Οι ΗΠΑ εξαπολύουν Falcon Strike, δημιουργώντας την πρώτη πολυεθνική δύναμη καμικάζι drone εναντίον του Ιράν

Οι ΗΠΑ εξαπολύουν Falcon Strike, δημιουργώντας την πρώτη πολυεθνική δύναμη καμικάζι drone εναντίον του Ιράν

Η ομάδα κρούσης Falcon Strike θα ενσωματώσει αμερικανικά και περιφερειακά μονοκατευθυντικά drone επίθεσης σε εναέριους, επιφανειακούς και υποβρύχιους τομείς, δημιουργώντας ένα πολυεθνικό δίκτυο κρούσης χαμηλού κόστους, σχεδιασμένο να περιπλέξει την ιρανική άμυνα και να αναδιαμορφώσει την αποτροπή στη Μέση Ανατολή. 

 Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ίδρυσε την Ομάδα Εργασίας Falcon Strike, δημιουργώντας τον πρώτο πολυεθνικό, πολυτομεακό σχηματισμό επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών για τον συντονισμό αναλώσιμων συστημάτων κρούσης σε αεροπορικές, επιφανειακές και υποβρύχιες προσεγγίσεις σε όλη την αμφισβητούμενη Μέση Ανατολή.

Η πρωτοβουλία μετατρέπει τα μονόδρομα επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη από μεμονωμένα τακτικά όπλα σε μια ολοκληρωμένη δύναμη συνασπισμού, επιτρέποντας ενδεχομένως στους διοικητές να ασκούν ταυτόχρονη πίεση εναντίον αεράμυνας, ναυτικών εγκαταστάσεων, παράκτιων υποδομών και διασκορπισμένων στόχων χρησιμοποιώντας φθηνές μη επανδρωμένες πλατφόρμες.

LUCAS

Υπό την ηγεσία του προσωπικού της Κεντρικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, το Falcon Strike θα συνδυάσει Αμερικανούς χειριστές με προσκεκλημένους περιφερειακούς εκπροσώπους, θέτοντας την θεσμική ολοκλήρωση, τις κοινές διαδικασίες διοίκησης και τη συντονισμένη ανάπτυξη πάνω από τα ξεχωριστά λειτουργούμενα εθνικά αποθέματα επιθετικών drones.

Ο Διοικητής της CENTCOM, Ναύαρχος Brad Cooper, δήλωσε ότι το Falcon Strike θα διευρύνει την επιτυχία του Scorpion Strike αξιοποιώντας την καινοτομία μεταξύ των περιφερειακών συμμάχων, υποστηρίζοντας ότι η ολοκληρωμένη ανάπτυξη θα μπορούσε να ξεκλειδώσει γρήγορα νέες δυνατότητες και να κάνει τις συμμετέχουσες δυνάμεις συλλογικά ισχυρότερες σε πολύπλοκα πεδία μάχης.

Η δύναμη έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί «από πάνω, πάνω και κάτω από τη θάλασσα», μια γλώσσα που σηματοδοτεί μια αρχιτεκτονική επίθεσης ικανή να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους με ταυτόχρονες εναέριες, επιφανειακές και υποθαλάσσιες απειλές που απαιτούν διαφορετικούς αισθητήρες επιτήρησης και αναχαιτιστικά.

Το Falcon Strike αντιπροσωπεύει επομένως κάτι περισσότερο από μια άλλη μονάδα drone: επιχειρεί να δημιουργήσει προσιτή μάζα μάχης, να κατανείμει επιλογές εκτόξευσης, να περιπλέξει τους αμυντικούς υπολογισμούς και να μειώσει την εξάρτηση από σπάνια επανδρωμένα αεροσκάφη ή πυραύλους υψηλής ποιότητας κατά τη διάρκεια συνεχιζόμενων περιφερειακών επιχειρήσεων.

