Το αμερικανικό ναυτικό θα τα είχε πάει καλύτερα με μια φθηνότερη έκδοση του «Burke» ή, μια «Η.Π.Α.» έκδοση του FREMM-EVO της Fincantieri, εξοπλισμένο με όλο τον εξοπλισμό που σχεδιάζεται και όχι σε μια φρεγάτα βάση των πλοίων COAST GUARD των ΗΠΑ Legend.

 Ξέρω και γνωρίζω τα προβλήματα του ναυτικού των ΗΠΑ, συνεχόμενα λάθη που δυστυχώς συνεχίζονται και δεν σταματούν. Τα LCS ήταν μια αποτυχία; Η απάντηση είναι μια: τα LCS FREEDOM είναι υπέροχα πλοία, ποιος έξυπνος όμως έβαλε το πυροβόλο των 57 χιλιοστών πίσω από την κανονική του θέση και δεν άφησε χώρο για ένα ΜΚ-41;


Ποιος είναι αυτός ο ίδιος έξυπνος που πάει να κάνει το ίδιο στα πλοία της ακτοφυλακής Legend και να μεταφέρει το πυροβόλο των 57 χιλιοστών, πιο πίσω από την θέση που το έχουν τώρα και να μην αφήσει χώρο για ένα ΜΚ-41; Αν και κατά την γνώμη μου υπάρχει χώρος για επιπλέον 2+2 κελιά SCL στο πλοίο. Αυτή η ηλιθιότητα που έγινε στις LCS FREEDOM γιατί να γίνει και τώρα;


Ναι οι ΗΠΑ χρειάζονται ένα φτηνό πλοίο σε μεγάλους αριθμούς για ανθυποβρυχιακό ρόλο και για συνοδεία νηοπομπών, δεν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση το πλοίο να είναι κατώτερο από το 125 VARD NGOPV που είναι παρόμοιο σε διαστάσεις. 

 

https://hellenicdefencenet.blogspot.com/2024/06/o-vard-125-ng-opv.html

Τα δεδομένα άλλαξαν και η φρεγάτα Constellation, ήταν ακριβή και ακατάλληλη για να αντιμετωπίσει τις απειλές από βαλλιστικούς πυραύλους! Ποιος ευθύνεται για αυτό; Για τον λανθασμένο σχεδιασμό και για όσα λάθη έγιναν, ευθύνονται όλο το βιομηχανικό κατεστημένο των ΗΠΑ και οι λανθασμένες αποφάσεις των στρατιωτικών του Ναυτικού. 


Η σχεδίαση πολεμικών πλοίων απαιτεί ειδικούς που να ξέρουν να βγάλουν τις προδιαγραφές και να καθοδηγήσουν τους ναυπηγούς για να σχεδιάσουν αυτό που απαιτείται και να είναι καινοτόμο. Η δουλειά των ναυπηγών είναι να βάζουν έτοιμα συστήματα στο πλοίο που δεν ξέρουν πως λειτουργούν και αναφέρομαι στα ηλεκτρονικά συστήματα και στα οπλικά συστήματα των πλοίων. Αυτά τους ζήτησαν να τοποθετήσουν αυτά έβαλαν!


Η σχεδίαση ενός πολεμικού πλοίου πρέπει να ξεκινά με μια σχεδιαστική ομάδα που δεν θα έχει μόνο ναυπηγούς, αλλά και ειδικούς επί των οπλικών συστημάτων. Δεν μπορείς να λες έτσι απλά βάλε ένα ραντάρ AESA με τόση εμβέλεια και 4 ΜΚ-41 χωρίς να ξέρεις αν μπορεί να τοποθετηθεί στο πλοίο. Μετά λες το πλοίο θα έχει μόνο ESSM II πυραύλους με εμβέλεια μόνο 50 χιλιόμετρα και δεν μας κάνει! Δεν το ήξερες από την αρχή αυτό; 


Η λογική λέει τα εξής: πρώτα ξεκινώ με το είδος του πυραύλου που χρειάζομαι για της φρεγάτες, να μπαίνει σε τετράδες και να είναι ανάλογο του Aster-30! Τον έχουν οι ΗΠΑ; Όχι! Τον χρειάζονται οι ΗΠΑ; Ναι! Πρέπει να τον κατασκευάσω; Ναι! Πόσος χρόνος απαιτείτε για την σχεδίαση, τις δοκιμές, να μπει σε παραγωγή και πόσο θα μου κοστίσει; Για τον πύραυλο ESSM III ή ESSM ER έχω αναφερθεί εδώ και 7 χρόνια. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν πύραυλο ESSM II, με προσθήκη BOSTER από τον πύραυλο HARM που έχει την ίδια διάμετρο του σώματος του πυραύλου. Μια λογική που την έχουν χρησιμοποιήσει στο Ισραήλ σε όλους τους πυραύλους που κατασκευάζουν, τους προσθέτουν έναν BOSTER για να αυξήσουν την εμβέλεια τους.

