε μέσα τα μάτια του είναι κόκκινα.



Ελένη: Και τι θες τώρα να υποχωρήσεις να πάει στο πάρτι και να γυρνάει με τον μαντράχαλο, να κάνει ότι θέλει εδώ μέσα μετά. Πήγαινε να φας και εγώ θα πλύνω τα πιάτα μετά. Θα κάτσω εδώ να ράψω κάτι έχω να μαντάρω και της κάλτσες σου μετά πήγαινε κοιμήσου.



Ηλίας: Καλά Ελένη μου αλλά η Φρόσω είναι στενοχωρημένη.



Ελένη: Πήγαινε μέσα είπα σε υποστηρίζω γκρινιάζεις, δεν σε υποστηρίζω μου βάζεις της φωνές. Τελικά τι θες για να καταλάβω επιτέλους;




Ηλίας: ΚαλάΕλένη μου καλά.



Σε λίγο ήρθε η Φρόσω φέρνοντας το πιάτο στην κουζίνα η μητέρα της έκανε πως δεν την είδε.Η   Φρόσω όμως ήθελε να της μιλήσει την κοίταξε δύο τρεις φορές στο σαλόνι και μετά είπε μαμά.



Ελένη: Έφαγες Φρόσω τώρα πλύνε και το πιάτο σου και πήγαινε για ύπνο.



Φρόσω: Μα γιατί μου φέρεστε τόσο σκληρά.



Ελένη: Σε πονάει τώρα ε εξάλλου τι φωνάζεις. αφού δεν τον θέλεις τον Γιώργο, εσύ το είπες μόνη σου. Άντε καληνύχτα και έφυγε μα ξαναγύρισε. Εξάλλου η καλύτερη σου φίλη είναι εσύ το είπες, πρέπει να κάνει η μια πλάτη στην άλλη τι σε πειράζει η Ασπασία. Καληνύχτα στο δωμάτιο σου γρήγορα μπρος μαρς.



Και έφυγε γρήγορα η Φρόσω στο δωμάτιο της με κατεβασμένο το κεφάλι.




Ελένη: Έκαστε στο σαλόνι και μονολογούσε: μήπως της φέρομαι σκληρά; Όχι για να βάλει μυαλό για λίγο δεν πρέπει να λυγίσω να πάω στο δωμάτιο της αφού δεν καταλαβαίνει πως πονάω και εγώ μαζί της και για όλα φταίει αυτός ο αγροίκος να σου δώσω μια να δει.



Ηλίας: Θα έρθεις μέσα Ελένη δεν βρίσκω της πυτζάμες μου.



Ελένη: Για πλησίασε εσύ και του την έδωσε την σπρωξιά λέγοντας μπούφο ε μπούφο πετάχτηκε εκείνος επάνω.




Ηλίας: Σιγά ρε γυναίκα γιατί με έσπρωξες δεν με λυπάσαι, με λες και μπούφο κιόλας.



Ελένη: Όχι



Ηλίας: Μα τι έκανα.

Ελένη: Αφού είσαι κουτός μόλις άκουσες την γυναίκα σου να λέει όχι αμέσως εσύ βρήκες την ευκαιρία. Βρε σου είπα να της τα σφίξης τα λουριά του κοριτσιού εσύ όμως το παράκανες.



Ηλίας: Μα τι έκανα;



Ελένη: Εσύ ρε ζώων φταις.



Ηλίας: Γυναίκα μην με βρίζεις.



Ελένη: Σπάσιμο θέλει το κεφάλι σου αμέσως όχι Φρόσω μη πας. Το όχι του μεταξά και εσύ, βρε με βούλγαρους τα έβαζες με την κόρη σου μίλαγες.


Ηλίας: Μα εσύ δεν μου είπες.



Ελένη: Είπα για να μην παίρνει αέρα αλλά τόσο κεφάλας που είσαι.



Ηλίας: Τι εννοείς Ελένη.


Ελένη: Να μην μας ζητήσει να πάει να κοιμηθεί στο σπίτι του μαντράχαλου.



Ηλίας: Τι είπες; Θα την κρεμάσω ανάποδα.



Ελένη: αφού είσαι ανάποδος άνθρωπος τι να σου πω τώρα, αφού τον αγαπάει τον μαντράχαλο.



Ηλίας: Τι είπες τον αγαπάει;



Ελένη: Ναι τον κοιτάει και λιώνει.



Ηλίας: Και αυτός.


Ελένη: Αυτός Ηλία μου τίποτα, μα τι βλάκας είναι λέει η κόρη σου να μην με βουτήξει να με φιλήσει. Μα με το ζόρι Φρόσω; Ναι και να μου βάλει μετά και χέρι τι περιμένει να του το βάλω εγώ τι κουτό αγόρι είναι αυτό.


Ηλίας: Τι είπε θα την λιώσω.


Ελένη: Άφησε με να συνεχίσω άντρα μου ρώτησα που λες το μαντράχαλο.


Ηλίας: Τι τον ρώτησες.



Ελένη: Πως την βλέπει την Φρόσω


Ηλίας: και τι σου είπε.


Ελένη: Σαν τη καλύτερη μου φίλη και δεν σου αρέσει. Και τι μου λέει ο μπούφος πως εννοείται σαν κορίτσι; Καλό είναι δεν λέω,

όμορφο αλλά δεν με τραβάει σαν γυναίκα γιατί είναι κοκαλιάρα.


Ηλίας: Έτσι σου είπε ο αλήτης ότι δεν του αρέσει η κόρη μου θα του σπάσω την μούρη.


Ελένη: Για σιγά Ηλία μου εσύ όλο φωνάζεις θα της βάλει χέρι ο μαντράχαλος θα την πηδήξει και τώρα που δεν θα την πηδήξει πάλι φωνάζεις αμάν το κακό σου πια, εγώ στα είπα για να κοιμάσαι ήσυχος.

Ηλίας: Γιατί τι κάνω.


Ελένη: Όλο ανήσυχος είσαι στριφογυρίζεις και παραμιλάς στον ύπνο σου.



Ηλίας: Και τι λέω.


Ελένη: Άσε κάτω τη κόρη μου ρε μην πας να την πηδήξεις γιατί θα σε  σκοτώσω και πολλά τέτοια σε σκουντάω και σταματάς.  Αμάν το κακό σου κάθε βράδυ από την μια ροχαλίζεις από τη άλλη στριφογυρίζεις και παραμιλάς.Θα σε διώξω να κοιμάσαι στον καναπέ, στον καναπέ είπα τιμωρία θα σε βάλω.


Ηλίας: Καλά θα είμαι ήσυχος άσε με τώρα να κοιμηθώ πάω μέσα.


Ελένη: Ξύπνιος είσαι γκρινιάζεις, κοιμάσαι γκρινιάζεις. Αμάν το κακό σου επιτέλους, αμάν το κακό σου Ηλία. Στον καναπέ είπα στον καναπέ.
Ηλίας:Ελένηηηηηηηηηηηηη.

Τέλος σκηνής.

Σκηνή δωδέκατη ο Γιώργος δίνει τον λόγο του. Κτυπάει η πόρτα. Άνοιξε η μητέρα της Φρόσως.



Γιώργος: Καλησπέρα κυρία Ελένη.


Ελένη: Καλησπέρα πέρασε μέσα είναι η Φρόσω.



Γιώργος: Όχι θέλω τον σύζυγο σας, καλησπέρα κύριε συνταγματάρχα.


Ηλίας: Καλησπέρα.


Γιώργος: Θέλω να σας μιλήσω.


Ηλίας: Σε ακούω.

Γιώργος: Ιδιαιτέρως θέλω να τα πούμε μόνοι μας.


Ελένη: Τότε να σας αφήσω μόνους και έφυγε πηγαίνοντας προς την κουζίνα, τότε βγήκε έξω από το δωμάτιο της η Φρόσω.


Φρόσω: Ποιος είναι μαμά.


Ελένη: Ο Γιώργος.


Φρόσω: Και που είναι.


Ελένη: Στο σαλόνι.


Φρόσω: Να πάω.


Ελένη: Όχι Φρόσω μιλάει με τον πατέρα σου ιδιαιτέρως μην τους ενοχλήσεις.


Φρόσω: Καλά μαμά.


Ηλίας: Σε ακούω παιδί μου.


Γιώργος: Θέλω να σας μιλήσω σαν άντρας με άντρα και αυτά που θα πούμε να μείνουν μεταξύ μας.


Ηλίας: Λέγε Γιώργο κάτσε.


Γιώργος: Όχι καλύτερα όρθιος. Μου είπε η Φρόσω ότι δεν την αφήνετε να πάει στο πάρτι μαζί μου, ούτε να έρθει στο σπίτι μου. Είναι αλήθεια;


Ηλίας: Ναι για συνέχισε να δω που το πας.


Γιώργος: Τι φοβάστε μήπως σας την πηδήξω.


Ηλίας: Τι είπες ρε τσογλάνι;


 
Γιώργος: Μιλήστε μου ειλικρινά, πέστε πώς στην θέση μου αυτή τη στιγμή είχατε τον γιο σας αυτό φοβάσθε;


Ηλίας: Ναι ρε κάθαρμα.


Γιώργος: Για αυτό ήρθα και εγώ εδώ να κάνω μια συμφωνία μαζί σας.


Ηλίας: Τι θες να πεις κτήνος;



Γιώργος: Ότι σας δίνω τον λόγο μου ότι μέχρι τα Χριστούγεννα δεν θα πειράξω την κόρη σας, ούτε θα αγγίξω τα βρομώ χέρα μου επάνω της.


Ηλίας: Και γιατί τόσο λίγο.


Γιώργος: Γιατί δεν ξέρω αν θα μπορέσω να κρατήσω τον λόγο μου και τον λόγο σου αν τον δίνης πρέπει να τον κρατάς.


Ηλίας: Και έχεις το θράσος να μου το λες έτσι κατάμουτρα.


Γιώργος: Σας λέω την αλήθεια αλλά αν θέλετε να το κάνουμε μέχρι το τέλος των διακοπών των Χριστουγέννων. Ούτε θα την αγκαλιάσω εκτός από τον χορό, ούτε θα την φιλήσω έχετε τον λόγο μου και εσείς θα την αφήνετε να βγαίνει μαζί μου και να έρχεται στο σπίτι μου.


Ηλίας: Έχω τον λόγο σου;


Γιώργος: Θα έλεγα παιδιά είμαστε τώρα; Που λέει και ο φίλος μου ο Σωτήρης αλλά επειδή είμαι ακόμα παιδί γιατί δεν πήγα ακόμα φαντάρος, σας υπόσχομαι πως θα τηρήσω τον λόγο μου να είστε ήσυχος.


Ηλίας: Και αν δεν τον τηρήσεις τι γίνετε τότε.


Γιώργος: Τότε θα αναλάβω της υποχρεώσεις μου. Εξάλλου τα λάθη πληρώνονται και οποίος δίνει τον λόγο του πρέπει και να τον τηρήσει.


Ηλίας: Μάλιστα Και μετά;
Γιώργος: Μετά δεν ξέρω τι να σας πω ρωτήστε με. Εξάλλου μπορείτε εύκολα να διαπιστώσετε αν κράτησα τον λόγο μου γιατροί υπάρχουν πολλοί.



Ηλίας: Τότε εντάξει αφού έχω τον λόγο σου να πάτε στο πάρτι.


Γιώργος: Και να αργήσουμε λίγο.


Ηλίας: Τι λίγο εννοείς;


Γιώργος: Μέχρι της δώδεκα τα μεσάνυχτα θα γυρίσουμε πίσω.


Ηλίας: Εντάξει να αργήσετε τελειώσαμε;



Γιώργο: Όχι, μισό λεπτό κάτι θέλω ακόμα να σας πω. Εγώ σας έδωσα τον λόγο μου και θα τον κρατήσω δεν θα σας την πηδήξω. Αλλά αυτό αφορά εμένα όχι αν την πηδήξει άλλος, δεν ξέρω τι μπορεί να κάνει η κόρη σας.


Αυτός τα έχασε Ηλίας: Λέγε ρε ρεμάλι τη εννοείς;


Γιώργος: Μπορεί να πει πως πάει στο σπίτι μου και να πάει με άλλον. Δεν είναι να έχεις εμπιστοσύνη σε γυναίκες, το ξέρετε αυτό έτσι δεν είναι;


Ηλίας: Το ξέρω.



Γιώργος: Θέλω λοιπόν από εσάς όπως σας έδωσα τον λόγο μου και εσείς να την ελέγχετε. Σας είπε για παράδειγμα πως πάει στο σπίτι μου, να πάρετε ένα τηλέφωνο να δείτε είναι εκεί.


Ηλίας: Και να την ζητήσω στο τηλέφωνο;



Γιώργος: Αυτό δεν χρειάζεται μπορείτε να ρωτήσετε την μητέρα μου αν ήρθε η κόρη σας στο σπίτι μου. Πατέρας είστε και ανησυχείτε δεν θα το παρεξηγήσει. Σας είπα εξάλλου πώς αυτό αφορά μόνο αν είμαι εγώ μαζί της, δεν θα πληρώσω την νύφη για άλλον.


Ηλίας: Σε αυτό έχεις δίκιο.


Γιώργος: Και να μην μάθη κανείς τίποτα, να μείνει αυτό μεταξύ μας δεν θέλω να τα ξέρουν οι γυναίκες.


Ηλίας: Όχι μη ανησυχείς Γιώργο αυτά δεν λέγονται σε γυναίκες θα μείνουν μεταξύ μας, ούτε στην σύζυγο μου δεν θα τα πω. Τελειώσαμε;


Γιώργος: Μάλιστα κύριε αντισυνταγματάρχα.

Ηλίας: Πήγαινε να της πεις της Φρόσως πως θα πάτε μαζί στο πάρτι, πότε είπες πώς είναι;


Γιώργος: Την Πέμπτη.


Ηλίας: Καθημερινή βρήκε και αυτή να το κάνει και πήγε στο μπάνιο.


Γιώργος: Αυτό είπαμε όλοι κύριε συνταγματάρχα. Ευτυχώς που την Παρασκευή θα μας πάνε μάλλον περίπατο αν είναι ο καιρός καλός.Γεια σας προς το παρών και πήγε στο δωμάτιο της Φρόσως, χτύπησε την πόρτα και βγήκε η Φρόσω έξω.


Γιώργος: Καλησπέρα Φρόσω.


Φρόσω: Καλησπέρα.


Γιώργος: Δεν έχεις παράπονο μίλησα με τον πατέρα σου και τα κατάφερα. Θα πάμε στο πάρτι και θα αργήσουμε μέχρι της 12 τα μεσάνυχτα και θα σε αφήνει να έρχεσαι στο σπίτι μου, είσαι ευχαριστημένη τώρα;.


Φρόσω: Ναι και τι είπατε με τον πατέρα μου.


Γιώργος: Αυτό θα μείνει μυστικό Φρόσω κάναμε μια συζήτηση μεταξύ ανδρών, ούτε η μάνα σου δεν θα τα μάθη. Τα έχασε για λίγο τον κοίταξε απορημένη και ο Γιώργος συνέχισε: προσευχήθηκες Φρόσω όπως σου είπα για να με βοηθήσεις να τα καταφέρω.


Φρόσω: Όχι, δεν πρόλαβα.


Γιώργος: Είδες όμως εγώ τα κατέφερα και δεν με βοήθησες καθόλου με της προσευχές σου. Φαντάσου την Γιάννα που είναι και πιο δύσκολη η περίπτωση που δεν έχει προσευχηθεί καθόλου για τον Δημήτρη με άφησε να βγάλω το φίδι από τη τρύπα μόνος μου. Ξέχασα να σου πω ότι θα σε αφήνει να βγαίνουμε κάθε Σάββατο έξω μαζί, είδες τη θυσία έκανα για σένα και σου απέδειξα και πόσο σε αγαπάω και εσύ;


Φρόσω: Τι εγώ;


Γιώργος: Σε περίμενα πιο ζεστή μαζί μου, από την χαρά σου να με αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις.


Φρόσω: Πολλά ζητάς.


Γιώργος: Άλλα μου έλεγες το πρωί όμως.


Φρόσω: Δεν θα το συζητήσω αυτό τώρα.


Γιώργος: Είδες τώρα που τα κατάφερα πάλι παγάκι το Φροσάκι.


Φρόσω: Μην με κοροϊδεύεις τώρα.


Γιώργος: Ήθελα να ξέρα ποιος κοροϊδεύει ποιόν καρδούλα μου.


Φρόσω: Και κόψε της γλύκες.


Γιώργος: Εντάξει κορίτσι μου.


Φρόσω: Σου έχω πει πώς δεν είμαι το κορίτσι σου.


Γιώργος: Το πρωί όμως που στο είπα τι έχεις κορίτσι μου δεν σε πείραξε και μην μου πεις πως δεν το θυμάσαι. Αλλά τώρα δεν έχεις την ανάγκη μου και ας έγινα εγώ θυσία για σένα.


Φρόσω: Σιγά την θυσία.


Γιώργος: Τότε να πάω μέσα στον πατέρα σου να του πω.


Φρόσω: Τι να του πεις;    

Γιώργος: Πως έκανα λάθος και σηκώθηκα από την καρέκλα (και συνέχυσε να μιλάει ενώ κατευθυνόταν αργά προς την πόρτα της κουζίνας) πως δεν θέλω να βγω με την κόρη του το μετάνιωσα.


Φρόσω: Να πας αφού είσαι γαϊδούρι.