Η δημιουργία του εν μέσω συνεχιζόμενης σύγκρουσης με το Ιράν αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη κεντρική θέση του μη επανδρωμένου πολέμου, αφού οι ιρανικές και οι εκστρατείες με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ανάγκασαν τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των εταίρων τους να αντιμετωπίσουν επιθέσεις κορεσμού, δαπάνες για αναχαιτιστικά συστήματα, εκτεθειμένες βάσεις και ευάλωτες θαλάσσιες υποδομές.

Η επιχειρησιακή λογική αντιστρέφει μέρος αυτής της ανισορροπίας κόστους χρησιμοποιώντας συστήματα μαζικής παραγωγής που κοστίζουν λιγότερο από τους συμβατικούς πυραύλους κρουζ, αν και η προσιτή τιμή δεν μπορεί να εγγυηθεί διείσδυση σε πολυεπίπεδο ηλεκτρονικό πόλεμο, πυροβόλα κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αναχαιτιστικά συστήματα, εξαπάτηση ή ενισχυμένους στόχους.

Η περιφερειακή συμμετοχή παραμένει άγνωστη, αφήνοντας αβεβαιότητα σχετικά με την πολιτική εξουσιοδότηση, την πρόσβαση στις βάσεις, την έγκριση στόχων, την ανταλλαγή πληροφοριών, τους κανόνες εμπλοκής και το εάν οι προσκεκλημένες κυβερνήσεις θα αποδεχτούν τους κινδύνους κλιμάκωσης που σχετίζονται με τη φιλοξενία ή τη λειτουργία επιθετικών συστημάτων μονόδρομης επίθεσης.

Αυτές οι παραλείψεις έχουν σημασία επειδή ένα πολυεθνικό αποτρεπτικό σύστημα απαιτεί περισσότερα από συμβατό υλικό. Χρειάζεται ασφαλείς επικοινωνίες, κοινά πρότυπα στόχευσης, διαδικασίες ταυτοποίησης, νομικές αρχές, ρυθμίσεις εφοδιαστικής και σχέσεις διοίκησης αρκετά ανθεκτικές για ταχέως εξελισσόμενες πολεμικές επιχειρήσεις συνασπισμού.

Η στρατηγική σημασία του Falcon Strike θα εξαρτηθεί κατά συνέπεια από το εάν η CENTCOM μπορεί να μετατρέψει τις επιδείξεις και τους διμερείς πειραματισμούς σε επαναλήψιμα πακέτα αποστολών, κατανεμημένα αποθέματα, εκπαιδευμένα συνεργατικά πληρώματα και αξιόπιστη ικανότητα εκτόξευσης σε ένα θέατρο που εκτείνεται πέρα ​​από τα σημεία ελέγχου του Κόλπου.

Εάν είναι επιτυχής, η ομάδα εργασίας θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τη στάση των δυνάμεων στη Μέση Ανατολή δημιουργώντας κατανεμημένα δίκτυα μη επανδρωμένων επιθέσεων, των οποίων η επιβιωσιμότητα, η κλίμακα και η γεωμετρία πολλαπλών αξόνων επιβάλλουν επίμονο αμυντικό κόστος, ενώ παράλληλα επεκτείνουν τις πολιτικές συνέπειες που περιβάλλουν οποιαδήποτε επίθεση που ξεκίνησε από συνασπισμό.

Από το Scorpion Strike σε ένα Πολυεθνικό Δίκτυο Μάχης

Το Falcon Strike κληρονομεί την οργανωτική του βάση από την Ομάδα Εργασίας Scorpion Strike, η οποία είχε προηγουμένως συσταθεί από την SOCCENT, αλλά διευρύνει την αποστολή από έναν πειραματικό σχηματισμό υπό αμερικανική ηγεσία σε έναν μηχανισμό συνασπισμού που συντονίζει μη επανδρωμένες επιθέσεις σε πολλαπλούς φυσικούς τομείς.

Η SOCCENT, με έδρα την αεροπορική βάση MacDill στη Φλόριντα, σχεδιάζει ειδικές επιχειρήσεις σε όλη την περιοχή ευθύνης των 21 χωρών της CENTCOM, παρέχοντας περιφερειακές σχέσεις, εμπειρογνωμοσύνη επιχειρησιακού σχεδιασμού και εμπειρία σε μη συμβατικό πόλεμο που σχετίζεται άμεσα με την κατανεμημένη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών μονής κατεύθυνσης.

