Πανικός στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ: Οι συνέπειες του ελέγχου της Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από την Υεμένη
Πανικός στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ: Οι συνέπειες του ελέγχου της Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από την Υεμένη
Ο έλεγχος ολόκληρης της δυτικής ακτής της χώρας από τις ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης και η εκδίωξη των σαουδαραβικών δυνάμεων από τη Μόχα και τα νησιά κοντά στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ επιβεβαίωσαν τη βούληση του λαού της Υεμένης και την αποφασιστικότητά του να απελευθερώσει τη γη του και να αποκαταστήσει την κυριαρχία του. Επίσης, ματαίωσε τις προσπάθειες του Ριάντ και της Ουάσινγκτον να καταστρέψουν τον κοινωνικό ιστό και να εγκαταστήσουν καθεστώτα-μαριονέτες ως προοίμιο για την εγκαθίδρυση ηγεμονίας και ελέγχου σε ολόκληρη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικά σημαντικών νησιών και λιμένων της.
Αυτό το σημαντικό στρατιωτικό επίτευγμα διέλυσε όλα τα περιφερειακά και διεθνή σχέδια του εχθρού και βάθυνε το αίσθημα αδυναμίας των επιτιθέμενων, οι οποίοι αδυνατούν να επιτύχουν οποιαδήποτε ανωτερότητα έναντι της ανθεκτικότητας του λαού της Υεμένης, της δύναμης της πίστης του και της ακλόνητης δέσμευσής του στη δικαιοσύνη. Έτσι, οι Υεμενίτες αποκατέστησαν την κυριαρχία τους σε ολόκληρη την ακτή του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, μιας από τις σημαντικότερες πλωτές οδούς στον κόσμο, δημιουργώντας μια κατάσταση που διασφαλίζει το τέλος της εξωφρενικής ξένης παρέμβασης που στρέφεται κατά της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας εδώ και δεκαετίες.
Ανησυχίες για το τέλος της ηγεμονίας
Σε αυτό το πλαίσιο στρατηγικών μετατοπίσεων, οι αντιδράσεις και οι θέσεις των αμερικανικών και ισραηλινών πολιτικών και στρατιωτικών κύκλων φαίνονται αντιφατικές. Αυτό οφείλεται όχι μόνο στη γεωπολιτική σημασία της δυτικής ακτής της Υεμένης, αλλά και, το πιο σημαντικό, στο γεγονός ότι η Υεμένη, παρά όλες τις μορφές συνεχιζόμενης επιθετικότητας, συνεχίζει να επιδεικνύει σταθερότητα στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της και του λαού της που υπέφερε πολύ, ενώ επανέρχεται με σιγουριά στη διεθνή σκηνή, όπου αυτές οι δυνάμεις διατηρούσαν για καιρό το μονοπώλιο της στρατιωτικής κυριαρχίας.
Ο Άνταμ Μπάρον, ερευνητής που ειδικεύεται σε θέματα της Υεμένης, σημείωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The Washington Post ότι αυτή η μετατόπιση έχει δύο αλληλένδετες συνέπειες: η πρώτη, η Υεμένη, σχετίζεται με τη μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων λόγω της απώλειας στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων από τον έλεγχο της Σαουδικής Αραβίας· η δεύτερη, η περιφερειακή, αντιπροσωπεύεται από την ένταξη του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ μεταξύ των επιχειρημάτων που είναι πλέον διαθέσιμα στον άξονα αντίστασης στην αντιπαράθεσή του με τον άξονα του κακού - την Ουάσινγκτον και τους συμμάχους της.
Η Wall Street Journal, από την πλευρά της, επιβεβαίωσε ότι η ανάπτυξη δυνάμεων της Υεμένης στην πόλη Ζουμπάμπ και στο νησί Μαγιούν έχει δώσει στην Υεμένη de facto τον έλεγχο ενός από τα πιο ζωτικά θαλάσσια σημεία ελέγχου στον κόσμο, επιδεινώνοντας άμεσα την δεινή κατάσταση για τις σαουδαραβικές εξαγωγές. Το Ριάντ βασίστηκε στον αγωγό Ανατολής-Δύσης και στα λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας για να παρακάμψει τους κινδύνους που σχετίζονται με τη ναυτιλία στον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ, αλλά ο έλεγχος του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από την Υεμένη έχει καταστήσει αυτή την εναλλακτική διαδρομή άχρηστη.