 

Το τραγικό λάθος είναι πως ζήτησαν από την φρεγάτα να έχει αντοχή αντιτορπιλικού και τις πρόσθεσαν πάνω από 500 τόνους αρχικά και μετά 750 τόνους επιπλέον βάρος. Μετά βγήκαν νέα φτηνά απλά όπλα που με ένα χτύπημα, θα έκοβαν στην μέση την φρεγάτα και δεν θα μπορούσε να τα αντιμετωπίσει. Η μετασκευή παλιών αεροπορικών βομβών των 2000 λιβρών σε βόμβες ανεμοπορίας με κινητήρα JET ή χωρίς, με ειδικό σύστημα κατεύθυνσης. Που έκαναν τις δοκιμές με τα F-15 για προσβολή πλοίων από μεγάλο ύψος με κάθετη βύθιση, με σκοπό να μην χτυπήσουν το πλοίο αλλά να εκραγούν στα 15-20 μέτρα κάτω από αυτό! Μια διαφορετική χρήση βόμβας με έκρηξη τορπίλης που έκοψε το πλοίο στόχο στην μέση.

 

Μόλις ανακοινώθηκε αυτή η δοκιμή ξεκίνησαν οι συζητήσεις για την ακατάλληλη φρεγάτα με δικαιολογία το υψηλό κόστος της. Η πραγματικότητα ήταν άλλη: οι πύραυλοι ESSM II ήταν ανήμποροι να αντιμετωπίσουν τις απειλές.


Δεν μπορείς να ζητάς από μια φρεγάτα, να μπορεί να αντιμετωπίσει έναν πύραυλο των 7+ Mach που έχει βαλλιστική τροχιά και κάνει ελιγμούς. Που δυσκολεύονται να τους αντιμετωπίσουν τα αντιτορπιλικά των ΗΠΑ. Μετά θα αναφερθούμε στα θωρηκτά των ΗΠΑ με ξεχωριστό άρθρο. Τα διλήμματα των ΗΠΑ είναι τεράστια και έχουν φτάσει σε αδιέξοδο και ξαφνικά ακούσαμε πως θα κατασκευάσουν θωρηκτά οι ΗΠΑ!


Γιατί οι ΗΠΑ να κατασκευάσουν θωρηκτά; Γιατί χρειάζονται έναν νέο τύπου πλοίου με τεράστιο μέγεθος για να μπορεί να μεταφέρει τα τεράστια ραντάρ και τους υπέρ μεγέθους πυραύλους που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τους νέους πυραύλους DF-21 που έχουν κεφαλή ελιγμών και χτυπάνε πλοία. Τα θωρηκτά χρειάζονται για να προστατεύουν τα αεροπλανοφόρα από τους νέους βαλλιστικούς πυραύλους της Κίνας.


Διαφωνώ ριζικά με την νέα φρεγάτα των ΗΠΑ γιατί η απειλή δεν είναι μόνο, οι τορπίλες των υποβρυχίων και τα USV, UUV, UAV. Ξεχνάνε τους νέους πυραύλους που θα εκτοξεύονται από τα υποβρύχια από τους τορπιλοσωλήνες και θα έχουν κινητήρες RAMJET, ικανούς για ταχύτητες 3 Mach. Αυτούς τους πυραύλους πως θα τους αντιμετωπίσουν; Με το σύστημα RAM;  


Το θωρηκτό της ΕΕ είναι πιο ισορροπημένο, φτηνό και πολύ εύκολο στην κατασκευή εν σχέση με αυτό των ΗΠΑ, γιατί χρησιμοποιεί έτοιμα οπλικά και ηλεκτρονικά συστήματα που θα βελτιωθούν περισσότερο.