Αναμένεται ότι το αμερικανικό και το περιφερειακό προσωπικό θα στελεχώνουν τον οργανισμό από κοινού, μια δομή που θα μπορούσε να συντομεύσει τους κύκλους συντονισμού ενσωματώνοντας συνεργαζόμενους αξιωματικούς στις διαδικασίες σχεδιασμού αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε εξωτερικούς διαύλους διασύνδεσης κατά τη λήψη αποφάσεων στόχευσης.

Ο Cooper περιέγραψε τις περιφερειακές συνεργασίες ως πηγή δύναμης και τόνισε την ενσωμάτωση νέων δυνατοτήτων, χαρακτηρίζοντας το Falcon Strike τόσο ως επιχειρησιακό μέσο όσο και ως στρατηγικό σήμα ότι η Ουάσινγκτον σκοπεύει να διατηρήσει την επιρροή του συνασπισμού μέσω προσαρμόσιμης, χαμηλότερου κόστους στρατιωτικής τεχνολογίας.

 

Ωστόσο, η CENTCOM δεν έχει αποκαλύψει τα επίπεδα στελέχωσης, τις υφιστάμενες μονάδες, τις αρχές διοίκησης ή τις ρυθμίσεις ελέγχου, εμποδίζοντας την ανεξάρτητη αξιολόγηση του εάν το Falcon Strike αποτελεί αρχικά έναν αναπτυσσόμενο σχηματισμό μάχης, ένα αρχηγείο συντονισμού, έναν κόμβο πειραματισμού ή ένα πλαίσιο που αναμένει δεσμεύσεις.

Ο σχεδιασμός διοίκησης και ελέγχου θα καθορίσει εάν τα εναέρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και τα υποβρύχια οχήματα μπορούν να συγκλίνουν σε στόχους χωρίς αμοιβαία παρεμβολή, διπλές επιθέσεις, συγκρούσεις πλοήγησης, κινδύνους φίλια πυρά ή σημεία συμφόρησης στις επικοινωνίες υπό αμφισβητούμενες ηλεκτρομαγνητικές συνθήκες.

Ένα ολοκληρωμένο αρχηγείο θα μπορούσε να τυποποιήσει τον σχεδιασμό αποστολών, την επιλογή ωφέλιμου φορτίου, την αλληλουχία εκτόξευσης, την αναγνώριση στόχων και την αξιολόγηση ζημιών μάχης, μετατρέποντας τα ετερογενή εθνικά συστήματα σε διαλειτουργικά αποτελέσματα ακόμη και όταν τα μέλη του συνασπισμού διατηρούν τον κυρίαρχο έλεγχο των όπλων και των χειριστών τους.

Αντίστροφα, οι πολιτικές προειδοποιήσεις θα μπορούσαν να κατακερματίσουν το δίκτυο εάν οι συμμετέχουσες κυβερνήσεις περιορίσουν τους στόχους, τις περιοχές λειτουργίας, τις τοποθεσίες εκτόξευσης ή την ανταλλαγή δεδομένων, καθιστώντας τον πολυεθνικό χαρακτηρισμό του Falcon Strike σημαντικά πιο εκτεταμένο από την αξιοποιήσιμη ικανότητά του σε καιρό πολέμου κατά τη διάρκεια της κλιμάκωσης που εμπλέκει το Ιράν.

Η οργανωτική μετάβαση από το Scorpion Strike δοκιμάζει τελικά εάν η ταχεία αμυντική καινοτομία μπορεί να ξεφύγει από τον κύκλο του πρωτοτύπου και να γίνει μια ανθεκτική δομή δύναμης που υποστηρίζεται από δόγμα, προμήθειες, εκπαίδευση, υποστήριξη, διακυβέρνηση συνασπισμού και αρχές που έχουν συσταθεί πριν από μια άλλη κρίση.