Γιώργος: Αμάν το πείσμα σου και γαϊδούρι από πάνω, τι να σου πω ούτε ένα ευχαριστώ δεν μου είπες. Αλλά εγώ δεν θα το βάλω κάτω και μαζί σου θα βγαίνω και στο τέλος θα τα καταφέρω.


Φρόσω: Τι θα καταφέρεις;


Γιώργος: Θα γίνεις το κορίτσι μου.


Φρόσω: Εσένα όλο εκεί ο νους σου


Γιώργος: Ναι και ξέρεις γιατί. Γιατί με πείσμωσες ούτε ένα ευχαριστώ δεν μου είπες. Το έχεις νομίζεις εύκολο να στηθείς μπροστά στον πατέρα σου και να του μιλήσεις.


Φρόσω: Γιατί τι είναι ο μπαμπάς μου βάρβαρος;


Γιώργος: Μόνο βάρβαρος ή μήπως το ξέχασες πώς φωνάζει, άσε δε πως κουνάει τα χέρια του.


Φρόσω : Μα ο μπαμπάς μου είναι καλός άνθρωπος αυτό δεν ήθελες να πεις;


Γιώργος: Ναι καρδούλα μου περίπου.


Φρόσω: Και κόψε της γλύκες γιατί θα σε διώξω.


Γιώργος: Να με διώξεις και με ποιον θα βγαίνεις ομορφούλα μου;


Φρόσω: Δεν φτάνει που σε ανέχομαι και είσαι και γκρινιάρης.


Γιώργος: Εγώ γκρινιάρης.


Φρόσω: Και πολύ μάλιστα, όλο παράπονα μου κάνεις από την ώρα που μπήκες μέσα. Πώς να σε αγαπήσει μια γυναίκα, πως να της ζεστάνεις την καρδιά αλλά έτσι είστε εσείς οι άντρες σκληροί και άκαρδοι.


Γιώργος λέει στο κοινό: Καλά κατάλαβα ορίστε βγήκα και κατηγορούμενος από πάνω ασθενές φύλο σου λέει ο άλλος. Καλά συγνώμη ματάκια μου. Γιώργος και συνεχίζει να λέει στο κοινό γιατί αν δεν της έλεγα ναι θα συνέχιζε μέχρι αύριο. Της ξέρεις τώρα της γυναίκες πας για μαλλί και βγαίνεις κουρεμένος. Φρόσω δεν σταματάμε αυτό το θέμα πρέπει να φύγω έχω διάβασμα.


Φρόσω: Καλά να πας να διαβάσεις.


Γιώργος: Φεύγω Φρόσω καληνύχτα τα λέμε αύριο.


Φρόσω: Καληνύχτα Γιώργο και όχι να είσαι παραπονιάρης αύριο.


Ελένη: Φεύγεις Γιώργο;


Γιώργος: Πρέπει να διαβάσω κυρία Ελένη καληνύχτα.


Ελένη: Καληνύχτα, τι λεγάτε Φρόσω.


Φρόσω: Τίποτα το σπουδαίο μαμά και φεύγει στο δωμάτιο της.


Ελένη: Α μωρή σιγανοπαπαδιά εσύ δεν ξέρεις;


Βγήκε ο Ηλίας από το μπάνιο και πήγε στο σαλόνι που τον περίμενε η γυναίκα του.


Ελένη: Τι έγινε Ηλία μου τι λέγατε με τον Γιώργο.


Ηλίας: Ότι θα πάει η Φρόσω στο πάρτι και θα βγαίνει με τον Γιώργο και στο σπίτι του μπορεί να πηγαίνει μέχρι της διακοπές των Χριστουγέννων.


Ελένη: Σε έριξε ο μαντράχαλος βλέπω.


Ηλίας: Σταμάτα να λες τον Γιώργο μαντράχαλο, αυτός είναι καλό παιδί.


Ελένη: Άλλα έλεγες χθες και φώναζες θα μου πεις τι είπατε;


Ηλίας: Αυτά Ελένη είναι δικά μας θέμα κάναμε μια συζήτηση μεταξύ αντρών. Ούτε η Φρόσω θα μάθη τίποτα, ούτε εσύ μη σου ξεφύγει καμία κουβέντα, εξάλλου του έδωσα τον λόγο μου.


Ελένη: Μα δεν θα τα πεις στην γυναίκα σου.


Ηλίας: Όχι τέλεια και παύλα σου είπα δεν θα διαρρεύσει τίποτα.


Ελένη: Μα κρατικό μυστικό είναι Ηλία μου.


Ηλίας: Όχι δεν σου λέω.


Ελένη: Ώστε έτσι σου είπε ο μαντράχαλος σε έριξε για τα καλά. Είναι μαλαγάνας αυτός να τον φοβάσαι, θα δεις θα τα καταφέρει στο τέλος.


Ηλίας: Τι θα καταφέρει;


Ελένη: Θα στην πηδήξει την κόρη θα το δεις.


Ηλίας: Σταμάτα Ελένη είναι πολύ καλό παιδί.


Ελένη: Ναι μην ξεχνάς πως άλλα μου έλεγες χθες.

 

Ηλίας: Έκανα λάθος.

Ελένη: Και μετά της διακοπές των Χριστουγέννων τι θα γίνει.

Ηλίας: Μέχρι τότε θα δούμε Ελένη πάψε να γκρινιάζεις.

Ελένη: Ώστε έτσι σου είπε.

Ηλίας: Ναι να ελέγχω την κόρη μου που πάει αν είναι μαζί του.

Ελένη: Και εσύ Ηλία μου και για κατούρημα να πηγαίνει η κόρη σου με τον μαντράχαλο.

Ηλίας: Να πηγαίνει.

Ελένη: Και στην τουαλέτα μαζί να μπαίνουνε να τα κάνουν και στη ίδια λεκάνη.

Ηλίας: Σώπα Ελένη μου.

Ελένη: Και στο πάρτι μαζί άντρα μου.

Ηλίας: Ναι Ελένη μου.

Ελένη: Μα να τηn σφίγγει επάνω του ο μαντράχαλος.

Ηλίας: Αφού χορός είναι Ελένη μου.

Ελένη: Και στην εκδρομή μαζί Ηλία μου;

Ηλίας: Ναι είπα.

Ελένη: Και να κοιμηθεί μαζί της ο μαντράχαλος.

Ηλίας: Τι εννοείς Ελένη μου;

Ελένη: Μαζί της αγκαλίτσα άντρα μου τη θα της κάνει; Αφού έδωσε τον λόγο του.

Ηλίας: Πάψε να με πειράζεις γυναίκα.

Ελένη: Φαντάσου να τα πετάξει όλα η κόρη σου.

Ηλίας: Τι να πετάξει Ελένη.

Ελένη: Τα ρούχα της να μείνει γυμνή να σου πω εγώ αν θα κρατηθεί ο μαντράχαλος και άρχισε να τον πειράζει να τον χαϊδεύει τον άντρα της και να του λέει: έλα Γιώργο μου. Μα έδωσα τον λόγο μου. Έλα ποίος θα το μάθει. Μα δεν είναι σωστό. Έλα μην είσαι κουτός κάνε με δικιά σου, ξέσκισε με αγόρι μου και τινάχτηκε ο άντρας της σαν το ψάρι στο αγκίστρι στον καναπέ.

Ελένη: Είδες εδώ σου σηκώθηκε εσένα φαντάσου του μαντράχαλου που είναι και πιο μικρός.Θυμάσαι τη μου έκανες στην αρχή φρέσκο παντρεμένοι είμαστε, τώρα θέλεις γερανό.

Ηλίας: Κόψε το δούλεμα Ελένη μου αφού με βλέπεις είμαι ντούρος.

Ελένη: Καλά κρασιά, πιες ένα να ξεχάσεις τον πόνο σου.

Ηλίας: Άσε με ρε γυναίκα πάω να κοιμηθώ, δεν αντέχω την γκρίνια σου.

Ελένη: Ώστε είμαι και γκρινιάρα από πάνω;

Ηλίας: Την μια μου λες να βγουν έξω τα παιδιά και γιατί φωνάζω, την άλλη γιατί τα αφήνω να βγαίνουν, την τρίτη να τα αφήνω να βγαίνουν και να πάνε όπου θέλουν. Αποφάσισε επιτέλους τι θες γιατί θα με τρελάνεις στο τέλος, θα με τρελάνεις στο τέλος και λέγοντας αυτά πάει να φεύγει από την σκηνή.

Ελένη: Καλά θα τα πούμε στο κρεβάτι.

Ηλίας:Τι θα πούμε;

Ελένη: Αν δεν μου πεις τι συμφώνησες με τον μαντράχαλο κόκκο δεν έχει, τιμωρία θα σε βάλω άκουσες;

Ηλίας: Τι να σου πω, τι να σου πω τώρα και φεύγει.

Φρόσω βγαίνει έξω και λέει: Γιατί φωνάζει ο μπαμπάς;

Ελένη: Λες και δεν ξέρεις τον λόγο αλλά ας συγχωράς και εσύ.

Φρόσω: Καλά μητέρα αλλά σε περίμενα να μιλήσουμε.

Ελένη: Μπα και πως το έπαθες.

Φρόσω: Μα για να μιλήσουμε μαμά.

Ελένη: Σε πήρε ο πόνος άλλα μου έλεγες εχθές, αλλά ας συγχωράς που είσαι τυχερή που έβγαλε το φίδι από την τρύπα ο Γιώργος αλλιώς εδώ μέσα θα την έβγαζες.Αλλά να ξέρεις έχεις την τελευταία σου ευκαιρία ο θεός στην έδωσε για να μην λες μετά λόγια κοιτά να την εκμεταλλευτείς. Μην με κοιτάς σαν χαζή σε αγαπάει ο Γιώργος αλλιώς δεν θα πάταγε εδώ μέσα και ούτε θα έψηνε τον πατέρα σου, ξεκαθάρισε τα αισθήματα σου

.
Φρόσω: Τι σας είπε ο πατέρας.

Ελένη: Τίποτα.

Φρόσω: Δηλαδή τι είπαν με τον Γιώργο.

Ελένη: Όχι λίγα πράγματα μου είπε, αυτά είναι μεταξύ αντρών μου είπε και μου την ξέκοψε την κουβέντα, εσένα σου είπε.

Φρόσω: Όχι μητέρα τα ίδια μου είπε και σε εμένα ο Γιώργος.

Ελένη: Σκέψου τι σου είπα για το καλό σου καληνύχτα.

Φρόσω: Μα μητέρα.

Ελένη: Φρόσω καληνύχτα είπα καληνύχτα.

Φρόσω: Μα μητέρα!

Ελένη: Στο δωμάτιο σου γρήγορα καληνύχτα, καληνύχτα είπα.

Φρόσω: Από στρατιωτικό πατέρα και αυταρχική μάνα, βρε που έμπλεξα, βρε που έχω μπλέξει.

Ελένη: Φρόσω φρόνιμα.

Φρόσω: Ναι ξέρω κάνε γονείς να δεις, καλό κάνε γονείς να δεις καλό.

Ελένη: Φρόσωωωωωωωωωωωωωωω.

Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.

Επόμενη σκηνή Ο Γιώργος χαιδεύει την Ιφιγένεια

Δημήτρης: Αφήστε μας βρε παιδιά όλο κουταμάρες λέτε συνέχεια.

Φρόσω: Εσύ δεν βλέπεις την αλήθεια ξύπνα αδελφέ μακριά από την Ιφιγένεια την τσαούσα.

Δημήτρης: Που θα μου πεις εσύ ξύπνια τι θα κάνω.

Άντε που δεν κάνεις κάτι με το Γιώργο δυο μέτρα παλικάρι και όλο με έμενα φωνάζεις.

Γιώργος: Ηρεμήστε βρε παιδιά για καλό στο λέει η Φρόσω Δημήτρη.

Δημήτρης: Ναι της εξυπνάδες της σε εμένα της πουλάει. 

Φρόσω: Μωρέ δεν την βλέπεις αυτή όλο τον πισινό της κουνάει.

Δημήτρης: Κούνησε τον και εσύ άντε ντε αλλά έχεις για να κουνήσεις.

Φρόσω: Πια με πέρασες έμενα που θα κουνάω τον πισινό μου ξετσίπωτη είμαι; Η κανένα πουτανοκόριτσο;

Δημήτρης: Κούνα τον και εσύ μωρή αλλά εσύ έχεις τον βλάκα και σε κυνηγάει ο κουτός, όλη μέρα εδώ μέσα είναι. Μα τι σου βρίσκει ήθελα να ξέρα σαν όρθιος σωλήνας είσαι με πόδια.

Γιώργος: Παιδιά, παιδιά ηρεμία, παρακαλώ ηρεμία. Δεν πάτε να τα πείτε μέσα στο δωμάτιο της Φρόσως, κανονικά δεν κάνει να είμαι και εγώ μπροστά στην συζήτηση. Ελάτε πηγαίνετε μέσα.

Φρόσω: Πάμε Δημήτρη, έλα πάμε μέσα. 

Δημήτρης: Όχι θα έρθουν τα παιδιά σε λίγο,θα έρθει η Ιφιγένεια.

Γιώργος: Θα της ανοίξω εγώ Δημήτρη μην ανησυχείς.

Φρόσω: Έλα πάμε αδελφέ πάμε μέσα.

Δημήτρης: Πάμε αλλά μην μου πεις λέξη για την Γιάννα τι να δω από δαύτη. Εδώ βλέπεις την Ιφιγένεια με τα μπουτάκια της έξω και την χαίρεσαι, να της τα χαϊδέψεις να πας στον παράδεισο.

Γιώργος: Μόνο στον παράδεισο Δημήτρη και βαλε, στον ουρανό πάντως σίγουρα και ακόμα παραπάνω.

Φρόσω: Τι να σου πω τώρα και σένα, μωρέ τι βλακείες του λες του παιδιού; 

Δημήτρης: Άντρας είναι και του αρέσει όχι σαν και εσένα.

Φρόσω: Για προχώρα μέσα εσύ και με σένα θα τα πούμε μετά. Θα στα βγάλω τα αυτιά θα στα ξεριζώσω και θα στα δώσω να τα φας, άκουσες Γιώργο;

Δημήτρης: Ωπα και σκληρή η αδελφή μου. 

Γιώργος: Μόνο σκληρή αδυσώπητη, μόνο η Φρόσω και το ατσάλι δεν λυγάει.
Φρόσω: Για έλα μέσα εσύ και εσύ κόψε της κουταμάρες Γιώργο.

Δημήτρης: Τώρα κατάλαβα γιατί σου αρέσει η αδελφή μου γιατί την γουστάρεις Γιώργο. Σκληρή στο μάτι άγρια στο κρεβάτι.

Γιώργος: Ναι, ναι σίγουρα είπε και γέλαγε.

Φρόσω: Πάψε εσύ γάιδαρε που γελάς και εσύ ωραίος αδελφός είσαι. Άντε πάμε μέσα. άντε προχώρα επιτέλους και πήγανε μαζί μέσα.

Ο Γιώργος μονολόγησε: Ναι σκληρή στο μάτι και άγρια στο κρεβάτι για αυτό μου αρέσει και έμενα η Φρόσω. Πως το κατάλαβε ο μπαγάσας ο αδελφός της όμως, ναι είναι άγρια γκόμενα για αυτό με έχει ξετρελάνει και έμενα. Να βάλω το μαγνητόφωνο να γράφει τώρα για να έχουμε αποδείξεις.

Μόλις το έβαλε κτύπησε το κουδούνι ο Γιώργος πάει να ανοίξει, ανοίγει την πόρτα και μπαίνουν μέσα η Ιφιγένεια και ο Ντίνος.

Γιώργος: Καλησπέρα παιδιά.

Ιφιγένεια: Καλησπέρα όμορφε.

Ντίνος: Λέει καλησπέρα και κοιτάζει δεξιά αριστερά στο σαλόνι: Ο Δημήτρης που είναι; 

Γιώργος: Δεν είναι εδώ. Έφυγε πριν από λίγο βιαστικά και μου είπε να του κάνω την χάρη να σας περιμένω για να σας το πω.

Ντίνος: Πάμε να φύγουμε Ιφιγένεια.

Ιφιγένεια: Εγώ λέω να τον περιμένουμε να έρθει.

Γιώργος: Αν θέλεις να τον περιμένεις Ιφιγένεια, να σου κάνω και παρέα να περάσει ευχάριστα και η ώρα.

Ιφιγένεια: Ναι, ναι θα τον περιμένω, φύγε εσύ Ντίνο.

Ντίνος: Καλά φεύγω θα σε δω μετά.

Ιφιγένεια: Ναι θα τα πούμε μετά. 

Γιώργος: Κάτσε Ιφιγένεια δείχνοντας τον καναπέ και κάθετε και αυτός δίπλα της λέγοντας λοιπόν μανάρι μου τι λέγαμε;

Ιφιγένεια: Ναι, ναι κάτι θα πούμε.

Γιώργος: Εμείς θα πούμε πολλά μωρό μου, ομορφιά μου.

Ιφιγένεια: Πως τα λέτε Γιώργο, ξέρετε πολλά εσείς;

Γιώργος: Γιατί πληθυντικός μεταξύ μας κουκλάρα μου; Στον ενικό πρέπει να μιλάμε εμείς για να έρθουμε ακόμα πιο κοντά θησαυρέ μου και κολάι κοντά της.