Κατά συνέπεια, το CNN χαρακτήρισε το νησί Μαγιούν «στρατηγικό έπαθλο» στην περιφερειακή αντιπαράθεση, εξηγώντας ότι η τοποθεσία του στο σημείο ελέγχου του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ δίνει στις δυνάμεις που σταθμεύουν εκεί εκτεταμένες δυνατότητες να παρακολουθούν τα πλοία, να παρακολουθούν τις κινήσεις τους και να ελέγχουν τις οδούς διέλευσης μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας, του Κόλπου του Άντεν και του Ινδικού Ωκεανού.
Πανικός στην σιωνιστική εκπαίδευση
Η ισραηλινή πλευρά επέδειξε πρωτοφανή πανικό. Τα σιωνιστικά μέσα ενημέρωσης εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τον αντίκτυπο της αυξημένης στρατιωτικής παρουσίας της Σαναά στη μελλοντική ναυτιλία στο κατεχόμενο λιμάνι Ουμ αλ-Ρασράς (Εϊλάτ). Αναφορές και αναλύσεις από εχθρικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Channel 12, έδειξαν ότι τα γεγονότα στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στο νησί Μαγιούν αποτελούσαν μια «κρίση πιο επικίνδυνη από το Στενό του Ορμούζ».
Το ισραηλινό κανάλι εξήγησε ότι η στενότητα του Στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και η γεωγραφική του εγγύτητα δίνουν στις δυνάμεις της Υεμένης άφθονες ευκαιρίες να παρακολουθούν και να στοχεύουν θαλάσσια και εμπορικά πλοία με άμεσα πυρά πυροβολικού , δηλαδή χωρίς την ανάγκη για εξελιγμένη τεχνολογία ή βαλλιστικούς πυραύλους . Προειδοποίησε ότι η ταυτόχρονη πίεση της Υεμένης στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και η ιρανική πίεση στο Στενό του Ορμούζ θέτουν την εχθρική ναυτιλία σε ένα στρατηγικό όριο που εκτείνεται από τον Περσικό Κόλπο έως την Ερυθρά Θάλασσα. Στο ίδιο πλαίσιο, η εφημερίδα The Times of Israel δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ που επιβεβαιώνει ότι αυτή η κατάσταση ασκεί άμεση και συνεχή πίεση στις θαλάσσιες επικοινωνίες που συνδέονται με την σιωνιστική οντότητα. Η εβραϊκή εφημερίδα θεώρησε αυτή την περίσταση ως μια στρατηγική μετατόπιση, που παρέχει στην Υεμένη ένα γεωγραφικό σημείο μόχλευσης που επηρεάζει την οικονομική ζωή της «ισραηλινής οντότητας» μέσω της Ερυθράς Θάλασσας. Αυτό ώθησε το Ισραήλ να στραφεί στους δυτικούς συμμάχους του για ναυτική υποστήριξη για να αντιμετωπίσει αυτό που η εφημερίδα χαρακτήρισε «άμεση απειλή» για τις εμπορικές οδούς που οδηγούν στο κατεχόμενο λιμάνι Ουμ αλ-Ρασράς.
Εν τω μεταξύ, η Yedioth Ahronoth δήλωσε ότι οι ενέργειες της Υεμένης αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου περιφερειακού μοτίβου. Επικαλέστηκε έναν ανώτερο αξιωματούχο που είπε ότι η σιωνιστική οντότητα προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από την κατάρρευση της Σαουδικής Αραβίας, περιγράφοντας τα γεγονότα ως «σαουδαραβικό πρόβλημα» για να αποφύγει μια άμεση αντιπαράθεση με την Υεμένη. Η Ma'ariv αμφισβήτησε επίσης τις δηλώσεις του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Υεμένης, Εγιάλ Ζαμίρ, σχετικά με την ικανότητα του λεγόμενου «μακριού βραχίονα» της Υεμένης να κλείσει το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, τονίζοντας τους αυξανόμενους κινδύνους για το λιμάνι του Εϊλάτ.