Το έργο θωρηκτού κλάσης Trump οραματίζεται ένα πλοίο ικανό να αντέξει επιθέσεις, να πραγματοποιήσει ένα τεράστιο χτύπημα χάρη στο μεγάλο απόθεμα πυραύλων του και να χρησιμεύσει ως κέντρο διοίκησης στον θαλάσσιο τομέα. Η République δίνει προτεραιότητα στην αντοχή, την πολυεπίπεδη αεράμυνα, την έγκαιρη προειδοποίηση, τη δικτυοκεντρική μάχη και την ικανότητα εκτόξευσης μαζικών πυραυλικών επιθέσεων βαθιά στις γραμμές μάχης του εχθρού. 

https://hellenicdefencenet.blogspot.com/2025/12/plan.html

Το μεγάλο πρόβλημα των ΗΠΑ θα είναι μια επίθεση σε εκατοντάδες περιοχές με Κινεζικά φορτηγά πλοία με αρθρωτούς εκτοξευτές πυραύλων, ραντάρ, UAV, περιπλανώμενα πυρομαχικά και όπλα κοντινής εμβέλειας ciws. Με τα πλοία που έχουν οι ΗΠΑ μπορούν να ελένξουν μόνο το 3% των 1900 εμπορικών πλοίων της Κίνας. Για αυτό ακύρωσαν την απόσυρση των LCS από την υπηρεσία.

Η συνέχεια του άρθρου:


 Οι ηγέτες του ναυτικού των ΗΠΑ ισχυρίστηκαν στα μέσα ενημέρωσης ότι ήθελαν να βάλουν τέλος στο προβληματικό πρόγραμμα των φρεγατών USS Constellation μετά από χρόνια ατελείωτου σχεδιασμού, επιλέγοντας αντ 'αυτού να αγοράσουν ένα απλούστερο πλοίο που βασίζεται περίπου στους GOARD των ΗΠΑ Legend της κατηγορίας COAST GUARD των ΗΠΑ. Κατά την ταπεινή γνώμη του συγγραφέα, το αμερικανικό ναυτικό θα τα είχε πάει καλύτερα ακολουθώντας μια φθηνότερη έκδοση του «Burke» ή, μια «Η.Π.Α.» έκδοση του FREMM-EVO του Fincantieri, εξοπλισμένο με όλο τον εξοπλισμό που σχεδιάζεται και έχει ήδη επιλεγεί για τον «Συναυλισμό».






Η ανώτατη διοίκηση του αμερικανικού ναυτικού δήλωσε στα μέσα ενημέρωσης ότι ήθελαν να βάλουν τέλος στο προβληματικό πρόγραμμα των φρεγατών USS Constellation μετά από χρόνια ατελείωτου σχεδιασμού, επιλέγοντας αντ 'αυτού την αγορά ενός απλού πλοίου που βασίζεται περίπου στους κόντρες της κατηγορίας GOARD των ΗΠΑ Legend. Δεν είναι απαραίτητο να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στην πολύ βαθιά κρίση στα αμερικανικά ναυτικά συμβόλαια και τις επιπτώσεις της μετάβασης από μια φρεγάτα σε έναν ασύγκριτο υπο-οπλισμένο κόφτη.

Η ξαφνική αλλαγή πορεία προς το υπό κατασκευή πρόγραμμα Constellation σε μόλις 2 δείγματα από την Fincantieri Marinette Marine, δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά είναι το τελευταίο κεφάλαιο σε ένα έπος δύο δεκαετιών δυσκολιών εφοδιασμού που έχει δει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να αγωνίζεται να παραδώσει μια μονάδα μάχης κατά της επιφάνειας ζωής, διαφορετική από τα ενημερωμένα DDGs κλάσης Burke.

 


Κατά την ταπεινή γνώμη του συγγραφέα-Ιταλός φίλος, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θα τα είχε πάει καλύτερα ακολουθώντας μια φθηνότερη έκδοση του «Burke» ή, καλύτερα, μιας «Η.Π.Α.» έκδοση του FREMM-EVO των Fincantieri, εξοπλισμένο με όλο τον εξοπλισμό που σχεδιάζεται και επιλέχθηκε για τον «Αστερισμό».

Σε κάθε περίπτωση, τα τελευταία γεγονότα μας διδάσκουν ότι, μετά την περικοπή του προγράμματος της κλάσης DDG-1000 Zumwalt, το οποίο παρήγαγε μόνο 3 ναυτικές μονάδες σε αναμενόμενες 32 λόγω σπειροειδούς κόστους και τεχνολογικής υπερβολής, και των καλά τεκμηριωμένων αποτυχιών του Ιστορικού Πλοίου Μάχης (LCS), προκειμένου να παρέχει αξιόπιστες αρθρωτές δυνατότητες, ο Αστερισμός θα έπρεπε να ήταν το διορθωτικό μέτρο: αντ 'αυτού. ... ...