Ιφιγένεια: Ναι να έρθουμε πιο κοντά αλλά τι θα πει η Φρόσω;

Γιώργος: Γιατί τι να πει; η Φρόσω είναι η καλύτερη μου φίλη η κολλητή, εσύ όμως είσαι κάτι περισσότερο μανάρι μου και της πιάνει το χέρι λέγοντας: να χαϊδέψω το χεράκι σου και όσα έχω να τα χάσω και της το φιλάει λέγοντας μα τι όμορφο χεράκι είναι αυτό;

Ιφιγένεια: Αλήθεια Γιώργο;

Γιώργος: Αλήθεια κορίτσαρε με ανάβεις και θα γίνω πιο εκδηλωτικός. Το ποδαράκι σου να χαϊδέψω να ανέβω εκεί ψηλά στον ουρανό και της χαϊδεύει το πόδι της λέγοντας πω, πω τι όμορφα ποδαράκια είναι αυτά; Τι υπέροχα μπουτάκια έχεις, μα καλά αυτός ο Δημήτρης χαζός είναι δεν τα βλέπει να σε παινέψει. Εσύ αξίζεις πολλά κοριτσάρα μου.

Ιφιγένεια: Ναι έχεις δίκιο, ώστε αξίζω πολλά έτσι δεν είναι ;

Γιώργος: Έτσι είναι σαν και εσένα καμία στον κόσμο, μόνο η μπρτζίντ μπαρντό και εσύ αξίζετε. Είσαι μια σταρ όπως αυτές στον σινεμά.

Ιφιγένεια: Ώστε της μοιάζω της μπ. πως την είπες τέλος πάντων;

Γιώργος: Ναι φτυστή ίδια είσαι ατίθαση, όμορφη και γλυκεία. Να μην μπορεί να σε ξεχάσει κανείς, να μην μπορεί να σε χορτάσει κανείς όσο και αν σε βλέπει, ματιά μου γλυκά και ονειρεμένα.

Ιφιγένεια: Μα πως τα λες Γιώργο πως τα λες, δεν μου έχει μιλήσει έτσι άλλος άντρας. Καλά μοναδικός είσαι αχτύπητος και εγώ που νόμιζα πως είσαι κολλημένος με αυτή την αχώνευτη την αδελφή του που με κοιτάζει με κάτι ξινισμένα μούτρα σαν κάτι στριμμένες γεροντοκόρες είναι. Μα πως την κάνεις παρέα απορώ;

Γιώργος: Έλα ντε αυτό λέω και εγώ συνεχώς άλλα ας τα αφήσουμε αυτά και να μιλήσουμε για εμάς μανάρι  μου. Μα τι μπουτάκια έχεις μανάρι μου λαχταριστά, απίθανα, μοναδικά. Τα κοιτάζω και τα χάνω, ερωτεύομαι, αγαπώ και φωνάζω πως είμαι ψηλά στον ουρανό.

Ιφιγένεια: Αλήθεια λες Γιώργο; Μα τόσο πολύ αξίζω;

Γιώργος: Αξίζεις κορίτσαρε αξίζεις, στην αγκαλιά μου να σε βάλω στον παράδεισο να μπω έλα μου να σε χαρώ.

Ιφιγένεια: Δεν το κατάλαβα αυτό;

Γιώργος: Αν κάτσεις στα ποδαράκια μου να σε αγκαλιάσω λέω, στον παράδεισο θα μπω έλα που σε αγαπώ.

Ιφιγένεια: Ναι να κάτσω, να κάτσω μα τι ωραία που τα λες, έλα αγκάλιασε με τώρα και ο Γιώργος την αγκαλιάζει. Αχ τι καλά που ξέρεις να αγκαλιάζεις Γιώργο δεύτερος Τσε Γκεβάρα είσαι.

Γιώργο: Ναι δεύτερος μανάρι μου, ομορφιά μου, κοριτσάρα μου και της δίνει ένα φιλί στο μάγουλο, μουτς μανουλομάνουλο.

Ιφιγένεια: Να σε φιλήσω και εγώ Γιώργο και τον φιλάει.

Τότε βγαίνουν έξω ο Δημήτρης και η Φρόσω.

Δημήτρης: Τι γίνετε εκεί; Και τους βλέπουν να φιλάει η Ιφιγένεια τον Γιώργο καθισμένη στα πόδια του Γιώργου. Ρε αλήτη τι κάνεις εσύ εδώ με την Ιφιγένεια;
Η Φρόσω τα έχει χάσει λίγο βλέποντας την σκηνή δείχνει έκπληκτη, μετά λέει: Α την ξετσίπωτη στα πόδια του Γιώργου είναι.

Γιώργο: Τι κάνουμε; Απλά τα λέμε λίγο με την Ιφιγένεια έτσι δεν είναι κορίτσαρε;
Ιφιγένεια: Ναι αγόρι μου, ναι παιδαρά μου τα λέμε και τι ωραία που τα λέμε και λέγοντας αυτά τον χαϊδεύει.

Δημήτρης: Ωραίο φίλο έχεις Φρόσω μεγάλος αλήτης ο Γιώργο δίκιο έχει ο πατέρας μου. Έξω από το σπίτι μου ρε αλήτη που κολλάς και στην αδελφή μου, καλά κάνεις Φρόσω και δεν ενδίδεις.

Φρόσω: Ναι αλλά η Ιφιγένεια ήταν στα πόδια του Γιώργου Δημήτρη, αυτή νομίζεις πως είναι καλύτερη; Αλλά στα έλεγα εγώ και εσύ δεν με άκουγες, να δες την αλήθεια τώρα μπροστά στα μάτια σου. 

Δημήτρης: Ναι έχεις δίκιο Φρόσω, έξω από το σπίτι και οι δυο σας μπρος γρήγορα, δρόμο. 

Ιφιγένεια: Πάμε Γιώργο να φύγουμε από δω. 

Γιώργο: Ναι πάμε μανάρι μου πάμε.

Δημήτρης: Βρε ουστ από δω και οι δυο σας.

Ιφιγένεια: Μωρέ σιγά τα μούτρα σου, αυτός είναι άντρας μωρέ αυτός και τι ωραία που τα λες Γιώργο, τι γλυκά λογάκια λες. Όχι σαν και εσένα τον μπούφο ο Γιώργο ξέρει να παινέψει ένα κορίτσι να το ανεβάσει στον ουρανό, να…

Δημήτρης: Έξω είπα μπρος μαρς που λέει και ο πατέρας μου να μην τον ακούσω αυτόν και την Φρόσω. Πόσο δίκιο είχες Φρόσω άλλα απορώ πως δεν αγριεύεις που τον είδες αγκαλιά με δαύτη.

Φρόσω: Ναι, ναι τι να πω και εγώ έκπληκτη έμεινα.

Ιφιγένεια: Ναι σιγά την στριμμένη αδελφή με τα ξινισμένα μούτρα που έκανες και την δύσκολη για τον Γιώργο τέτοια παλικάρι μωρή! Πάμε Γιώργο και ανοίγει την πόρτα, άντε έλα σε περιμένω.

Γιώργος: Ναι θα έρθω Ιφιγένεια θα έρθω. Δεν θα με περιμένεις πολύ μόνο πενήντα, πενήντα πέντε, άντε το πολύ εξήντα χρόνια γιατί τόσο θα κάνω να ξεπεράσω την Φρόσω που την αγαπάω. Ξέρεις εσύ καταλαβαίνεις τι λέω, άντε γεια σου τώρα για την ώρα.

Ιφιγένεια: Τι! Α να χαθείς παλιό αλήτη, βλάκα και εσύ που μου έκανες τον ερωτευμένο κτήνος, τέρας, παλιάνθρωπε που με δούλευες τόση ώρα και λέγοντας αυτά φεύγει.

Δημήτρης: Τι είπε τώρα ε γιατί δεν κατάλαβα;

Γιώργος: Τι είπε θέλεις να μάθεις; Εδώ τα έχω καταγράψει όλα εδώ και δείχνει το μαγνητόφωνο.

Φρόσω: Λυπάμαι αδελφέ για το παιχνίδι που σου παίξαμε αλλά το κάναμε για να σε γλυτώσουμε από την Ιφιγένεια. Ο Γιώργο είχε δίκιο σε όλα, του έκανε τα γλυκά μάτια αυτή μέσα στο σπίτι μας αλλά εσύ που να πάρεις χαμπάρι ο χαζός, ο μπούφος.

Δημήτρης: Μα τι βλάκας είμαι, τι βλάκας πάω στο δωμάτιο μου. Ρε ξεφτιλίστηκα σήμερα και αυτή η άντε να μην πω τίποτα τώρα, άντε να μην πω, αμέσως να κάτσει στα πόδια του Γιώργου.
Γιώργο: Τα κατάφερα όπως βλέπεις Φρόσω αποστολή εξετελέσθη που θα έλεγε ο πατέρας σου, εσένα να δω πως θα σε καταφέρω.
Φρόσω: Γιώργο σεμνά μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα αλλά το μπράβο θα σου το πω. Άντε να έρθει τώρα η Γιάννα να τελειώσει αυτή η ιστορία.
Γιώργος: Αν την δει πάλι με μακριές φούστες καλύτερα να κάτσει στο σπίτι της Φρόσω, μου το έχει πει ο ίδιος.Πρέπει να βάλει κόντη φούστα για να αγριέψει ο αδελφός σου και να γίνει τώρα που είναι ζεστός, να ξεχάσει την μια και να ορμήσει στην άλλη.
Φρόσω: Βρε μανία εσείς οι άντρες να μας θέλετε με κοντές φούστες,μήπως θέλεις να βάλω και εγώ Γιώργο;

Γιώργος: Αν το πω μπορεί και να με διώξεις από το σπίτι.
Φρόσω: Δηλαδή; Άντε λέγε όσο πονηρό και να είναι αυτό.
Γιώργος: Να σε δω θέλω μανάρι μου να φοράς κανονική φούστα, μπότες και ένα βαθύ ντεκολτέ να πάθω.
Φρόσω: Βλέπω πολύ αγριέψαμε σήμερα αλλά αυτό εννοούσες;
Γιώργος: Όχι γιατί αν το πω σίγουρα θα με πετάξεις έξω και θα με παρεξηγήσεις.Αλλά Φρόσω πρέπει να με ακούσεις αλλιώς δεν θα γίνει τίποτα με την Γιάννα και τον αδελφό σου.
Φρόσω: Να δω τι θα μάθω ακόμα, μα πρέπει να είμαι τόσο πολύ χοντρόπετση τελικά; Άντε λέγε.
Γιώργος: Δεν θα πω για εμάς Φρόσω.Εμείς θα μιλήσουμε μια άλλη φορά ας το αφήσουμε αυτό το θέμα στην άκρη.
Φρόσω: Καλά ας το αφήσουμε στην άκρη, άντε λέγε παρακάτω.
Γιώργος:Σου λέω για αυτά που αρέσουν στον αδελφό σου, άντρας είμαι πίστεψε με τα έχω συζητήσει αυτά.Αν δεν την δει με το μίνι να χαζέψει, να αγρίεψε, να του κάνει κλικ.Να φύγει από την αγκαλιά της μιας και να πέσει στην αγκαλιά της άλλης.
Φρόσω: Ωραίες λογικές των αγοριών, τι μου λες τώρα.
Γιώργος: Φρόσω πίστεψε με σε ότι σου λέω όλα τα αγόρια αυτά κοιτάνε στα κορίτσια αν τους αρέσουν.Κοιτάνε πρώτα τον πισινό τους, τα μπουτάκια τους και το στήθος τους και μετά όλα τα άλλα.
Φρόσω: Α τι πρόστυχα πράγματα λες τώρα Γιώργο ντροπή σου και σε έμενα αυτά κοιτάς; Για αυτό θέλεις να φορέσω και μίνι σαν την Ιφιγένεια;Ντροπή σου να μου λες αυτά τα πρόστυχα πράγματα παιδί της εκκλησίας.
Γιώργος: Δεν θέλω να φορέσεις μίνι, να τα πούμε μετά για εμάς αυτά σε παρακαλώ τώρα προέχει το θέμα με την Γιάννα.

Φρόσω: Καλά θα τα πούμε μετά τα πονηρά πονηρούλη, άντε συνέχισε.
Γιώργος: Φρόσω η Γιάννα έχει και ομορφιά και επίπεδο, η Ιφιγένεια είχε μόνο ομορφιά και μηδέν επίπεδο. Μην χάνουμε τον χρόνο μας με συζητήσεις πρέπει να δράσουμε τώρα.Που είναι η Γιάννα θα την πάρεις στο τηλέφωνο, άντε μην αργής.Μόνο μίνι φούστα που θα της βρούμε να φορέσει και μπλούζα που να φαίνετε και λίγο το στήθος της.
Φρόσω: Θα βρούμε Γιώργο έχει μέσα η μάνα μου.Ίδιο νούμερο φοράνε με την Γιάννα, της την είχε δώσει να την δοκιμάσει.
Γιώργος: Ωραία τότε άντε να 'ρθει μην αργεί.
Κτυπάει το κουδούνι Φρόσω: πάω να ανοίξω ποιος να είναι;
Γιάννα: Καλησπέρα Φρόσω, καλησπέρα Γιώργο.
Γιώργος: Ορίστε χάλια, τι φοράς εκεί μωρή δεν έβαζες καμία κελεμπία καλύτερα;
Φρόσω: Καλά σου λέει Γιάννα μα τι φοράς σήμερα.
Γιάννα: Ούτε καλησπέρα δεν θα μου πείτε; Μα τι πάθατε με τα ρούχα μου εσάς σας άρεσαν μέχρι χθες.
Γιώργος: Θες τον Δημήτρη ή δεν τον θες;
Φρόσω: Ναι τον θες; Άντε λέγε Γιάννα.
Γιάννα: Φρόσω γιατί με βάλατε στην μέση και με βαράτε ο ένας από δω, η άλλη από κει δεν το καταλαβαίνω;
Γιώργο: Φρόσω πήγαινε την μέσα στο δωμάτιο να της τα εξηγήσεις μην την δει έτσι ο αδελφός σου και να ξέρεις μόνο μια ευκαιρία έχεις Γιάννα ή φοράς το μίνι και έχεις τον Δημήτρη ή μένεις μπουκάλα.
Γιάννα: Τι να φορέσω μίνι; Να φαίνετε ο πισινός μου και η κυλόττα μου; Όχι ποτέ!
Φρόσω: Τότε φύγε από τώρα αν δεν μας ακούς.
Γιάννα: Μα Φρόσω;
Γιώργος: Βρε πηγαίνετε μέσα τώρα, άντε γρήγορα Φρόσω μίλησα.
Φρόσω: Καλά γκρινιάρη, πάμε μέσα εσύ να δω τι θα κάνω με τα χάλια που έχεις, άντε μην σου βάλω της φωνές.Όχι από εκεί στο δωμάτιο της μάνας μου θα πάμε να σε σουλουπώσω, να μπορεί να σε δει άνθρωπος και μην ακούσω κουβέντα άκουσες;

Γιάννα: Καλά, καλά μα τι πάθατε με έμενα σήμερα απορώ.

Φρόσω: Αμιλιά, ασιωπή είπα,άντε μπρος μέσα γδύσου.

Γιάννα: Φρόσω δεν σε αναγνωρίζω μα να γδυθώ;

Φρόσω: Άντε μπες μέσα και τελείωνε γδύσου είπα. Άντε βγάλε τις κελεμπίες από πάνω σου, άντε τελείωνε βγάλε και την φούστα και την μπλούζα.

Μπαίνουν στο δωμάτιο και βγαίνει έξω ο Δημήτρης.

Δημήτρης: Μα τι φωνές είναι αυτές Γιώργο μόνος σου είσαι;

Γιώργος: Ναι μόνος μου.

Δημήτρης: Μα άκουσα την Φρόσω να φωνάζει, κάτι για να βγάλει της κελεμπίες έλεγε και γδύσου έλεγε και τελείωνε έλεγε και γρήγορα έλεγε.

Γιώργος: Ναι έλεγε κάτι έλεγε, αλλά ας τα αφήσουμε αυτά τώρα και να μιλήσουμε και μην με ευχαριστήσεις για αυτό που έκανα.

Δημήτρης: Αν και δεν καταλαβαίνω Γιώργο γιατί είμαι λίγο ζαλισμένος ας μιλήσουμε αλλά τι θα πούμε;

Γιώργος: Μα να μιλήσουμε σαν άντρες για γυναίκες Δημήτρη τι άλλο;

Δημήτρης: Μα, μην, άσε καλυτέρα μίλα εσύ.

Γιώργος: Είδα την Γιάννα και έπαθα Δημήτρη, ήταν μπροστά η Φρόσω και την είδε και αυτή.Πως έγινες έτσι μανάρι μου της λέω πως ομόρφυνες εσύ και με κυνήγαγε μετά η αδελφή σου.

Δημήτρης: Άσε με βρε Γιώργο με την Γιάννα σιγά την γκόμενα.

Γιώργος: Ναι πολύ ωραία γκόμενα, φόραγε και μίνι και είχε κάτι όμορφα μπουτάκια καλυτέρα και από της Ιφιγένειας και ένα μπούστο.Να την έβλεπες σου λέω, μα τι κρύβουν τα ρούχα είπα. 

Δημήτρης: Έλα βρε Γιώργο κόψε την πλάκα τώρα, η Γιάννα με μίνι;

Γιώργος: Ναι σου λέω αφού και η Φρόσω χάζεψε και μετά τα έβαλε με εσένα και τι δεν είπε. 