Το LUCAS προσθέτει μαζική εναέρια επίθεση χαμηλού κόστους

Το αεροπορικό στοιχείο του Falcon Strike επικεντρώνεται στο FLM-136 χαμηλού κόστους μη επανδρωμένο σύστημα μάχης επίθεσης, ή LUCAS, μια αναλώσιμη πλατφόρμα που αναπτύχθηκε από την SpektreWorks με έδρα την Αριζόνα μέσω αντίστροφης μηχανικής του σχεδιασμού και της επιχειρησιακής ιδέας του μονόδρομου επιθετικού drone HESA Shahed-136 του Ιράν.

Με μήκος περίπου τρία μέτρα και άνοιγμα φτερών 2,4 μέτρα, το LUCAS φέρεται να προσφέρει επιχειρησιακή εμβέλεια 800 χιλιομέτρων, αρκετές ώρες αντοχής και περίπου 20 κιλά ωφέλιμου φορτίου, δημιουργώντας εμβέλεια εναντίον διασκορπισμένων στόχων χωρίς να διακινδυνεύει τα πληρώματα ή τα ακριβά αεροσκάφη.

Η αναφερόμενη τιμή μονάδας κοντά στα 35.000 δολάρια δίνει στους διοικητές μια ριζικά διαφορετική εξίσωση γεμιστήρα από τα όπλα κλάσης Tomahawk, επιτρέποντας ενδεχομένως μεγαλύτερες ομοβροντίες, επαναλαμβανόμενες επιθέσεις ανίχνευσης ή πακέτα με πολλά δολώματα που αναγκάζουν τους αμυνόμενους να εκθέσουν αισθητήρες και να χρησιμοποιήσουν πιο δαπανηρά αναχαιτιστικά.

Οι ευέλικτες επιλογές εκτόξευσης καταπέλτη, πυραυλοκίνητης υποβοήθησης, κινητού εδάφους ή οχημάτων θα μπορούσαν να διασπείρουν το εναέριο αποτύπωμα, να μειώσουν την εξάρτηση από τα καθιερωμένα αεροδρόμια και να περιπλέξουν την προληπτική στόχευση, αν και οι αναπτυγμένοι εκτοξευτές εξακολουθούν να απαιτούν επικοινωνίες, συντήρηση, μεταφορά, καύσιμα, κεφαλές και εκπαιδευμένα πληρώματα.

Οι περιγραφές της αυτόνομης λειτουργίας και της πλοήγησης χωρίς GPS υποδηλώνουν βελτιωμένη ανθεκτικότητα υπό ηλεκτρονική επίθεση, αλλά οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν καθορίζουν την ακρίβεια καθοδήγησης, την απόδοση του τερματικού, την αντίσταση σε παρεμβολές, τους περιορισμούς της αυτόνομης στόχευσης ή την αποτελεσματικότητα έναντι κινούμενων και βαθιά ενισχυμένων στόχων.

Το LUCAS εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά από το παράκτιο πολεμικό πλοίο USS Santa Barbara τον Δεκέμβριο του 2025, επιδεικνύοντας ευελιξία θαλάσσιας εκτόξευσης που θα μπορούσε να επεκτείνει τη γεωμετρία προσέγγισης, να μετακινήσει θέσεις βολής και να τοποθετήσει την ικανότητα αεροπορικής κρούσης χαμηλού κόστους πιο κοντά σε αμφισβητούμενες ακτές.

Το αναφερόμενο ντεμπούτο του σε μάχη πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Epic Fury εναντίον των κέντρων διοίκησης του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και της υποδομής αεράμυνας, μεταφέροντας το σύστημα από πειραματική χρήση σε επιχειρησιακή χρήση εντός ενός ενεργού θεάτρου υψηλής απειλής.