 
Το πρόγραμμα FFG(X), που αργότερα ονομάζεται κλάση Constellation, ήταν μια επιλογή έξι επιλογών φρεγάτας. Ο σχεδιασμός του FREMM επιλέχθηκε τον Απρίλιο του 2020 ως θεωρούμενος "χαμηλός κίνδυνος" μέσω της χρήσης ενός γονικού σχεδιασμού που ήταν ήδη σε υπηρεσία και δοκιμάστηκε κερδοφόρα από το Navy Nationale, το ιταλικό ναυτικό και πολυάριθμους συμμαχικούς πεζοναύτες.



Η θεωρία ήταν σε στέρεο χαρτί: πάρτε ένα αποδεδειγμένο ευρωπαϊκό κύτος, αμερικανοποιήστε ηλεκτρονικά και μαχητικά συστήματα και γρήγορα τοποθετήστε ένα στόλο μικρών μονάδων μάχης επιφανείας για την επίλυση της κρίσης παραγωγής και μηχανικής της ναυπηγικής των ΗΠΑ για άλλη μια φορά. Ωστόσο, η έμφυτη γραφειοκρατία της απόκτησης της ανώτατης διοίκησης του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών έχει αποδειχθεί ανίκανη να αντισταθεί στον πειρασμό να αλλάξει δραστικά το εξαιρετικό και αποδεδειγμένο βασικό έργο. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι ναυτικός αρχιτέκτονας για να γνωρίζουμε ότι η πραγματοποίηση σημαντικών αλλαγών και σημαντικής βάρυνσης στο έργο ενός υπάρχοντος πολεμικού πλοίου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που αναπόφευκτα καταρρέει σε καθυστερήσεις και αυξήσεις κόστους: και έτσι ήταν!

Το τελικό έργο που προέκυψε από μια υπερβολική γραφειοκρατία και την προσωποποιία μοιράστηκε μόνο περίπου 15% κοινά με τα αρχικά FREMM, αφού τέντωσαν το κύτος για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ανθεκτικότητας του ΠΟΛΥΒΙΟΎ των ΗΠΑ, προσθέτοντας βαρύτερα όπλα και αισθητήρες. Μέχρι τα μέσα του 2024, το πλοίο είχε φτάσει τουλάχιστον 759 τόνους υπέρβαρου, περίπου 36 μήνες καθυστέρησης και το πλοίο της βασικής κλάσης είχε φτάσει στην τιμή περίπου 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. (αναμένεται ότι οι επόμενες μονάδες θα είχαν κόστος περίπου 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια η καθεμία). Το ίδιο έκαναν και με τις LCS που ήταν υπέρβαρες 6%! 







Η απώλεια των δυνατοτήτων του ναυτικού σχεδιασμού των ΗΠΑ και η άδειασμα της κάποτε ισχυρής ναυτικής βιομηχανικής και εξειδικευμένης βάσης εργατικού δυναμικού έχει επιδεινωθεί περαιτέρω τις τελευταίες δύο δεκαετίες και μέχρι σήμερα δεν είναι εύκολο να αντιστρέψει την πορεία.

Στις 25 Νοεμβρίου 2025, ο Γραμματέας του Πολεμικού Ναυτικού, John Phelan, ανακοίνωσε ότι τα τελευταία τέσσερα πλοία που έχουν συμβόλαιο θα ακυρωθούν. Τα πρώτα 2 πλοία, το USS Constellation και το Κογκρέσο του USS, θα ολοκληρωθούν, αλλά αυτό ανέδειξε ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ έχει στην πραγματικότητα μειώσει τις απώλειές του σε ένα πλοίο που είχε γίνει ένα νέο έργο σε όλα εκτός από το όνομα. Η απόφαση να τελειώσουν τα δύο πλοία που βρίσκονται επί του παρόντος υπό κατασκευή οδηγείται από το σημαντικό κόστος για τη διάρκεια της εργασίας και την ανάγκη να κρατηθούν οι εργαζόμενοι της Fincantieri Marine και της αλυσίδας εφοδιασμού της σε λειτουργία.