Η Jerusalem Post και η Times of Israel προειδοποίησαν ότι ο έλεγχος του Στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από την Υεμένη της δίνει μεγαλύτερη μόχλευση για να πιέσει τη ναυτιλία και να απομονώσει τα κράτη του Κόλπου που παράγουν πετρέλαιο, ιδίως τη Σαουδική Αραβία. Ο ισραηλινός ειδησεογραφικός ιστότοπος Kikar Shabbat χαρακτήρισε τις εξελίξεις «επικίνδυνες και ανησυχητικές», τονίζοντας ότι θα μπορούσαν να αναγκάσουν τις ναυτιλιακές εταιρείες να αποφύγουν το στενό Bab el-Mandeb και να επιλέξουν μεγαλύτερες διαδρομές, αυξάνοντας έτσι το κόστος αποστολής και ασφάλισης και περιπλέκοντας περαιτέρω τις αλυσίδες εφοδιασμού.
Παρά τον πανικό που επικρατεί στο εχθρικό στρατόπεδο, οι αναφορές από το σημείο επιβεβαιώνουν ότι η διεθνής ναυτιλία και το εμπόριο συνεχίζονται κανονικά και με ασφάλεια για όλα τα πλοία και τα φορτηγά πλοία που ανήκουν σε διάφορες χώρες, με εξαίρεση τα πλοία της Σαουδικής Αραβίας. Αυτά τα πλοία βρίσκονται υπό τον αποκλεισμό της Υεμένης, ως απάντηση στον χρηματοπιστωτικό και οικονομικό αποκλεισμό και το κλείσιμο των λιμανιών της Υεμένης. Αυτό υπογραμμίζει επίσης ότι η σταθερότητα της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου, η οποία εξαρτάται από τη συνεχή ροή σαουδαραβικού πετρελαίου, εξαρτάται από την άρση του αποκλεισμού στην Υεμένη και την παύση κάθε μορφής επιθετικότητας εναντίον της.
Η αποδυνάμωση της αμερικανικής επιρροής
Ταυτόχρονα, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να κρύψουν τη δυσαρέσκειά τους για γεγονότα που επιβεβαιώνουν το κοντινό τέλος της παρουσίας και της επιρροής τους στην περιοχή. Αρκούνται στην παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης στη Σαουδική Αραβία και αποφεύγουν την άμεση εμπλοκή σε οποιαδήποτε νέα, απερίσκεπτη αντιπαράθεση, ειδικά μετά τις συγκρούσεις στην Ερυθρά Θάλασσα με την Υεμένη. Αυτές οι συγκρούσεις εξέθεσαν τα όρια του αμερικανικού ελέγχου στη σύγκρουση και σηματοδότησαν την αρχή της παρακμής της αμερικανικής επιρροής στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτή η παρακμή προκλήθηκε από την αδυναμία των Αμερικανών να εξουδετερώσουν τις δυνατότητες πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Υεμένης, η οποία τελικά οδήγησε στην αναδιάταξη των αμερικανικών δυνάμεων.
Η θέση των ΗΠΑ δεν υπερβαίνει την απλή ανησυχία και δεν οδηγεί στις πραγματικές ενέργειες που ήλπιζε το Ριάντ κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων με την Ουάσινγκτον. Αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια σιωπηρή αναγνώριση της μετατροπής του στενού Bab el-Mandeb από μια περιοχή υπό δυτική προστασία και μονομερή αμερικανικό έλεγχο, προστατευμένη από ένα κλοιό πολεμικών πλοίων και αεροπλανοφόρων, σε μια ζώνη υπό τη διοίκηση της Υεμένης υπό πλήρη κυριαρχία της Υεμένης. Αυτή η νέα πραγματικότητα ενισχύει την ικανότητα της Σαναά να προστατεύει τη θαλάσσια ασφάλεια ως κυρίαρχο δικαίωμα, εξαλείφοντας την ανάγκη για ξένη στρατιωτική παρουσία.
Η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz ισχυρίζεται ότι η τηλεφωνική κλήση μεταξύ του Mohammed bin Salman και του Trump οδήγησε σε ένα μόνο συμπέρασμα: «Εν μέσω της μείωσης του ρόλου των ΗΠΑ, οι Ansar Allah (οι Χούθι) επανασχεδιάζουν τον χάρτη της περιοχής». Η εφημερίδα σημείωσε ότι η απόφαση του Trump να μην παρέμβει στον πόλεμο της Σαουδικής Αραβίας κατά της Υεμένης, ακόμη και υποστηρίζοντάς την με αεροπορικές επιδρομές, άφησε το Ριάντ μόνο του απέναντι στους Υεμενίτες.