Η χρήση σε μάχη δεν επιβεβαιώνει την αποφασιστική αποτελεσματικότητα, επειδή δεν δόθηκαν λεπτομερή αποτελέσματα επιθέσεων, ποσοστά φθοράς, ποσότητες εκτοξεύσεων, στατιστικά στοιχεία διείσδυσης ή αξιολογήσεις ζημιών μάχης, αφήνοντας αβεβαιότητα σχετικά με την επιβιωσιμότητα του LUCAS έναντι πολυεπίπεδων ιρανικών αντιαεροπορικών συστημάτων και ηλεκτρονικού πολέμου.

Παρ' όλα αυτά, η πολυεθνική χρήση του LUCAS θα μπορούσε να κατανείμει αποθέματα και την ευθύνη εκτόξευσης μεταξύ των εταίρων, δημιουργώντας κλιμακωτή μάζα επίθεσης, ενώ παράλληλα αναγκάζει τους αντιπάλους να παρακολουθούν ευρύτερη περιοχή, αν και η κοινή παραγωγή, η διαμόρφωση λογισμικού, τα πρότυπα ωφέλιμου φορτίου και τα σχέδια αναπλήρωσης παραμένουν δημόσια απροσδιόριστα.

Επιφανειακά Drones Απειλούν Λιμάνια και Παράκτια Περιουσιακά Στοιχεία

Η επιφανειακή διάσταση του Falcon Strike περιλαμβάνει μη επανδρωμένα σκάφη μονής κατεύθυνσης όπως το Corsair της Saronic Technologies, επιτρέποντας στις συμμαχικές δυνάμεις να προσεγγίσουν λιμάνια, αγκυροβολημένα πολεμικά πλοία, εγκαταστάσεις συντήρησης και παράκτιες υποδομές κατά μήκος τροχιών στο επίπεδο της θάλασσας, παρουσιάζοντας ξεχωριστά προβλήματα ανίχνευσης και εμπλοκής.

Τρία Corsair φέρεται να έπληξαν ένα αγκυροβολημένο υποβρύχιο νάνος κλάσης Ghadir και εγκατάσταση συντήρησης πλοίων στη Ναυτική Βάση Bandar Abbas του Ιράν τον Ιούλιο του 2026, σηματοδοτώντας την πρώτη αμερικανική χρήση αυτών των θαλάσσιων drones και επιδεικνύοντας επιθετική χρησιμότητα σε αμυνόμενες ακτές.

Η επιχείρηση υπέδειξε ότι τα μη επανδρωμένα επιφανειακά σκάφη μπορούν να εκμεταλλευτούν τη συμφόρηση, την ακτογραμμή, την πολιτική κυκλοφορία και τους περιορισμένους ορίζοντες ραντάρ για να πιέσουν σταθερούς θαλάσσιους στόχους, αν και η διαθέσιμη αναφορά δεν παρέχει επιβεβαιωμένη αξιολόγηση ζημιών, αμυντική αντίδραση ή δεδομένα φθοράς πλατφόρμας.

Μια προηγούμενη διάσωση εγκλωβισμένου προσωπικού από την Corsair στο Στενό του Ορμούζ κατέδειξε ευελιξία ρόλου πέρα ​​από τις αποστολές επίθεσης, υποδεικνύοντας ότι τα κοινά μη επανδρωμένα κύτη μπορούν να υποστηρίξουν την ανάκτηση, την αναγνώριση, την αναμετάδοση επικοινωνιών ή την εφοδιαστική πριν από τη διαμόρφωση για αναλώσιμες μαχητικές αποστολές.

Το μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας GARC μήκους 16 ποδιών είναι μια άλλη πλατφόρμα που σχετίζεται με την ιδέα, επεκτείνοντας το πιθανό μείγμα ωφέλιμου φορτίου, αντοχής, ταχύτητας, υπογραφής και απαιτήσεων εκτόξευσης που είναι διαθέσιμες για αποστολές σε περιορισμένες πλωτές οδούς και εκτεθειμένες παράκτιες προσεγγίσεις.