Σε μια προσπάθεια να σταματήσει η μείωση του αριθμού των μονάδων μαχητών του στόλου και να συναντηθεί με το σχέδιο ναυτικής επέκτασης της κυβέρνησης Trump "Golden Fleet", το Πεντάγωνο στράφηκε στα ναυπηγεία Huntington Ingalls Industries (HII) της κυβέρνησης για να τελειοποιήσει το νέο έργο Small Surface Combatant (SSC), που ορίζεται προσωρινά FF (X), με βάση το National Security Cutter (NSC) Legend.\

Η λογική που οδηγεί αυτή την απόφαση είναι κυρίως βιομηχανική: το τελευταίο από τα 10 πλοία παραδόθηκε στην Ακτοφυλακή των ΗΠΑ το 2024. (Μια 11η ακυρώθηκε σε πρώιμο στάδιο κατασκευής τον Ιούνιο του 2025.) Η γραμμή παραγωγής είναι σχετικά "θερμή" και ο σχεδιασμός είναι προφανώς "σταθερός". Αν και οι περισσότεροι συμφωνούν ότι είναι μια μάλλον αισιόδοξη απόφαση. Το αμερικανικό ναύαρχο αναμένει ότι τα ναυπηγεία HII θα έχουν το πρώτο κύτος στο νερό μέχρι το 2028, ένα χρονοδιάγραμμα που θα ήταν αδύνατο με τους Constellations. Άλλα ναυπηγεία των ΗΠΑ θα είναι αργότερα σε θέση να συνεισφέρουν στο πρόγραμμα FF(X).

Οι Κόφτες κατασκευάστηκαν από το HII στην Πασκαγκούλα του Μισισιπή, με την τοποθέτηση καρυκών για τον ηγέτη της τάξης το 2005, και οι παραδόσεις έτρεξαν για σχεδόν δύο δεκαετίες, καθώς τα προφίλ χρηματοδότησης κυμάνονταν και τα μαθήματα απορροφούνταν από τις πρώτες κατασκευαστικές προκλήσεις. Το πρόγραμμα είχε προκύψει από την ταραγμένη προσπάθεια εκσυγχρονισμού του ολοκληρωμένου συστήματος βαθέων υδάτων των τελών της δεκαετίας του 1990 και των αρχών της δεκαετίας του 2000, το οποίο είχε επιδιώξει να ανακεφαλαιοποιήσει μεγάλο μέρος του γερασμένου στόλου της Ακτοφυλακής σε μια ριζοσπαστική πρωτοβουλία. Σχεδιασμένο ως επιφανειακό συστατικό αυτού του σχεδίου, το NSC είχε ως στόχο να αντικαταστήσει τους αναστρέψιμους κόφτες υψηλής θάλασσας της κλάσης Hamilton και να παρέχει μια πλατφόρμα ικανή να πραγματοποιήσει συνεχείς παγκόσμιες επιχειρήσεις, στενότερη ολοκλήρωση με το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και αξιόπιστες επιδόσεις σε επίμαχο περιβάλλον.

Τα πρώτα στάδια του προγράμματος είχαν σημαδευτεί από το αυξημένο κόστος και τις καλά τεκμηριωμένες δυσκολίες με τις αρχικές συμφωνίες ολοκληρωτή του συστήματος, οι οποίες προκάλεσαν τον έλεγχο του Κογκρέσου και μια αναδιάρθρωση που έφερε περισσότερο έλεγχο στην Ακτοφυλακή. Παρά αυτό το δύσκολο ξεκίνημα, το NSC έχει γίνει σταδιακά το πιο επιτυχημένο και στρατηγικά σημαντικό στοιχείο του Deepwater, προσφέροντας μια κατηγορία πλοίων που έχει επεκτείνει σημαντικά το πεδίο εφαρμογής, την αντοχή και τη διαλειτουργικότητα της υπηρεσίας. Όταν το πρώτο πλοίο τέθηκε σε λειτουργία το 2008, τη λογική για έναν μεγάλο και ικανό κόφτη ικανό να λειτουργεί μακριά από τις ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών για την υποστήριξη της θαλάσσιας ασφάλειας, η καταπολέμηση των ναρκωτικών και των αμυντικών καθηκόντων καθιερώθηκε σταθερά.

Η προσαρμογή ενός αστυνομικού πλοίου για πόλεμο υψηλής έντασης παρουσιάζει τεχνικές αντιφάσεις που αμφισβητούν τον ισχυρισμό ότι αυτή θα είναι μια λύση χαμηλού κινδύνου. Η τάξη Legend είναι περίπου 4.000 τόνους, μειωμένους σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα φρεγατών και σημαντικά χαμηλότερα από την προγραμματισμένη μετατόπιση περισσότερων από 6.600 τόνων του USS Constellation. Αυτή η μείωση του όγκου επιβάλλει όρια στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το βάθος των εκτοξευτών πυραύλων VLS και τυχόν μελλοντικές αναβαθμίσεις: δύο κρίσιμες μετρήσεις για τον σύγχρονο επιφανειακό πόλεμο.