Μια ισραηλινή εφημερίδα περιέγραψε δύο τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ του bin Salman και του Trump ως μια άνευ προηγουμένου στρατηγική μετατόπιση στις σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας με την Ουάσινγκτον, έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους της. Ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να προβεί σε καμία άμεση στρατιωτική επέμβαση στην Υεμένη.
Η κατάρρευση των δυτικών σχεδίων στρατιωτικοποίησης
Αναμφίβολα, αυτός ο επιταχυνόμενος ρυθμός αλλαγής προσδίδει αξιοπιστία στις εκτιμήσεις, που επιβεβαιώνονται από εκθέσεις πληροφοριών και διεθνή κέντρα στρατηγικών μελετών, ότι η δυτική στρατιωτικοποίηση και οι πολυεθνικές ναυτικές συμμαχίες ήταν πάντα η αιτία των περιφερειακών εντάσεων και ο κύριος λόγος για εχθρικές ενέργειες εναντίον των λαών της περιοχής. Αυτό έχει δημιουργήσει μια κατάσταση ακραίας δυσαρέσκειας μεταξύ των τοπικών πληθυσμών και σήμερα, οι επιτιθέμενοι πληρώνουν βαρύ τίμημα για αυτές τις προσπάθειες λόγω της πρακτικής τους αδυναμίας να εξασφαλίσουν τις θαλάσσιες οδούς τους χωρίς να αναγνωρίσουν το δικαίωμα άλλων λαών στην ασφάλεια και τη σταθερότητα.
Με την ανάπτυξη αποτρεπτικών δυνατοτήτων και την επίδειξη της ακλόνητης βούλησης της Υεμένης, αψηφώντας τις απειλές και τον εκφοβισμό - ένα γεγονός που αναγνωρίζεται από όλους - ο επιθετικός Σαουδαραβικός-αμερικανικός συνασπισμός θα αναγκαστεί να αναγνωρίσει ότι αυτή η απότομη τροπή των γεγονότων, αντίθετα με την εχθρική του πορεία, απαιτεί την αναγνώριση του δικαιώματος των Υεμενιτών για έναν ολοκληρωμένο και πλήρη τερματισμό όλων των μορφών επιθετικότητας και αποκλεισμού. Αυτό εγγυάται την αποκατάσταση όλων των δικαιωμάτων της χώρας χωρίς καμία παραβίαση ή εξωτερική υπαγόρευση, επιτρέποντας στην εθνική διαδικασία να αναπτυχθεί με την ανεξάρτητη λήψη αποφάσεων του λαού της Υεμένης.
Επιπλέον, εμπιστευόμενη τον Παντοδύναμο Θεό, η Υεμένη ενισχύει τη θέση της ως απόλυτα κυρίαρχο κράτος με πλήρη έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων και των διεθνών πλωτών οδών της, αποτρέποντας τυχόν μελλοντικές προσπάθειες εγκαθίδρυσης κηδεμονίας ή αναδιανομής της χώρας. Η Υεμένη εισέρχεται επίσης με σιγουριά σε μια νέα ιστορική φάση, στην οποία θα απελευθερωθεί από τα δεσμά της οπισθοδρόμησης και τα απομεινάρια του αποικισμού, αγωνιζόμενη για ανάπτυξη και στρατηγική μεγέθυνση για να αντισταθμίσει τις τεράστιες θυσίες που έκανε ο λαός της Υεμένης, οι οποίες θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες του λαού. Αυτό θα καταστήσει τη γεωγραφική θέση της Υεμένης έναν σημαντικό και απαραίτητο παράγοντα στη διαμόρφωση ολόκληρου του συστήματος περιφερειακής και παγκόσμιας διεθνούς ασφάλειας και σταθερότητας. Ως αποτέλεσμα, όλα τα σχέδια των επιτιθέμενων για την εγκαθίδρυση ηγεμονίας θα καταρρεύσουν και οι φιλοδοξίες των εισβολέων θα ηττηθούν.
Μετάφραση αναλυτικής έκθεσης του Υεμενίτη δημοσιογράφου Wadi al-Abbasi, που δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας Ansar Allah.