Δημήτρης: Τι είπε δηλαδή; Γιατί δεν καταλαβαίνω είμαι και λίγο ζαλισμένος με αυτά που έγιναν. 

Γιώργος: Αυτό που σου λέω και εγώ τόση ώρα ξεροκέφαλε.Πως άφησες μια γυναίκα με ομορφιά και επίπεδο και κυνηγούσες την Ιφιγένεια, μπούφο ε μπούφο.
Δημήτρης: Άσε με ρε Γιώργο όμορφη η Γιάννα; Ας γελάσω. Εντάξει για το άλλο δεν διαφωνώ έχει επίπεδο και είναι καλό κορίτσι, μα δεν μου κάνει κλικ βρε αδελφέ, δεν με ανάβει σαν γυναίκα.
Γιώργος: Θα την δεις και θα πάθεις την πλάκα σου, θα γουρλώσεις τα μάτια σου και θα χαζέψεις με το μίνι που φοράει.
Δημήτρης: Γιώργο κόψε την πλάκα γιατί δεν τσιμπάω.
Η Φρόσω βγαίνει έξω και λέει: Για να δείτε ένα όμορφο κορίτσι να πάθετε την πλάκα σας αγόρια, Γιάννα δεύρω έξω.
Γιάννα βγαίνει έξω με στυλ και χάρη λέγοντας: Πως είμαι;
Γιώργος: Μα τι κρύβουν τα ρούχα, κορίτσαρος έτσι δεν είναι Δημήτρη;
Δημήτρης: Τι; Πως; Ναι και την κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια έκπληκτος, ναι σίγουρα ναι.
Γιώργος: Κάνε μια στροφή γύρο από τον εαυτό σου Γιάννα.
Γιάννα: Ναι λέει και κάνει μια στροφή και σηκώνετε περισσότερο η φούστα.Η Φρόσω γελάει, ο Δημήτρης κάνει σαν το σκυλί που βλέπει το κόκαλο και ξερογλείφετε.


Γιώργος: Δημήτρη πάρε την Γιάννα να πάτε μια βόλτα για έναν καφέ, μια σοκολάτα να τα πείτε οι δυο σας.


Δημότης: Ναι, ναι πάμε μανάρι μου, ομορφιά μου, γλύκα μου, φως μου, κοριτσάρα μου να τα πούμε οι δυο μας.


Γιάννα: Ναι να πάμε να πάρω το παλτό μου μισό λεπτό.


Φρόσω: Όχι θα σου δώσω εγώ ένα δικό μου σακάκι Γιάννα.


Γιάννα: Μα πως θα βγω έτσι έξω;


Δημήτρης: Πως θα βγεις μανάρι μου, κορίτσαρε, μαζί μου θα βγεις.


Γιώργος: Ναι μαζί θα βγείτε, Φρόσω το σακάκι αμέσως.


Γιάννα: Καλά να βγω αλλά ξέρεις ντρέπομαι λίγο που θα με κοιτάνε.


Δημήτρης: Μαζί μου θα είσαι Γιάννα μαζί μου και οποίος πειράξει το κορίτσι μου θα του σπάσω τα μούτρα, θα του τα σπάσω τα μούτρα.


Φρόσω γυρίζει και δίνει το σακάκι στην Γιάννα και της λέει ενώ αυτή το φοράει: Καλά να περάσετε


Δημήτρης: Ναι καλά θα περάσουμε, πολύ καλά άριστα. Πάμε Γιάννα, πάμε ομορφιά μου πάμε.


Γιάννα: Ναι πάμε γεια σας παιδιά.


Φρόσω: Γεια σας καλά να περάσετε και φεύγουν.


Γιώργος: Ε Φρόσω ομορφιά μου τι έχεις να πεις τώρα, δεν τα κατάφερα μια χαρά; Είδες πως την κοίταγε ο αδελφός σου που φόραγε το μίνι, είδες τι σου είπα πριν;


Φρόσω: Ναι και πόσα δεν μου είπες, σαν δεν ντρέπεσαι λίγο και σε έμενα αυτά κοιτάς;


Γιώργος: Ναι Φρόσω θα το πω πως μου αρέσει πολύ ο ψιλόλιγνος πισινός σου.


Φρόσω: Τι ακούω από ένα παιδί της εκκλησίας.Μα δεν ντρέπεσαι λίγο να κοιτάς τον πισινό μου θα σου βάλω πιπέρι στην γλώσσα.

 
Γιώργος: Επειδή είμαι παιδί της εκκλησίας Φρόσω δεν θα έπρεπε να με παρεξηγήσεις καθόλου γιατί δεν μιλάω πονηρά.


Φρόσω: Έτσι ε δηλαδή και πονηρά και πολύ πονηρά.


Γιώργος: Μου αρέσει Φρόσω σαν μέλος του σώματος, γιατί μέλος του σώματος είναι ας μην τα παρεξηγούμε αυτά και όχι ότι σκέπτομαι κάτι το πονηρό για παράφυση συνουσία καταλαβαίνεις. Αλλά αυτό δεν θα έπρεπε καν να το σκεφτείς Φρόσω αφού ξέρεις ότι είμαι παιδί της εκκλησίας.


Φρόσω: Πως τα κάλυψες όλα και μου ξέφυγες σαν το χέλι ξεγλίστρησες, είσαι ένας εσύ.


Γιώργος: Δεν έφυγα εδώ είμαι και μάλιστα τα κατάφερα και αξίζω πολλά, έτσι δεν είναι Φρόσω; Αν δεν έβαζα εγώ το χεράκι μου δεν θα γινόταν τίποτα.


Φρόσω: Ναι για πιάσεις την Ιφιγένεια σαν δεν ντρέπεσαι λίγο.


Γιώργος: Τότε να πιάσω εσένα που θα μου άρεσε κιόλας.


Φρόσω: Τι να σου πω τώρα αλλά έβαλα και εγώ το χεράκι μου και αυτή να κάτσει αμέσως στα πόδια σου η ξεδιάντροπη.


Γιώργος: Άσε αυτή τώρα Φρόσω τα κατάφερα και αξίζω έτσι δεν είναι;


Φρόσω: Ναι έτσι είναι αλλά για συνέχισε παρακάτω να δω που θα το πας.


Γιώργος: Μα κάτι μου υποσχέθηκες Φρόσω αν θα τα καταφέρω, το φιλί του νικητή δεν το αξίζω;


Φρόσω: Το αξίζεις άντε να στο δώσω να δω τι άλλο θα μου ζητήσεις; Εσείς οι άντρες να μην δείτε καμία γυναίκα με μίνι, αμέσως να τρέξετε κοντά της και να τρέχουν και τα σάλια σας.


Γιώργος: Φρόσω εγώ εσένα κοιτάζω μανάρι μου και καμία άλλη. Αν λες για τον αδελφό σου είδες πως αμέσως ξέχασε την άλλη στο λεπτό.


Φρόσω: Καλά κάτσε ακίνητος και μην μου κάνεις καμία λαδιά και τα χέρια κάτω να τα έχεις γιατί εσύ είσαι πολύ επικίνδυνος.


Γιώργος: Μα τι έκανα μάτια μου γλυκά και ονειρεμένα;


Φρόσω: Άμα συνεχίζεις και μου μιλάς έτσι φιλί δεν έχει.


Γιώργος: Καλά ορίστε σηκώθηκα και με τα χέρια προσοχή.


Φρόσω: Όχι κάτσε καλύτερα στον καναπέ δεν θα στραβολαιμιάσω κιόλας, άντε γρήγορα τελείωνε.


Κάθετε ο Γιώργος κάθετε και η Φρόσω και λέει: Άντε άτιμε θα στην κάνω την χάρη τον αγκαλιάζει και τον φιλάει στο στόμα για αρκετή ώρα. Εκείνη την ώρα ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο Ηλίας: Ε τι γίνετε εδώ ε;


Ελένη: Τι γίνετε τι συμβαίνει Ηλία μου;


Ηλίας: Η Φρόσω με τον μαντράχαλο φιλιούνται μέσα στο σπίτι μας και εσύ ρε αλήτη δρόμο, φύγε μακριά από την κόρη μου.


Ελένη: Να το συζητήσουμε Ηλία μήπως δεν είδες καλά.


Ηλίας: Τι να συζητήσουμε Ελένη δεν ξέρω τι είδα και εσύ αλήτη δρόμο από το σπίτι μου, άντε μαντράχαλε μπρος μαρς.


Γιώργος: καλή σας νύχτα.


Ηλίας: δρόμο ρε από εδώ μέσα.


Ελένη: Μην φωνάζεις Ηλία μου μην φωνάζεις, τι έγινε Φρόσω;


Φρόσω: Τι έγινε μητέρα ο πατέρας φταίει και φταίει και γκρινιάζει.


Ηλίας: Ώστε φταίω κιόλας ορίστε, ορίστε χάλια που θα με πεις και γκρινιάρη από πάνω, μην σε αρπάξω από το μαλλί να δεις.


Φρόσω: Αμάν βρε πάτερα όλο στο καλύτερο θα με κόβεις όλο στο καλύτερο, αμάν το κακό σου αμάν το κακό σου πια αμάν. Έχω που έχω την γκρίνια σου με κόβεις και πάντα στο καλύτερο, στο καλύτερο σου λέω πάντα στο καλύτερο.


Ηλίας: Φρόσωωωωωωωωωωωωωωω.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Σκηνή μετά το φτιάξιμο Δημήτρη, Γιάννας.



Ελένη και η Φρόσω είναι στο σαλόνι.


Ελένη: Κλείσε το κασετόφωνο Φρόσω.


Φρόσω: Το έκλεισα μητέρα.


Ελένη: Πέταξε στα σκουπίδια Φρόσω την κασέτα μην την βρει ο πατέρας σου και γίνει χαμός.


Φρόσω: Θα την σβήσω μητέρα μην ανησυχείς.



Ελένη: Πάντως Φρόσω αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Γιώργο για όσα έκανε, μα πως τα σκέφτηκε όλα ο άτιμος απορώ.


Φρόσω: Ναι μητέρα τα κατάφερε πολύ καλά, τώρα είναι ο Δημήτρης με την Γιάννα μαζί μια χαρά και αγαπημένοι.


Ελένη: Μπράβο Γιώργο πολύ ωραία το έπαιξε ερωτευμένος με την Ιφιγένεια, άριστος ούτε ηθοποιός να ήτανε.


Φρόσω: Ναι μητέρα και εγώ απορώ πως τα κατάφερε έτσι.


Ελένη: Εσύ γιατί απορείς Φρόσω;


Φρόσω: Μα μητέρα να της κάνει έτσι τον ερωτευμένο τόσο πολύ πειστικά, ούτε οι ηθοποιοί δεν τα καταφέρνουν έτσι.


Ελένη: Είναι πολύ απλό Φρόσω, απλά είπε και έκανε αυτά που θα έκανε σε μια άλλη.


Φρόσω: Δεν το κατάλαβα αυτό μητέρα.


Ελένη: Και σε είχα ξύπνια κόρη μου.


Φρόσω: Μητέρα λέγε τώρα και εξήγησε μου τι εννοείς;


Ελένη: Δεν θέλει πολύ λογική Φρόσω για σένα τα είπε αυτά έκανε, σαν να ήσουν εκεί εσύ στην θέση της Ιφιγένειας.


Φρόσω: Μητέρα τα παράλετε νομίζω.


Ελένη: Έτσι νομίζεις; Εγώ σου λέω πως τα είπε για σένα και το έκανε επίτηδες γιατί ήξερε πως μετά θα άκουγες την κασέτα, για να ξέρεις τι θα πει σε σένα αφού σε αγαπάει.


Φρόσω: Μητέρα!


Ελένη: Αν αμφιβάλεις Φρόσω γιατί δεν ρωτάς τον ίδιο.


Φρόσω: Να ρωτήσω τον ίδιο;


Ελένη: Ναι και θα στο πει και θα στο επιβεβαιώσει.


Κτυπάει το κουδούνι πάει η Ελένη στην πόρτα: Ο μαντράχαλος είναι φεύγω εγώ πάω μέσα στην κουζίνα και να τον ρωτήσεις Φρόσω.


Φρόσω: Καλά μητέρα θα τον ρωτήσω και ανοίγει την πόρτα.


Γιώργος: Καλησπέρα ομορφιά μου, γλυκά μου και φως μου.


Φρόσω: Γιώργο άσε της μαλαγανιές και κόψε τα υποκοριστικά.


Γιώργος: Καλά μα ούτε μια καλησπέρα δεν αξίζω;


Φρόσω: Καλησπέρα και κάτσε κάτω θέλω να μιλήσουμε.


Γιώργος: Καλά κάθομαι σε ακούω Φρόσω, αλλά σε βλέπω διαφορετική σήμερα από της άλλες φορές για αυτό το είπα.


Φρόσω: Πως διαφορετική δηλαδή.


Γιώργος: Πολύ σκεπτική κάτι βασανίζει το όμορφο κεφαλάκι σου.


Φρόσω: Γιώργο τι είπαμε, άντε μην σε διώξω.


Γιώργος: Καλά ντε μην με μαλώνεις τώρα λίγη αγάπη δεν βλάπτει.


Φρόσω: Α φτάσαμε και στα πονηρά βλέπω.


Γιώργος: Για χριστιανική αγάπη μιλάω Φρόσω αμέσως να με παρεξηγήσεις, αλλά μίλησε μου γιατί κάτι σε βασανίζει εσένα.



Φρόσω: Καλά αλλά έχεις δίκιο κάτι μου έκανε εντύπωση.


Γιώργος: Τι σου έκανε εντύπωση σε ακούω Φρόσω.


Φρόσω: Άκουσα την κασέτα και μου έκανε εντύπωση το πώς μίλησες έτσι στην Ιφιγένεια και γενικά όλα αυτά που έκανες, ούτε ηθοποιός να ήσουν δεν θα τα κατάφερνες έτσι. Θα μου πεις πως τα κατάφερες και της τα είπες όλα αυτά Γιώργο;


Γιώργος: Θα σου πω Φρόσω θα σου πω, αλλά ελπίζω πως και εσύ θα με ακούσεις και θα με αφήσεις να τελειώσω. Δεν θα με διακόψεις και δεν θα πεταχτείς επάνω και θα αρχίσεις να φωνάζεις.


Φρόσω: Καλά δεν θα σε διακόψω να δω τι θα πεις;


Γιώργος: Είπα μέσα μου στον εαυτό μου πως αυτά τα έλεγα και τα έκανα όχι στην Ιφιγένεια, αλλά σε σένα Φρόσω που σε αγαπώ.


Φρόσω: Σε εμένα;


Γιώργος: Ότι εσένα είχα κοντά μου την Φρόσω με κοντή φούστα.Σε εσένα μιλούσα γλυκά, το δικό σου χεράκι χάιδεψα και φίλησα, τα δικά σου όμορφα ποδαράκια κοίταζα και τα χάιδεψα. Εσένα έσφιξα στην αγκαλιά μου και εσένα φίλησα Φρόσω.


Φρόσω: Ώστε έτσι λοιπόν και εμένα τα ίδια μου είπε και η μητέρα μου.  


Γιώργος: Έτσι είναι Φρόσω το ξέρεις το πόσο σε αγαπάω και της πιάνει το χέρι και της το χαϊδεύει σηκώνετε αυτή επάνω όρθια από τον καναπέ. Σηκώνετε και ο Γιώργος όρθιος και της ξανά πιάνει το χέρι σκύβει και της το φιλάει λέγοντας: σε αγαπάω πολύ σε αγαπάω.


Φρόσω αυτή τινάζετε και λέει: Άσε με σου λέω άφησε με.


Γιώργος: Γιατί μου αντιστέκεσαι Φρόσω γιατί αφού με αγαπάς.


Φρόσω: Άφησε μου σου είπα δεν πρέπει όχι!


Γιώργος: Θέλω να σε φιλήσω Φρόσω, εσένα θέλω και καμιά άλλη εσένα μόνο και την πλησιάζει πιο κοντά.


Φρόσω σηκώνει το χέρι να τον χτυπήσει και λέει: θα σε χτυπήσω θα βάλω της φωνές, άφησε με σου λέω με πονάς άφησε με.


Γιώργος: Θα σε αφήσω Φρόσω αν μου υποσχεθείς κάτι. Αν με αγαπάς θα φορέσεις αύριο που θα πάμε στην ντισκοτέκ μπότες και κανονική φούστα και ένα αποκαλυπτικό ντεκολτέ και ξέρω πως αυτά τα ρούχα τα έχεις Φρόσω μου τα έχεις δείξει στην ντουλάπα σου.



Φρόσω: Φωνάζει άφησε με, άσε με κτήνος και βάζει τα κλάματα άσε με. Την αφήνει ο Γιώργος και αυτή τρέχει μέσα στο δωμάτιο της.



Αφού φεύγει η Φρόσω μπαίνει μέσα η μητέρα της.


Ελένη: Τι γίνετε Γιώργο πάλι τα ίδια, τι συμβαίνει με την κόρη μου;


Γιώργος: Δεν νομίζω πως συμβαίνει τίποτα κυρία Ελένη.


Ελένη: Για αυτό έβαλε της φωνές και τα κλάματα, τι της κάνεις άντε λέγε και αυτή η χαζή να μην μιλάει στην μητέρα της.