Τα drones επιφανειακής επίθεσης δημιουργούν ένα διαφορετικό αμυντικό βάρος από τα εναέρια συστήματα, επειδή τα πολεμικά πλοία και τα λιμάνια πρέπει να ανιχνεύουν μικρές επαφές στην ίσαλο γραμμή, να ταξινομούν τις προθέσεις εν μέσω κανονικής θαλάσσιας δραστηριότητας και να τις εμπλέκουν χωρίς να εξαντλούν τα όπλα που απαιτούνται κατά πυραύλων ή αεροσκαφών.

Όταν συγχρονίζονται με τις ομοβροντίες LUCAS, τα θαλάσσια drones θα μπορούσαν να προσελκύσουν επιτήρηση και πυρά προς τις εισόδους των λιμανιών, ενώ τα εναέρια όπλα επιτίθενται σε ραντάρ, κόμβους διοίκησης ή αγκυροβολημένα σκάφη, δημιουργώντας διλήμματα σε διατομεακό επίπεδο που εκμεταλλεύονται την πεπερασμένη προσοχή των αισθητήρων και την ικανότητα εμπλοκής.

Το αποτύπωμα της εφοδιαστικής τους θα μπορούσε να παραμείνει ελαφρύτερο από τα επανδρωμένα περιπολικά σκάφη, ωστόσο οι διαρκείς επιχειρήσεις απαιτούν πλοία μεταφοράς, ράμπες εκτόξευσης, μπαταρίες ή καύσιμα, τερματικούς σταθμούς ελέγχου, ομάδες συντήρησης, ασφαλή αποθήκευση, χειρισμό εκρηκτικών και πρόσβαση σε κατάλληλες παράκτιες τοποθεσίες στάσης.

Η χρήση συνασπισμού δημιουργεί επίσης νομικές προκλήσεις και προκλήσεις ταυτοποίησης σε πολυσύχναστα εμπορικά ύδατα, όπου οι βλάβες πλοήγησης, η απώλεια επικοινωνιών, η πλαστογράφηση ή η λανθασμένη ταξινόμηση θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ουδέτερη ναυτιλία και να προκαλέσουν συνέπειες κλιμάκωσης δυσανάλογες με το φθηνό όχημα που εμπλέκεται.

 

 https://www.war.gov/News/News-Stories/Article/Article/4573946/centcom-launches-first-ever-multinational-attack-drone-task-force/

Υποβρύχια Συστήματα Ανοίγουν έναν Τρίτο Άξονα Επίθεσης

Το Falcon Strike ενσωματώνει ρητά μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα, επεκτείνοντας τον σχηματισμό κάτω από τη θάλασσα και σηματοδοτώντας πιθανή κίνηση πέρα ​​από την αναγνώριση ή τα αντίμετρα ναρκών προς επιθετικές αποστολές εναντίον ναυτικών βάσεων, σκαφών, λιμενικών υποδομών και άλλων θαλάσσιων στόχων.

Η CENTCOM είχε προηγουμένως χρησιμοποιήσει υποβρύχια drones για επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών γύρω από το Στενό του Ορμούζ τον Απρίλιο του 2026 μετά από μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, παρέχοντας επιχειρησιακή εμπειρία όπου οι συνθήκες του βυθού, τα ρεύματα, η πυκνότητα της ναυτιλίας και οι εχθρικές παρεμβολές περιπλέκουν τις αποστολές.

Δεν έχει αναγνωριστεί δημόσια κανένα συγκεκριμένο μοντέλο επίθεσης UUV και η CENTCOM δεν έχει αποκαλύψει ούτε ωφέλιμα φορτία ούτε έννοιες εκτόξευσης, καθιστώντας την επιθετική ικανότητα μια ενδεικτική φιλοδοξία παρά μια επαληθεύσιμη διάταξη μάχης διαθέσιμη για άμεση πολυεθνική χρήση.

Εάν είναι οπλισμένα, τα υποβρύχια drones θα μπορούσαν να πλησιάσουν κάτω από την κάλυψη ραντάρ και να αναγκάσουν τους αμυντικούς να επεκτείνουν την προστασία από τον εναέριο χώρο και τις επιφάνειες των λιμανιών σε επιτήρηση σόναρ, φράγματα, πρότυπα περιπολίας, υποβρύχια επιθεώρηση, αντιμετώπιση εκρηκτικών πυρομαχικών και άμυνα υποδομών του βυθού.