Οι πρώτες αποδόσεις του FF (X) δείχνουν ένα πλοίο με υπερκατασκευή τόξου, αλλά, πάνω απ 'όλα, κανένα VLS σαφώς ορατό στο τόξο που είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των φρεγατών στον κόσμο που προορίζονται για μάχη υψηλών προδιαγραφών. Το σχέδιο του  GOARD των ΗΠΑ Legend της κατηγορίας COAST GUARD των ΗΠΑ για μετατροπή σε φρεγάτα τότε είχε ένα VLS MK-41.

Ο αστερισμός έχει επικριθεί ότι έχει "μόνο 32 κύτταρα VLS", που πιστεύεται από ορισμένους ότι είναι ανεπαρκής για την απειλή της δεκαετίας του 2030. Το FF(X), όπως φαίνεται σε πρόσφατες εικόνες, δεν διαθέτει ακόμη κύτταρα VLS και ίσως θα βασιστεί σε VLS εμβολίων Mk 70 που περιέχει εμπορευματοκιβώτια στο κατάστρωμα του καταστρώματος. Ένα μικρό σιλό VLS θα μπορούσε να προστεθεί σε μελλοντικές ενημερώσεις κλάσης, περισσότερο σύμφωνα με το σχέδιο HII που προσφέρεται για το πρόγραμμα FFG(X) το 2020.

Το NSC θα κατασκευαστεί για να είναι σημαντικά πιο ανθεκτικό από τα εμπορικά πλοία, με κατασκευή χάλυβα και με έμφαση στην αξιοπλοΐα, τον έλεγχο ζημιών και την επιβίωση των απειλών. Οι κόπτες κλάσης Legend έχουν μια ακρόπολη CBRN, πληρούν τα κριτήρια σταθερότητας ζημιών του USN και τα πρότυπα επιβίωσης επιπέδου 1 και μεγάλο μέρος του σχεδιασμού ευθυγραμμίζεται με τους κανόνες των ναυτικών μονάδων του Αμερικανικού Γραφείου Ναυτικού, δίνοντάς τους ανθεκτικότητα σε περιβάλλοντα χαμηλού έως μέτριου κινδύνου. Η βαλλιστική προστασία αναπτύσσεται γύρω από βασικές περιοχές όπως το κύριο κανόνι των 57 mm. τα αυτοματοποιημένα συστήματα ελέγχου ζημιών υποστηρίζουν μια ταχεία αντίδραση στις πλημμύρες και τις πυρκαγιές.

Οι μονάδες επιφανειακής μάχης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ έχουν πολύ υψηλή βάση επιβίωσης (με την ατιμωτική εξαίρεση των αντισταθμιστικών πλοίων μάχης), συμπεριλαμβανομένης της εκτεταμένης δομικής διαμερισματοποίησης, της απόλυσης του συστήματος, της αντίστασης στις επιπτώσεις και της σειράς παθητικών και ενεργών μέτρων για τη μείωση της ευπάθειας σε περιβάλλοντα μάχης υψηλής απειλητικής. Ενώ το κύτος και τα συστήματα του NSC προσφέρουν μια αξιέπαινη στιβαρότητα για έναν κόφτη, το υπάρχον πακέτο επιβίωσης είναι απομακρυσμένο από τα τυπικά σχέδια ενός πολεμικού πλοίου και θα απαιτούσε σημαντική βελτίωση πριν αντιμετωπιστεί ως πραγματική μονάδα μάχης πρώτης γραμμής σε επιχειρήσεις υψηλής απειλής.

Για να επιταχύνει την έναρξη λειτουργίας του FFX, το ΠΟΛΕΜΙΚΟ ναύτικο των ΗΠΑ μπορεί να χρειαστεί να είναι πρόθυμο να θέσει τα πληρώματα στο υψηλότερο κίνδυνο και να αποδεχθεί ότι το FF (X) είναι μια «ανάμεικτη» πλατφόρμα.