Γιώργος: Νομίζω πως έχετε λάθος κυρία Ελένη και κάνετε κακό που επεμβαίνετε και ρωτάτε. Ξεχνάτε πως η κόρη σας μεγάλωσε δεν είναι ένα μικρό κοριτσάκι πια και πως δεν πρέπει να τα λέει όλα στην μητέρα της, αφήστε την να αποφασίσει μόνη της


Ελένη: Έτσι ε; Κάνε μου και κήρυγμα τώρα που εσύ ξέρεις την κόρη μου καλυτέρα από εμένα. Όλο εξυπνάδες είσαι, καλά σε λέει χαζοχαρούμενο μαντράχαλο η Μαρίκα.


Γιώργος: Δεν σας κάνω κήρυγμα και δεν είμαι ένας χαζοχαρούμενος μαντράχαλος. Ξέρω όμως πως η Φρόσω δεν είναι ένα ανέμελο χαζοχαρούμενο κοριτσάκι αλλά μια ολοκληρωμένη γυναίκα, συνετή και μυαλωμένη, με μια ωριμότητα που ακόμα και μεγάλες γυναίκες δεν έχουν.


Ελένη: Να δω τι άλλο θα πεις σήμερα εξυπνάκια αλλά νομίζεις δεν σε κατέβαλα τι μούτρο είσαι και πως τα είπες αυτά στην κασέτα για να ρίξεις την κόρη μου, να σε ακούσει και να πέσει στην αγκαλιά σου.


Γιώργος: Ένα μπράβο δηλαδή δεν το αξίζω που γλύτωσα τον γιο σας από την Ιφιγένεια και βρήκε ένα αξιόλογο κορίτσι σαν την κόρη σας.


Ελένη: Μάλιστα να σου πω μπράβο αλλά για την κόρη μου, τι έχεις να πεις εσύ που την ξέρεις καλυτέρα από εμένα που την γέννησα.


Γιώργος: Η Φρόσω κυρία Ελένη όπως είπα και πριν βάζει την λογική πρώτη και δεν αφήνει το συναίσθημα να την παρασύρει και καλά κάνει γιατί δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα. Δεν αγαπάω εσένα σήμερα και αύριο συγγνώμη έκανα λάθος θα αγαπήσω άλλον. Αυτό το καταλαβαίνω και το σέβομαι και το εκτιμώ και την περιμένω και την αγαπάω περισσότερο.Αυτό θα έπρεπε να το καταλαβαίνατε και εσείς και να την αφήνατε ήσυχη να αποφασίσει και να μην μπλεκόσαστε στα πόδια της.


Ελένη: Α ώστε έτσι βρε μαλαγάνα που σε λέει ο άντρας μου.


Γιώργος: Με τον άντρα σας τα πάω μια χαρά δεν έχω πρόβλημα, άντρες είμαστε καταλαβαινόμαστε. Με εσάς έχω πρόβλημα κυρία Ελένη και δεν μπορώ να σας καταφέρω να σας ρίξω.


Ελένη: Ώστε έτσι τσόγλανε ε και βάζει της φωνές αλήτη, κάθαρμα που θες να με ρίξεις τώρα, έξω από το σπίτι μου.


Γιώργος: Τώρα κάνετε σαν τον σύζυγο σας.


Ελένη: Μωρέ δίκιο έχει καλά κάνει και φωνάζει, εγώ φταίω που σας υποστήριζα κιόλας η χαζή που θα μου πουλήσεις εξυπνάδες μέσα στο σπίτι μου αλήτη, κάθαρμα.


Φρόσω βγαίνει από το δωμάτιο: τι φωνάζετε μητέρα, τι συμβαίνει.


Ελένη: Τι θες να συμβαίνει Φρόσω με αυτόν τον αλήτη. Δίκιο έχει ο πατέρας σου Φρόσω καλά κάνεις και δεν ενδίδεις.


Γιώργος: Γιατί δεν της λέτε την αλήθεια κυρία Ελένη τι είπαμε.


Ελένη: Άντε φύγε από ρε τσόγλανε που θα μου πουλάς εξυπνάδες μέσα στο σπίτι μου. Άντε μπρος δρόμο, φύγε.


Γιώργος: Βλέπω πως σας πειράζουν οι αλήθειες κυρία Ελένη.

 
Φρόσω: Τι έγινε Γιώργο; Άντε λέγε εσύ γιατί από την μάνα μου δεν θα μάθω.


Γιώργος: Εγώ Φρόσω παιδί της εκκλησίας είμαι και λέω πάντα αλήθειες και την μητέρα σας την πείραξαν πολύ όπως βλέπω.


Ελένη: Ναι ρε με πείραξαν που θες και να με ρίξεις. Μη τον ακούς Φρόσω από κάτω θέλει να σε βάλει από κάτω.


Φρόσω: Δεν σας καταλαβαίνω μητέρα, λέγε Γιώργο.


Γιώργος: Με ρώτησε η μητέρα σου να μάθει για εμάς και της είπα πως δεν πρέπει να επεμβαίνει στα προσωπικά σου. Γιατί δεν είσαι μικρό χαζοχαρούμενο, ανέμελο κορίτσι αλλά μια ολοκληρωμένη συνετή και μυαλωμένη γυναίκα με μια ωριμότητα που σε χαρακτηρίζει.


Ελένη: Ναι μου πουλούσε εξυπνάδες για να σε ρίξει Φρόσω για αυτό το κάνει, είναι μαλαγάνας αυτός μην τον ακούς.


Φρόσω: Καλά μητέρα, λέγε Γιώργο.


Γιώργος: Είπα λοιπόν στην μητέρα σου πως η Φρόσω βάζει την λογική πάνω από το συναίσθημα.Δεν ενθουσιάζετε και καλά κάνει γιατί δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα. Όταν αγαπάς, αγαπάς πραγματικά και όχι αγαπάω εσένα σήμερα, άλλον αύριο και άλλον μεθαύριο. Για πραγματική αγάπη μιλάμε και όχι για μπούρδες



Ελένη: Ναι καλά για να σε ρίξει τα λέει Φρόσω να σε βάλει από κάτω.


Φρόσω: Καλά μητέρα πάμε μέσα τώρα και την σπρώχνει.


Ελένη: Ακούς εκεί που θα μου κάνει και κήρυγμα τώρα τι θα κάνω με την κόρη μου και πως θα την ρωτάω ο μαντράχαλος.


Γιώργος: Δεν σας έκανα κήρυγμα και το ξέρετε.


Φρόσω: Πάμε μέσα μητέρα άντε προχωρήστε λοιπόν και την σπρώχνει.


Ελένη: Μην με σπρώχνεις εμένα Φρόσω άκουσες;


Φρόσω: Καλά θα σας τραβήξω τώρα. Άντε προχωρήστε μέσα είπα στη κουζίνα, στην κουζίνα είπα μητέρα.


Ελένη: Θα σε βάλει κάτω Φρόσω, θα σε βάλει άκουσε με που σου λέω.


Φρόσω: Ε ας με βάλει να τελειώνουμε καμιά φορά, ας με βάλει.


Ελένη: Φρόσω τι είναι αυτά που ακούν τα αυτιά μου.


Γιώργος: Με αυτά που της λέτε κυρία Ελένη τι να πει και η Φρόσω;


Ελένη: Δεν έφυγες ακόμα εσύ εξυπνάκια που είπες πως θα με ρίξεις;


Γιώργος: Δεν είπα αυτό και το ξέρετε, αλλά ξέρω την αλήθεια κυρία Ελένη και αυτό σας πειράζει και πολύ μάλιστα.


Φρόσω: Ποια αλήθεια Γιώργο;


Γιώργος: Ξέρω γιατί κάνει η μητέρα σου έτσι γιατί αντιδρά.


Ελένη: Ναι σιγά τα μούτρα σου βλάκα που θα μου πεις πως ζηλεύω κιόλας.


Γιώργος: Μα δεν μιλάμε για τα δικά μου, αλλά τα μούτρα κάποιου άλλου που σας αγαπούσε πριν από 25 χρόνια. Σας αγαπούσε και εσείς δεν ενδώσατε, δεν τολμήσατε να κάνετε το μεγάλο βήμα.


Ελένη: Τι; Πως το ξέρεις εσύ αυτό; Αυτό ούτε η κόρη μου το ξέρει, ούτε κανένας εδώ μέσα. Μόνο η χαζή η μάνα μου το ξέρει σε εκείνη το είχα πει. Μη μου έλεγε η χαζή μην το κάνεις τι θα πει ο κόσμος. Που το ξέρεις ε λέγε που, που και βάζει τα κλάματα. Πες του φύγει, να φύγει σε παρακαλώ να φύγει, να  φύγει και συνεχίζει να κλαίει


Φρόσω: Καλά μητέρα, καλά. Αμάν το κακό σου βρε Γιώργο αμάν, θα μας κάνεις να κλαίμε με την σειρά εδώ μέσα όλοι;


Γιώργος: Εγώ Φρόσω είμαι εδώ. Με βλέπεις δεν φεύγω, σε αγαπάω και το λέω. Εγώ δεν θα το βάλω στα πόδια όπως κάνανε κάποιοι άλλοι, ξέρει η μητέρα σου τι λέω και θα σε περιμένω όσο χρειαστεί για να αποφασίσεις γιατί σε αγαπάω πραγματικά.


Ελένη: Να φύγει ο αλήτης, να φύγει, πες του σε παρακαλώ να φύγει.


Φρόσω: Σε παρακαλώ Γιώργο φύγε θα τα πούμε αύριο.


Γιώργος: Καλά φεύγω προχωράει προς την πόρτα γυρίζει και λέει: και να θυμάσαι σε αγαπάω Φρόσω σε αγαπάω και κλείνει την πόρτα


Φρόσω: Και εγώ Γιώργο


Ελένη: Τι είπες Φρόσω, τι είπες; Ε λέγε τι είπες;


Φρόσω: Τι είπα μάμα τι είπα;Αμάν το κακό σας εδώ μέσα, τι είπα επιτέλους;


Ελένη: Φρόσωωωωωωωωωωωωωωω.

Τέλος σκηνής.


Σκηνή τα παιδιά θέλουν να πάνε ντισκοτέκ. Κτυπάει το κουδούνι.



Ηλίας: Το κουδούνι Ελένη.



Ελένη: Ξέρω άκουσα πάω να ανοίξω.



Γιώργος: Καλησπέρα κυρία Ελένη.



Ελένη: Καλησπέρα Γιώργο πέρασε.



Γιώργος: Καλησπέρα κύριε συνταγματάρχα.



Ηλίας: Καλησπέρα παιδί μου.



Ελένη: Μέσα είναι η Φρόσω στο δωμάτιο της, πέρασε .



Ο Γιώργος πλησιάζει στο σαλόνι και λέει: Θέλω να σας μιλήσω κύριε Ηλία να κάτσω;



Ελένη: Κάτσε Γιώργο.



Γιώργος κάθετε στον καναπέ και λέει: Κύριε Ηλία θα βγούμε αύριο το Σάββατο βόλτα.



Ηλίας: Που θα πάτε;  



Γιώργος: Για φαγητό και μετά στην ντισκοτέκ να χορέψουμε.



Ηλίας: Πολλά έξοδα ακούω Γιώργο.


Γιώργος: Κύριε συνταγματάρχα θα μας κεράσει ο φίλος μου ο Νίκος γιατί θα δώσει λόγο με την Κατερίνα.





Ελένη: Αλήθεια Γιώργο;




Γιώργος: Ναι κυρία Ελένη τα κατάφερα και τους τα ξανάφτιαξα τα πιο πολλά τα ξέρει η κυρία Ελένη δεν πιστεύω να μην αφήσετε την Φρόσω να έρθει. Εξάλλου θα είναι και ο Δημήτρης με την Γιάννα μαζί μας.



Ελένη: Όχι Γιώργο έτσι δεν είναι Ηλία.



Ηλίας: Καλά και τη ώρα θα γυρίσετε.



Γιώργος: Δωδεκάμισι το πολύ μια παρά.




Ηλίας: Τι είπες; Τόσο αργά. Δεν την αφήνω την κόρη μου.

 

Γιώργος: Μα κύριε Ηλία δεν γίνετε να γυρίσουμε νωρίτερα στης δέκα ξεκινάει το πρόγραμμα στην ντισκοτέκ, δώδεκα το πολύ δώδεκα και πέντε θα φύγουμε. Δεν ξέρω όμως αν θα βρούμε ταξί αμέσως και μπορεί να αργήσουμε.  



Ελένη: Έλα Ηλία μου δεν είναι και τόσο αργά.




Γιώργος: Κύριε Ηλία ο πατέρας μου, μου δίνει το αυτοκίνητο, ξέρω να το οδηγάω αλλά δεν έχω πάρει ακόμα το δίπλωμα και δεν θέλω να το πάρω.



Ηλίας: Και καλά κάνεις.



Γιώργος: Εκτός και αν θέλετε να μας πάρετε εσείς.



Ηλίας: Τι να σας πάρω δεν κατάλαβα.



Γιώργος: Να έρθετε με το αυτοκίνητο σας να μας πάρετε από την ντισκοτέκ, δώδεκα το πολύ και πέντε θα ήμαστε έξω.



Ηλίας: Και έχετε την απαίτηση να με κουβαλήσετε μες τα μεσάνυχτα για να κάνετε το κέφι σας.




Γιώργος: Εγώ το είπα για να μην ανησυχείτε δεν θέλω να αμφιβάλετε για μένα.Εγώ θα είμαι με την κόρη σας και θα την προσέχω καλύτερα και από την αδερφή μου, σας δίνω τον λόγο μου.




Ηλίας: Καλά παιδί μου άσε με να το σκεφτώ για λίγο και η εκκλησία αύριο.



Γιώργος: Εγώ θα πάω κύριε Ηλία στο ψαλτήρι όπως πάντα.



Ελένη: Έλα Ηλία μου να πάνε τα παιδιά.



Ηλίας: Καλά και πρόσεξε Γιώργο.



Γιώργος δεν τον άφησε να συνεχίσει και πετάχτηκε επάνω και έκατσε προσοχή: Μάλιστα κύριε συνταγματάρχα έχετε τον λόγο μου οποίος τολμήσει να αγγίξει την Φρόσω χάθηκε, κανείς δεν θα πειράξει το κοριτσάκι σας.



Ηλίας: Εκτός από σένα ε μαντράχαλε.



Ο Γιώργος συνέχισε απτόητος και σε στάση προσοχής λέγοντας: και δεν θα την αγγίξω εκτός από όταν χορεύουμε.



Ελένη: Έλα Ηλία μου σταμάτα.




Ηλίας: Πάψε και εσύ Ελένη.



Ηλίας: Ώστε νομίζεις πως με έχεις πείσει με την συμπεριφορά σου.



Γιώργο: Κύριε Ηλία οι άντρες όταν δίνουνε τον λόγο τους ξέρουνε και να τον κρατάνε και σας τον έχω δώσει. Αυτά είναι κουβέντες μεταξύ αντρών, αν θέλετε να συνεχίσουμε την κουβέντα να φύγει η γυναίκα σας.



Ελένη: Όχι δεν θα φύγω Ηλία, τι θα γίνει;



Ηλίας: Και τι νομίζεις πως θα κάνω Γιώργο;



Γιώργος: Εσείς αποφασίζετε



Ηλίας: Καλά να πάτε και πρόσεξε γιατί θα σου κόψω τα πόδια.



Γιώργος: Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται.



Ελένη: Δεν πας μέσα στην Φρόσω Γιώργο.



Γιώργος: Καλά να πάω κυρία Ελένη, αν μου δίνει την άδεια ο κύριος συνταγματάρχης.



Ηλίας: Καλά να πας.



Γιώργος: Ευχαριστώ είπε και τράβηξε για το δωμάτιο της Φρόσως. Χτύπησε την πόρτα και μπήκε μέσα.



Ελένη: Βρε αγριάνθρωπε πως έκανες έτσι.



Ηλίας: Γυναίκα σεμνά, όχι και αν μου πάρει τον αέρα ο Γιώργος θα τον πατήσω κάτω. Και που τον άφησα πολύ του ήτανε, μετά θα μου πει να πάνε στα μπουζούκια και να έρθουνε το πρωί.

 



Ελένη: Βρε ξέρεις τι καλό παιδί είναι αυτό; Ξέρεις τι έκανε για την Γιάννα και τον Δημήτρη; Να στα πω όσα ξέρω και θα μάθω από την κόρη μας τα υπόλοιπα.





Ηλίας: Και αυτός ο μπούφος ο γιος μας ο βλάκα το ζωντόβολο τι δουλειά είχε με την τσαούσα την Ιφιγένεια; Πάντως του αξίζει ένα μπράβο γιατί τα κατάφερε σιγά μην του το δώσω άντε λέγε.



Ελένη: Που λες Ηλία ξέρεις, πώς να αρχίσω.



Ηλίας: Καλά κατάλαβα, απέξω, απέξω και όσα ξέρεις άστα έξω.



Ελένη: Ηλίααααααααααααααααα.




Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.



Επόμενη σκηνή, η έξοδος στην ντισκοτέκ!



Ηλίας: Ελένη που πήγε η κολόνια μου.




Ελένη: Μα θα ξυριστείς τώρα;



Ηλίας: Όχι Ελένη το πρωί αλλά απορώ τι να έγινε, ποιος να την πήρε από το δωμάτιο.



Ελένη: Το έδωσα στον Δημήτρη ήθελε να είναι κούκλος, ξυρίστηκε κιόλας.




Ηλίας: Τι έκανε λέει τι να σου πω τώρα, μα καλά ποιος είναι πάλι στο μπάνιο.