Η αξία τους θα αυξανόταν όταν συντονίζονταν με εναέρια και επιφανειακά συστήματα, επειδή οι αμυντικοί που ανταποκρίνονταν σε ορατές ομοβροντίες πάνω από το νερό θα μπορούσαν να χάσουν πιο αργά υποθαλάσσια οχήματα που έχουν προγραμματιστεί να φτάσουν εναντίον πλοίων, προβλήτων, εισόδων λιμανιών, αισθητήρων ή εγκαταστάσεων επισκευής.

Η υποβρύχια πλοήγηση, οι επικοινωνίες και η αναγνώριση στόχων παραμένουν εγγενώς δύσκολες, ιδιαίτερα σε ρηχά παράλια όπου η ακουστική φασαρία, τα ρεύματα, οι περιορισμένοι ελιγμοί, η αλιευτική δραστηριότητα και η αβέβαιη χαρτογράφηση του βυθού μπορούν να υπονομεύσουν την αξιοπιστία ή να δημιουργήσουν απαράδεκτους κινδύνους για τους πολίτες.

Οι υποθαλάσσιες πλατφόρμες απαιτούν εξειδικευμένη υποστήριξη εκτόξευσης, ανάκτησης, συντήρησης, συσσωρευτών, ωφέλιμου φορτίου και σχεδιασμού αποστολών, πράγμα που σημαίνει ότι η φαινομενική τακτική τους διακριτική ευχέρεια μπορεί να κρύβει ένα σημαντικό αποτύπωμα εφοδιαστικής ευάλωτο σε λιμάνια, προσφορές, αποθήκες και προκεχωρημένες τοποθεσίες λειτουργίας.

Η πολυεθνική ολοκλήρωση θα απαιτούσε κοινές ακουστικές διαδικασίες, ζώνες αποσυμφόρησης, πρότυπα αναγνώρισης, υδρογραφικά δεδομένα και ασφαλή μεταφορά αποστολής, επειδή μια άγνωστη υποβρύχια επαφή θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως εχθρική από τις ίδιες ναυτικές δυνάμεις συνεργατών που υποστηρίζει το Falcon Strike.

Συνεπώς, το υποβρύχιο στοιχείο προσφέρει στο Falcon Strike τον πιο καινοτόμο άξονα και τη μεγαλύτερη αβεβαιότητά του, μεταμορφώνοντας ενδεχομένως τη γεωμετρία των παράκτιων επιθέσεων, ενώ παραμένει περιορισμένο από άγνωστα συστήματα, ανώριμο δόγμα, πολύπλοκη υποστήριξη και τρομερά τεχνικά εμπόδια για αξιόπιστη αυτόνομη επίθεση.

Αποτροπή, Διοικητική Μέριμνα και Περιφερειακή Κλιμάκωση

Η CENTCOM περιγράφει την επιδιωκόμενη τελική κατάσταση του Falcon Strike ως ένα ενοποιημένο, πολυεθνικό, αποτρεπτικό μέσο πολλαπλών τομέων, που επιδιώκει να πείσει τους αντιπάλους ότι η επιθετικότητα θα μπορούσε να προκαλέσει κατανεμημένα αντίποινα από πολλές κατευθύνσεις, πλατφόρμες και δικαιοδοσίες και όχι μόνο μια προβλέψιμη αμερικανική απάντηση.

Αυτό το αποτρεπτικό μέσο εξαρτάται από την ορατή ετοιμότητα, τα αξιόπιστα αποθέματα, τα βιώσιμα σημεία εκτόξευσης, τους εκπαιδευμένους χειριστές και την αποδεδειγμένη αποφασιστικότητα του συνασπισμού, επειδή τα φθηνά drones που αποθηκεύονται χωρίς πολιτική εξουσιοδότηση απελευθέρωσης ή αξιόπιστη υποστήριξη στόχευσης δεν μπορούν να δημιουργήσουν ουσιαστική μαχητική ισχύ κατά τη διάρκεια συμπιεσμένων κρίσεων.