Λόγω δεκαετιών ως επί το πλείστον αδιαμφισβήτητης ναυτικής κυριαρχίας, οι Αμερικανοί σχολιαστές τείνουν να επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στην επιθετική δύναμη. Η ουσιαστικά αμυντική αποστολή ASW συχνά παραβλέπεται και θεωρείται ως λιγότερο σημαντική. (Ο πόλεμος κατά των ναρκών ξηράς είναι ακόμη πιο παραμελημένος από το USN.) Επισήμως, για το FF(X), "η κύρια αποστολή θα είναι επιφανειακός πόλεμος", ο οποίος είναι περίεργος δεδομένης της ονομασίας της φρεγάτας. είναι επίσης εμφανής οι περιορισμοί της δύναμης πυρός και η έλλειψη πόρων ASW στον στόλο της επιφάνειας.

Πολλά από τα σχόλια σχετικά με το FF (X) αφορούν τη σύγκριση των αριθμών των κυψελών VLS με αυτά που παρέχονται με τα πλοία PLAN και όχι μια νηφάλια ανάλυση της κοινής ωφέλειας της πλατφόρμας για την προστασία του υπόλοιπου στόλου από υποβρύχια. Ενώ οι κινεζικές υποβρύχιες δυνατότητες βρίσκονται γενικά πίσω από τους δυτικούς στόλους, πρέπει να θεωρηθεί ότι ανακάμπτουν γρήγορα έδαφος και θα αντισταθμίσουν την έλλειψη ποιότητας με την ποσότητα. Το υποβρύχιο εξακολουθεί να είναι η πιο θανατηφόρα απειλή για τις ομάδες κρούσης πυρηνικών αεροπλανοφόρων και οποιοδήποτε άλλο πλοίο επιφανείας. η παραμέληση του αγώνα ASW είναι κάτι που τα ευρωπαϊκά ναυτικά φαίνεται να παίρνουν πιο σοβαρά από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

Το USS Constellation υποτίθεται ότι θα ήταν ένα πλοίο πολλαπλών αποστολών, αλλά ικανό να θωρακίσει τις ομάδες υψηλών γέλης και τις μονάδες υψηλής αξίας, γεμίζοντας ένα κενό που άφησε η απόσυρση των φρεγατών κλάσης Oliver Hazard Perry, οι οποίες κάποτε είχαν έως και 51 πλοία, που υπηρετούσαν στο USN στην πρώτη γραμμή από το 1977 έως το 2015.

Ένας από τους περιορισμούς του γονέα της τάξης Legend είναι η έλλειψη ακουστικής εξασθένισης από τα πρότυπα ενός αφοσιωμένου κυνηγού υποβρυχίων (εκτός αν τροποποιηθεί σημαντικά). Ενώ το FF(X) πιθανότατα θα έχει ένα ρυάκι και έναν ήχο κύτους, ο αυτοσχέδιος θόρυβος θα περιορίσει την αποτελεσματικότητά του έναντι των σύγχρονων και σιωπηλών αντιπάλων (... που είναι επίσης το κύριο πρόβλημα που περιορίζει τη χρησιμότητα ASW των DDGs κλάσης Burke).

Τα συστήματα εκτός λειτουργίας θα μπορούσαν να είναι όλο και πιο ικανά να ελαφρυνθούν με τα πολεμικά πλοία χωρίς μια εκλεπτυσμένη ακουστική υπογραφή. Με την εφαρμογή UUV ή RWUAS που μπορούν να τοποθετήσουν αισθητήρες μακριά από το πλοίο, μια μόνο φρεγάτα μπορεί ενδεχομένως να επεκτείνει την εμβέλειά της πολύ πέρα από τις παλαιότερες πλατφόρμες. Αν και δεν είναι πανάκεια, οι εξελίξεις στη θαλάσσια αυτονομία αλλάζουν τις λεπτομέρειες στις επιχειρήσεις ASW. Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα του NSC είναι το μεγάλο κατάστρωμα πτήσης, το χώρο κρεμάστρας για πολλαπλά αεροσκάφη με ή χωρίς πλήρωμα και ένα κατάστρωμα του τετάρτου για μονάδες αποστολής εμπορευματοποιημένου χώρου.

Η συνέχιση της κατασκευής των δύο πρώτων «Αξεμπολιοδοσιών» σημαίνει ότι η πολύτιμη χρηματοδότηση και η βιομηχανική ικανότητα θα εξακολουθούν να συνδέονται με το πρόγραμμα. Εάν τα προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν, τότε μπορεί να είναι λογικό να συνεχιστεί η παραγωγή αντί να σταματήσει μετά την παράδοση μόνο δύο ορφανών πλοίων. Η πολιτική αμυντικών προμηθειών των ΗΠΑ μπορεί να αποκλείσει μια τέτοια κοινή λογική, αλλά εάν τα ελαττώματα του αστερισμού είναι τόσο σοβαρά και επανασχεδιάσουν το κόστος τόσο υψηλό, θα ήταν καλύτερο να ακυρώσετε πλήρως το έργο αυτή τη στιγμή και να επικεντρωθούμε στο νέο FF (X).