Ελένη: Η κορούλα σου.




Ηλίας: Άντε Φρόσω.




Φρόσω: Τώρα μπήκα καλέ μπαμπά.



Ηλίας: Λες να αργήσει Ελένη.



Ελένη: Ναι μια, δυο ώρες.



Ηλίας:  Γιατί τόσο πολύ.




Ελένη; Ε κορίτσι είναι ετοιμάζετε για τον λεγάμενο.



Ηλίας: Ωχ θα κατουρηθώ επάνω μου αμάν πια! Δυο ώρες έκανε πριν η Φρόσω, μια ο Δημήτρης, μπήκες και εσύ τώρα, πάλι η κόρη σου θα τα κάνω επάνω μου.



Ελένη: Εσύ μόνο αυτό σκέφτεσαι.



Ηλίας: Άσε με ρε γυναίκα μην μου ανάβεις φιτιλιές τώρα.



Ελένη: Καλά αν την δεις τι θα φορέσει θα χαζέψεις.



Ηλίας: Και γιατί παρακαλώ, το ξέρω ότι είναι ωραία η κόρη μου.



Ελένη: Εγώ σου λέω πρώτη φορά θα την δεις έτσι.



Ηλίας: Φτιάξε ένα καφέ και κόψε την γκρίνια. Κάτι έχεις εσύ σήμερα, μήπως έκανε κάτι ο μαντράχαλος και δεν το ξέρω.



Ελένη:  Δεν έκανε ακόμα μετά θα κάνει όταν την δει.



Ηλίας: Πάω να φτιάξω εγώ τον καφέ.



Ελένη: Καλά θα στον φτιάξω βρε γκρινιάρη.




Ηλίας: Δεν μιλάω με λες γκρινιάρη, φωνάζω με λες βλάκα, μου έβγαλες την ψυχή. Τελικά να βγει ή να μη βγει τι θέλεις γυναίκα.




Ελένη: Να βγει αλλά.



Ηλίας: Αλλά τι για συνέχισε.



Ελένη: Δεν μου μιλάει, δεν μου λέει τι κάνει με τον μαντράχαλο.



Ηλίας; Δηλαδή τι κάνει θα τον σκίσω και αυτός ο αλήτης μου έδωσε τον λόγο του.Θα τον λιώσω, θα τον τσακίσω, θα φωνάξω τη ΕΣΑ να τον μαζέψει να τον πάει στην Μακρόνησο.



Ελένη: Άρχισες της βλακείες πάλι εγώ για άλλο θέμα σου μιλάω και πάψε να φωνάζεις, θα φωνάξω την ΕΣΑ να τον μαζέψει σοβαρέψου και λίγο.



Ηλίας: Για ποιο θέμα;



Ελένη: Δεν καταλαβαίνεις άντρας είσαι και μεγάλος κεφάλας, το ίδιο είναι και η κόρη σου ξεροκέφαλη σαν εσένα.



Ηλίας: Τι έκανε το καμάρι μου.



Ελένη: Δεν μου λέει τίποτα, την ρώτησα τον αγαπάς τον Γιώργο κόψτε της βλακείες μητέρα.



Ηλίας: Έτσι σου λέει μπράβο Φρόσω, φτιάξε τον καφέ και κόψε την κουβέντα.




Ελένη: Δεν καταλαβαίνεις βρε κεφάλα ότι δεν μου μιλάει, δεν μου λέει τίποτα.



Ηλίας: Φτιάξε τον καφέ γιατί θα πάω να τον πιω έξω και κόψε την κουβέντα. Δεν μιλάει γιατί δεν έχει τίποτα να σου πει. Δεν θέλει και πολύ μυαλό αλλά εσύ είσαι και λίγο χαζή, ευτυχώς που το παιδί δεν πήρε από σένα.



Ελένη: Καλά Ηλία είμαι και χαζή τώρα.



Ηλίας: Έτσι αστεία στο είπα εσύ τόσα μου είπες βλάκα, κεφάλα γκρινιάρη. Έλα αφού το ξέρεις πως σε αγαπάω είπε και την αγκάλιασε.




Ελένη: Μπα πως το έπαθες και το είπες αυτό.




Ηλίας: Έλα βρε γυναίκα φτιάξε αυτόν τον ρημάδι τον καφέ.



Ελένη: Καλά για να σου φτιάξω τον καφέ το κάνεις.



Ηλίας: Όχι βρε σε αγαπάω και την φίλησε στο μάγουλο.



Ελένη: Δεν θα τα πάμε καλά μέσα σε αυτό το σπίτι το βλέπω εγώ.



Ηλίας: Τι λες τώρα Ελένη μου;



Ελένη: Τίποτα πάω να σου φτιάξω τον καφέ αν με αφήσεις.



Ηλίας: Ορίστε σε άφησα γιατί όλη αυτήν την ώρα την κρατούσε στη αγκαλιά του. Άντε θα βγει δεν αντέχω άλλο.



Ελένη: Πάψε γκρινιάρη πάψε το πολύ, πολύ να τα κάνεις επάνω σου.



Ηλίας: Μα τι λες ρε γυναίκα, πάντως πολύ αργεί σήμερα.



Ελένη: Και θα αργήσει περισσότερο.




Ηλίας: Γιατί το λες αυτό;



Ελένη: Γιατί θα ξυρίσει τα πόδια της και της μασχάλες της,  της έδωσα ένα καινούργιο ξυράφι



Ηλίας: Τι; Με το δικό μου ξυράφι θα ξυριστεί και καινούργιο κιόλας;Μα δεν έχω άλλο εγώ πως θα ξυριστώ. Και καλά γιατί δεν της έδινες την παλιά μηχανή που ξυρίζεσαι εσύ.



Ελένη: Θέλει να έχει την τέλεια γάμπα για τον λεγάμενο, πως θα της πιάνει το πόδι αφού μου το είπε.




Ηλίας: Κόψε της βλακείες γυναίκα σήμερα, μη με δουλεύεις σου είπα δεν έχω όρεξη.



Ελένη: Μα τι συμβαίνει άντρα μου εσύ δεν είσαι έτσι. Θα χοροπήδαγες επάνω σαν το κατσίκι όταν στα έλεγα αυτά. Μήπως άλλαξες επιτέλους μυαλά να δω και εγώ μια άσπρη μέρα ή κάτι άλλο συμβαίνει.



Ηλίας: Είναι δύσκολα τα πράγματα με τους τούρκους γυναίκα,μας πιέζουν και δεν μπορούμε να τα πούμε. Εξάλλου τον μακάριο τον χτύπησε η τούρκικη ΜΙΤ βρήκαμε στοιχεία και είπαν ότι το κάναμε εμείς. Θα πάμε για πόλεμο σίγουρα δεν τον γλιτώνουμε και τους υποστηρίζουν οι κώλο αμερικανοί και οι άγγλοι. Άντε Φρόσω δεν αντέχω άλλο.



Φρόσω: Βγαίνω μπαμπά τελείωσα και βγήκε από το μπάνιο και είπε ορίστε πατέρα βγήκα που φωνάζεις και πήγε στο δωμάτιο της να ντυθεί. Και πριν προλάβει να μπει ο κύριος Ηλίας μπήκε η γυναίκα του.




Ηλίας: Ρε Ελένη τι κάνεις θα κατουρηθώ επάνω μου.



Ελένη: Μισό λεπτό να δω κάτι αν ξέχασε τίποτα η Φρόσω και θα μπεις.



Δημήτρης: Πάτερα σε θέλω.



Ηλίας: Ελπίζω να μην θέλεις να μπεις στο μπάνιο πάλι.




Δημήτρης: Όχι πατέρα τα κλειδιά του αυτοκίνητου θέλω να μου δώσεις.Έλα πάτερα και μην μου γκρινιάξεις πάλι, βόλτα θα βγάλω τα κορίτσια.



Ηλίας: Και τον μαντράχαλο μαζί.




Δημήτρης: Μα αυτός πάει μαζί με την Φρόσω πατέρα.




Ηλίας: Δηλαδή;




Δημήτρης: Πως λέμε αυτοί οι δυο πάνε πακέτο, κάπως έτσι.



Ηλίας: Δεν σε καταλαβαίνω Δημήτρη.




Δημήτρης: Άστα πάτερα τώρα τα λέμε μετά και δώσε τα κλειδιά να μην φωνάζεις μετά πως αργήσαμε, πως πήγε αργά η ώρα κλπ.




Ηλίας: Καλά να στα δώσω και πρόσεχε στον δρόμο έτσι, ξέρεις εσύ.




Δημήτρης: Ξέρω πάτερα θα βάλω τα κορίτσια πίσω να κάτσουν μην ανησυχείς.



Ηλίας: Μπράβο αυτό να κάνεις.



Δημήτρης: Φεύγω τώρα πάω να πάρω την Γιάννα και φεύγει.



Ηλίας: Ακόμα να βγεις από το μπάνιο Ελένη.



Ελένη: Θα βγω Ηλία θα βγω, κάτσε να το μαζέψω πρώτα.



Ηλίας: Καλά κατάλαβα θα πρέπει να πάω έξω να κατουρήσω και να πιω τον καφέ, εδώ μέσα δεν γίνετε.



Ηλίας: Ελένη θα πάω να παίξω ένα προπό δεν θα αργήσω.



Ελένη: Αφού εσύ δεν παίζεις τι σε έπιασε τώρα;




Ηλίας: Τι της λες τώρα να τα κάνω επάνω της να τελειώνουμε, να με πούνε και μετά ανώμαλο και λέει δυνατά φεύγω πάω να το ρίξω.



Ελένη: Φωνάζει από μέσα το προπό;



Ηλίας: Ναι πάω! Τι να της πεις τώρα πως πάω άλλου για να κατουρώ και φεύγει



Ελένη: Ηλία δεν θα πας στην τουαλέτα; Ηλία μα τι τον έπιασε σήμερα και έφυγε.Τέλος πάντων καλυτέρα μόνη μου για να δω πως θα βάλω μυαλό στην κόρη μου και αυτός ο μαντράχαλος να μην το βάζει κάτω αμέτι μωχαμέτη το έχει βάλει να την πηδήξει, δεν κάνει πίσω με τίποτα.Φύγε βρε γρουσούζη, τίποτα αυτός όλο εδώ μέσα γυρίζει.



Βγαίνει η Φρόσω έξω: τι λέτε μητέρα;




Ελένη: Φρόσω τι φόρεσες εκεί; Τι ρούχα είναι αυτά; Για τον μαντράχαλο ντύθηκες έτσι;



Φρόσω: Μητέρα τι κουταμάρες λέτε τώρα.



Ελένη: Φρόσω τι βλέπω έβαλες μπότες;



Φρόσω: Ναι της μπότες που μου έδωσε η νόνα μου.



Ελένη: Μα εσύ δεν έλεγες πριν δυο χρόνια που στης έκανε δώρο, ότι δεν θα της φοράς γιατί μπότες φοράνε οι γυναίκες και όχι τα κορίτσια και ότι σε μεγαλώνουν



Φρόσω: Ναι πριν από δυο χρόνια μητέρα τώρα μεγάλωσα.



Ελένη: Και αυτή η φούστα που φόρεσες δεν έλεγες πριν από τρία χρόνια που στην έκανε δώρο η νόνα σου, ότι δεν θα την φοράς γιατί σου τονίζει τον πισινό σου.



Φρόσω: Ε τότε μικρή ήμουν κουταμάρες έλεγα. Εξάλλου πως θα χορέψω μητέρα με την μακριά φούστα, αφού σας είπα ότι με εμπόδιζε στο πάρτι που χόρευα.



Ελένη: Φρόσω δεν σε αναγνωρίζω και αυτό το πουκάμισο που φοράς που στο έκανε δώρο η νόνα σου εφέτος. Εσύ δεν έλεγες πως δεν θα το φορέσεις γιατί είναι πολύ αποκαλυπτικό που δεν κουμπώνει ψηλά.



Φρόσω: Ελάτε μητέρα τώρα αφήστε της κουταμάρες λάθος είχα κάνει. Τώρα που μεγάλωσα μου αρέσουν τα ρούχα της νονάς μου.




Ελένη: Φρόσω τι χάλια είναι αυτά φαίνετε το σουτιέν σου και τι φόρεσες εκεί το αποκαλυπτικό σουτιέν που σου έκανε δώρο η νόνα σου. Σαν δεν ντρέπεσαι λίγο να φαίνετε το στήθος σου γιατί δεν φοράς φανέλα από μέσα;



Φρόσω: Δεν φόρεσα γιατί θα χορέψουμε μητέρα και θα ιδρώσω.



Ελένη: Για τον μαντράχαλο τα φόρεσες αυτά;



Φρόσω: Μητέρα λέτε κουταμάρες τώρα, θα βάλω από πάνω την ζακέτα μου και το παλτό μου



Ελένη: Φρόσω κάτσε καλά άκουσες; Να πας να βάλεις φανέλα από μέσα, θέλεις να σε βλέπουν όλοι όταν χορεύεις;




Φρόσω: Ποιος θα με δει κάλε μαμά στα σκοτάδια θα χορεύουμε, θέλετε να ιδρώσω και να αρρωστήσω;

 

Ελένη: Για να σε κοιτάζει ο μαντράχαλος το κάνεις; Αυτός σε κοιτάζει και έτσι σαν χάνος, ο μπουνταλάς, ο χαζοχαρούμενος.




Φρόσω: Μαμά! Αφού σας είπα θα φοράω την ζακέτα μου από πάνω που θα με δει; Εξάλλου εσείς δεν μου λεγάτε να ντύνομαι σαν τα κορίτσια της ηλικίας μου, τώρα που ντύθηκα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φωνάζετε;




Ελένη: Γιατί φωνάζω να σε αρπάξω από το μαλλί να στο βγάλω, να δεις που θα μου πουλήσεις εξυπνάδες έμενα.




Φρόσω: Δεν αγόρασα εγώ μίνι φούστα μητέρα κάποια άλλη αγόρασε. Μεγάλη γυναίκα ήτανε πια να ήτανε, με την Μαρίκα ήτανε.




Ελένη: Φρόσω κάτσε καλά άκουσες που θα μου βάλεις και της φωνές από πάνω ορίστε μας, σηκώσαμε παντιέρα εδώ μέσα λέει και φεύγει.




Φρόσω: Γιατί φεύγετε μητέρα γιατί το βάζετε στα πόδια.



Ελένη: Τι να σου πω τώρα και εσένα, καφέ πάω να φτιάξω για να μην έρθει αυτός ο γρουσούζης ο πατέρας σου και γκρινιάζει.



Φρόσω: Καλά μητέρα καλά.




Κτυπάει το κουδούνι και η Φρόσω πάει να ανοίξει και μπαίνει ο Γιώργος μέσα και την κοιτάζει έκπληκτος και χάνει τα λόγια του



Γιώργος: Καληησπεέραα φρόσωωωω μανάρι μου πω, πω χάζεψα τώρα. Καλά πανέμορφη είσαι κουκλάρα, κορίτσαρος. Έτσι ντε έτσι σου πάει να ντύνεσαι πανέμορφη, χάρμα οφθαλμών.



Φρόσω: Να δω τι άλλο θα πεις Γιώργο λες και δεν με έχεις ξανά δει.



Γιώργος: Με αυτά τα ρούχα που σε κολακεύουν και αναδεικνύουν της ομορφιές του κορμιού σου που……..



Φρόσω: Γιώργο για σεμνά γιατί αγριέψαμε πολύ βλέπω σήμερα.



Γιώργος: Καλά αλλά αν πω μια κουταμάρα σήμερα μην με παρεξηγήσεις, έχω χαζέψει τώρα εδώ και ώρα που σε είδα έτσι. Έπαθα την πλάκα μου τώρα πανέμορφη ολύμπια θέα μου.



Φρόσω: Α βλέπω πως λέμε της κουταμάρες την μια πίσω από την άλλη Γιώργο. Θα σε μαλώσω και του κουνάει το χέρι.



Γιώργος: Ναι πως το είπα προχθές για τον αδελφό σου που κοίταγε σαν ξερολούκουμο την Γιάννα. Ε σήμερα χειρότερα είμαι εγώ σε κοιτάζω και δεν σε χορταίνω, ποιητής θα γίνω ένα ποίημα να σου πω



Φρόσω: Έτσι ε άντε να το ακούσω για λέγε.




Γιώργος: Ναι να το βρω πρώτα α ναι το σχεδίασα στο μυαλό μου. Ποιητής θα γίνω για το κορίτσι που αγαπώ
Λιώνω υποφέρω και πολύ το αγαπώ



Όμορφο είναι σαν ολύμπια θέα
Μπαίνει μέσα η μητέρα της και εδώ το σταματώ!




Ελένη: Τι λέτε εσείς εδώ και εσύ Φρόσω δεν φόρεσες ακόμα την ζακέτα σου; Και εσύ μαντράχαλε τι κοιτάς εκεί σαν στραβός.



Φρόσω: Τα παράλετε μητέρα.



Γιώργος: Καλησπέρα κυρία Ελένη σκίζει η Φρόσω σήμερα, φυσάει.



Ελένη: Καλησπέρα ναι σκίζει και φυσάει. Να σου φέρω και μια σαλιάρα από την κουζίνα γιατί θα σου χρειαστεί μαντράχαλε, βλέπω πως τρέχουν τα σάλια σου.



Φρόσω: Μητέρα τι του λέτε του παιδιού.



Γιώργος: Αστεία λέει σήμερα η μητέρα σου Φρόσω αφού την ξέρεις.