Καμία περιφερειακή κυβέρνηση δεν έχει επιβεβαιώσει δημόσια τη συμμετοχή της, παρά τις εικασίες γύρω από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιορδανία, το Μπαχρέιν και το Κατάρ, επομένως οποιαδήποτε αξιολόγηση της κλίμακας, της γεωγραφίας, της βάσης ή της επιχειρησιακής πρόσβασης του συνασπισμού παραμένει προσωρινή και πολιτικά ευαίσθητη.

Η ένταξη θα μπορούσε να ενισχύσει την αμυντική ολοκλήρωση των εταίρων και να παράσχει πρόσβαση στην αμερικανική τεχνογνωσία σχεδιασμού, αλλά θα μπορούσε να εκθέσει τα κράτη υποδοχής σε ιρανικά αντίποινα, εγχώριο έλεγχο, ανησυχίες για την κυριαρχία και πιέσεις σχετικά με το εάν το έδαφός τους υποστηρίζει επιθετικές επιχειρήσεις πέρα ​​από την άμεση αυτοάμυνα.

Η αφήγηση της προσιτής τιμής του Falcon Strike απαιτεί έλεγχο, επειδή η τιμολόγηση της πλατφόρμας εξαιρεί τον εξοπλισμό εκτόξευσης, τους αισθητήρες, τις δορυφορικές συνδέσεις, το λογισμικό, τη μεταφορά, την αποθήκευση, τη συντήρηση, τις πληροφορίες, την προστασία των δυνάμεων και τους αγωγούς αναπλήρωσης που είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση επιχειρήσεων υψηλού ρυθμού σε ένα διασκορπισμένο περιφερειακό δίκτυο.

Η μαζική απασχόληση θα μπορούσε να βελτιώσει την αναλογία ανταλλαγής, αναγκάζοντας τους αντιπάλους να χρησιμοποιούν ακριβά αναχαιτιστικά ή να αποκαλύπτουν αμυντικές θέσεις, συνδυάζοντας παράλληλα αναλώσιμους επιτιθέμενους με ηλεκτρονικό πόλεμο, επιτήρηση, εξαπάτηση και αξιολόγηση ζημιών μάχης για να αυξήσουν την επιχειρησιακή αξία κάθε ομοβροντίας.

Ωστόσο, οι αντίπαλοι θα προσαρμοστούν μέσω διασποράς, καμουφλάζ, ενισχυμένων καταφυγίων, κινητών αμυνών, ηλεκτρονικής επίθεσης, φθηνότερων όπλων κατά των drones, λιμενικών φραγμών και προληπτικών επιθέσεων κατά της υποδομής εκτόξευσης, διασφαλίζοντας ότι το Falcon Strike θα ξεκινήσει έναν επαναληπτικό ανταγωνισμό αντί να παρέχει μόνιμο πλεονέκτημα.

Στρατηγικά, η ομάδα εργασίας σηματοδοτεί ότι η Ουάσινγκτον απορροφά μαθήματα από τον ιρανικό πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τον πόλεμο μέσω πληρεξουσίων, και στη συνέχεια θεσμοθετεί τις αρχές της μαζικής, της επεκτασιμότητας, της κατανεμημένης εκτόξευσης και του κορεσμού εντός μιας αρχιτεκτονικής συνασπισμού που διαθέτει ευρύτερους πόρους επιτήρησης και στόχευσης.

Το Falcon Strike θα μπορούσε τελικά να μεταμορφώσει τον χώρο μάχης της Μέσης Ανατολής καθιστώντας την ικανότητα συντονισμένης μη επανδρωμένης επίθεσης ένα μόνιμο στοιχείο της περιφερειακής στάσης των δυνάμεων, αλλά η αξιοπιστία του βασίζεται σε άγνωστους εταίρους, αποδεδειγμένη διαλειτουργικότητα, βιώσιμη εφοδιαστική, πειθαρχημένη διοίκηση και μετρήσιμη απόδοση.