Η ευρεία παρουσία μπορεί να προσφέρει ένα μέτρο αποτροπής, ειδικά στον ανταγωνισμό της "γκρίζας ζώνης" που συμβαίνει καθημερινά σε όλο τον κόσμο. Ένας μεγάλος στόλος φρεγατών θα είναι χρήσιμος για τη θαλάσσια ασφάλεια, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την επίδειξη σημαίας. Η συντριπτική πλειοψηφία της ναυτικής δραστηριότητας δεν είναι μια βίαιη κινητική δέσμευση, αλλά περιλαμβάνει επιμονή, παρουσία και περιπολίες (Vgs επίσης τα OPV που αναπτύσσονται από το Βασιλικό Ναυτικό). Αυτό αποδείχθηκε πρόσφατα από τον κόφτη εθνικής ασφάλειας, USCG Munro, ο οποίος ακολούθησε ένα δεξαμενόπλοιο για 17 ημέρες στον Βόρειο Ατλαντικό πριν ξεκινήσει ειδικές δυνάμεις για να καταλάβει το πλοίο.

Ωστόσο, σε μια κινητική σύγκρουση, η αμφισβητήσιμη επιβίωση του FF(X) θα μπορούσε να αναγκάσει τους διοικητές των ΗΠΑ να μην αναπτύξουν αυτούς τους πόρους στην πρώτη γραμμή, ρίχνοντας το βάρος των μαχών αποκλειστικά στα DDG κλάσης Arleigh Burke. Αυτή η διακλάδωση του στόλου σε "πυροβολείς" (DDG) και "scut" (FF(X) είναι παρόμοια με την αποτυχημένη λογική του LCS, η οποία υπέθετε ότι η ταχύτητα και η αρθρωτήτητα θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τη δύναμη πυρός και μια στιβαρή κατασκευή.

Η υποβάθμιση από τον αστερισμό FFG(X) στο FF(X) που βασίζεται στο έργο ενός κόφτη καταδεικνύει ένα παράδοξο στο οποίο το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αγοράζει κύτους για να προσθέσει μάζα, αλλά μόνο με πλοία που μπορεί να είναι μη εξυπηρετικά στον Δυτικό Ειρηνικό. Υπάρχει ένα πολύ καλό επιχείρημα ότι "η παράδοση είναι σημαντική", πιο πολυάριθμα αλλά λιγότερο ικανά πλοία που φθάνουν νωρίτερα είναι καλύτερο από το να περιμένουμε να φτάσουν πολύ αργά τα πλοία. Δυστυχώς για το αμερικανικό ναύδημα, τον κύριο ανταγωνιστή του, το PLAN, είναι να τοποθετεί τις φρεγάτες υπηρεσιών Type 054B και DDG Type 052D με απίστευτο ρυθμό.

Το ελαφρώς οπλισμένο FF (X) δεν θα προσθέσει πολλά στη συνολική δύναμη μάχης, αν και είναι καλύτερο από το να μην έχει κανένα πλοίο.

Το FFX θα είναι μια στροφή μακριά από την επίχρυση τελειομανή που σκότωσε την τάξη Zumwalt και τους Constellations, αλλά κινδυνεύει να ταλαντεύσει το εκκρεμές πολύ προς την άλλη κατεύθυνση. δηλαδή, ένα πλοίο που δεν θα έχει τα δόντια για να πολεμήσει και να κερδίσει στο αδίστακτο περιβάλλον του σύγχρονου ναυτικού πολέμου. Ωστόσο, εάν το FF(X) θεωρηθεί κυρίως ως μέσο για την τοποθέτηση ενός δίκαιου αριθμού πλατφορμών ASW στη θάλασσα για την κατάλληλη στιγμή, τότε η απόφαση να εγκαταλειφθεί το FFG(X) θα έχει περισσότερο νόημα.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, αυτή τη στιγμή, το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν έχει ακόμη εγκρίνει, να απορρίψει ή να τροποποιήσει το σχέδιο του Ναυτικού να αποδεσμευτεί από τους αστερισμούς και να προσανατολιστεί προς το FF(X).