Ελένη: Ναι με ξέρεις από την καλή, να σου σπάσω το κεφάλι να με δεις και από την ανάποδη. Πάω μέσα να σου φέρω την ζακέτα σου και φεύγει.



Φρόσω: Δεν πάει καλά η μάνα μου Γιώργο της είπες και τα άλλα προχθές, δυο ώρες έκανε να ηρεμήσει.




Γιώργος: Το πρόβλημα είναι πως δεν μπορεί να δεχτεί ακόμα ότι μεγάλωσες Φρόσω, σαν μάνα νομίζει πως είσαι ακόμα το κοριτσάκι της.   



Ελένη: Πάρε την ζακέτα Φρόσω και να την φορέσεις τώρα αμέσως. Τώρα είπα, μίλησα Φρόσω.



Φρόσω: Εντάξει κάλε μαμά θα την φορέσω και την φοράει.



Ελένη: Και να την κουμπώσεις άκουσες;



Φρόσω: Θα την κουμπώσω μητέρα.



Ελένη: Και εσύ μαντράχαλε πρόσεξε μην σου βγουν τα μάτια και θα θέλεις γυαλιά μετά.




Φρόσω: Μητέρα!



Γιώργος: Σήμερα σας βλέπω ευδιάθετη κυρία Ελένη και με τα αστεία σας, μπράβο πολύ χαίρομαι.



Ελένη: Ώστε χαίρεσαι ε! Άντε να μην σου χαλάσω την διάθεση τότε να φύγω και κουμπώσου εσύ λέει και φεύγει.




Φρόσω: Μπράβο Γιώργο που δίνεις τόπο στην οργή, γιατί έχω πρόβλημα με την μάνα μου, πολύ έχει αγριέψει τελευταία.



Ανοίγει η πόρτα και μπαίνουν μέσα ο Δημήτρης και η Γιάννα.



Γιάννα: Καλησπέρα παιδιά κοίτα Δημήτρη την Φρόσω, καλέ αυτή πολύ ομόρφυνε!



Δημήτρης: Καλησπέρα όπα εξελίξεις η αδελφή μου. Δεν ήξερα ότι είχα τόσο όμορφη αδελφή, έτσι ντε να ντύνεσαι έτσι σου πάει.



Γιώργος: Καλησπέρα αυτό της λέω και εγώ παιδιά, λες και βλέπεις μια άλλη Φρόσω.



Φρόσω: Καλησπέρα,να δω τι θα πείτε ακόμα για εμένα σήμερα.



Γιάννα: Φρόσω σου έφερα το σακάκι που μου έδωσες και μπράβο σου που ντύθηκες έτσι και εγώ το μίνι το φόρεσα σήμερα. Καλά που δεν με είδε ο πατέρας μου με το παλτό που φοράω από πάνω. Προχθές που γύρισα έλειπε από το σπίτι, δυο ώρες με κυνηγούσε η μάνα μου να με αρπάξει από το τσουλούφι, μετά ηρέμησε λίγο και σε ευχαριστώ για ότι έκανες Φρόσω και εσένα Γιώργο.



Δημήτρης: Θα τα πούμε μετά αυτά παιδιά, για κοιτάξετε τι έχω εδώ σήμερα και σηκώνει το χέρι και δείχνει τα κλειδιά του αμαξιού.



Φρόσω: Που τα βρήκες τα κλειδιά του αυτοκίνητου Δημήτρη;






Δημήτρης: Τα ζήτησα από τον πάτερα και μου τα έδωσε.Έτσι κοριτσάρες δεν θα κρυώσετε σήμερα, ούτε θα χαλάσει τι μαλλί σας.



Ελένη: Τι κάνετε παιδιά έτοιμοι είσαστε βλέπω για έξοδο. Κουμπώσω εσύ που ακόμα έτσι είσαι Φρόσω, πάω να σου φέρω το παλτό σου.



Δημήτρης: Πάμε Γιάννα εμείς, να βάλω και τα αυτοκίνητο να ζεσταθεί και ερχόσαστε με τον Γιώργο.



Γιάννα: Ναι πάμε, τα λέμε παιδιά στο αυτοκίνητο και φεύγουν.



Γιώργος: Θα ήθελα να σε δω Φρόσω να φοράς το σακάκι σου.



Φρόσω: Θα σου κάνω την χάρη να το βάλω Γιώργο, βγάζει την ζακέτα και το φοράει.



Γιώργος: Είσαι υπεροχή, φανταστική, γυναικάρα με τα όλα της, πολύ σου πάει Φρόσω.



Ελένη: Έφερα το παλτό, τι φόρεσες εκεί Φρόσω; Γιατί το φόρεσες το κοντό σου σακάκι


Γιώργος: Πολύ της πάει κυρία Ελένη, μια ολύμπια θεά είναι.



Ελένη: Τι να σου πω και εσένα τώρα μαντράχαλε. Δεν είχες πει Φρόσω πως δεν θα το φορέσεις το σακάκι που σου έκανε δώρο η νόνα σου. γιατί είναι κοντό και φαίνετε ο πισινός σου.



Φρόσω: Εντάξει κάλε μαμά, πάλι θα λέμε τι έλεγα πέρυσι.



Ελένη: Ναι για να σε κοιτάζει ο μαντράχαλος Φρόσω, άντε μην πω τίποτα χειρότερο.



Γιώργος: Μα της πάει πολύ κυρία Ελένη, της τονίζει της αρετές του κορμιού της.



Ελένη: Ναι πες της πως είναι και Μπιζίντ Μπαρντό τώρα.Σε κοροϊδεύει μπούφο κατάλαβε το, ξύπνα επιτέλους.



Γιώργος: Δεν θα την πω Μπριζίτ Μπαρντό γιατί δεν είναι η Ιφιγένεια. Αυτά τα είπαμε και προχθές κυρία Ελένη αλλά θα τα ξανά πω.



Ελένη: Να δω τι θα πεις ακόμα χαζοχαρούμενε μπουνταλά.



Φρόσω: Μητέρα! Λέγε Γιώργο και άσε την μητέρα μου.



Γιώργος: Η Φρόσω όπως είπα και προχθές δεν είναι κορίτσι αλλά μια ολοκληρωμένη γυναίκα και αυτό που την χαρακτηρίζει είναι πως έχει ιταλική φινέτσα, ομορφιά και αρχοντιά όπως η Σοφία Λόρεν.


Φρόσω: Αλήθεια Γιώργο με αυτή μοιάζω;



Ελένη: Τι να σου πω τώρα και εσένα βλάκα για να σε βάλει κάτω το κάνει, ξύπνα κορόιδο ξύπνα.



Φρόσω: Σε παρακαλώ προχώρα Γιώργο και έρχομαι και εγώ.



Γιώργος: Ναι πάω Φρόσω να σε περιμένω έξω.



Ελένη: Να σου πω εγώ που να την περιμένεις μαντράχαλε.



Φρόσω: Μητέρα σταματήστε επιτέλους. Γιώργο θα τα πούμε στο αυτοκίνητο φύγε σε παρακαλώ.



Γιώργος: Ναι αμέσως πάω, καλησπέρα κυρία Ελένη λέει και φεύγει.



Ελένη: Που να σου είναι στραβή όλη η μέρα.



Φρόσω: Μητέρα αμάν το κακό σας επιτέλους, να πάρω την τσάντα
μου να φύγω.



Ελένη: Εδώ την έχω ζώων, ζωντόβολο. Ξύπνα επιτέλους για να σε βάλει από κάτω το κάνει βλάκα για να σε πηδήξει.



Φρόσω: Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας καταλάβω μητέρα.



Ελένη: Τι δεν μπορείς να καταλάβεις, μα χαζή είσαι;




Φρόσω: εσείς δεν μου λεγάτε μητέρα, εσείς δεν με συμβουλεύατε να κάνω μια τρέλα στην ζωή μου, να πάω ακόμα και να κοιμηθώ με τον Γιώργο. Το ξεχάσατε βλέπω, εσείς δεν τα λεγάτε αυτά;



Ελένη: Θα σε πηδήξει βλάκα, σε πηδήξει ξύπνα επιτέλους



Φρόσω: Ε ας με πηδήξει μητέρα, να με πηδήξει να τελειώνουμε.Να τελειώνουμε επιτέλους, ε με σκάσατε πια λέει και φεύγει



Ελένη: Φρόσωωωωωωωωωωωωωωω.



Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.






Σκηνή μετά το λάθος.



Ο Ηλίας γυρίζει με την στολή σπίτι του.


Ελένη: Γύρισες Ηλία μου από το στρατόπεδο;


Ηλίας: Μα δεν με βλέπεις βρε γυναίκα;


Ελένη: Πως πήγε η άσκηση;


Ηλίας: Μια χαρά τα πήγαμε που είναι η Φρόσω.


Ελένη: Έχει πάει μια βόλτα θα έρθει.


Ηλίας: Που είναι η κόρη μου που γυρίζει, με τον μαντράχαλο είναι;


Ελένη: Θα έρθει Ηλία μου μην ανησυχείς


Ηλίας: Που γυρίζει από τι ώρα λείπει; Θα την σκοτώσω και εκείνη και αυτόν.


Ελένη: Ησύχασε Ηλία, πήγαινε μέσα στο μπάνιο να πλυθείς και θα έρθει.


Ηλίας: Καλά πάω αλλά αν δεν έρθει θα στο σπάσω το κεφάλι.


Ελένη: Πάει στο τηλέφωνο σηκώνει το ακουστικό και καλεί έναν αριθμό λέει: Άντε Γιώργο σήκωσε το τηλέφωνο, άντε βρε παιδιά σηκώστε το τηλέφωνο γιατί και εγώ ανησυχώ.


Ηλίας; Τι κάνεις Ελένη πας να τους ειδοποιήσεις;


Ελένη: Όχι Ηλία την Μαρίκα πήρα στο τηλέφωνο κάτι μου είχε πει.


Ηλίας: Άσε της κοροϊδίες Ελένη πλακάκια τα έχεις κάνει με την κόρη σου, μην με κοροϊδεύεις εμένα, μην με κοροϊδεύεις εμένα και πάει στην κουζίνα.



Τότε άνοιξε η πόρτα ήταν η Φρόσω με τον Γιώργο πιασμένοι χέρι, χέρι.  


Ελένη: Άντε παιδάκι μου και γίνετε χαμός αργήσατε.


Γιώργος: Μέσα είναι;



Ηλίας: Ώστε ήρθαν τα πουλάκια μου.


Γιώργος: Θέλω να σας μιλήσω κύριε συνταγματάρχα.


Ηλίας: Κερί και λιβάνι, λέγε ρε.


Γιώργος: Έκανα μια ατιμία κύριε συνταγματάρχα, καταχράστηκα την εμπιστοσύνη σας.


Ηλίας: Τι είπες; Λέγε ρε αλήτη.


Γιώργος: Καταχράστηκα την εμπιστοσύνη σας πήγα με την κόρη σας.


Ηλίας: Τι έκανες λέει την πήδηξες; Λέγε ρε;  


Γιώργος: Ναι την πήδηξα.


Ηλίας: Θα σε σκοτώσω κάθαρμα, αλήτη.


Σημείωση σκηνής. Ο Γιώργος παραμείνει ψύχραιμος ενώ ο Ηλίας κουνάει τα χέρια του.


Γιώργος: Έχετε δυο επιλογές ή να πάρετε το πιστόλι και να με σκοτώσετε, ή να με κάνετε γαμπρό σας .


Ηλίας: Αχ τι μου έκανες άτιμη, θα σε σκοτώσω ρε τσογλάνι.


Ελένη: Ηλία ηρέμησε.


Ηλίας: Τι να ηρεμήσω και εσύ σιγανοπαπαδιά την κούνησες την ουρά σου.


Φρόσω: Μα πως μου μιλάτε έτσι πατέρα.


Ηλίας: Να σου δώσω καμία να σου πω και εσένα σουπιά. Δεν σου άρεσε ε, τότε θα στο πω αλλιώς τον κούνησες τον κώλο σου και εσύ.


Ελένη: Μα πως του μιλάς του κοριτσιού.


Ηλίας: Πάψε και εσύ ρε γυναίκα αλλά εσύ φταις εσύ! Μια μέρα έλειψα από το σπίτι και να τι έγινε μπουρδέλο μου το καταντήσατε.


Γιώργος: Εγώ φταίω κύριε συνταγματάρχα η κόρη σας είναι αθώα.  


Ηλίας: Να αρπάξω το πιστόλι να σου ρίξω εγώ μια να δεις.


Η Φρόσω μπήκε μπροστά  στον Γιώργο λέγοντας: Μη πατέρα μην του κάνεις κακό τον αγαπάω και λέγοντας αυτά αγκάλιασε τον Γιώργο.


Ηλίας: Αχ μωρή άτιμη με ξεφτίλισες, να σας σκοτώσω και τους δύο πρέπει.


Ελένη: Μη Ηλία,


Ηλίας: Άσε με και εσύ ρε γυναίκα και ο συνταγματάρχης πήγε μέσα τρέχοντας.


Ελένη: Τι κάνατε παιδιά, τι κάνατε;


Ο Ηλίας γύρισε με το πιστόλι στο χέρι: Λέγε τώρα ρε μαντράχαλε να σου ανάψω μια.


Γιώργος: Όπως έγιναν τα πράγματα ή θα με κάνετε γαμπρό σας, ή θα με σκοτώσετε πατέρα.


Ηλίας: Μην με ξαναπείς πατέρα τσογλάνι, δεν είμαι πατέρας σου κάθαρμα, μην σου πάρει ο διάολος τον πατέρα.


Γιώργος: Εγώ θα πάω με την Φρόσω στο δωμάτιο της να ηρεμήσετε και να αποφασίσετε τι θα κάνετε.


Ηλίας: Έξω από το σπίτι μου φύγε τώρα αμέσως! Ρε φύγε από εδώ που θέλεις και να κάνεις και άλλα με την κόρη μου αλήτη, σκατά μου τα κάνατε.  


Γιώργος: Πάμε Φρόσω.


Ηλίας: Φύγε ρε μην σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα.


Ελένη: Σταμάτα άντρα μου να συζητήσουμε.


Ηλίας: Τι να πούμε μωρή όπως τα κάνατε, αχ άτιμη αλλά εσύ φταις εσύ της έδωσες αέρα. Πουτάνα μου έγινε.


Ελένη: Θα τα πούμε όταν ηρεμήσεις.


Ηλίας: Τι να πούμε λέγε τώρα.


Ελένη: Τι προτιμάς τη κόρη σου καλόγρια η να δεις και κανένα εγγονάκι. Λέγε Ηλία θα σκοτώσεις και το εγγονάκι σου.


Ηλίας: Ρε τι έπαθα θα γίνω ρεζίλη θα γελάει μαζί μου όλος ο Στρατός. Με ξεφτιλίσατε, θα με βάλουν στης εφημερίδες.


Ελένη: Άσε με άντρα μου να μάθω τι έγινε.


Ηλίας: Άντε τράβα μωρή, σκατά μου τα κάνατε σκατά. Τι τραβάω ο άνθρωπος, τι τραβάω ο άνθρωπος.


Ελένη: Και εγώ τι να πω Ηλία δεν είμαι άνθρωπος;


Ηλίας: Όχι και μην ακούσω κουβέντα εμπρός μαρς μέσα ένα δυο, ένα δυο. Μην πεις κουβέντα, κουβέντα είπα ένα δυο, ένα δυο.


Δημήτρης μπαίνει μέσα στο σπίτι: Τι φωνάζει πάλι βρε πατέρα ξέρεις από πού ακούγεσαι;


Ηλίας: Εσύ μας έλειπες τώρα. Βρε μπούφο ξέρεις τι έγινε και εσύ που είσαι να προφυλάξεις την αδελφή σου;


Δημήτρης: Γιατί τι έγινε ατύχημα;


Ηλίας: Μακάρι να γινόταν ατύχημα κάτι χειρότερο έγινε.


Δημήτρης: Δηλαδή μήπως χτύπησε κανείς; Μήπως πέθανε; Άντε λέγε πατέρα ανησυχώ.


Ηλίας: Αυτός ο αλήτης ο Γιώργος, το τσογλάνι, ο αλήτης.


Δημήτρης: Α πατέρα κάτσε καλά μην το βρίζεις το παιδί.


Ηλίας: Που θα μου πεις να κάτσω και καλά, ξέρεις τι έκανε αυτό το ρεμάλι στην αδελφή σου;


Δημήτρης: Αφού δεν μου λες που να ξέρω;


Ηλίας: Αυτό το κάθαρμα πήγε με την αδελφή σου.


Δημήτρης: Με την αδελφή μου πάει πατέρα με ποια να πάει;


Ηλίας: Ώστε το ήξερες βρε ζώων ότι την πήδηξε και δεν σε νοιάζει;


Δημήτρης: Τι! Την πήδηξε;


Ηλίας: Ναι!


Δημήτρης: Δηλαδή ο Γιώργος με την Φρόσω το κάνανε;


Ηλίας: Ναι τι σου λέω τόση ώρα βλάκας είσαι;


Δημήτρης: Δηλαδή είναι μαζί και είπε η αδελφή μου το ναι;


Ηλίας: Μωρέ θα με σκάσεις εσύ, την κούνησε και η σιγανοπαπαδιά την ουρά της και την παρακούνησε μάλιστα.


Δημήτρης: Και εσύ πως το ξέρεις;


Ηλίας: Ήρθαν εδώ μαζί πιασμένοι χέρι, χέρι και μας το είπαμε με ένα θράσος, με είπε και πατέρα το κάθαρμα.


Δημήτρης: Δηλαδή τι είπε;    


Ηλίας: Όπως έγιναν τα πράγματα έχετε δυο επιλογές, ή να πάρετε το πιστόλι και να με σκοτώσετε, ή να με κάνετε γαμπρό σας.


Δημήτρης: Μπράβο Γιώργο!


Ηλίας: Μωρέ τι βλακείες λες;


Δημήτρης: Εγώ τι λέω πατέρα ή εσείς δεν καταλαβαίνετε;


Ηλίας: Ρε μπούφο εδώ σου πήδηξαν την αδελφή και εσύ λες και μπράβο από πάνω;


Δημήτρης: Για κάτσε βρε πατέρα χαζός είσαι;


Ηλίας: Τότε πες μου εσύ που είσαι ξύπνιος.


Δημήτρης: Βρε πατέρα τι είναι η Φρόσω καμιά κουκλάρα, καμιά θεογκόμενα; Ένα συνηθισμένο κορίτσι είναι.


Ηλίας: Ε και τι σχέση έχει αυτό δεν την πήδηξε;


Δημήτρης: Α εσύ θα με σκάσεις πατέρα δεν καταλαβαίνεις βλέπω.


Ηλίας: Μωρέ ξύπνιε για πες μου εσύ για να καταλάβω.


Δημήτρης: Βρε πατέρα εδώ την κυνηγούσε τόσα χρόνια το παιδί.


Ηλίας: Ναι για να την πηδήξει.


Δημήτρης: Μωρέ πατέρα θα με σκάσεις εσύ άκουσε με. Μόλις είπε το ναι η Φρόσω εσύ βάλθηκες να διώξεις τον Γιώργο;


Ηλίας: Θα το σκοτώσω τον τσόγλανο τον αλήτη.


Δημήτρης: Κάτσε βρε πατέρα ηρεμία για άκουσε με.


Ηλίας: Σε ακούω και όλο βλακείες λες.


Δημήτρης: Μωρέ αν τον σκοτώσεις που θα βρούμε άλλον γαμπρό να αντέχει την Φρόσω.


Ηλίας: Όλο βλακείες λες μπούφο, εδώ σου πήδηξε την αδελφή και εσύ μου λες μπαρούφες τόση ώρα.


Δημήτρης: Καλά έκανε. Αφού στην ζήτησε δώστη του να τελειώνουμε που θα βρούμε γαμπρό να αγαπάει τόσο πολύ την Φρόσω και να την αντέχει τόσο παράξενη που είναι. Μα τόσο μπουμπούνας είσαι πατέρα.


Ηλίας: Ώστε είμαι και βλάκας από πάνω ε;


Δημήτρης: Βλάκας με περικεφαλαία πατέρα, βλάκας με περικεφαλαία.


Ηλίας: Κάνε παιδί να δεις καλό και άμα δεις γράψε μου, ναι σου λέω γράψε μου


Δημήτρης: Καλά πατέρα θα σου γράψω, θα στο γράψω να το διαβάσεις πολλές φορές.


Ηλίας: Τι θα γράψεις γιε μου.


Δημήτρης: Μπράβο Γιώργο, μωρέ μπράβο Γιώργο.


Ηλίας: Δημήτρηηηηηηηηηηηηηη.


Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.


Επομένη σκηνή τελευταία.


Είναι ο Ηλίας στο σαλόνι και κτυπάει το κουδούνι


Ηλίας: Ελένη το κουδούνι άσε θα ανοίξω εγώ.


Ελένη φωνάζει από μέσα: Πως το έπαθες;


Ηλίας: Αν είναι ο Γιώργος να δεις τι θα πάθει και ανοίγει την πόρτα.


Τάσος: Γεια σου Λιά, τι χαμπάρια, πως πάνε τα κέφια;


Ηλίας: Εσύ μας έλειπες τώρα, Ελένη ο Τάσος είναι.


Ελένη: Έρχομαι, καλώς τον Τάσο.


Τάσος: Γεια σου Ελένη στις ομορφιές σου όπως πάντα.


Ελένη: Ευχαριστώ Τάσο πάντα με τον καλό σου λόγο.


Τάσος: Να σε καλά Ελένη, πάλι γκρινιάζει ο Λιάς;


Ελένη: Μόνο γκρινιάζει σκούζει και φωνάζει.


Ηλίας: Πάψε Ελένη μην αγριέψω γιατί πολλά σου ‘χω μαζεμένα.


Τάσος: Πάντα γκρινιάζεις βρε Λιά αμάν το κακό σου, τι κάνει η Φρόσω ο Γιώργος;


Ηλίας: Μην μου μιλάς για αυτόν τον αλήτη, το κάθαρμα, το τσογλάνι θα τον σκοτώσω.


Ελένη: Πάψε Ηλία πάψε, ηρέμησε πια,


Τάσος: Τι έγινε και φωνάζεις έτσι, τι σου έκανε το παιδί;


Ελένη: Βλακείες του Ηλία Τάσο, πάψε Ηλία ρεζίλι θα μας κάνεις.


Ηλίας: Ρεζίλι μας έκανε ο αλήτης μας ξεφτίλισε και εσύ υποστηρίζεις την κόρη σου και αυτόν και τους έκανες πλάτες, μην σας κουρέψω γουλί άτιμες γυναίκες.


Τάσος: Γιατί τι έγινε και κάνει έτσι ο Λιάς Ελένη;


Ελένη: Ήρθε το παιδί εδώ και του την ζήτησε και αυτός έχει λυσσάξει από εκεί την ημέρα.


Τάσος: Δηλαδή Ελένη, δηλαδή του την ζήτησε να την παντρευτεί;


Ηλίας: Ναι το τσογλάνι με είπε και πατέρα ο αλήτης.


Τάσος: Δεν πας καλά Ηλία, τρελός παπάς σε βάφτισε μου φαίνετε.


Ελένη: Ναι Τάσο βάλτου μυαλό.


Ηλίας: Που θα μου πεις να μου βάλει και μυαλό τώρα κουτή γυναίκα, με τον αλήτη που μου την πήδηξε το κάθαρμα.


Τάσος: Δηλαδή, δηλαδή τι πήδηξε κανένα εμπόδιο γιατί δεν κατάλαβα;


Ηλίας: Βλάκας είσαι Τάσο μπούφος, τι δεν καταλαβαίνεις ήθελα να ξέρα; Εδώ μου πήδηξε την κόρη το κτήνος και να με λέει και πατέρα μετά;


Ελένη: Τάσο και τότε ο Ηλίας την διέκοψε.


Ηλίας: Σκάσε και εσύ άλλα εσύ φταις που της έδινες αέρα και της έκανες πλάτες. Να αφήσουμε το κορίτσι μας να πάει σινεμά Ηλία, να πάει στο πάρτι, να πάει στην ντισκοτέκ, να πάει εκδρομή και εγώ ο ηλίθιος σε άκουσα, μην αρπάξω το πιστόλι και σας σκοτώσω και τους τρεις.


Τάσος: Ηρέμησε Λιά ηρέμησε αλλά για πες μας τι έγινε.


Ηλίας: Μα πώς να ηρεμήσω με αυτά που έγιναν εχθές και ήρθε ο αλήτης, το κάθαρμα και το είπε με μια άνεση ναι την πήδηξα.


Ελένη: Και πήδαγε ως το ταβάνι Τάσο και του την ζήτησε το παιδί.


Ηλίας: Σκάσε και εσύ που μου είπε με θράσος: Όπως έγιναν τα πράγματα έχετε δυο επιλογές, ή να πάρετε το πιστόλι και να με σκοτώσετε, ή να με κάνετε γαμπρό σας. Εσύ τι θα έκανες Τάσο στην θέση μου;


Τάσος: Δεν πας καλά Λιά αλλά έπεσες από την κούνια μικρός και έσκασες κάτω σαν το καρπούζι και δεν σε παρεξηγώ. Βρε μπούφο ξάδελφε δεν στην ζήτησε το παιδί;


Ηλίας: Ε και δεν την πήδηξε πρώτα;



Ελένη: Καλά λες Τάσο και τρελός παπάς τον βάφτισε και από την κούνια έπεσε για να μην πω τίποτα χειρότερο. Βάλτου μυαλό Τάσο.


Ηλίας: Πάψε γυναίκα πάψε όλο κουταμάρες λες. Αλλά πολλά λόγια λες Τάσο και εσύ όλοι τους έξυπνους κάνετε για τους άλλους, άμα όμως ήταν η κόρη σου τι θα έκανες;


Τάσος: Μωρέ ας μου την εζήταγε εμένα και τούμπες θα έκανα, μωρέ τούμπες. Που της πηδάνε τσάμπα για χρόνια και της παρατάνε μετά. Αυτός όπως κατάλαβα μια φορά την έκανε και αμέσως ήρθε και στην ζήτησε.


Ελένη: Αφού του το είπε το παιδί και σε εμένα μέσα ιδιαιτέρως αλλά αυτός ο μπούφος που να το καταλάβει.


Ηλίας: Πάψε Ελένη πάψε και σταμάτα να με λες μπούφο.


Ελένη: Άλλο τον πειράζει Τάσο και κάνει έτσι και χτυπιέται σαν το χταπόδι, φοβάται να τον λένε παππού σαν κάτι γυναικούλες κάνει. Και σου είπα την άλλη φορά τι έκανε για τον Δημήτρη αλλά ούτε αυτό το αναγνωρίζει ο βλάκας.


Ηλίας: Ελένη μην με ξανά πεις βλάκα ορίστε μας.


Και τότε ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η Φρόσω και ο Γιώργος.


Φρόσω: Καλησπέρα.


Γιώργος: Καλησπέρα


Ηλίας: Να σου πάρει ο διάολος το πατέρα.



Ελένη: Ηλία φρόνιμα, καλησπέρα παιδιά


Τάσος: Καλώς τα, τα παιδιά τα ομορφόπαιδα.


Φρόσω: Καλησπέρα θειε Τάσο.


Τάσος: Καλησπέρα Φρόσω τα έμαθα τα ευχάριστα, τι μου κάνεις ανιψιέ Γιώργο;


Γιώργος: Καλά είμαι θειε Τάσο,


Ηλίας: Καλάμια και παλούκια.


Τάσος: Μπράβο Φρόσω το καλύτερο παιδί παίρνεις, εδώ στην καρδιά μου τον έχω βάλει. Εγώ θα σας παντρέψω. Έλα να σε φιλήσω ανιψιέ.


Γιώργος: Ευχαριστώ θείε και φίλιουνται σταυρωτά.


Φρόσω: Θα μας παντρέψεις είπες θειε;


Τάσος: Εκτός αν έχετε άλλον για κουμπάρο.


Φρόσω: Δεν ξέρω, Γιώργο τι λες;


Γιώργος: Ναι Φρόσω ναι να μας παντρέψει ο θειος σου.


Ηλίας: Ναι δώσε θάρρος στον χωριάτη να σ' ανέβει στο κρεβάτι.


Ελένη: Πάψε Ηλία, συνέχισε Τάσο.


Τάσος: Όπου θέλεις Φρόσω θα γίνει ο γάμος. Θέλεις εδώ στην Αθήνα ή καλύτερα να στήσουμε ένα τρικούβερτο γλέντι στο χωριό;


Γιώργος: Ωραία θα ήταν και στο χωριό έτσι δεν είναι Φρόσω;



Φρόσω: Α ναι πολύ θα μου άρεσε να γίνει στο χωριό.


Τάσος: Μην ανησυχείς ανιψιά θα το κάψουμε στον γάμο σας. Θα φέρουμε και τον γέροντα από το μοναστήρι να σας στεφανώσει, θα έχουμε και κλαρίνα και στο μαγαζί του Γιωργάρα θα γίνει το γλέντι.

 
Ηλίας: Ναι θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε.


Ελένη: Αμάν πια Ηλία, αμάν πια.


Τάσος: Ας τον να φωνάζει Ελένη. Εμείς θα φάμε, θα πιούμε, θα χορέψουμε, θα χαρούμε και άσε τον γκρινιάρη να φωνάζει. Ας τον να φωνάζει, να σκούζει, να γκρινιάζει.


Ηλίας: Όχι και φωνάζω Τάσο.


Ελένη: Τι κάνεις τόση ώρα Ηλία.


Τάσος: Γιατί δεν λες τόσα χρόνια Ελένη.


Ηλίας: Κάτσε φρόνιμα Τάσο και εσύ Ελένη που θα με πείτε και γκρινιάρη τώρα, μια χαρά άνθρωπος είμαι.


Ελένη: Ναι είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.


Ηλίας: Ναι ήταν αδεία η κουφάλα, Ελένη σεμνά και όμορφα.


Ελένη: Αφού μας έβγαλες την ψυχή πρώτα τώρα κάνεις και τον κουτό.




Ηλίας: Ελένη στάματα να γκρινιάζεις άντε άκουσες;


Τάσος: Ηλία αμάν πια, ε αμάν πια μας έσκασες. Ε αμάν πια γκρινιάρη έ γκρινιάρη. Ε μα είσαι ένας γκρινιάρης μα ένας γκρινιάρης.


Ηλίας: Τασόοοοοοοοοοοοοοοο.



Τέλος σκηνής, σβήσιμο φώτων, κατέβασμα αυλαίας.


Τέλος έργου: οι ηθοποιοί όλοι επάνω στην σκηνή έρχονται ανά δυο πιασμένοι χέρι, χέρι εμπρός και λένε.


Ιφιγένεια -Ντίνος: Επανάσταση σου λέω επανάσταση- Έλα να κάνουμε επανάσταση.


Δημήτρης- Γιάννα: Στην αγάπη θέλω να κάνω επανάσταση-Όχι το μίνι δεν το ξανά φορώ τον έριξα τον Δημήτρη εγωωωωωω.


Τάσος- Μαρίκα: Μην με λες χοντρό εγώ σε αγαπώ-Σφίξε με στην αγκαλιά σου λίγο να χαρώ.


Ηλίας- Ελένη: Και αν γκρινιάζω εγώ για καλό το κάνω το ομολογώ-Μα είσαι ένας γκρινιάρης άλλο πράγμα, πως σε αντέχω απορώωω.


Γιώργο- Φρόσω: Επιτέλους τα κατάφερα είμαι με την Φρόσω που αγαπώωωωωω-Ναι αν δεν κούναγα και εγώ την ουρά μου ανύπαντρη θα έμενα εγώωωωω.



Τέλος έργου!


Κρίσεις, επικρίσεις και σχόλια στο θεατρικό έργο.

Εδώ το 60% του έργου ίσως και περισσότερο. Δηλαδή σχεδόν τα 2/3 είναι από κομμάτια από το βιβλίο που έχω γράψει, με της απαραίτητες μετατροπές που χρειάστηκαν για να ενωθούν με το υπόλοιπα. Συν τους νέους ρόλους που έβαλα για να το τροποποιήσω σε θεατρικό.


Έχει δυναμική όπως διαπιστώνεις και εσύ αλλά και προβλήματα όπως το πρώτο μου έργο. Δηλαδή και αυτό μου βγήκε πολύ μεγάλο. Άλλα το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπόρεσα να το διορθώσω και το είχε και το πρώτο θεατρικό έργο αυτό, είναι οι σχετικά πολλές σκηνές του έργου.


Εδώ οι ρόλοι είναι σαφώς πιο ισοφαρισμένοι, υπάρχουν 5 ανδρικοί και 5 γυναικείοι. Αντρικοί ρόλοι: Ηλίας, Γιώργος, Δημήτρης, Τάσος, Ντίνος. Γυναικείοι ρόλοι: Ελένη, Φρόσω, Μαρίκα, Ιφιγένεια, Γιάννα.


Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο αλλά εδώ μπορούμε να αφαιρέσουμε μια σκηνή ή δυο από το έργο και να το μικρύνουμε και αυτήν τη σκηνή την έχω ειδικά σημειώσει. Όπως μπορούμε και να το αυξήσουμε για την τηλεόραση. Αν και το συνολικό έργο θα είναι πάνω από 300 επεισόδια που μπορούν και να αυξηθούν ακόμα περισσότερο. Υλικό υπάρχει όπως είπα και σχεδιασμός για να φτάσουμε ως το σήμερα. Δηλαδή σχεδόν στην σημερινή εποχή γιατί οι ρόλοι θα αφορούν και τα παιδιά τους. Το καλό εδώ είναι πως μπορούμε να το χωρίσουμε κατά περιόδους γιατί έτσι βγαίνει και στα βιβλία. Αλλά αυτό είναι κάτι για το μακρινό μέλλον.


Σαφώς και είναι πιο καλύτερα σχεδιασμένοι οι ρόλοι από το πρώτο μου θεατρικό έργο. Με περισσότερο χρόνο ξεκούρασης των ηθοποιών που παίζουν τους βασικούς ρόλους που ήταν ένα βασικό μειονέκτημα στο πρώτο μου θέατρο έργο που ο πρώτος αντρικός ρόλος δεν είχε κανένα περιθώριο ξεκούρασης.


Το μόνο μείον είναι η φράση μου την πήδηξε κλπ που δεν μπορεί να αλλάξει επουδενή. Αλλά είναι και η μοναδική άσχημη λέξη που θα ακούγετε σε ένα έργο 130 σελίδων. Την άφησα αναλλοίωτη γιατί πιστεύω πως έχει την σημασία της.